Met de Vrijbuiters op lunch-wandeltocht

Ik ben er de laatste tijd niet zo vaak geweest. Eigenlijk al heel het jaar maar weinig.

Tja, ik loop gewoon van de ene blessure over naar de andere ziekte. Amper weer net terug van een zweepslag of ik word weer geveld door (buik)griep gevolgd door een niet-aflatende hoest. Nu inmiddels al zo'n 4 weken durend. De vorige week voorgeschreven codeïne heb ik maar even opzij gelegd. Ik werd er de gehele dag gewoon slaperig van. 3, 4 keer in slaap vallen op een dag, dat kun je toch niet meer normaal noemen.

Maar afgelopen donderdag leek het al weer beter te gaan en vandaag staat bij de Vrijbuiters geen training op het programma maar een wandeltocht met aansluitend een lunch.

Miet iedereen is er bij het verzamelpunt, onze kantine, in het bos. Voor Ine is het te zwaar en ook Herman, nog niet zo lang geleden geopereerd, zal ons pas bij het lunchadres ontmoeten.

Als Carla en niet ik,  als laatste is gearriveerd vertrekken we meteen. WE lopen over de zandpaden van het bos, langs Koningshof en vrij kort daarna alweer richting Veldhoven. We hebben het gevoel dat het niet zo'n lange wandeltocht gaat worden. Tenzij we nog doortrekken naar Knegsel. Maar dat is niet zo. Op de Sondervick, naast de bakker gaan we "Brown's" binnen. Dit is de plek waar voorheen nog een een ijssalon gevestigd was. We hebben nog geen uur gelopen dus zal het amper 4 km. geweest zijn. So what? Ik ben in ieder geval al behoorlijk nat van het zweet. En, bij het ontbreken van een ontbijt vanmorgen, is een lunch erg welkom.

We nemen plaats aan een lange tafel, achterin het etablissement. Herman is inmiddels ook gearriveerd. Na de warme koffie of thee mogen we onze bestelling al doen. We hebben keuze uit: gehakt, zalm, tonijn of kip. Daar zal ongetwijfeld wel meer dan dat bij zitten. De dames in de hoek waar ik zit vallen meteen de zalm aan. Laat ik het maar bij iets vegetarisch houden: gehakt....

Wachtend op het baksel gaat iedereen direct aan de kwebbel. Ik schiet nog een paar plaatjes. Dat willen de collega Vrijbuiters ook wel eens doen. En dan wel een foto van mij maken. Anders sta ik er nooit op...

Maar dat blijkt dan toch niet echt mee te vallen. Ja, ja, knap ingewikkeld, hè, zo'n volautomatische spiegelreflexcamera, hahaha... En een zoomlens die niet eens zoemt, wat doet die eigenlijk.

Oké, ik sta er uiteindelijk ook op.

Tijd voor het eten:

Voor ieder een bord met daarop een kannetje soep en dan in sandwich-stijl geroosterd en gekruid brood met, al gelang de wens: daar tussen in, gehakt, zalm, tonijn of kip met een heerlijk saus. Verder vinden we op het bord ook nog een salade en een flinke dot aardappelsalade net daarboven op nog een half ei. En lekker....!!

Nou hoeft die vette aardappelsalade voor Germaine niet. Daar ben ik dan weer mooi blij mee.

Nog 2 keer een rondje drank en nog is onze contributie-voorraad-pot niet leeg. Dat hoeft ook niet. Kunnen we voor het volgend jaar bijleggen voor de lunch van 2014.

Na afloop keren we terug naar onze eigen kantine in de Sprankel. Niet de normale route die jou verwachten maar een stuk langs het riviertje de Gender. Het is hier goed uitkijken want er zijn toch wel veel sporen die duiden op een hondenuitlaatroute. Dat is op sommige plekken ook goed te ruiken. Eenmaal van de Gender afgedwaald komen we in wat veiliger gebied,stukken van de oude trimlooproute van GVAC en door de bossen komen we via Den Boogerd weer onder het viaduct door waar we uiteindelijk op moeten komen om zo terug te keren naar onze auto's in de Sprankel.

Nog even napraten hoe leuk het weer was en hoe goed Monique en Dorris het weer georganiseerd hadden en dan tot volgende week maar weer.

De foto's staan op internet. Klik hier.