Trimloop #02- Dieprijtcross Eersel

Net als vorig jaar haal ik nu Dorie weer op om 9:00u en rijden we meteen door naar de parkeerplaats aan de overkant van Ter Spegelt. Met nog genoeg plek vooraan op de parkeerplaats is het niet zo ver meer naar "La Cantina" waar onze startnummers al klaar liggen.

Na de training van afgelopen donderdag bleek gisteren bij de Vrijbuiters al dat de benen verre van soepeltjes zijn en dat de geplande 5 rondjes best wel een zware kluif zullen worden. Laat ik nou ook nog eens vanmorgen, om mij onbekende reden, enorm last hebben van mijn luchtwegen! Het normale badkamer ritueel gaat gepaard met veel gehijg en ademnood. Zou het aan het weer liggen? Voorzichtigheidshalve pas ik mijn plannen op voorhand maar alvast aan. Als ik 3 rondes weet te volbrengen is het ook al goed. Liefst niet minder. Dat had ik vorig jaar al gedaan.
En Dorie heeft last van haar hamstring en zal het ook een paar tandjes minder doen, maar dat wil doorgaans niet zo veel zeggen t.o.v. mijn "snelheid".
Daniëlle meldt zich ook bij ons en even later ook Geert. Als wat later ook Roy en Inge aansluiten hebben we het voor wat betreft GVAC-ers wel gehad. Fotograaf Peter komt ook even op de koffie en dan gaan we richting startgebied, 700m verderop. Meteen ook maar in rustig tempo inlopen.

Het weer is mooi zonnig en er staat gelukkig maar een licht briesje. De gevoelstemperatuur is net boven het vriespunt en daarom heb ik mezelf al weer in 3 lagen gehuld: thermo-shirt, zwarte longsleeve en de GVAC wedstrijdshirt als laatste er over heen. Dat is genoeg om zonder jasje er tegen aan te gaan. En dan te bedenken dat ik al andere recreanten zie lopen met alleen maar een korte broek en T-shirt met korte mouwen!
We nemen nog even tijd voor een GVAC-groepsfotootje die de fotograaf van DES wel even van ons wil maken en dan is het tijd om naar de start te gaan.

We starten nog wel op dezelfde plaats als anders maar het parkoers is nog weer anders dan vorig jaar. Vorig jaar kenmerkte al door de gerooide bossen waar we vroeger na de start naar toe liepen, nu lopen we na zo'n 200m strand omhoog naar een stuk grasland om daar een blokje om te doen. Daar staat wel even een aardig briesje op kop. We duiken nu weer het strand op met een stukje verderop een kunstmatig opgeworpen bult los strandzand. Na de haarspeldbocht die hierop volgt zijn de grasvelden, het volleybalveld en speelveld verdwenen en lopen we over een modderpad langs paalwoningen richting crossbaan. Het is niet zo maar een pad. Nee, het duidelijk dat dit ook bebouwd gaat worden en wat zal dat betekenen voor volgend jaar? En ja, die crossbaan is er wel nog, maar we gaan er niet overheen maar slaan er vlak voor linksaf  en dan over het gras weer op weg naar het mulle strand. Als we hiervan af mogen gaan we eigenlijk wat omhoog om via een zandstrandpad weer uit te komen op het volgende strandstuk. Pas als we dit hebben gehad keren we weer terug in de "oude" route over gras en paadjes maar voordat we richting start en finish gaan krijgen we nog een extra krul over weer een grasveld. Waarschijnlijk allemaal gedaan om de afstand van 2km per ronde te halen. Nou, dat is dan niet gelukt. Mijn TomTom geeft gaan dat een ronde ongeveer 1,87km bedraagt en de andere GPS-sjouwers zitten ook in die richting.

3 foto's Peter Kramer

Het tempo in deze ronde is rustig. Rustig omdat mijn ademhaling wat moeizaam gaat en ook omdat Dorie een laag tempo aanhoud door blessure. Het is dan ook een verkenning van de ronde en het is duidelijk: het is zwaar. Zwaar door al dat rulle zand.
In de 2e ronde loop ik voorop maar stiekem komt er voorbij de start een tandje bij. Dorie haakt af.
Ik kijk niet op mijn klokje, alleen als hij trilt voor de afgelegde kilometers. Daaruit blijkt dat de ronde niet de aangeven 2km lang is.
Terwijl ik, onder de naam van Jan Dieterman, doorkom voor de 3e ronde gaat Dorie finishen in bruto 25:37. Dat zal netto 10 seconden minder zijn.
Maar ik heb het zwaar deze laatste ronde. De vermoeidheid in mijn benen is groot en misschien ook daarom, raak ik aardig door mijn adem heen. Ik weet al dat ik na deze ronde zal stoppen maar ik moet toch die laatste paar honderd meters nog wel hard werken. Ik ben dan ook goed moe achter de finish. Veel vermoeider dan alle vorige trimlopen in december en de Genneperparkenloop.

Foto Peter Kramer

Als Daniëlle ook binnen is, lopen gezamenlijk uit richting La Cantina waar we op de startnummers van Roy en Inge nog een kopje snert scoren. Niet lang daarna breng ik de Grand Scenic naar Duizel.
Het was vandaag best wel zwaar en dat viel me ook best tegen. En dat terwijl ik toch best weer geod aan de gang was, behalve dan een stop van een dag of 10 van de Genneperparkenloop. Zou het werkelijk zo snel achteruit gaan?
Volgende week na de Joe Mann bosloop in Best weet ik meer te vertellen...