Maar goed, om 9 uur stopt Johan met Dorie en Rik voor de deur en even later zijn we al op weg naar Best. Of Son. Ik weet nooit of dit nu al onder Son valt of nog onder Best.
Zoals altijd zijn we lekker vroeg aanwezig en dus nog volop parkeerplaats. Er is vandaag ook een wandeltocht en dan was het even nog de vraag hoe het er met de parkeerplaatsen gesteld zou zijn.
We kunnen, na het ophalen van de startnummers, dus nog gerust even in de warme auto blijven zitten maar een half uur voor de start gaan we ons toch maar voorbereiden.
Iedereen gaat er als een gek vandoor maar ik probeer toch wat rustig aan te doen. En zo belandt ik al gauw in het achterveld. Niet helemaal want als ik om kijk zie ik nog zat achter me.
De kleine ronde is slechts een aanloop van 960 meter (930 volgens mijn TomTom) en als ik doorkom hoor ik niet veel later de naam van Rik opnoemen en omdat hij dat eigenlijk niet wil wordt dat nog eens extra hard herhaald. 😄
Mijn 1e kilometer gaat eigenlijk veel te hard en het is dat ik Hannie voor me zie lopen als ik de 1e grote ronde in ga. Zoals gebruikelijk start ik op een ademhalingstempo van 3/4 en dat moet zo'n kilometer of 4, 5 worden volgehouden. Mijn doel voor vandaag is namelijk de volle afstand te doen, 8.340m, volgens de organisatie. Maar al vroeg in deze ronde begin ik in ademnood te komen. Of het is zwaarder dan ik dacht of ik ga te snel en dus moet ik stapje terug doen of overgaan op snellere ademhaling. Ik kies dit keer voor dat laatste en schakel over naar 2 passen in- en 3 passen uitademen. En zo kan ik wel in het kielzog van Hannie blijven.
Foto van Peter Kramer
Die 1e grote ronde duurt wat langer dan ik verwacht. Wel is het geluk dat het zigzag-parkoers aan het einde er niet meer in zit. Dat vond ik altijd een lastig en zwaar stuk. Nu komen we wat eerder uit op het pad aan de rand van het bos, langs de geparkeerde auto's en dan meteen weer linksaf richting finish.Voorbij de doorkomst naar de 2e ronde kom ik Rik al tegen, die nog het laatste stuk bos moet doen.
De achterstand op Hannie is nog steeds ongeveer even groot gebleven maar ik ben nog steeds van plan de 3 grote ronden te volbrengen en daarom schakel ik een tandje terug zodat ik wat rustiger aan mijn adem kan blijven komen.
Foto's van Tiny Steenbakkers
Na die 1e grote ronde is het nu wat gemakkelijker in te schatten wat er te wachten staat. Nadat de TomTom de 5km trillend aangeeft is het me toch duidelijk dat de benen behoorlijk wat kilometers tekort komen. De bultjes nemen gaan nog maar met pijn en moeite en ik besluit al gauw dat het niet zo veel zin heeft om nog langzamer te gaan voor die 3e ronde en ik besluit om, net als in Eerel vorige week, ook nu naar 6km te stoppen. En ik schakel weer een tandje bij voor die laatste kilometer. Niet dat dat wil zeggen dat ik sneller ga, maar meer dat ik de schade wat beperk. 😕
Foto's van Peter Kramer
Ook Hannie kiest er voor om na deze ronde te stoppen en ik volg op 10 seconden.Ik wacht tot Rik voorbij komt richting bos en loop een stukje mee en dan gaat hij ook nog eens bijna onderuit. Hij komt uiteindelijk 6:16 na mij over de finish. Nee, ik had hem niet goed ingelicht over de zwaarte van het parkoers, aldus Rik, alleen heb ik het helemaal niet over "een lichte cross" gehad. Maar hij heeft het overleefd. en helaas kom ik er toch wel pijnlijk achter dat ik behoorlijk wat kilometers in mijn benen te kort kom. Dus meer trainen, eigenlijk, maar dan moet het ook wel wat beter weer worden...
Na afloop ga ik samen met Rik nog naar het paviljoen voor een kopje koffie. Hannie zou daar op ons wachten. Dat is ook wel zo, maar het is er hartstikke druk en de bediening is daar totaal niet op ingespeeld. Hannie moet 3 kwartier op haar koffie wachten en dan blijkt dat ze Daniëlle zijn vergeten en die moet daarna nog eens 20 minuten wachten en 3x opnieuw vragen eer ook zij eindelijk haar cappuccino kan nuttigen. Op de vraag van Hannie aan een van de leden van het bedienend personeel hoe lang het zo kunnen duren als ze nog een kopje koffie zou bestellen, is het antwoord dat hij daar geen enkele garantie en uitspraak over kan dan doen want het is gewoon erg druk....
Wij besluiten te gaan als bij de ingang Dorie binnenkomt, voor vlug even een kopje thee om weer warmt te worden. Oeioei, ik licht haar alvast in over de gang van zaken in dit etablissement maar zij waagt het er toch op om aan de serveerster te vragen of zij bij haar een kopje thee kan bestellen en hier staand kan opdrinken. Maar nee, ook dat kan niet en ze kan ook niet bij haar bestellen en maar ze moet ergens gaan zitten en dan wordt haar bestelling opgenomen. Nou, dat weten we inmiddels en we maken dan ook meteen rechtsomkeer.
We maken nog even de prijsuitreiking mee want Johan is in zijn discipline 2e geworden.
Bij de dames blijkt GVAC-er Nicole afwezig te zijn en daarom neemt Dorie de honneurs waar. Verder ook nog medailles voor Kim (2e), Joan (1e), Joop (3e) en Johan (2e) en bij de korte cross een 1e plek voor Rian.
En dan ben ik mooi om 1 uur weer thuis. Een voordeel als je niet zo ver weg hoeft. 😉
Uiteraard komen de officiële afstanden nooit overeen met wat de TomTom aangeeft maar omdat mijn tussentijden op de TomTom zijn afgesteld hou ik deze ook aan.Ik laat even in het midden welke het nauwkeurigste is omdat dat natuurlijk ook afhankelijk is van de ideale lijn...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten