jimjimiz.blogspot.com: Trimloop - 20 van Alphen

De afgelopen week stonden in het teken van ademhalingsproblemen. De dinsdagtraining met de ochtendloopgroep daarom al alternatief gedaan, dribbelend en wandelend met Gerard V. Diezelfde training op donderdag overgeslagen vanwege het constant in ademnood verkeren en daarom als alternatief dan maar gewandeld.

Alle ademhalingsoefeningen ten spijt is het afgelopen nacht weer dramatisch. En zo ook 's morgens. Gelukkig is de 10km van de 20 van Alphen pas om 14:15 en dus hoop ik en ga ik er vanuit dat tegen die tijd het wel wat beter zal gaan.

De reis naar Alphen aan den Rijn gaat met de trein (dat rijmt 😁) en dan is mijn pensionado-abo van NS toch wel lekker. Vooral als het dan ook nog voor de 1e klas is. Met de trein van 11:47 kan ik het nog gemakkelijk halen maar ik kies toch die van 11:17. En in de trein ontmoet ik nog andere lopers. Alleen zijn die onderweg naar de CPC in Den Haag. We wensen elkaar in Utrecht aan gekomen in ieder geval succes en plezier met onze wedstrijd.

Ik heb een heel (ruim) tijd-schema opgesteld van thuis vertrekken tot en met startnummer ophalen en omkleden en dan heb ik nog een half uur voor de warm-up en inlopen tot aan het startschot.

Het tijdschema was wel heel ruim want vanaf aankomst in Alphen aan den Rijn, te voet naar het MBO Rijnland-college en omkleden, duurt het allemaal veel korter en met nog een uur te gaan voor de start, ben ik er al helemaal klaar voor. Maar beter een uur te vroeg dan 1 minuut te laat.

En zo kan ik nog wat kletsen met 20-kilometer kandidaten en daarna met de 10-kilometer collega's, ja ook nog maar met één van de bestuursmensen die de het gebouw van de MBO Rijnland ter beschikking hebben gesteld voor de 20 van Alphen. Die was overigens uiterst tevreden hoe soepeltjes het allemaal verloopt en het kriebelde haar ook wel want ze loopt zelf ook hard.

Met nog 20 minuten op de klok inhaleer ik de Ventolin diep in mijn longen en ga naar buiten. Er staat een stevige wind en dat voelt frisjes maar eigenlijk is het helemaal niet koud. Dat had ik inmiddels ook al vernomen van enkele 20-kilometer wedstrijdlopers die na het inlopen terug zijn gekomen om van lange mouwen naar kort te switchen. Ik heb zelf ook "maar" 2 shirts aan en dus géén jasje, wat al heel wat is voor mij. Wel is het ondershirt een echt wintershirt met, in geval van nood, aangenaaide wanten 😄.

Ik kijk eerst wat rond in het finish gebied om daarna wat in te gaan lopen langs de startvakken af. Maar wat gaat dat moeizaam, ook al doe ik het heel rustig. Net alsof mijn hart daartegen protesteert. Ik loop maar een dikke 300m in met een tempo van 9min/km en mijn hartslag is al 170bpm. Nou ja, dan wandel ik de rest van de tijd maar en weet ik dat ik ook heel rustig van start moet gaan, straks. Via het feestterrein tussen finish en start en omkleedruimte begeef ik me langzaam naar het startvak wat intussen ook al is geopend.

Daar laat ik me voor de ingang nog even fotograferen voor het thuisfront en Facebook en dan ga ik het startvak in.

In het startvak sluit ik achteraan aan maar er volgen nog heel wat lopers waarvan er welis waar een deel zich verder naar voren wurmt maar toch ook een groot deel die hun potentiële pole-positions wat strategischer wat verder naar achter hebben gekozen. Dat zou normaal gesproken ook mijn plek zijn maar ik heb geen zin meer om me helemaal naar achteren toe de wringen. Ik maak nog even een foto van de lopers voor me en van die van achter mij en volgens mij sta ik nu dus in het middenveld. En dat betekent: goed uitkijken na de start en niet laten meeslepen...

Het duurt wel even eer we, grotendeels wandelend, aan de startstreep staan maar dan is het dan zover. Ik druk dan ook meteen mijn tempo en iedereen achter me stuift me voorbij. Ik weet, het is in het beging diep ademhalen rustig aan doen. Wel lastig met die harde wind en ook nog als het omhoog gaat. Dat is al meteen te merken aan de ademhaling maar ga ik dan toch te snel? Met een trilling van de eerste kilometer in 6:58 is dat toch niet echt te snel. Zo rond de 7min mag een eerste kilometer bij mij wel zijn.

Dankzij Vicky van My life of running sta ik ook nog op de foto tijdens die eerste kilometer 😄

De kilometers gaan voorbij en nog steeds doe ik het rustig aan maar ik kan nou niet zeggen dat het beter gaat met mijn ademhaling. Helaas merk ik de trillingen aan mijn horloge niet of te laat op zodat ik geen idee heb welke tijd ik op de kilometers loop. Wel valt het me op dat de kilometers op mijn klokje, als ik hem voel, wel telkens een eind vóór de officiële kilometers vallen.

Intussen is ook de zon gaan schijnen. En met die zon begint de temperatuur te stijgen en wel zodanig dat ík, Mister Koukleum in het kwadraat, het zelfs warm begin te krijgen. Heb ik dan wel een winter-outfit aan, maar dat wil bij mij doorgaans niet veel zeggen. Het enige wat ik doe is de mouwen van mijn handen afstropen en doorrrrr....

Als ik op 4km voor het eerst weer mijn kilometertijd check, zit die al een eind boven de 7min. M.a.w. het gaat helemaal niet zo best. Automatisch ga ik versnellen en meteen word ik afgestraft als mijn hart tot in mijn keel begint te bonzen. En terug naar hetzelfde tempo. Met dat "trage" tempo heb ik toch wel wat andere lopers ingehaald. Niets van erop en erover maar gewoon mijn tempo aangehouden en zo heel langzaam toch voorbij gegaan. En zo is er nu weer iemand waar ik langzaam op inloop. Het parkoers glooit weliswaar en daar waar het omhoog gaat, gaat ook de kilometertij omhoog oftewel het tempo omlaag. Het zij zo. Aan de andere kant, bij het omlaag gaan, ga ik weer wat vlugger. Ik zie het aan de man die voor me loopt, ongeveer in mijn tempo, misschien net iets langzamer. Ik jojo er achter aan. Omhoog loopt hij weg en omlaag loop ik (meer) op hem in. We zijn net op 5km, waarvan ik de kilometertijd mis op mijn klokje, passeer ik hem dan toch en ik ben amper 10m voor me of ik hoor een harde bonk achter me. Hij is gevallen en ik keer om samen met nog 2 andere lopers. Hij kan toch weer verder zij het met wat pijn in zijn knie. Achteraf blijkt die 6e kilometer wel de langzaamste te zijn, maar dat komt dan ook door die stop en even teruglopen.

Op 6 kilometer aangekomen voel ik al een stuk vrijer wat betreft de ademhaling en voorzichtig zet ik aan maar voel dan ook meteen mijn hart wat harder bonzen. Ik pas me daar aan aan en zie mijn kilometertijden toch dalen. Telkens als ik denk, ik ga wat harder word ik wel even in mijn kraag gepakt maar ik weet de balans toch te vinden in wat ik aan tempo maximaal kan/mag lopen. En zowaar raap ik nog wat 10-kilometer lopers op, hoewel ik denk dat veel van hen van de businessloop zijn.

We naderen het centrum en op 9km zit ik warempel weer eens onder de 7min. En die laatste kilometer is toch lastig, weet ik van voorgaande keren. Het gaat hier best wat omhoog en omlaag maar wat het nog veel lastiger maakt is, dat die harde wind, kracht 5, hier ook nog eens flink op kop staat. Mijn tempo gaat hier echt weer omlaag, helaas en pas op 9,8km als we rechtsaf draaien richting finish gaat het pas weer omhoog. Dat is mooi te volgen op de data uit mijn horloge.

Omdat mijn klokje telkens eerder dan de kilometeraanduidingen op die kilometers zijn, ben ik dus ook eerder op de 10km en pas 80m verder is dan de officiële finish.

Mijn eindtijd komt overeen met de officiële eindtijd en is 1:12:10, gemiddeld 8,38km/u of 7:10km/min.

Dat is echt bagger en eigenlijk geen tijd voor mij. Dat zou zo rond de 1u05 moet liggen, is mijn idee.

De staat van mijn gezondheid op dit moment, is daar nu debet aan.

Op de grafiek is de laatste 80m in 9km/u gegaan. Dat is in dit geval geen fout want vanaf de draai naar rechts, uit de wind, is mijn tempo weer gestegen en zo tot aan de finish (aldus de data...).

De eindtijd valt me dus echt tegen maar er zat ook gewoon niet meer in. Er zat wel meer in mijn benen. Die zijn helemaal niet moe. Zelf ben ik ook niet moe. Ik heb gewoon door het lage tempo weten te voorkomen dat ik niet heb hoeven wandelen. Ik weet dat een kleine tempo verhoging al als gevolg kan hebben dat ik opeens moet wandelen, zoals bij de Paarse Boscross, met de finish in zicht.

Het enige voordeel is wel, dat ik, als ik het zo zwaar heb, ik dan wel weer wat jonger wordt op mijn fitnessleeftijd. Die is nu gezakt van 68 naar 67 jaar. Maar ja, ik heb al vaker gezegd dat ik daar toch niets van begrijp.

Toch mag ik niet ontevreden zijn, als ik zie hoeveel lopers/loopsters ik nog achter me heb gelaten.

Bij de mannen alleen al 128 en in het totaalveld zelfs 249. Er zijn wedstrijden dat er zoveel mensen nog niet eens meedoen 😁

Terug in de omkleedruimte weet ik dat ik me niet hoef te haasten. Mijn alternatieve tijd voor de terugreis met de trein om 16:09 zal ik nu niet gaan halen. Ik kan me dus op mijn gemak omkleden, weer wat kletsen met andere lopers en dan op mijn gemak weer wandelend naar het station. Toch heb ik daar aangekomen, die trein van 16:09 op maar 7min gemist en dus nu nog 23min wachttijd voor de volgende trein. Maar ja, je zou maar net één minuut te laat zijn. Dan vind ik het wel zo prettig om alles op mijn gemak te doen, ook al moet ik nu een dikke 20min wachten op dit winderige station.