Het is vandaag zover: De Trailrun Terschelling .
Gelukkig hebben we teruggeschreven van 15 naar 10km. Gisteren hebben we al een
voorproefje gehad van de koude en harde wind die ons te wachten zou kunnen
staan.
Johan en Geert zijn voor hun 25km al vroeg vertrokken richting de start bij
MooiWeer op pakweg 1,6km van ons huisje vandaan. Daar ontmoeten ze Inge en Roy
en na de onsie gaan zij alvast van start.
Een uur later is Liesbeth aan de beurt. Igno zorgt voor de foto.
En dan maken Dorie en ik ons ook gereed om te vertrekken. Ik ga lekker warm
gekleed: mijn speciaal Decathlon wintershirt met daar over heen mijn
GVAC-shirt, wat je overigens niet eens kunt zien door het jasje wat ik over
heen draag. Dat is dan wel mijn GVAC-jasje zodat ik toch de clubkleuren zal
dragen.
We gebruiken de heenweg naar de start bij MooiWeer om in te lopen, al
dribbelend en wandelend. de 1,59km overbruggen we zo in 17:36
Igno komt ons al fotograferend tegemoet en voor het gebouw van MooiWeer laten
we door een medetrailster ook nog een onsie van voor de start maken.
Bij de start blijkt al dat het deelnemersveld aan deze afstand ook niet zo
groot is.
Terwijl de weinige deelnemers worden toegesproken door iemand van de
organisatie en ze aangeeft dat het startschot voor de 10km zal gaan klinken,
klinkt die ook meteen, maar gek genoeg staat eigenlijk niemand klaar voor de
startstreep maar, zo hier en daar in het startgebied, naar haar te
luisteren. Nu maakt dat niet zo veel uit want de tijd gaat toch pas lopen
als we de tijd-mat passeren.
We gaan gelukkig niet zo hard weg en Dorie had al aangekondigd dat ze veel
zal (moeten) wandelen maar tijdens de trail is daar niet veel van te merken.
Ze loopt stug door en ik maar proberen bij te blijven. Op een gegeven moment
lopen we voorop, gevolgd door 4 dames waarbij er een steeds verder achterop
raakt.
Het parkoers doorkruist het mooie en ruige duingebied van Terschelling. Soms
is het best wel technisch te noemen, zoals lopen over een heel smal pad,
meer een geul zo breed als één schoen, maak ook veel slingerende paden en
uiteraard met de nodige bulten. Ik verlies voortdurend terrein todat we op
een modderstrook aankomen waar de dames heel voorzichtig omheen
manoeuvreren. En daar ga ik ze alle 3 met stevig tempo voorbij, dwars door
de modder. Maar eenmaal voorbij wacht ik even om van hun een foto te maken.
Als Dorie weer voorbij komt sluit ik weer achter haar aan. Intussen is er
nog een dame achter me aangesloten als we een mega duin tegemoet
komen. In het zicht van die duin komt Dorie zelfs ten val maar
herstelt zich snel en nu loopt ze achter de 2 dames die haar net zijn
gepasseerd.
Ongelooflijk wat een duin en ik moet onderweg zeker 5x stoppen om op adem te
komen. Dorie haalt en passant nog even de dame voor me weer in. Eenmaal
boven volgt de afdaling naar het strand en op het strand is de
verzorgingspost waar we wat water kunnen drinken voordat we weer zo'n nog
steilere duin omhoog moeten. Ondanks de harde wind van zee in de rug gaat
het zwaar en ik zal wel weer zo'n 5x gestopt zijn. De top is al in zicht als
ik weer op adem moet komen als Dorie terug omlaag loopt om mij omhoog te
duwen.
Boven aan gekomen wacht ons een hele steile en rulle afdaling. De dames voor
ons hebben intussen een wel hele grote voorsprong genomen. Beneden
aangekomen komt er nog een dame ons voorbij. "Ben jij de laatste ", vraag ik
nog en zij bevestigt dat en dus ben ik nu de laatste. Alleen is er nu
helemaal geen bezemfiets te zien. Ik kon me al niet voorstellen dat die met
de fiets ook die duinen zou moeten beklimmen.
We lopen even met zijn drietjes maar uiteindelijk raken we die dame ook
kwijt. Dorie zou haar wel kunnen volgen maar blijft bij mij. Sinds de eerste
zware beklimming heb ik me helemaal opgeblazen en dan komt het ook niet meer
goed en kan ik nog maar amper dribbelen en dus wordt er veel
gewandeld.
Ik kijk nog even om naar die Himalayaduinen die we nu achter ons hebben
gelaten
Even verderop, weer tussen het "vlakke" sluit de bezemfiets weer aan. Die
heeft mooi wel die korte weg gevonden.
We zijn intussen de limiet van anderhalf uur gepasseerd maar de bezemfiets
laat weten dat dat niet uitmaakt. Finishen is het enige wat telt. En we
moeten nog anderhalve kilometer. Die komen we ook wel door. We dribbelen
zolang mijn luchtwegen en mijn hart niet protesteren en wandelen dan weer.
En tussendoor maken we nu wel wat onsies want dat is er eigenlijk nog niet
van gekomen.
Vervolgens neemt Dorie mijn camera over om op die laatste anderhalve
kilometer ook eens mijn ontberingen te fotograferen ...
De laatste foto van mij gaat dan nog langs de camping en bij de T-splitsing
is het voor ons de rechtsaf terug naar AF. We lopen weer samen richting de
finish waar Igno ons al met zijn camera opwacht. Oké, nog één keer linksaf
dan, om officieel onder het finishdoek en over de tijdmat te lopen.
De eigen geklokte eindtijd wordt uiteindelijk 1:44:32 over 10,09km. Nog geen
6km/u gemiddeld...
Na downladen naar de computer gaat er zelfs nog een seconde vanaf. De
officiele uitslag is zelfs voor ons beiden 1:44:29.
We halen onze medaille op. "Welke afstand?", wordt er nog gevraagd en hoewel
er 15 kilometer op onze startnummers prijkt geven we toch 10km aan. Dat
staat dan ook op de achterkant van de medaille. En toch geven ze Dorie de
15km-medaille mee,maar die ruilt ze dan wel weer in want ja, we hebben nu
eenmaal 10km gelopen en geen 15km.
Iedereen van de andere afstanden van onze groep is al binnen.
Na omkleden dribbelen we terug naar het huisje.
We gebruiken de terugweg voor uitlopen en coolingdown. Ondanks dat ik zo erg
buiten adem was, ga ik een groot deel van de 1,6km in dribbelpas. Niet omdat
ik nog zo veel energie over heb maar omdat ik nu maar een enkel T-shirt en
het Decathlon jasje aan heb en dat is toch best wat frisjes. Gelukkig is de
wind wel in de rug.
"Thuis" gekomen kijk ik nog even de Grand Prix van Bahrein verder af die
intussen al een dik half uur aan de gang is. Daarna douchen om vervolgens
naar restaurant Wigwam te vertrekken voor ons laatste gezamenlijke etentje
weer met Inge en Roy. Na afloop gaan Liesbeth, Igno, Johan en Geert nog naar
een kroeg De Zwaan maar ik ben moe genoeg en ga samen met Dorie terug naar
het huisje.Het is morgen anders ook weer vroeg dag als we de boot van 9:25u
terug naar het vasteland moeten hebben.
Het weer:
Zonnig maar frisjes en wat wind. T= 6ºC, Tgevoel= 2ºC. Wind kracht 3 (NW)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: van 67 naar 68
VO2max: 33
HRgem: 150 bpm
HRmax: 187 bpm op 0,49km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten