Carnaval, de grote optocht door Rommelgat

Ik ga er eigenlijk nooit naar toe. Ook vandaag was ik dat niet van plan. De planning was om misschien toch te gaan lopen, in Weert bij de Volksloop. Ik heb wel een slag om de arm gehouden. Gisteren was de dag zo druk, zo vol, dat ik best wel eens een dagje "rust" wil hebben. Rust in de zin van "lekker doen waar ik zelf zin in heb...."

Naar Weert gaan betekent wel dat ik uiterlijk om kwart over 9 van huis moet zijn vertrokken. Aan de wakker-word-tijd zal het niet liggen. Het is half 7 als ik al klaarwakker op de wekker kijk. Buiten begint het ook al te schemeren. Nog te vroeg om op te staan stort ik me op Ruzzle en Wordfeud om mijn beurten af te werken. Dan is het de beurt aan de iPad. Even kijken wat ik zoal kan doen met de voorbereidingen voor de overgang naar KPN i.p.v. UPC. En zo schrijdt de tijd vooruit en is het zo kwart voor 9. En er is helemaal geen zin om uit bed te komen en naar Weert te gaan. Duidelijk. Ik blijf vandaag gewoon thuis.

De 2 logé's, Damian en Kay, vermaken zich opperbest. Daar hebben we geen last van.

En omdat het zondag is en ik niet ga lopen verwen ik mezelf maar eens met een uitsmijter van 2 eieren, rijkelijk belegd met ham en tomaatjes en gegratineerd met een stevige plak belegen kaas. Dat gaat er wel in. Bij de geur ervan heeft vrouwlief daar ook wel zin in gekregen en mag ik hetzelfde ritueel herhalen, dit keer zonder de kaas.

Ik besluit op het laatste moment om toch maar mee te gaan naar de carnavalsoptocht kijken. Damian en Kay trekken hun carnavalskloffie aan. En omdat het zo'n zacht lenteweer is en er ook nog een zomerzonnetje staat, doe ik een winterjas aan. Ik ga verkleed als horrowinterslachtoffer. Wat zal ik straks zweten.

Omdat er geen bekenden in de stoet lopen, behalve Danny en Anoek, dan, maak ik dit keer foto's van de hele carnavalsoptocht. Allemaal foto's van voor mij onbekenden. Gewoon omdat fotograferen mijn hobby is en met al die mooie en felle kleuren kan ik er misschien nog wel een workshop uithalen voor de 2-maandagelijkse Photshopsessies, samen met collega Hans.

De zon schijnt lekker, al is dat voor fotograferen eerder een verschrikking dan een voordeel. Desondanks zijn er toch aardige foto's uit gekomen.

En Danny en Anoek hebben we niet gezien. Of wel?

Geheel onopvallend, als een schaduw heb ik ze, vlak voor de Prinsenwagen, daadwerkelijk zien lopen. Toch zijn ze blijkbaar door meer mensen gespot. Ze weten nl. de tweede prijs in de groepen in de wacht te slepen. Laat nou de zilverkleurige groep die in de optocht nog net voor hen liepen, er met de eerste prijs vandoor zijn gegaan. Volgend jaar dus maar gewoon voor hen starten! Ze hebben er in ieder geval ook de aanmoedigingsprijs mee gewonnen.

Verder nog een indruk van de de carnavalsoptocht Rommelgat 2014 hieronder..

3x raden waar Damian en Kay tijdens de optocht gestaan hebben....

Kindercarnavalsoptocht 2014

Het is weer zover!

De 3 dagen voor het begin van de Vasten-periode breken bijna aan. Morgen om precies te zijn. Vastenavond wordt die periode genoemd. In de volksmond Carnaval. En als je het over de volksmond hebt, waarom zou je dat dat alleen 3 dagen vieren? In mijn jeugdjaren water dat er al 4. De zaterdag werd ook al geconfisqueerd als carnavalsdag. En nu, in de 21e eeuw, is dat al vrijdag geworden. En het einde is nog niet in zicht.

Voor vandaag betekent dat in Veldhoven, dat de kindercarnavalsoptocht door Veldhoven trekt. Nou niet heel Veldhoven, want we hebben het over kinderen. De afstand moet daarom dus enigszins beperkt blijven. En niet te vergeten, we zitten met carnaval altijd in de winterperiode. Dan mag het voor dat jonge grut best wel wat korter zijn. Zij kunnen zich niet, zoals wij, met alcohol weren tegen de winterkou. En volstoppen met hoestdrank..., ik weet niet of dat wel zo verstandig is. Gelukkig hebben we dit jaar  te maken met een al heel vroeg voorspelde "horrorwinter" en dus hebben we over het weer totaal niet te klagen.

Terwijl wij, vrouwlief en ik, onze vaste stek aan 't Ligt al hebben veilig gesteld komt daar niet veel later Toos met John ook bij. En niet veel later laten de blauwe flitslampen op een politieautootje ons weten dat de stoet in aantocht is. Typisch dat het dan meteen begint te regenen. Dan is mijn gele Sligro paraplu voor mijn camera echt wel noodzakelijk kwaad.

Die kindercarnavalsoptocht is nooit erg lang. Dat vind ik nu ook niet, maar dat komt misschien ook wel doordat ik alles maar met 1 oog bekijk. En dat ook nog eens door de lens van mijn camera. De anderen om mij heen vinden het dit keer wel een langere optocht.

Hoe dan ook, als laatste groep, vóór de Prinsenwagen uit, zien we onze kinderen met kleinkinderen naderen. Dat zit wel snor. En dat is nu net ook het thema van de groep. De jongens in jongetjes-blauw en de meisjes in meisjes-roze maar wel allemaal voorzien van een snor en een roze/gele pruik.

Nadat ze zijn gepasseerd spoeden we naar het kerkplein, tevens eindpunt van de route. Op het kerkplein volgt de uitslag van de beste individuelen en groepen. En je weet maar nooit....

En ook dit jaar wéér in de prijzen. De eerste prijs bij de kleine groepen. Nu is het wel een behoorlijk grote groep, dus dat "kleine" zal waarschijnlijk op de afmetingen van de deelnemers slaan. Maar de beker en geldprijs is weer binnen. Geen idee waar die beker nu weer naar toe gaat. Waarschijnlijk wordt die ergens "centraal" opgeslagen. Het geld wordt in ieder geval weer gebruikt voor de vermommingen voor de kindercarnavalsoptocht van het volgende jaar .

Tot slot nog een groepsfoto, nou, een stuk of 50 dan, eer dat iedereen er is, en eer iedereen die er niet bij hoeft te zijn, ook uit het beeld is verdwenen en dan is het weer tijd om huiswaarts te keren.

Maar eerst nog even de lekkere honger stillen. In de friettent natuurlijk.

Een nieuwe trampoline

Ik kan het nog goed herinneren. Het is pakweg 30 jaar geleden dat we bij Beter Bed in de showroom stonden.
"We willen graag een nieuw bed kopen."
"2 -persoons ?"
"Ja, een lits-jumeaux model. Momenteel slapen we nog in een twijfelaar."
"Ik heb hier een eenvoudig model, met verstelbare bedbodems"
"Hoe breed is dat?"
"Dat is 1 meter 80 breed en 2 meter lang."
"Is dat breed genoeg", overlegt vrouwlief nog met mij, "we liggen er geregeld met zijn vijven in", daarmee doelend op onze 3 kinderen die er geregeld de gewoonte van maken om er 's morgens ook bij te kruipen.
"Ze noemen het ook wel eens een 3-persoons-bed....", voegt de verkoper er nog voorzichtig aan toe.....

En dat was 30 jaar geleden.
En het bed staat er nog steeds.
En ik lig nog steeds op dezelfde matras terwijl vrouwlief bij het uit huis gaan van zoon Danny, zijn gebruikte matras heeft ingepikt.
Hoog tijd voor vervanging, dus.
De "Beste Koop" volgens de consumentenbond staat er nu met 40% korting bij en daar zijn we dan ook op afgekomen.

Even proef liggen, maar wat maakt mij dat uit. Ik slaap overal op, en dan is het nog even kijken of ik 2 van die matrassen in mijn Scénic gewurmd krijg. Dat gaat. Niet veel later rijden we de parkeerplaats bij de Nettorama al weer af, de achterklep een klein stukje open. Nee, hij past er net niet helemaal in. Buigen mag, maar niet opvouwen en gebogen had gekund, maar dat kleine stukje naar huis durf ik wel met 10 cm achterklepopening af te leggen.

Wat zal vrouwlief weer lekker slapen. En ik weer verder slapen....