Om precies te zijn 16,6km volgens de organisatie. Dat blijkt na afloop ook ongeveer overeen te komen met de GPS van Dorie.
Maar eerst nog om kwart voor 9 opgehaald worden en daarna Reinier en Ellen oppikken voordat we richting Zuid-Limburg vertrekken. In de mist. En nee, de sneeuw en ijzel van gisteren zijn al verdwenen. Tenminste, op de wegen. Daarbuiten zijn nog de witte sporen van een dagje winter zichtbaar. Het is lekker rustig op de weg en voordat we het weten staan we al op de parkeerplaats aan de Blooteweg, naast de atletiek- annex skeelerbaan in Beek. We hebben al wel een aantal in GVAC-kleuren gehulde collega's gezien, maar die liepen, om ons onduidelijke reden, een heel andere kant op.
Bij het ophalen van de nummers wordt ons meegedeeld dat het vandaag geen wedstrijd is. Dus ook geen prijsuitreiking. Het is vandaag alleen recreatief. Dat heeft te maken met de veiligheid i.v.m. gladheid door de winterse periode van de afgelopen 3 dagen.... Jammer. Ik zal het dus rustig aan moeten doen 😄😄😄
Aan de EHBO-tafel dan toch even een onderonsje met Marina die ik in Weert heb moeten missen. We wilden elkaar vandaag eigenlijk niet zien maar dat was alleen beroepsmatig bedoelt, natuurlijk. Nu is het eventjes bijkletsen.
En dan komen ook Karin en Jeroen en Harold binnen. Zij waren het die naar de locatie liepen waar vroeger de trail van start ging. Maar dat was vorig jaar al niet meer het geval en toen deed Karin toch ook mee. Enfin, ook zij zijn op tijd voor hun start van de 30km om kwart voor 11. Karin doet toch maar wat onwennig een lange broek aan na al die blikken en commentaren op haar blote benen...
Voordat de 30km-atleten van start gaan nog even een groepsfoto. De start is vanwege de gladde baan midden op het grasveld en na schuin oversteken meteen van de baan af het parkoers op.
Over een uur mogen wij.
Ik vertrouw het niet. Zeker niet na de mistige oliebollenloop in Weert. Wat heb ik daar kou geleden. Met zo ongeveer dezelfde weersomstandigheden, een afstand die ruim 60% langer is en een tijd die 2½ keer langer zal duren besluit ik het zekere voor het onzekere te nemen: 2 T-shirt over elkaar heen met daaronder nog een thermo-shirt en om het compleet te maken daar nog mijn zwart Adidas loopjack overheen. De handschoenen om het helemaal compleet te maken. Zo, mij zullen ze niet hebben.
De 16km GVAC-ers zijn inmiddels ook gearriveerd. Ook met hen is er buiten nog de groepsfoto, hoewel Stef geen GVAC-er is maar toch ook bijna altijd in deze groep te vinden is. En toch nog een voor mij nog onbekende in de groep, nl. Maikel uit Goirle. Maar die staat nogal dicht in de buurt van Inge dus die zullen wel bij elkaar horen.
Na de start hebben we ons al meteen stevig achteraan gepositioneerd. Anders dan alle voorgaande keren missen we nu een aantal dames die we anders hier ook steevast achteraan aantreffen. En daarom vormen Ellen, Dorie en ik nu de achterhoede met daarachter nog een dame, Géke en de bezemfiets.
De paden zijn glad door de sneeuw, ijs en ijzel van gisteren en natuurlijk het water wat er nu op ligt. Dorie loopt voorop maar heeft wel last van de gladheid. Ik heb er wat minder moeite mee en daarom loop ik af en toe maar een eind vooruit om daarna wat foto's van de dames te maken.
Ondanks dat het parkoers er op het kaartje hetzelfde uitziet als vorig jaar is dat helemaal niet het geval. Sommige stukken zijn wel hetzelfde maar op veel stukken lopen we zelfs tegen de richting in vergeleken met voorgaande keren. Zo ook het beruchte stuk met sloot links en prikkeldraad rechts, nu dus andersom.
Van de vele verharde wegen af de bospaden in wordt het al anders. Veel modderstukken en glibberige afdalingen. Ik mag voorop omdat ik daar de minste problemen mee heb en dus lekker omlaag kan suizen en af en toe stoppen om een foto te maken met mijn telefoon. Dat gaat niet zo gemakkelijk met mijn handschoenen aan en ik heb de opgebouwde voorsprongen echt wel nodig wil ik enigszins nog überhaupt een foto kunnen maken.
Samen met Dorie loop ik nu vaak vooraan. Een anders, stel met nummers 38 en 39 lopen, dan weer voor ons, en dan weer achter ons. Ellen en Géke volgen op enige afstand. Af en toe wachten we op hen voordat we verder gaan, halen 38 en 39 in en wachten weer. De 7km zijn voorbij en dus moeten elk moment de touwen komen. Daar aangekomen is er uiteraard geen file. Altijd leuk die touwen. Zonder file ben ik in no-time beneden. De dames denken daar anders over en Dorie weet nog de route van vorig jaar, nl. gewoon langs de kant naar beneden zonder het touw te gebruiken. Het is even wachten tot ook Géke veilig beneden is en daarna gaat het verder, via een touw omhoog tot de volgende touwen afdaling, samen onder de boom door en weer verder. We zien nummer 38 en 39 al hoog boven ons lopen. "Wij komen er ook aan!" Eerst nog maar die trappen beklimmen. Kilometer 8 is ook al voorbij en als ik weer vooruit loop ontwaar ik de verzorgingspost. Gelukkig want ik heb een enorme dorst. "En omdat we de laatsten zijn (ja, ja, wrijf het er maar in...) mogen we alles opmaken. Koek, drop winegums, banaan, noem maar op". Ik hou het op 2 bekertjes water en een bekertje cola waar ik al erg naar uitgekeken heb. Maar die is wel heel erg koud, kouder dan uit de koelkast. Weer eenmaal onderweg borrelt de koolzuur intussen flink omhoog totdat we bij de laatste touwen-afdaling aankomen. Een flinke lange. Maar eenmaal die genomen maken we ons op voor de laatste 6 kilometers.
Hoewel deze, af en toe slingerend, door bush bush en hoog struikgewas gaan zijn, ze op zich niet meer zo moeilijk. Ook nu veel verharde wegen en het berucht knollenpaadje langs een akker en natuurlijk door bewoond gebied. En toch weten we dat we nog een "glibbergleuf" naar beneden krijgen en navraag bij één van de verkeersregelaars bevestigt dat die er inderdaad nog aan komt. We komen op het pad waar ook de 30km-lopers over heen gaan richting finish. We gaan linksaf en even verder is die daar dan, "de gleuf", maar dit keer naderen we die van de andere kant en moeten we rechtsaf i.p.v. linksaf. Ik mag me weer even omlaag uitleven. Hoewel mijn voet af en toe ergens aan blijft hangen kom ik toch heelhuids beneden. Tijd om even Dorie op de foto te zetten. "Of ik ook weer even naar boven wil lopen en terug, kan ze ook van mij een foto maken", en zo gezegd zo gedaan. En dan komt het tweetal Ellen en Géke weer in beeld. Nummer 38 en 39 zijn we inmiddels helemaal uit het oog verloren. Het is niet ver meer, een kilometer of 2, maar Ellen heeft het zwaar. Over de laatste paden dribbelen we terug richting Beek. Normaal zien we die al liggen maar de mist ligt daar nu als een rookgordijn tussen. We wandelen de laatste kilometer tot we aan de weg langs de atletiekbaan komen. Die laatste 300m moeten er weer gedribbeld worden. We worden als de laatste 4 16km-helden binnengehaald, met zijn viertjes naast elkaar. Gelukkig is het geen wedstrijd anders werden we misschien wel gediskwalificeerd. 😄😄😄 Ik klok 2u43:11. De wedstrijdtijd: 2u43:19. Wel weer een stuk langer dan voorgaande keren maar het was ook wel weer iets langer. Volgens de GPS van Dorie 16,54km. Dan klopt die 16,6km wel aardig, lijkt me.
Maar een dorst! Net als vorig jaar. Na de warme thee nog 3 bekertje niet zo'n heel koude, cola naar binnen en een lekker groot stuk appelvlaai. Johan en Reinier zouden al binnen moeten komen, gezien hun geplande finishtijd om half 3 maar ze zijn nog niet in zicht. Ik krijg het koud en daarom gaan we toch maar al vast onder de douche. Ik ben al bijna klaar als ouwe en jonge Lits ook de kleedkamer binnen komen na een eindtijd van resp. 4u06:46 en 4u06:48.
We zitten nog als bijna laatsten in de kantine aan de tomatensoep. Buiten is het nog wel mistig in tegenstelling tot voorgaande jaren waar de lucht elke keer steevast aan het einde van het evenement helemaal met donkere wolken dichttrok met regen als resultaat. Nu rest ons alleen nog de weg terug naar het Brabantse. Een weg terug in de mist en propvolle snelwegen van terugkerende Kerstvakantievierders. Het is pas 5 voor 5 als ik de voordeur weer achter me dicht trek.
Dit keer niet zo moe. Alleen dorst, ondank dat ik onderweg toch ook bij getankt heb.
Wellicht toch maar eens gaan kijken naar een drink-rugzakje of iets dergelijks.
