Mijn eerste planning was om een Santarun te doen in Breda. Kosten € 15,00 inclusief Kersmannenpak en medaille, maar wetende dat de opbrengst voor een goed doel is en georganiseerd door de landelijke Rotary vin ik dat wel goed besteed. Echter het startnummer en Kerstmannenpak moet je dan wel uiterlijk de dag van te voren hebben afgehaald, ook ergens in Breda. Nu is met dat 2x op en neer rijden naar Breda een beetje te veel van het goede. Waarom dan niet het startnummer en Kerstmannenpak bij een secretariaat, zou ik zeggen. Nee, helaas, dat gaat hem dus niet worden.
In plaats daar van kijk ik even rond op de website van de Rotary Santa Run en daar staan nog meer locaties vermeld die ook zo'n dergelijke run of wandeltocht organiseren, waaronder Weert, Heeze, Venlo maar ook Eersel. En laatst genoemde is niet alleen lekker dichtbij, het is ook nog met een inschrijving van € 2,50 de allergoedkoopste. En ook inclusief startnummer, Kerstmannenpak en een medaille na afloop. Nu vind ik het niet erg om daar alleen naar toe te gaan maar het zou nog leuker zijn als ik vrouwlief ook mee zou krijgen. En het is ook maar 2,3km en dat is amper een blokje om hier in de wijk. En met dat "Rik en zijn vrouw Marianne" ook meegaan gaat ze overstag, ondanks de twijfel om straks ook nog in zo'n Kerstmannenpak rond te moeten lopen. Omdat ze tussen die paar honderd andere Kerstmannen dan toch niet opvalt en niemand ziet dat zij het is, is ze al wat gerust gesteld.
Nu Rik nog zien te strikken. Ik had het al met hem er over gehad maar nou te zeggen dat hij "ja" zou zeggen, nou nee, niet bepaald maar dat hij "nee" zei, tja.... dat ook weer niet. En wie weet, misschien ook iets voor Marianne. Die wandelt wel vaker.
En dus laat ik Rik weten dat wij hebben ingeschreven voor de Santa Run in Eersel. Wij, en dus Marie-José, gaat ook mee. Ook leuk voor Marianne, als zij ook mee gaat...
En ja hoor, de Whats-app vanRik bevestigt, we gaan met zijn vieren de Santa Run in Eersel doen. Rik zal de startnummers en Kerstmannenpakken, ook die van ons, alvast op zaterdagmiddag ophalen bij de PLUS in Eersel.
Zaterdagavond en 1 minuut over het afgesproken tijdstip van half 6 doet de Kerstman de deur van het nieuwe huis van Rik al voor ons open. Het blijkt Rik zelf te zijn, verkleed als Kerstman. Was me helemaal niet opgevallen. 😁 Het ophalen van de pakken bij de PLUS ging blijkbaar ook al niet vlekkeloos maar het was wel gelukt.
We maken nog vlug een "onsie" naast de kerstboom en dan rijdt Marianne ons naar de speciale, maar wel nog verlaten, parkeerplaats in Eersel. Nee, het is niet druk, in ieder geval niet met auto's. Ze had gerust nog tot op bijna op de markt kunnen parkeren. Maar het is droog en niet koud en zo ver lopen naar de "start" is het eigenlijk ook weer niet.
We ontmoeten daar Frits nog. Hoe kan het ook anders. Die doet tegenwoordig mee aan allerlei activiteiten voor Eersel.
Na een aankondiging waar ik niet veel van kan verstaan omdat ik mijn hoorapparaten niet in heb, starten we gezamenlijk aan de Santa Run, of eigenlijk Walk, want we gaan, of mogen alleen maar wandelen en ook nog moeten we achter de officiële Kerstman blijven.
Nu heb ik thuis vertelt dat 2,3km toch echt max. een half uurtje wandelen zal zijn. Nou, dat blijkt toch net wat anders te lopen, om maar in hetzelfde jargon te blijven.
Sowieso houdt de Kerstman er een super slo-mo tempo op na. Nee, de 3km/u halen we bij lange na niet. En dat ligt toch echt niet aan de file waarin we ons verkeren. Nee, keer op keer staan we stil. Allereerst bij een fanfare die langs de kant van de weg staat en blijkbaar er nog niet klaar voor is. Pas als wij er aan voorbij trekken, en wij lopen ongeveer in de 2e helft van de stoet, beginnen ze te toeteren en sluiten daarna achter in de optocht aan.
Wij slenteren door en 10 minuten later staan we weer stil. Nu vanwege het uitdelen van appelflappen. Dat gaat er wel in! en terwijl we de versnapering oppeuzelen, begint een sambaballentrommelband luidruchtig hun deuntjes te roffelen. De fanfare staat er nu roerloos bij.
Hebben we dat eindelijk gehad geeft de Kerstman zijn slee weer de sporen. Langzaam trekken we weer verder. Die slee wordt niet getrokken maar zelf door de Kerstman vooruit geduwd. Dat zal wel heel zwaar duwen zijn,schat ik zo, gezien het tempo waarin we vooruit gaan.
Intussen legt Rik in geuren en kleuren uit hoe de wereldstad Eersel er uit zag en nu er uit ziet. Met mijn slecht zicht in het donker kan hij dat best nog wel eens herhalen bij daglicht want dan zal ik het ook wel geloven. En ja hoor, we stoppen weer. Nu is het tijd voor warme chocomel. En of iedereen die voorzien is alvast wil doorlopen om nog verdere filevorming te voorkomen. Verder wil niet zeggen verder maar gewoon dat je aan de kant moet. Intussen geeft de fanfare tijdens deze pauze een showtje weg. Niet alleen met getoeter maar tegelijkertijd lopen ze ook nog in polonaise tussen het Kerstmannen publiek rond. Als ze eindelijk klaar zijn en het eigenlijk weer tijd zou zijn om de tocht voort te zetten, neemt de Kerstman nog even, of beter gezegd, een hele poos de tijd om met Jan en alleman even op de foto te gaan. Maar daarna is het zover en de stoet zet zich weer langzaam, jazeker, langzaam in beweging.
Al stilstaand en slenterend arriveren we bij de volgende stop. Worstenbroodjes! Wow! Die € 2,50 inschrijfgeld halen we er wel dubbel en dwars uit! En als we bezig zijn om die naar binnen te werken begint het volgende concert: een zangkoortje voor een Kerstboom waar de Kerstman als dirigent acteert en Marie-José van de gelegenheid gebruik maakt om in afzondering én zittend op een bankje stiekem tijd neemt voor een pafke.
Gelukkig komt ook aan deze worstenbroodjesmaaltijdpauze een eind en we schuifelen weer langzaam door naar de volgende stop waar wederom een koortje staat te brallen maar waar de geur van glühwein je tegemoet komt. Alleen is het geen glühwein maar Jaegerthee, wat dat ook wezen mag. Ik sla het in ieder geval over. De anderen niet en vooral Rik geniet er zichtbaar van. 😂
We zijn inmiddels al ruim over de anderhalf uur aan de wandel en de helft van Kerstmannen zijn al verdwenen. De klok staat op 10 voor 8 als de Kerstman de slee weer langzaam vooruit begint te duwen. De markt is niet zo ver meer, maar het is me nu wel duidelijk waarom er op het programma staat dat het van 18:00u tot 20:00 duurt en waarom de Kerstman zo langzaam loopt en waarom de pauzes zo lang duurden en waarom we uiteindelijke precies om 20:00 weer op de plek van waar we gestart zijn, zijn aan gekomen.... 😆
Vrij onzichtbaar staan er 3 dames die de gewilde medailles uitdelen. Weliswaar zijn het medailles van 2018 maar voor € 2,50 inclusief appelflappen, chocomel, worstenbroodjes en Jaegerthee mag je niet al te veel meer verwachten en we mogen hier dus zeker wel tevreden mee zijn.
We blijven nog even voor een pilsje en de ander voor een pafke en na de kerststal nog eens extra op de gevoelige plaat te hebben vastgelegd, want ja, wellicht is dit wel de laatste keer dat er een zwarte piet tussen staat, vertrekken we weer richting de auto. Die staat nog steeds moederziel alleen. Dat weten we in ieder geval voor een eventuele volgende keer weer.
Bij Rik en Marianne thuis kunnen we weer bijkomen want 2,3km of niet, vermoeiend was het zeker. En zeker niet door het hoge maar zeker wel door het lage tempo.
Een tour de la maison en wat gezwets later is het al zo 11 uur geweest en hoog tijd om naar Veldhoven af te reizen.
Het was zeker de moeite en de vermoeidheid waard en Rik heeft het al weer voor 2020 genoteerd, al was het alleen maar voor de medaille.
De hele serie foto's is
HIER te zien.
Eerst nog even onder het spoorviaduct door en het omhoog gaan gaat al wat moeizamer. Dan nog die laatste dikke kilometer. Kilometerbordje 7 wordt gepasseerd, maar eigenlijk vergelijk ik dat al niet meer met mijn TomTom. Ik wil nu alleen nog goed die laatste kilometer volbrengen want nu ben ik al aardig aan het vermoeien. Mijn ademhaling heb ik, en dat mag best, op de laatste kilometer op 2xIN en 2xUIT staan. Hijg-modus, zeg maar. Het is wel even doorbijten en dan krijg ik achter de finish mijn medaille om.
