Vanavond ga ik met Marcia naar Oosterhout. Daar wordt voor de 3e keer de Glow
Run en Glow Walk gehouden. De website is wat onduidelijk van opzet. Zo wordt
al gauw aangegeven dat de limiet bij het hardlopen, op 99 inschrijvingen na,
bijna bereikt is. Voor het wandelen staat geen limiet. En als ik dan
uiteindelijk "pas" op 9 januari inschrijf, blijken er nog slechts 12 plaatsen
voor de Glow Walk beschikbaar. Nog net op tijd dus. En een dag later staat er
ook inderdaad VOL bij. Ook geeft de bevestigingsmail aan dat we moeten
aangeven als we niet zullen komen, omdat dan de inschrijving naar iemand anders
kan. 😮
Hoe dan ook, we zijn op tijd, Marcia en ik.
Na een drukke ochtend en middag, eerst training bij de Vrijbuiters en 's
middags de verjaardag van Kay, sta ik toch mooi op tijd, vlak voor 17:00u bij
Marcia op de stoep. Nog even de laatste verlichting-dingetjes in orde brengen
en dan kunnen we vertrekken.
Het staat 17:03 op de klok in de auto en het zou zo'n 47min rijden zijn, aldus
Googlemaps. Dan zijn we mooi op tijd want het begint pas om 18:30u
Het is druk op de weg. Daarbij miezelt het de hele weg en dus zwiept om de
zoveel tijd de ruitenwisser, al krakend en piepend, irriterend heen en weer.
En in het donker rijden is al niet zo'n pretje maar met die regen, die
schitteringen op de weg en al dat felle licht van tegenliggers, maakt dat er
niet gemakkelijker op. Jammer dat het zo donker is want nu zien we dus ook
niets van Oosterhout, terwijl we langzaam naar het eindpunt rijden. Dat is
volgens de gegevens de Wilhelminakanaal Zuid 66 en dat heb ik ook aan
Googlemaps doorgegeven. En zoals het zou moeten is daar dan ook de
parkeerplaats van het zwembad De Warande. Het staat er al barstensvol maar
toch vinden we nog een plekje en de weinige overige lege plekken zijn in
no-time eveneens bezet. We hebben mooi geluk gehad, zo te zien aan al die
auto's die nu nog speurend rondrijden.
We pakken onze spullen en zoeken naar waar we naar binnen moeten. We horen
weliswaar al de luide skihut muziek en zien allerlei lichten knipperen en
schijnen maar de poort waar dat alles achter plaatsvindt is toch echt op slot. Als we
de parkeerplaats verlaten, op zoek naar een ingang ergens anders, zien we dat
een bord ons verwijst naar de ingang voor de Glow Run. Dat volgen we dan maar
en we komen, een kleine 100m verder, uit op... een parkeerplaats. Veel groter
dan waar ik nu geparkeerd sta en met nog heel veel lege plekken. En ook nog
voor de ingang van de Glow Run. Ja, als ik dat geweten had. Dat is dus niet de
plek die ze in de website hebben aangegeven. Voor een eventuele volgende keer
weet ik dat tenminste.
We gaan door de poort naar binnen en in het gebouw waar we onze startnummers
moeten afhalen is het een drukte van belang. En het is er hartstikke heet.
Logisch eigenlijk, want het is een zwembad, ook te ruiken aan de chloorlucht.
Het is er geen doorkomen aan. Iedereen staat tegen elkaar aan en in de weg en
overal kinderen. We komen er achter dat helemaal achteraan de startnummers te
krijgen zijn. Na wat geworstel zijn we er eindelijk, achter een menigte voor
de startnummers. Normaal gesproken verwacht je een rij voor de tafel van de
startnummers, maar nee, hier staat een menigte. Terwijl Marcia achter de
menigte blijft, loop ik er even langs om te zien of we inderdaad wel op de
juiste plek staan. Niet dus. Op de tafel zie ik de letters vanaf "M" staan.
Blijkt er nog een tafel te zijn met dus de namen die beginnen met de letters
tot en met de "K". En ook hier staat er een hele menigte stil voor de tafels.
Maar al gauw krijg ik door dat die mensen voor de tafels er alleen maar staan.
Alleen maar staan. doen verder helemaal niets. Staan daar alleen maar, stil. Ik
wurm me er samen met Marcia doorheen tot aan de tafel en daar zitten ze gewoon te
wachten tot er iemand een startnummer wil. Dan is dat zo gepiept
Als Marcia ergens nog een vrije bank heeft weten te vinden, maken we ons daar
in gereedheid voor de Glow Walk. Nummer opspelden en intussen allerlei
lampjes en zo aan ons lijf hangen. Maar het is hier wel bloed- en bloedheet en
het zweet gutst intussen van mijn voorhoofd af.
En nu vlug naar buiten waar het wel een stuk kouder zal zijn.
Buiten is de chaos compleet. De boem-boem-herriemuziek staat oorverdovend te
knallen en daardoor heen laat een speakerman horen wat er allemaal de
bedoeling is. Daar is niets van te verstaan. Pas als we wat dichterbij zijn
kunnen komen weten we meer. Waar we straks moeten starten, dat iedereen
tegelijk zal starten en dat de warming-up op het punt staat te beginnen.
Gelukkig zijn wij er nu helemaal klaar voor maar de warming-up laten we toch
maar aan de kids over. En die hebben er wel zin in.
Eindelijk is het zo ver en kunnen we vertrekken. De burgemeester geeft het
startsein en we kunnen weg. Op een groot geel bord zien we dan ook wat iedereen
moet doen.
1 → 1,3km
2 → 2,5km
3 → 5km
6 → 7,5km
Wij moeten dus 3 rondjes i.p.v. 4 zoals op de wazige website stond. Dat maakt
niet uit, we zijn in ieder geval onderweg.
Het is nogal strubbelig na de start. Het is de bedoeling dat wandelaars rechts
houden zodat hardlopers links voorbij kunnen, maar het is nogal smal en
sommige mensen staan meer stil dan dat ze bewegen, maar eenmaal buiten de
poort van het zwembadterrein is het pad breder en is er eindelijk wat rust. Nu
worden ook de wandelaars duidelijker en zien we nogal veel deelnemers,
hoofdzakelijk kinderen, hardlopen.
Het is in ieder geval wel lekker wandelen, nu. Helaas miezelt het nog steeds.
Het pad is aardedonker maar om de zoveel meter staat er dan wel weer een
schijnwerper die met verschillende kleuren de weg vóór ons aan schijnt en
waarin de regen goed te zien is.
Ook zijn sommige hekken langs het parkoers voorzien van verlichting en staan
er op de weg een paar bogen voorzien van allerlei draaiende en knipperende
verlichting inclusief een hoop herriemuziek. Zo nu en dan en hier en daar
maken we wat foto's, zover als dat gaat in het donker.
Het is over het algemeen wel rustig op de weg. Eigenlijk helemaal niet zo veel
wandelaars en die er zijn zijn ook niet zo uitbundig verlicht.
Op het wegdek staat elke 100m de afstand gekalkt. En zo zijn we al bij 1500m als
we nog niet bij de finish of de doorkomst zijn. We weten dus nu al dat die 3
rondjes de 5km niet zullen dekken. Maar ach, het is een Fun Run.
Als we aan de laatste meters bezig zijn zien we ook de groep hardlopers al
klaar staan voor de 5 en de 7,5km. Dat zijn dus de "echte" hardlopers en die
starten om 19:30u. En daarom worden de enkele wandelaars die er stiekem nog
een rondje aan willen plakken toch vriendelijk tegengehouden.
Aan de finish krijgen we de medaille omgehangen en ik klok 55:34 over 4,73km.
Marcia had iets meer maar die had haar horloge pas verder na de finish op stop
gezet.
Terwijl de hardlopers aan hun warming-up bezig zijn, gaan wij naar binnen voor
de laatste sanitaire stop en daarna terug naar de auto. Na verorberen van de
banaan, achter de finish verkregen, vertrekken we weer naar huis. Googlemaps
wijst ons nu, vreemd genoeg, via een andere weg terug. Die volgen we maar en
gek genoeg zijn we nu opeens veel sneller op de snelweg en zijn we niet door
de bebouwde kom van Oosterhout geweest 😮.
Het weer:
Bewolkt met motregen. T= 2,6ºC, Tgevoel= -1,1ºC. Wind kracht 3 (ZW)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 44
VO2max: 40
HRgem: 103 bpm
HRmax: 116 bpm op 1,72km
