Eerst 's morgens maar weer eens op de kilometer gaan staan. Hij meet 82,4 kilo, constant. Een makkie vandaag. Ondanks junkdagen en de mindere sportweek valt me de toename met 300gram me reuze mee. Als ik nu eens een weekje echt zou opletten wat ik naar binnen kaan en dan 's avonds niet zo veel meer snoep en het junken beperk (lijkt al erg veel op "lijnen..."), waar zou ik dan volgende week op uitkomen. Wie weet, probeer ik het een keer een week uit.
De volgende stap is de controle van het energieverbruik.
Elektriciteit: 71 kWh (-4)
Gas: 42 (+3) We hebben warempel weer eens een keer 2 koude dagen gehad.
De werkdag is weer lang. Om kwart over 7 achter mijn buro, om 10 over half 7 verlaat ik het kantoor. En nee, pauzes kennen we niet. Maar het is geen liefdadigheid. Elk uur wordt verrekend. Alleen kom ik zo niet van mijn vrije dagen af. Dat wordt weer eens overleggen.
De lange uitloop op het werk heeft tot gevolg dat ik "Man On A Ledge" heb moeten laten schieten.
Wel staat een ander karwei te wachten. De auto van Kathy staat nl. met een lege accu bij MacDonalds. Al vanaf gisterenavond. Of ik startkabels heb. Ja, dat wel, maar de accu van de Mégane Scénic zit onder de bijrijderstoel. Een vreemde plek, vooral wanneer je met startkabels aan de gang moet. Daarom toch maar eerst vlug naar huis en daar de Mercedes opgehaald. Bij MacDonalds is dat dan een fluitje van een cent en de Opel Corsa kan weer vooruit.
En ik ook. Want eenmaal thuis is het inmiddels half 8. Dat wordt vlug een hapje eten naar binnen werken en dan omkleden. Het is immers maandag=zwemdag.
Al dat geheks. Wordt er gestrest van. Daarom eerst maar eens tot rust komen in het tropische recreatiebad. Een kwartiertje is genoeg. En dan naar het baantjeszwemmenbad. Niet zo heel erg druk (meer) gelukkig, alleen zwemmen in baan 2 weer een aantal watertrappelaars. Dat schiet echt niet op. Eric en ik gebruiken daarom toch maar baan 1. Daar wordt flink door gezwommen, maar zo aan de kant van het zwembad, nee, is niks voor mij. Na 100 meter hou ik het hier voor gezien en ga toch maar weer naar baan 2. Even strategisch bekijken hoe ik tussen die watertrappelende eigenheimers moet zwemmen. Ik wacht geduldig af op het moment dat de file tergend langzaam het begin van het bad nadert en dan vertrek ik. Zo hoop ik toch minstens 4x de lengte van het bad te hebben afgelegd voordat ik weer achter in de file hang. Gelukkig komt het niet zo ver. Ze gaan eruit. En dan is het weer heerlijk vertoeven in het bad. Uiteindelijk met zijn tweeën in de baan is het lekker baantjes trekken. Een hete douche na afloop en dan zit de dag er op.
Pfffff......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten