Vanmorgen ben ik nl. naar een begrafenismis geweest met aansluitend de crematie.
De mis was deels in het latijn. Als lid van het kerkkoor in mijn jeugdjaren, en dat is dus bijna 50 jaar geleden, zongen we alles in het latijn. Het komt me echter nog steeds bekend voor en kan de teksten nog steeds uitspreken zoals het moet. Niet dat ik het kan verstaan, maar dat is wat anders.
Als daarna op het crematorium de levensloop, foto's, muziek en dankwoorden naar voren worden gebracht wordt weer de betrekkelijkheid van het leven benadrukt. Onwillekeurig denk ik weer terug aan enkele maanden geleden, aan de begrafenis van mijn schoonvader. Eveneens zo'n emotioneel moment. Ik weet wat de betrokkenen nu voelen. Voel het zelf ook weer.
Tegelijkertijd denk ik aan België, waar tijdens herdenkingsdiensten voor de slachtoffers van het busongeluk in Zwitserland, een stel achterlijken meenden het verdriet van anderen nog eens te moeten verergeren door, al onzin krijsend, de herdenkingen te verstoren. En dat alleen uit pure egoïsme, aandachttrekkerij en zelfverheerlijking. Stel je toch eens voor dat er hier ook zo'n debiel zou rondlopen.
Daar is maar één oplossing voor: rechtstandig executeren en, omdat het hier ook nog eens goed uitkomt, meteen de ovens in. Maar dat allemaal terzijde
De rest van de dag is het genieten van het zonnetje en bijkomen van vanmorgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten