De hele dag heeft de zon behoorlijk zijn best gedaan en nu, een uur voordat de baantraining bij GVAC moet beginnen is de lucht donkergrijs gekleurd. Dat dreigement is er niet voor niets want even later plenst het met emmers tegelijk uit die grijze lucht.
En toch, in mijn lopers outfit, en in de Scénic, op naar de Kempen Campus. Eenmaal daar is het al aardig minder geworden en houdt het zelfs op. Dat zal de rest van de training ook zo blijven.
Marjolijn is op vakantie en Hanneke vervangt haar. En passant wordt meteen het trainingsprogramma omgegooid. We gaan het programma van volgende week doen. Het worden dus 12x200m. + 100m rustig
Wel na de warming-up de loopscholing.
Voor de 200-tjes is mijn opdracht 33 sec. op de 100 m.(ca. 11km/u)
Ik loop op gevoel, kijk dit keer niet naar mijn klokje en probeer ook niet te "sprinten", want, ja, 200 meter is ook wel erg verleidelijk kort...
Voor mij lopen 2 heren. Ik loop ongeveer hun tempo. Zij, en dus ook ik, gaar rijkelijk hard, maar ik merk het nauwelijks aan mijn benen of aan de ademhaling. Ik hou dit tempo maar aan, maar gaandeweg de 200-tjes wordt de diesel warmer en merk ik dat het tempo omhoog gaat. Na 10 rondjes spreekt Rik me aan en dan ben ik natuurlijk meteen de tel kwijt. Na de 10 wordt dat altijd moeilijk voor mij, blijkbaar.
Als ik op de startstreep eindig heb ik er 12 rondjes opzitten, is mijn gedachte en doe ik om uit tel open toch nog een run mee met de groep van Jo.
Maar ik heb het dus mis!
Ik heb slechts 11 runs gedaan op mijn eigen tempo maar de uitloop-run met Jo is dan toch mijn 12e.
Dat was weer lekker lopen, zo.
Door de natte baan is ook mijn T-shirt van achteren nat geworden.
Zo lijkt het net alsof ik écht hard gelopen heb...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten