WK 4-span Duitsland

Na mijn rentree bij de Vrijbuiters vorige week zaterdag, moet ik vandaag meteen weer afhaken.

Nee, heeft niets te maken met blessures of gezondheidsproblemen.

Nee, vrouwlief en ik zijn uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de wereldkampioenschappen 4-span in Riesenbeck in Duitsland. En als je dan te horen krijgt dat alles voor je verzorgd wordt en je ook nog als VIP behandelt wordt, dan ga je toch gewoon even naar Duitsland.

Zwager Louis doet daar mee in het Belgisch team.

Zelf rijdt hij niet. Daar heeft hij zijn menners voor en daar komen we natuurlijk voor.

Nou hebben we ook nog het geluk dat we niet zelf hoeven te rijden. Een andere broer van vrouwlief gaat samen met ons die kant op en hij rijdt. Wij mogen comfortabel achter in zijn Mercedes mee. Airco op volle kracht want het belooft bloedje heet te worden.

Om 4 uur gaat de wekker al en om kwart over 6 zijn we onderweg.

Mijn antieke Tomtom GO 500, sinds een paar dagen voorzien van de allernieuwste software, moet ons feilloos op de plaats van bestemming brengen. Het wordt dus de ultieme test.

Die wordt glansrijk doorstaan. Inclusief een tiet-vur-'n-pafke-pauze zijn we 236km verder en twee-en-een-half uur later al op de parkeerplaats van Riesenbeck.

Vandaag is marathondag.

De spannen moeten eerste een parkoers van ca. 19 km. afleggen. Daarna komen ze terug in Riesenbeck waar ze nog 8 proeven moeten afleggen. Elke proef bestaat uit verschillende hindernissen waartussen de menners de 4-spannen zo snel mogelijk doorheen moeten manoeuvreren.

Hier komen we voor, want van de marathon zelf kunnen we niets zien.

Vanwege de onderlinge afstanden kunnen we te voet slechts 4 proeven bezoeken.

Door de verzengende hitte is dat voor ons ook meer dan genoeg. 

De begeleiders van de spannen hebben dat beter geregeld. Die gebruiken de mountainbikes om de afstand tussen de 'obstacles" af te leggen.

We steken intussen ook heel wat op van dit paard-en-wagen gebeuren.

Aan het einde van de dag staat in ieder geval Nederland nog bovenaan in het klassement, gevolgd door eeuwige rivaal Duitsland. "Ons" team van België staat daar toch een eindje achter.

Weer thuis in Veldhoven aangekomen is het inmiddels half 10 en donker.

We hebben vandaag de zon zien opkomen en de zon zien ondergaan.

Een leerzame en vermoeide dag achter de rug.

Nu nog in slaap zien te komen met een zwoele nacht in het vooruitzicht.

Tot slot nog een impressie van "ons" team...