Baaldag

Geen idee waar het vandaan komt maar vandaag is het weer zo'n dag.

Ik word 's morgen wakker met een ochtendhumeur van hier tot Tokyo. Waarom? Géén idee.

Ik denk, ik blijf maar gewoon in bed liggen maar dan roept vrouwlief me er toch uit om de boodschappen uit de auto te sjouwen. Dat gedaan hebbende is er toch echt dat gevoel met het verkeerde been uit bed gestapt te zijn.

Terwijl vrouwlief weer is vertrokken voor deel 2 van de boodschappen, probeer ik me, nog wat huishoudtechnisch, nuttig te maken. Maar wat ik ook doe, het baalinstinct blijft.

Ja balen. En dan heb ik ook helemaal geen zin om naar de vrijbuitertraining te gaan. Via Twitter laat ik dat de wereld dan ook weten.

Het zal ongetwijfeld te maken hebben met het uitblijven van de lente.
Ik heb er inmiddels al genoeg over geklaagd. Heel mijn zin om te sporten is er door in een neerwaartse spiraal geraakt Het enige wat nog wel omhoog gaat is mijn gewicht...

Nu schijnt het vanaf volgende week niet meer omlaag te gaan. Dit is meer een pessimistische uitleg over dat het weer nu wel beter wordt maar nog steeds onder het normale gemiddelde ligt en het maar langzaamaan lente gaat worden.

In dat woord "langzaamaan", daar zit het hem in.
Morgen sta ik aan de start van de 10km in Hapert. Ik zal me aanpassen aan het weer en net als de naderende lente het langzaamaan gaan doen.
Twee weken geleden was de planning voor morgen 1:02u. Ik weet niet of ik me morgen daar aan kan houden. Ik bedoel dus, of ik het wel haal. We doen ons best...