Je zegt toe een keer langs te komen en dan maak je geen afspraak. Zoals altijd raakt het dan een beetje in de vergetelheid. En dat ondanks dat we een Blokker NS-dagkaartje bezitten. En time flies.... Voor je het weet zitten we in april. En dus... vorige week de afspraak gemaakt en vandaag zitten we in de trein van 9:02u naar Amsterdam Centraal op weg naar tante Meity.
Wel even wennen, zo met zijn tweeën in de 2e klas als je de 1e gewend bent. Vrouwlief is ook wel blij dat ík zo dicht tegen haar aangedrukt zit en niet zo'n okselriekende dikzak.
Voor vrouwlief de eerste kennismaking met het fenomeen OV-chipkaart. Ze moet het wel doen met de anonieme kaart die ik gisteren voor haar heb aangeschaft en opgeladen. Openbaar-Vervoers-technisch is ze daar sowieso helemaal niet zo sterk in. Ik stempel het Blokker dagkaartje daarom maar voor haar af zodat ik dat niet hoef uit te leggen voordat die palen binnenkort al weer verdwenen zijn.
In tegenstelling tot de stations in ons zonnige zuiden kunnen we in het centrale station van onze hoofdstad geen bloemenkiosk vinden. We zijn nu genoodzaakt om zonder presentje voor tante, lijn 26 naar IJburg in te stappen. "Goede reis", is het bericht op de CiCo dat vrouwlief is geslaagd voor haar eerste Check-in. De rit lijkt langer te duren dan de vorige keer dat ik hier was. Gelukkig is eindpunt "IJburg" ook de halte waar wij eruit moeten. We hoeven dus niet op te letten.
En dan vinden we op de weg naar de Fritz Dietrich Kahlenbergstraat warempel nog een bloemenkiosk waar we alsnog een stukje lente mee kunnen pikken voor tante Meity.
Het is toch al weer anderhalf jaar geleden dat ik hier was. Tante Meity zit op haar praatstoel. Wel leuk, want zo kom ik toch weer dingen te weten wat ik nog nooit eerder heb gehoord.
En natuurlijk is er ook weer het Indische eten. Lekker, maar ik hou het fatsoenshalve maar bij 2 borden. Mijn (vr)eet-reputatie is hier nog niet bekend en laat ik dat maar mooi zo houden....
Ook nu geldt dat "time flies...". Het is zo 3 uur en tijd om terug te gaan naar het zuiden.
Ik klok 15 minuten met de tram terug, maar het leek nu ook sneller te gaan.
Volgens de reisplanner wacht ons een "drukke" trein maar dat valt in Amsterdam gelukkig nog mee.
We kunnen nog steeds lekker onderuit en dicht tegen elkaar aan zitten. Pas in Utrecht begint het al wat op te proppen. Mij maakt dat allemaal niet uit want ik val een beetje terug in de bezigheid wat ik eigenlijk altijd doe in de trein: dutten.... Vrouwlief houdt wel een oogje in het zeil voor het geval ik ga snurken. Verrassend voor haar gebeurt dat helemaal niet, wat ik altijd al beweerd heb, overigens...
Half 6 en eenmaal thuis weer achter de koffie met een groot stuk taart die Kathy gisteren nog heeft achtergelaten. Een gezellig dag je er-op-uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten