De jaarwisseling vieren we toch maar niet in de Efteling, zoals vorig jaar voorzichtig geopperd.
Nee, we doen het in Meerhoven.
Samen met Kathy en Dennis bij Marcia en Jochem. Natuurlijk ook met de kinderen. Eh..., ik bedoel natuurlijk "de kids". Ik blijf toch nog steeds stranden in die oude spelling. Het wordt onderhand eens tijd dat ze het woord "kind" en "kinderen" uit de Dikke van Dalen schrappen. Het woord "kind" wordt toch niet meer gebruikt. Alleen nog maar in woorden als "kinderbijslag", "kinderporno" en "kinderdagverblijf". Voor de rest is het gewoon kits onder de kids.
Maar terug in Meerhoven want ik dwaal af.
Ik stouw me wezenloos vol met oliebollen, appelbeignets, kerstkransjes en de bolletjes mozzarella. Ondanks de feeststemming heb ik toch geen zin in alcohol. Met sinas kan ik me vanavond heel goed vinden.
En intussen is het verder:
- kijken wat de televisie brengt
- spelletjes met de kinderen kids en
- kijken naar wat vuurwerk wat alvast wordt ontstoken....
En dan opeens is het bijna middernacht.
De mierzoette maar alcoholvrije kinderchampagne kids-champagne staat al ingeschonken, als op de televisie een gewoon ouderwetse nomale analoge klok de laatste seconden van 2013 wegtikt. En daar, waar we vroeger nog de laatste twaalfde klokslag afwachtten, klinken we nu al, op één seconde in het nieuwe jaar, de plastic en glazen champagneglazen tegen elkaar en is het "Gelukkig Nieuwjaar" en "de Beste wensen", over en weer.
Vrijwel gelijktijdig worden buiten, onder luid geknal, de boze geesten uit 2013 verdreven.
Luuk kan ook niet langer meer wachten en, beschermd achter zijn veiligheidsbril, laat ook hij van zich zien en horen. De meeste dames hebben zich intussen veilig binnen achter het raam verschanst. Behalve Lizzie dan. Ook zij is even later een stoere meid met gloeiende lont en kleurige Jumpin Jacks.
Ach, ook al is dat mooie siervuurwerk zo ongeveer altijd het zelfde, toch waag ik me maar weer eens buiten om wat shots met mijn, inmiddels verouderde, Canon EOS 400D te maken. Van de kiekjes valt natuurlijk niet veel te verwachten, maar wie weet, kan ik er nog iets moois van maken voor mijn wenskaarten aan het eind van dit nieuwe jaar.
Me en Photoshop.
En anders "Delete....".
Anderhalf uur in 2014 en tijd om terug te keren naar Zeelst-Oost.
Daar is het al stil. Is het waarschijnlijk de hele avond stil geweest.
Onze buren zijn weg.
Wij waren weg.
Alle overburen.... weg.
Slechts op één plek is te zien dat er daar wel iemand thuis was. De overige vuurwerksporen stammen nog af van de traditioneel op oudjaarsdag overdag, doorgaans zeer jeugdige, rondtrekkende vuurwerknomaden. Nee, voor een knallend en spetterend Nieuwjaars-vuurwerk hoef je dus niet bepaald in onze straat te zijn.
Op zich eigenlijk best wel veilig.
Ik denk dat menigeen daar wel jaloers op zal zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten