Trimloop - Witvencross

Het cross seizoen is al begonnen en dit gaat voor mij de 1e cross worden.
De Witvencross is dan ook de 1e uit de rij van de Kempische Cross Competitie. Circuit 14 om helemaal compleet te zijn, maar wij doen alleen mee buiten de wedstrijden bij de recreanten.
Rik is er niet bij. Die blijft liever op de verharde weg en gaat niet graag van het padje af.

Ook al is het dichtbij huis, toch wil ik ook hier lekker vroeg zijn. Dan heb ik ook hier alle rust om me voor te bereiden. Die voorbereidingen beginnen thuis al door te kijken hoe het weer en met name de temperatuur zal zijn ten tijde van onze "wedstrijd". En dat varieert nogal.
Was de voorspelling gisterenavond nog -1ºC, vanmorgen om half 7 was het opeens 7ºC en een uur later weer 1ºC. Mijn besluit n.a.v. de temperatuur die gisterenavond was voorspeld, om zelfs 3 lagen shirts aan doen, heb ik niet veranderd. De onderste laag is dan wel een thermo-shirt maar toch, het zijn 3 lagen.

In het restaurant van het Witven is het nog niet zo druk en Frans S. zwaait al met mijn nummer wanneer ik binnenkom. Hij heeft me al van ver zien aankomen.
Als ook Dorie en Johan zijn gearriveerd en we ons zo ver hebben omgekleed gaan we al naar buiten voor wat warming-up.
Het is mooi weer. Weliswaar ligt de temperatuur tegen het vriespunt aan maar de zon schijnt volop en er staat totaal geen wind. Dat maakt ook meteen dat het water van het Witven er spiegelglad bij ligt.
Na een kleine ronde inlopen, een sanitaire stop en weer wat inlopen is het, 5 minuten voor de start, even tijd voor een selfie en dan sluiten we in het startveld aan.

Het is, of het lijkt,  helemaal niet zo druk. En dat terwijl het zo'n mooi weer is. Ik vermoed dat de Zevenheuvelenloop in Nijmegen daar ook mee te maken moet hebben. Enfin, het maakt niet uit. Na het startschot gaan we van start over, eerst, een kleine ronde, gevolgd door een grote ronde die we naar believen tot maximaal 6x mogen afleggen.
Uiteraard heb ik me achteraan opgesteld en de eerste ronde doe ik het ook echt rustig aan. Als ik om me heen kijk denk ik wel dat ik zowat helemaal achteraan loop. Nu nog wel samen met Dorie, maar als we voor de eerste keer langs de finish lopen is ze al een aantal meters naar voren geschoven. Alleen op de, kunstmatig opgeworpen, zandbult loop ik weer even op haar in maar daarna zal het niet meer gebeuren.

Het parkoers is heel goed te belopen en pas na de 2e ronde, als Dorie afslaat richting finish ga ik Jozina voorbij. Samen met Theo van D. lopen we deze 3e ronde waarbij Theo al heeft aangegeven dat dat zijn laatste wordt. Intussen lopen ze achter me aan en wanneer we het finish gebied bereiken vraagt Jozina nog of ik ook ga finishen. "Nee, in ieder geval nog eentje meer", antwoord ik, terwijl ik een dame achterna loop die al een tijd als mijn haas fungeert. Maar toch is de energie stiekem al opgeraakt. Ik merk dat meteen aan mijn ademhaling die steeds sneller en korter wordt. Ik schakel een tandje terug en verlies afstand op mijn haas. Dat langzamer lopen gaat dan ineens niet zo leuk meer en ik weet niet of ik die 6 ronden nog ga vol maken of beter gezegd: wil gaan volmaken. En dan gaan die bultjes opeens ook moeizamer en dan denk ik, "ach, het is mooi geweest....". Ik zet nog even aan om weer bij mijn haas te komen en zo passeren we ongeveer tegelijkertijd de finish. Tenminste, ik de finish en zij gaat voor de volgende ronde...

Eventjes weer uitlopen en dan in het restaurant bijkomen, omkleden naar wat droogs en wat frisdrank op de munt. Nog wat na kletsen met Daniëlle, Paul en fotograaf Peter en na de prijsuitreiking, waar Johan nog een 2e prijs in zijn categorie wacht, is het genoeg geweest voor vandaag. Volgende week voor mij geen cross in St.Oedenrode maar de KLM Urbantrail in Arnhem... samen met Rik.