Morgen is de Sint-Pieters Bear Trail en daarom zal ikhet vandaag wat rustiger
aan moeten doen. Dorie kiest het zekere voor het onzekere en gaat mee met de
wandelaars. Samen met Herman en Carla doen wij de echte training.
Herman neemt meteen de kop en doet het gidswerk. Ik heb al aangegeven dat ik
het vandaag rustig aan doe met het oog op de trail van morgen en daarom raak
ik ook snel achterop. Dat rustig aan is eigenlijk wat overdreven. Het gaat
gewoon ook moeizaam vandaag. De benen zijn zwaar, ademhaling gaat stroef en ik
voel me ook gewoon moe. En dat, ondanks dat mijn TomTom zegt dat ik
vannacht toch7u25 geslapen heb.
We gaan ook een keertje van de standaard paden af en nemen de Eigen Weg van
Herman. Daar maakt Herma ons attent op een tweetal bollen langs de kant. Nee,
geen bollen. Dat zijn paddenstoelen. Hij weet zelfs de naam die mij meteen is
ontschoten. Het lijken net 2 ballen of ballonnen die daar terecht zijn
gekomen.
We gaan rechtsaf langs de sloot weer terug naar het fietspad. Daarna verder
naar de verharde weg en bij de start van de sprint staan we even stil. Nee, we
gaan niet sprinten vandaag. Ik in ieder geval niet. We gaan weg, gewoon op wat
hoger tempo. Maar Herman en Carla jutten elkaar toch op en onderweg naar
de finish komen we de wandelende Vrijbuiters tegen. Ik heb mijn camera toch in
mijn hand en dus vlug maar wat plaatjes geschoten. Zie je ook meteen het tempo
waarin Carla en Herman vooruit snellen.
Terug op de basis sluiten we af met wat rek- en strekoefeningen en op een uur
en 45 seconden trainen, stopt de tijd. Carla merkt op dat ze het wel merkt dat
ze een week niet geweest is. Ze had er moeite mee vandaag. Herman en ik hebben
dat dus helemaal niet gemerkt...
Weer thuis en de data van de TomTom overgepompt naar de PC blijkt dat ik wederom een jaar ouder ben geworden. Nu van 67 naar 68 jaar. En vandaag voel ik me ook nog zo....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten