Ik vond de Molenhoeks Makkie en weet Dorie over te halen mee te gaan. Ook
Johan gaat mee.
Molenhoeks Makkie is een bosloop, geen trail, en dus ook geschikt voor Dorie
om er te lopen. Dat kan ze beter dan op de verharde weg. Johan gaat ook mee
maar omdat de start van de 15km al om 9:47 is en die van de 10km "pas" om
10:24u, gaat hij ook gewoon van start op de 10km.
Het is wel even snuffelen op de website maar het is gewoon het beste om op de
parkeerplaats van station Mook-Molenhoek te parkeren en dan is het een tiental
minuten lopen naar het inschrijfbureau waar we ons ook kunnen omkleden en de
tassen in bewaring geven.
Met de juiste invoer in Google-maps (Parkeerplaats station Mook-Molenhoek)
zijn we er dan ook mooi ruim op tijd en ook ruim op tijd om onze nummers op te
halen. Ik krijg ook meteen mijn bestelde T-shirt. "Met korte mouwen...", laten
de 2 dames nog weten. Dat verbaast me wel want ik heb het T-shirt alleen
gekocht vanwege de lange mouwen. Met korte mouwen hangen er nog ruim 50st. in
mijn kast.
Een beetje geïrriteerd daardoor ga ik ook mee naar de benedenverdieping om ons
in de tafeltennishal om te kleden. Daar kun je ook nog eens ongestoord naar
het Molenhoeks Kakkie.
Hier is het een stuk rustiger dan op de begane grond met iedereen die zich
daar omkleedt en om daar ook meteen de tassen in bewaring te geven op het
podium al daar. Wij houden onze spullen gewoon in de tennishal. Geen kostbare
spullen achterlatend. Die nemen we mee in onze drinkvestjes.
En dan hebben nog een kwartier voor de start. Voor ons nog te veel tijd om in
te lopen. Het is buiten nog wat frisjes. Johan gaat wel alvast in galop warm
lopen.
En dan zie ik buiten lopers met zo'n T-shirt als ik heb, maar dan wel met
lange mouwen. Ik heb mijn T-shirt niet eens bekeken en dus duik ik toch weer
de tennishal in om mijn shirt te checken. Ja hoor. Ook een longsleeve.
Gelukkig. Gewoon helemaal op het verkeerde been gezet door die 2 dames die de
shirts uitdeelden. Als zij niets gezegd hadden, had ik me ook niet onnodig
druk gemaakt...
Intussen nadert het tijdstip van de start.
We begeven ons naar het startvak en ons vak (>60min) is helemaal achterin.
Ik weet niet meer wat ik als eindtijd heb opgegeven maar ik ga nu uit van een
eindtijd van maximaal 1u15.
Molenhoeks Makkie is een bosloop en geen trail maar uit de foto's van de
voorgaande edities blijkt wel dat het een behoorlijk pittig parkoers is met
stukken rul zand en talrijke te beklimmen heuveltjes.
We laten ons nog even fotograferen voor Facebook
De 5km is inmiddels al gestart. Dat horen we aan het aftellen en dan is het
onze beurt.
Het startveld van de 10km vind ik best behoorlijk en als we uiteindelijk van
start gaan duurt het dan ook wel even voor we de startstreep passeren.
Ik start altijd rustig. Dat moet ik wel. Ook nu, zij het dat ik toch wel
vlugger weg ga dan dat ik eigenlijk zou doen. Maar ik volg Dorie maar, terwijl
de rest van het veld er als een gek vandoor gaat. Ook gaat het direct na de
start ook nog vals plat omhoog. "Dan hebben we dat straks naar de finish in
ieder geval helling af...", praat ik het nog goed.
Helaas is geen GPX-bestand beschikbaar gesteld. Wel een Relive-view waarop te
zien is hoe het parkoers loopt. Daar aan zie ik dat we eerst rechtsaf langs
het spoor lopen en dan linksaf het spoor oversteken. Daar lopende denk ik nog
dat het wel raar is dat we het spoor over moeten en wat als de spoorbomen
sluiten. En dan bedenk ik opeens dat dat wel eens de reden zou kunnen zijn van
die vreemde starttijd van 10:24u.
Afijn, we steken het spoor over en even verder, als de weg rechtsaf draait
gaan wij rechtdoor het zandpad op. Onze horloges geven trillend het passeren
van de 1km aan. Op mijn horloge is dat in 6:20 en dat is voor mij voor een 1e
kilometer van een 10km-loop belachelijk snel. En wij maar denken dat we het
rustig aan doen. We moeten dus echt terug in tempo.
Het hele parkoers is gevarieerd Zo hebben we zandpaden, bospaden, wat
singletracks, wortelpaden waar je gelukkig wel van tevoren nog eens extra voor
gewaarschuwd wordt, paden met rul zand en toch een behoorlijk aantal
heuveltjes die bedwongen moeten worden. Ook menige afdaling zou best wel thuis
kunnen horen in een trail. De heuveltjes zijn ook nog van die kwaliteit dat we
die veelal, deels, wandelend moeten beklimmen. Dat heeft overigens wel veel te
maken met het ziektebed die zowel Dorie als ook ik deze week hebben
ondergaan. Allebei vanwege keelklachten en daardoor heeft Dorie wat minder
lucht en ik heb dat vanwege mijn astma sowieso al een heel stuk minder. Maar
we mogen gewoon wandelen, toch? En daarbij zijn er nog steeds lopers achter
ons.
Aan de voet van weer een stevige beklimming, ook nog eens van los zand, staat
een doedelzakkenflierfluiter zijn best te doen. Een toeschouwer laat ons nog
weten dat we wel moeten lachen naar de fotograaf die ons bovenstaat op te
wachten. Eenmaal bovenaan is geen fotograaf te zien. Wel een toetergroep die
sfeervol tekeer gaat en daarop doen Dorie en ik nog even samen een dansje
voordat we onze route vervolgen.
Op kilometer 7/8 krijgen we een fietspad en ook nog eens vlak. Misschien ook
wel vals plat omlaag, wie zal het zeggen, want ons tempo schiet wel lekker
omhoog op dit stuk. Daarna volgt toch weer een stuk bos- en zandpaden en
natuurlijk weer een stuk (wandelend) omhoog als uiteindelijk duidelijk wordt
dat we aan de laatste etappe beginnen. Het gaat al lekker wat omlaag en
verhard. We moeten een brug over en dat is een brug over het spoor waar we een
eind verderop nog op een gelijkvloerse kruising zaten. We draaien naar links
op de laatste bocht naar rechts af en voelen al duidelijk dat het hier omlaag
gaat. Laat nu in die bocht naar rechts een bejaarde man precies op de lijn van
ons pad staan. Ik dan maar rechts er langs, in de binnenbocht en Dorie
helemaal buitenom. Het is maar goed dat wij niet zo snel gaan als een Formule
1 wagen. Ik moet nu wel even wachten op Dorie want die heeft door de omweg
weer wat terrein verloren. In het laatste stuk vals plat omlaag naar de finish
gaat het tempo lekker over de 10km/u en als de speaker omroept dat "Dorie
Jansen en Jim Dieterman op 1uur12 en 33 over de finish komen, samen gestart en
ook samen gefinisht...", klokken wij onze eigen netto tijden op onze horloges
op 1:11:21 over 9,9km. Gemiddeld is dat toch nog 8,33km/u oftewel 7:12min/km.
Het duurt een hele poos eer onze officiële uitslagen online staan maar dan is
het bruto 1:12:34 en netto 1:11:23 maar dan wel over 10km uiteraard.
Johan heeft ook pakweg 9,9km geregistreerd en zijn officiële nettotijd is
53:55, gemiddeld 11.02km/u over die 9,9km.
Volgens de uitslagen (finishers) waren er 354 deelnemers aan de 10km en zijn
er in de wedstrijd, dus op basis van de brutotijden, nog 5 mensen na ons
gefinisht. Netto hebben we nog 2 mensen meer achter ons gehouden.
Als we volgend jaar terugkomen en gezond en Dorie inmiddels ook al in de
categorie V60 valt, zouden we dat beste wel eens kunnen verbeteren, schat ik.
Ondanks dat we dan weer een jaartje ouder zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten