jimjimiz.blogspot.com: Wandeltocht #6 - Soester Wandel Weekend, Zaterdag Duinendag

Ik ga vandaag weer wandelen. Nu naar het Soester Wandelweekend, alleen doe ik dat alleen op de zaterdag want zondag ga ik ook weer hardlopen in Bemelen.

Alleen zit ik toevallig dit weekend met een probleempje, nl. ik heb medicijnen, antibiotica, gekregen voor de genezing van mijn eczeem aan mijn beide enkels en mijn rechterbeen. En met die antibiotica komt het nogal nauw. Zo mag ik de capsules alleen maar innemen op een lege maag en dat betekent 's morgens op de nuchtere maag en gedurende de dag 2 uur van tevoren niet meer eten. En na innemen mag ook nog eens gedurende een uur niet gegeten worden. Ook nog na het innemen, niet gaan liggen maar blijven staan of rechtop zitten. En ik moet er 4 per dag innemen. Dat komt neer bij een regime van 5 uur dat ik tussen het innemen van de pillen maar 2 uur heb om te eten.... 😮

Dit betekent dan ook, dat ik vandaag tijdens mijn uitje naar Soest én mijn pil moet innemen en moet opletten wanneer ik wel en niet mag eten. En dat heb ik dan ook mooi in het tijdschema voor vandaag verwerkt. Dat komt er vooralsnog op neer dat ik begin om half 8, na half 9 mag eten vanaf half 11 niet meer mag eten en om half 1 de 2e pil en daarna pas weer om half 2 mag eten en na half 4 niet meer. Dat moet lukken.

Omdat ik de wekker vroeg heb gezet ener ook vroeg uit ben gaat de 1e pil er al om 6:40 in en dat betekent dat alles 50min naar voren schuift. Moet geen probleem zijn.

Het begint op het station van Eindhoven al goed met een vertraging van 5 minuten. Gelukkig heb ik in Utrecht met die vertraging nog steeds 9 min. overstaptijd.

En net als altijd in het weekend zit ook nu de 1e klas al goed vol, waarvan zeker de helft daar geen plaatsbewijs voor heeft. Dat weet ik zeker.

Ik zit in ieder geval tegenover een vrouw die met haar kledij en schoenen wel haast zeker ook gaat wandelen en het zal me niet verbazen, ook in Soest. En daarom spreek ik haar ook aan. "Wandelen in Soest?" En ja hoor, ik heb gelijk. Enzo wordt de reis naar Utrecht meteen al wat meer gesprekvol 😉.

In Utrecht is het overstappen op spoor 5 en niet op spoor 3 zoals Marianne, zoals ze heet, aangeeft.

Ze heeft dat Soester Wandel Weekend al een aantal keren gedaan.Ze weet te vertellen dat ze de 2 dagen elk jaar omdraaien. Is het dit jaar zaterdag de duinendag en zondag de paleizendag, volgend jaar zal dat weer andersom zijn. Ook zij gaat vandaag voor de 10km maar ik laat alvast weten dat ik er morgen niet bij zal zijn want dan ben ik in Bemelen, hardlopen. Marianne komt uit Sittard en dat is een beetje daar in de buurt.

Aangekomen in Soest stroomt de trein leeg. Allemaal wandelaars. Van hieraf gaan scheiden onze wegen en gaan we alleen verder, in eigen tempo.

Van het station richting het gildeterrein waar de start is, is ongeveer een kwartiertje wandelen eer we op het Gildeterrein aankomen. Daar staat de grote tent al kaar voor ontvangst van de wandelaars voor en na de wandeltocht. Hier krijgen we ook onze stempelkaart en dan gaan we naar buiten. Daar maakt iedereen ook even een onsie of allt die maken. Ik maak hem dit keer zelf en dan gaan we op pad.

We lopen langs groene weilanden. Het zijn hier weilanden waar paarden worden gehouden, ook wel te zien aan de hekken en allerlei borden waar paarden op vernoemd of afgebeeld staan

Als de weilanden voorbij zijn wacht de oversteek van een drukke weg waar aan de overkant de eerste splitsing wacht. Hier verlaten de 6km wandelaars ons en gaan wij verder de andere kant op.

Niet veel verder wordt duidelijk dat we de duinen naderen. Die zijn niet mis. Hier schijnt de zon volop en ik ben nu erg blij met mijn nieuwe hoed. Die gooit toch wel een grote schaduw over mijn gezicht en nek. Tot nu toe heb ik op mijn ooie dooie mee gelopen zijn hebben veel wandelaars me voorbij gelopen. Ik heb dan ook echt geen haast. Maar hier in de duinen met dat losse strand/klapzand gaat iederen toch wel een heel stuk langzamer. En ik wil juist nu lekker door. En ondanks dat ik een aantal keren stop op een foto te maken, zet ik er nu stevig de pas in en gaat weer iedereen voorbij die mij eerst voorbij gingen.

Voorbij de duinen komen we dan gelukkig wel weer in de koelte van de bossen. Dit keer best wel hoge bomen.

En dan staan we opeens buiten het bos aan de rand van een drukke weg met aan de overkant restaurant "De Soester Duinen" en dat is de eerste stempelpost. En natuurlijk kan je hier meteen terecht voor een hapje en een drankje en een toiletbezoek. En dat terwijl een bejaarde DJ in een eveneens bejaard Volkswagenbusje buiten wat bejaardenmuziek laat horen. Dat is allemaal niet aan mijn besteed, behalve dan die muesli-reep die ze bij de stempelpost uitdelen. Iets verderop is er weer een splitsing en hier gaan wij, de 10-km wandelaars een andere kant op.

Ter bevestiging verderop het bord dat we op de juist weg zijn. ne verderop dat we Stazione Pazzo naderen. Zoals de naam doet vermoeden, een Italiaans restaurant en tevens wat de naam doet vermoeden, een voormalig stationsgebouw. Als spoorofiel buiten dienst wil ik dat voor alle zekerheid toch wel even bevestigd zien. En ja hoor, ik vind op op het internet (waar anders...) nog een foto van het gebouw toen het nog in gebruik was als station: station Soesterduinen.

De wandeltocht zit nu op 5km. Ik wandel weer verder en het gaat nu lekker in de schaduw van de bossen. We zitten nu toch weer op de rand van een stuk duingebied en op 6km maak ik daar ook nog even een foto van voordat we, in het klapzand, dit stuk duingebied weer verlaten en verder de bossen in gaan. De 6km is al voorbij en volgens de stempelkaart zouden op 6km stempelpost 2 bij het Openluchttheater Cabrio moeten zijn.De medewandelaars weten het ook niet en we zullen het wel nog tegenkomen, als ik op een gegeven moment iemand met een Le Champion T-Shirt zie lopen en dan stel ik die natuurlijk dezelfde vraag. Ze antwoord dan ook dat we er bijna zijn. Nog een klein stukje.

En inderdaad, op 6,7km staan we voor de poort van het Openluchttheater Cabrio.

Hier staat het bos vol met borden van Pink Ribbon met allemaal berichten die te maken met mensen die aan kanker lijden of hebben geleden. Een accordeonist brengt er nog een vrolijke noot bij. En ik mag met een fotolijst op de foto, wat ik natuurlijk niet oversla. Op één van de borden mag je een post achterlaten voor iemand aan wie je denkt en waarvoor je meeloopt en dat doe ik natuurlijk voor ons Marcia die al 2x getroffen is door borstkanker. Als versnapering krijgen we hier een banaan en kunnen we eventueel ook weer wat drinken. die banaan lust ik wel en hoewel ik alweer verder was gelopen moet ik toch weer even helemaal terug want ik kan mijn bananenschil niet kwijt en die moet toch echt in een vuilnisbak. Dus nog een keer lang een aantal borden met spreuken en dan wordt het openluchttheater Cabrio verlaten.

Op naar de volgende en laatste stempelpost voor de finish. Het is 5 voor half 12 en over een kwartier moet ik mijn 2e pil innemen. En dan pas besef ik me dat ik net nog een hele banaan hebt verorbert en dat staat al gelijk met eten, een kleine maaltijd weliswaar, maar de maag is nu niet meer leeg, wat een absolute voorwaarde is voor dit medicijn. 😮 Shit! Nu moet ik dus ook weer opnieuw 2 uur wachten totdat ik mijn pil weer mag innemen. 😖. Maar de wandeltocht gaat gewoon verder.

Verderop wordt aangegeven dat daar de wandeltocht fotograaf staat,dus of we even ruimte willen maken en naast elkaar willen gaan lopen. Ik ben alleen dus dat is niet zo moeilijk. Dat is anders voor die gewone wandelaars die daar met hun loslopende honden aan het wandelen zijn. die willen per se niet op de foto maar houden hun honden ook niets eens bij hun. 😮

Marianne heeft me in de trein al verteld dat dat bij een molen zal zijn. En we mogen ook nog door die molen. Al wandelen komen we weer Soest binnen en wandelen we door Soest. Dat is altijd minder interessant, temeer omdat het door gewone woonwijken gaat. Pas als we de 9km gepasseerd zijn komen we weer in het buitengebied en dat ziet er meteen al weer heel anders en rustgevender uit. Dan komt de molen in zicht. Bij de molen aangekomen staat er inmiddels 9,6km op de Garmin. Als ik een foto van de doorgang door de molen maakt, biedt de molenaarsvrouw (?) die daar aanwezig is, aan me ook op de foto te zetten. En dat sla ik natuurlijk niet af. En achter me hoor ik ook meteen roepen of ze dat ook voor die anderen wil doen. En natuurlijk.

Door de molen heen het heuveltje af,wacht de laatste stempelpost en dan op naar de finish. Bij de stempelpost liggen nog lekker koekjes en ik kies dit keer voor een krakendverse sprits en opnieuw besef ik me dat ik die eigenlijk niet moet pakken. Maar ik heb hem al in mijnhadn en terug leggen is not-done en dus gaat ie mee de rugzak in.

We lopen nog even in het buitengebied als we weer tussen door woonwijken komen. We naderen de finish. Een wandelaarster op leeftijd, naast me, puft: "Het is toch best nog wel ver...". Ja, inderdaad,want volgens mijn klokje zijn we de 10km al gepasseerd. Nu is het echter niet ver meer want aan het autoverkeer van vertrekkende wandelaars merken we dat we dicht in de buurt van het Gildeterrein zijn. En dat is ook zo. Voorbij de heks tegen de boom is het nog maar een paar honderd meter eer we de finish in zicht hebben. Daarachter ontvang ik de laatste stempel en krijg ik mijn medaille om gehangen.

Volgens mijn Garmin Forerunner 245 heb ik vandaag 10,86km gewandeld en er, in totaal, 2u20:36 over gedaan.

Ik maak nog even gebruik van het toilet en dan begin ik aan de laatste etappe van vandaag, de wandeling naar het station. Daar aan gekomen heb ik nog wel ruim de tijd eer de trein naar Utrecht Centraal op spoor 2 arriveert.

Het was een mooie wandeltocht en voor herhaling vatbaar, Volgende keer het hele weekend dan maar?

Morgen sla ik weer aan het hardlopen bij de Bemels Beste Boeren Bergloop.