In de bios: Argo

Argo is een film uit de categorie "Gebaseerd op ware gebeurtenissen".
Wat er allemaal precies waarheidsgetrouw is weergegeven laat ik maar in het midden. Ik ken het verhaal niet, terwijl het wel een geschiedkundige achtergrond heeft.

De film:
Deze grijpt wel even terug in de geschiedenis. Nog wel in de tijd dat ik het zelf nog heb meegemaakt. De tijd van President Jimmy Carter.
Iran komt in opstand, De sjah wordt verjaagd en de Amerikaanse ambassade wordt door Iraanse studenten bestormd. 6 Mensen weten te ontkomen en onderdak te vinden in het woonhuis van de
Canadese ambassadeur. Het overige personeel wordt gegijzeld.
De film gaat over de bevrijding van deze 6 ontsnapte mensen, waarvan de
hoofdrol is weggelegd voor Ben Affleck.
Wat volgt is het verhaal achter de schermen. De politieke belangen, de geheime diensten, de verschillende opties en uiteindelijk de daden. De spanning loopt langzaam op naar zijn hoogtepunt.
Een mooie film.

  Argo Trailer (2012)

De wekelijkse riedel, de stand van zaken:
Elektriciteit: Stand = 138.605, verbruik = 84 kWh (-5)
Gas: Stand = 23.660, verbruik = 44 m³ (+8)
Gewicht: 81,9kg (0)
Het wordt langzamerhand kouder is aan het gas te zien.
Gelukkig is mijn gewicht, ondanks de verjaardagsfeesten van afgelopen week en de snackbar en de afhaalchinees op hetzelfde peil gebleven. Maar we zijn er nog lang niet. Over een week of 6 zou er nog een kilo of 2 af moeten zijn. Misschien wordt het tijd dat ik er toch iets aan ga doen.
Maar ik zeg al maanden dat ik "morgen ga lijnen..."

Get Running Campus Cross - hoezo glibberig...?

Mijn eerste crossje weer sinds heel lang.... Ik ga daarom ook maar voor een korte afstand. Voor mij worden het hier bij de Get Running Campuscross slechts 2 rondjes. (een overigens vreemde naam voor de GVAC Campuscross, maar dat schijnt te maken te hebben met sponsoring...)
Met 10.00 uur 's morgens is de start lekker vroeg. Met slechts 2 flesjes bier op, gisteravond op het verjaardagsfeest van broer Thony, moet dat geen probleem worden.

De thermometer wijst slechts 6ºC aan dus voor alle zekerheid een longsleeve aan onder mijn GVAC-shirtje. Ook de nog nooit gebruikte spikes gaan mee.
Het regent en dat belooft niet veel goeds. Bij het Oeienbosch aangekomen staan er slechts een paar auto's op het fietspad geparkeerd en ik kan nog mooi helemaal vooraan staan. Heb ik dus even niet in de gaten dat het de bedoeling was om in het bospad te parkeren. Enfin, ik sta er al en dat is voor eigen risico.
Bij het opspelden van startnummer 970 valt het me al op dat ik het helemaal niet koud vind. Gevoelsmatig zou ik bijna zeggen dat die longsleeve niet nodig is.

De aanloop naar de start is ca. 120 meter en vervolgens volgt een ronde van 1.730 meter.
Ik weet mijn plek in het startvak. Ik sta dan ook achteraan. Helaas heb ik geen warming-up gedaan. Voor de spieren heb ik niet zo'n vrees, wel voor mijn tempogevoel. Meestal te snel. Het parkoers gaat dwars door het bos ter plaatse van de trimbaan. Karakteristiek voor dit parkoers zijn altijd de sloten die dwars op het parkoers liggen. Met mijn spikes aan heb ik gewoon nergens last van. Ik ga de plassen ook niet echt uit de weg. Bij het einde van de eerste ronde merk ik mijn conditiegebrek al. Ik moet mijn tempo in de gaten houden want de ademhaling kan het niet meer bijhouden. Ik laat een dame passeren maar een tweede achtervolger komt niet voorbij, simpel genoeg omdat ik, met dank aan de spikes, de sloten sneller bedwing. Maar 2 rondjes is echt genoeg. Eindtijd 21:49
Ik kan echter niet zeggen dat ik zo blij ben met mijn gemiddelde snelheid van nog geen 10km/u. Voor mijn gevoel dacht ik dat ik boven de 10 zou zitten. Maar dat is cross, ik weet het....



In de microfoon van speaker Paul Bekers laat ik aan de finish weten dat ik het parkoers lang niet zo glibberig vind als anders en ook niet zo zwaar. Ik kan dat natuurlijk zeggen want ik ben al na 2 rondes gestopt. In de omkleedtent hoor ik echter heel andere verhalen. Van een steeds glibberig wordend parkoers tot valpartijen en eerder uitstappen toe. Ik hou mijn mond maar en denk alleen nog aan de bewezen diensten van mijn spikes.

Optredens, Sinterklaas en de Vrijbuiters

Geen training Vrijbuiters vandaag. Dat had ik vorige week al aangekondigd.
Nee, vandaag staat in het teken van 2 optredens van de kleinkinderen Holly en Damian.
Holly (4j.) met de DéDé danseresjes treden op in het City Centrum waar Sinterklaas pas later die dag zal arriveren en Damian (8j.) doet zijn optreden namens Cardio in de Heikant en hij wél voor Sinterklaas.
En als grootouders moet je natuurlijk bij beide optredens aanwezig zijn.
En terwijl de Sint zijn intocht doet in Roermond wachten wij in Veldhoven al op hem zodra hij zijn voet aan wal heeft gezet.

Eerst maar naar het City Centrum waar het marktplein er al voor is ingericht.
Het is best frisjes en waterkoud. De thermometer in de Scénic gaf 6ºC aan.
Het is nog wachten tot de harmonie eindelijk wil stoppen maar dan zijn dan eindelijk, wat over tijd, de danseresjes van DéDé aan de beurt.
Holly zit in de 2e groep en ze doet het goed. Ik maak foto's en Marcia filmt met de Iphone, totdat na 2 minuten de accu leeg is. dus neem ik het vlug nog even met mijn fototoestel over. Dat is gelukkig nog gelukt.
En natuurlijk is er ook hier weer een asociale moeder bij die op moment dat het programma begint, over de hekken klimt en privé begint te filmen en daarmee het zicht ontneemt van alle kinderen achter de hekken. En waarom doet de organisatie daar niks tegen en waarom sta ik er zelf zo ver vanaf... ? Nu zijn de kinderen er weer de dupe van. Ik weet het niet, een volgende keer dan.........

 
Optreden van Holly DéDé dansers Sinterklaas 2012 op YouTube

Daarna is het hurry-up naar het winkelcentrum in Heikant. Daar staat een veel kleiner en lager podium opgesteld en staat het publiek al op een meter van het podium af. Dan kun jet het wel raden, niemand kan nog iets zien dan die paar mensen daar vooraan, plus de kinderen daarachter die op de schouders van ouders mogen zitten. Dat de organisatie niet heeft kunnen bedenken om er een grotere cirkel van het podiumpje af te maken zodat meer mensen wat kunnen zien. Gelukkig heb ik een tafel bemachtigd en eenmaal daarop staand kan ik het podium wel zien. Alleen jammer dat net de vlaggenversieringen in beeld hangen. Het lukt me wel om Damian te filmen. Daar moet ik wel wat op en neer en heen en weer gaan want de kinderen op schouderhoogte bewegen ook naar links en naar rechts en van de schouders af en weer op de schouders. En dat allemaal in die paar minuutjes van het optreden van Damian.

 Optreden van Damian met Cardo voor Sinterklaas 2012 op YouTube

Terwijl de Sint en iedereen zich opmaakt voor vertrek naar het City Centrum gaan vrouwlief en ik, na nog even vlug een bezoek aan de snackbar, naar huis. Eventjes genoeg voor vandaag.
Vanavond nog wel naar de verjaardag van broer Thony in Breda en dan kunnen we weer een drukke dag afsluiten.
En morgen is het weer een drukke dag...

GVAC baantraining - dobbelsteen

Onderweg naar de Kempen Campus geeft de thermometer in de Scénic slechts 5ºC aan. Meer dan frisjes, als je het mij vraagt. Met een longsleeve en mijn windjack moet ik het vanavond kunnen redden.
Het waait gelukkig niet, maar ik heb het best koud tijdens de warming-up. Pas bij de loopscholing begin ik langzaam op temperatuur te komen, maar dan ben ik intussen ook al nat van het zweet.

Vandaag is het weer dobbelsteen training. Met een koppeltje of trio met een dobbelsteen gooien en het aantal ogen bepaalt tot welke pylon je moet hardlopen alvorens wandelend en/of dribbelend terug te keren naar de dobbelsteen. De pylonen staan op ca. 50 stappen afstand van elkaar en het hardlopen moet in baan 5.

Ik loop samen met Dorie en "goed zo"-Herman.
In het begin kan Herman nog wel mee maar gaandeweg loopt hij de terugweg de kantjes er van af en pas als we weer voor de volgende run zijn gestart, haakt hij weer aan. Marjolijn gooit voor ons met de dobbelsteen. Marjolijn lijkt wel kampioen "Mens erger je niet...". Met het grootste gemak gooit ze zessen en vijven. Wij maken onze metertjes wel vanavond. In het 2e kwartier gooit ze wat rustiger aan, een paar vieren, een drie en zelfs een één.
In ieder geval weer een gevarieerde maar ook gezellige training.
En omdat Anke vandaag jarig is wordt er, dit keer in de kantine, ook voor haar gezongen.

Er is vanavond blijkbaar een ledenvergadering. Daar was ik niet van op de hoogte en met nog andere zaken op de planning voor vanavond, laat ik verstek gaan. Waar het over gaat hoor ik wel of lees het op www.gvac.nl

De resultaten van vanavond, dit keer de tijden tot op honderdsten van een seconde nauwkeurig:

In de bios: Sinister

Het is herfsttijd. De bladeren vallen van de bomen. Het is vroeg donker. En als het eenmaal donker is, en het regent, en het waait, dan lijkt het allemaal erg onheilspellend. Echt de tijd voor de "enge" films.
Momenteel draaien er 3 in de bioscopen, te weten Paranormal Activity 4, The House At The End Of The Street en Sinister. Nummer 4, Possession, is al geweest en die heb ik dan ook al gezien.
Vandaag is Sinster aan de beurt.

Opvallend is, dat bij de voorfilms geen andere horror films worden getoond. Normaal gesproken doen ze dat wel. Misschien zijn er na deze serie voorlopig geen meer in voorraad. Wie weet?

 

 De film...
... gaat over een schrijver, ene Oswalt, die bloedige romans schrijft. Dit doet hij naar aanleiding van waar gebeurde gebeurtenissen. Om de gegevens hiervoor te krijgen verhuist hij met zijn gezin zelfs naar de omgeving waar een en ander heeft plaats gevonden. Voor zijn nieuwe boek doet hij dat weer, maar nu naar het huis wat tevens de plaats van het delict is. Dat kan niet goed gaan.
De film is uiteraard doorregen met spanningen, stiltes en schrikeffecten.
Zelf had ik het gevoel dat op de momenten waarop het echt spannend (of eng) zou moeten worden, de spanning juist wegviel. Maar dat kan helemaal aan mij liggen.
Voor de horrorfans eentje die op de lijst bijgeschreven moet worden. 

Sinister - Official Trailer [HD]

In de bios: Twilight Saga - Breaking Dawn part two

 

Laat ik nou denken dat "Breaking Dawn part two" in 3D zou zijn. Geen idee hoe ik daarop kom. Het is dus gewoon 2D.
Omdat ik nog helemaal niets van de voorgaande delen heb gezien heb ik maar een inhaalslag gepleegd.
Geen echte marathon, maar wel in een paar dagen, lees avonden, de delen "Twilight", "New Moon", "Eclipse" en gisteren nog "Breaking Dawn part one" zitten kijken. Dan sluit "Breaking Dawn part two" daar naadloos op aan. Geen "herhaling van het voorafgaande" noodzakelijk.

Zo op het middaguur is de zaal (gelukkig) nog niet gevuld met jeugdige pubers, of beter gezegd puberinnen. Toch hoor je af en toe wel wat ge-ooh en ge-aah en gegiechel, maar echt maar uit één kant van de zaal.

In het blad "Preview (9)" wat bij Pathé gratis is mee te nemen, wordt uiteraard ook deze film besproken. Grappig is de term "open-monden-zijn-sexy"-look en dat is nu juist typisch waar Kristen haar bekendheid aan te danken heeft. Degene die "Panic Room" kennen, hebben daar al een piepjonge Kristen zien acteren. Ik wist het niet maar bij het zien van dat mondje moest ik toch even googlen, en ja hoor...

Gisteren werd overigens in heel Nederland een Twilight marathon gehouden. 5 films achter mekaar! Vreemd genoeg wordt dat in de V.S. pas morgen gedaan. Zijn wij eens een keer eerder.

De film:
Nu ik gisteren pas deel 4 heb gezien, oftewel "Breaking Dawn part one", is het wel zo prettig dat het verhaal vandaag gewoon weer door gaat. Het is het laatste deel zodat er een echt eind aan gebreid moet worden. Ik heb geen enkel boek gelezen dus alles blijft een verrassing. En een verrassing wordt het. Het verhaal gaat eigenlijk wat sloom vooruit, als je het mij vraagt. Af en toe lijkt het alsof de film gewoon lang moet duren. Er had wat mij betreft iets meer tempo in mogen zitten. Uiteindelijk wordt het wel allemaal goedgemaakt.
Ik vind het een goede film. Natuurlijk zoals altijd, je houdt wel van dit soort films of je hebt er een gruwelijke hekel aan. Maar als je van de eerste 4 delen genoten hebt, dan mag deze laatste beslist niet ontbreken.

Grappig is ook dat door mijn vele bezoeken aan de bioscoop ik nu merk hoeveel dezelfde acteurs in zoveel verschillende films spelen. Dan heb ik het nu bijvoorbeeld over Anna Kendrick, Dakota Fanning en Maggie Grace

Zo, de Twilight Saga kan ik nu ook afsluiten. 

The Twilight Saga: Breaking Dawn Part-2 Trailer (NL

En dan vraag ik me af of de, nog zo jonge, Kristen al naakt te zien is ...?
Eh... ja ja! In de film "On The Road" (mei 2012) gaat ze zelfs voor een triootje uit de kleren.
Maar meer foto's heb ik nog niet op internet kunnen vinden:

GVAC wegtraining weer overgeslagen

De goede voornemens ten spijt laat ik de training vandaag toch maar links liggen.
Het waren de laatste dagen vermoeiende en drukke dagen geweest en ik word daar jammer genoeg nog steeds te moe van. Ik ben nog steeds niet 100% genezen en de vermoeidheid en noodzakelijke extra slaapuren horen daar gewoon nog bij aldus, de medici.

Daarbij heb ik al vanaf gisteren een opkomende keelpijn en kriebelhoest, nog niet ernstig maar dat kan morgen zomaar eens naar fase rood overslaan. De strepsils zijn intussen al op (alhoewel de werking uiterst dubieus is als ik dit artikel mag geloven). Ik vond nog 7 tabletjes Trachitol en als ik nu voor het slapen gaan een paar paracetamols inneem, zou ik de keelontsteking dan de baas blijven...?

 

Statistieken

Elektriciteit: Stand =138.521, verbruik = 89kWh (+6)
Gas: Stand = 23.616, verbruik = 36m³ (+1)
Het is vooralsnog onduidelijk waar de grote stijging in elektriciteitsverbruik vandaan komt. Het is dan wel wintertijd geworden, maar een verschil van 12kWh per week vergeleken met 2 weken geleden is nogal groot. Dat vraagt om een nader onderziek.
Het gasverbruik is naar verwachting.

De weegschaal staat vandaag al stil na 81,9kg. een daling met 2,3kg. t.o.v. vorige week. En dat zonder er iets voor te hoeven doen. Dan ligt het misschien toch wel aan de weegschaal óf volgende week zit er weer 2kg. aan. Wie weet...?

GVAC trimlopen - de kneusjesroute

Vanmorgen twitterde ik alvast:

 

En het klopt ook. Het is vanwege die Valkenloop niet zo druk op de GVAC Trimlopen.
Zelf heb ik er ook even aan gedacht om naar Valkenswaard af te reizen om wat foto's te maken, maar de "druk" om toch weer aan mijn come-back te werken is groter, temeer omdat ik weer te maken heb met een terugval vanwege de teruggekeerde blessure aan mijn linkerknie.
Het wordt dan ook weer samen lopen met Dorie.

Bij de inschrijftafel kom ik ook Kirsten tegen, de dochter van Ellen Verkooijen. Lang geleden dat ik die gezien heb en wat komt ze eigenlijk hier in Veldhoven doen, wetende dat ze ergens in Wageningen woont? Het antwoord komt al snel. Moeder Ellen is morgen jarig, gisteren uitgebreid gevierd en vandaag hier om de restanten alcohol te verbranden.
Uit de "Hart van Brabantloop"-periode herinner ik me nog goed dat Kirsten erg hard kan lopen. Toen was 15 km/u geen uitzondering. Vandaag zal dat niet zo zijn. Vorige week is ze bij een loopje blijkbaar warming-up-loos gestart en heeft daardoor last aan een hamstring overgehouden. Dat, en het feest van gisteren, beloven "slechts" een gemiddelde van zo'n 12km/u over 2 grote rondes GVAC. Toe maar! Daar kan ik nog niet eens over mee praten.
Maar ook de bijna-jarige moeder komt vandaag bij GVAC lopen.

Tijden ons inlopen sluit een dame bij Dorie en mij aan. Zij gaat vandaag voor 10 km. Een weddenschap dat ze dat vandaag zal halen. Als ze verliest dan.... Ik heb beloofd dat niet verder te vertellen, helaas...
Ze wil met ons mee op de kleine ronde, stelt ze voor. Dat kleine rondjes doet ze dan 2x en dat vult ze tot 10km aan met rondjes op de baan. Ons tempo van ongeveer 24 minuten over het kleine rondje bevalt haar wel.

Onze eerste kilometer gaat in 5:58 wat neerkomt op een zuchtje sneller dan 10km/uur. terwijl de tweede kilometer precies 10km/uur is. Echter daarna moet onze meeloopster helaas al afhaken.
Terwijl wij ons rondje verder afwerken passeren we nog een kleine-ronde-loper en sluiten we onze trimloop af in precies 23:00 rond.
De medeloopster volgt inmiddels op respectabele afstand maar gaat stug door voor de 2e ronde. Later zien we haar binnen komen en nog wat rondjes op de baan afwerken. Ze zal die 10km wel gehaald hebben.

In de kantine halen we samen met Ellen en Kirsten nog wat ouwe koeien uit de sloot. We zien hen niet zo vaak meer en natuurlijk komt de "Hart van Brabantloop" ook weer ter sprake. Ellen geeft ook aan blij te zijn weer oude bekenden te zien hier bij GVAC. Eventjes terug op het honk en weer een kleine reünie brengt toch weer dat oude gevoel naar boven.

En over dat "oude gevoel" gesproken: hieronder dan de groepsfoto van onze laatste "Hart van Brabantloop" op de Grote Stoel in Oirschot in 2007. In de cirkels resp. Ellen en Kirsten.

Tot slot de tussentijden van vandaag:

Alleen maar koffie, thee en koekjes

Zaterdag en Vrijbuitertraining.

Nou is vrouwlief gisteravond en vannacht ziek geworden. Overgeven, diarree enz.
Vanmorgen is daar nog weinig verbetering in. Daarbij hebben we voor vandaag ook nog de plicht opgenomen om op de 2 jongste kleinkinderen te passen. En laat de oudste van die 2 vannacht dezelfde symptomen te hebben gehad. Ook overgeven. Nou, dan kan ik maar beter de training voor vandaag overslaan en me thuis nuttig maken.

Echter is het voor vandaag ook nog toevallig koffiebeurt. Dat wordt dan alleen even de koffie en thee naar de bossen brengen en dan vlug weer terug naar de ziekenboeg.
De koffie zetten duurt natuurlijk uren. Méér dan 20 minuten voor één pot en ik moet er 2 zetten. Die tweede haal ik maar wat eerder uit de druppelaar vandaan. Hopelijk is ie dan niet te sterk. Nog een pak koekjes erbij en dan op naar de Vrijbuiters. Eigenlijk 5 minuten te laat voor de koffie maar het gaat nog net.

Het was dus maar een korte "training" voor mij dit keer.
En volgende week ben ik er niet vanwege optredens van Holly en Damian voor Sinterklaas festiviteiten.

Je moet wat, hè...

Hoe bestaat het.
De knie is niet pijnlijk na de training van gisteren.
Oké, wel stijf na het opstaan, maar dat is wel meer de laatste tijd.


Het wordt vandaag geen filmpje pikken.
Nee, veel huiselijke administratie vandaag.

Voor de broodnodige ontspanning wel een bezoekje aan de kringloopwinkels.
Tja,  je moet wat met dat nieuwe regeer akkoord.

Goed zo Herman!

Afgelopen dinsdag zag ik toch nog niet zitten. De linkerknie gaf nog te veel hinder en ik durfde eigenlijk nog niet "de weg" weer op.
Maar vandaag sta ik toch maar weer op de baan. Dan kun je in ieder geval zo weer uit stappen, als het nodig is.
Het programma voor vandaag is gewijzigd.
Was het eerst 2'-3'-2'-3'-4'-3'-2'-3'-2' hardlopen en tussendoor elke keer 1' wandelen en dat alles op een fluitsignaal, nu is het gewijzigd in 200m-300m-200m-300m-400m-300m-200m-300m-200m hardlopen en tussendoor elke keer 100m wandelen. Alles in eigen tempo. Eigenlijk lopen we dus bijna de helft minder.
Uiteraard eerst de warming-up en wat loopscholing.

Vanwege de linkerknie wordt het een test training. Dus ook rustig aan.
Ik verwacht niet dat ik het vandaag warm zal krijgen en dus gaat er over de longsleeve nog het windjack aan.

Tijdens de warming-up voelt de knie wat gevoelig. Met kleinere stappen gaat dat wel over. De grote stappen dreunen blijkbaar te hard. Gaandeweg de warming-up en loopscholing gaat het allemaal steeds beter. Dan is de knie blijkbaar warm en gaat het al lekker soepel.
Tijdens die warming-up komen we er achter dat Maria jarig is en wordt ze op de baan door Team 1 met een verjaardagslied toegezongen.

De loopscholing is dit keer op het hoogspring gedeelte.
Volgens Herman heeft Marjolijn hem 2x een compliment gegeven.
Hij is wel de enige die dat gehoord heeft en de rest van de training laat hij dat dan ook weten, steevast met 2 vingers in de hoogte. Goed zo Herman...!

En dan de kern. Dorie en ik gaan het rustig aan doen, is de bedoeling. Vanwege de korte afstanden zal tussen 10 en 11 per uur de bedoeling worden. En met kleine passen, dus een wat grotere pasfrequentie.
Het valt niet mee, dat rustige lopen. Het blijkt al snel dat we elke keer tegen de 12 per uur gaan, terwijl dat niet zo voelt. Behalve dan die kleine passen en de bijbehorende hoge pasfrequentie.
Zodra de passen groter worden voel ik het en moet ik meteen terug naar de kleine passen.
De kern verloopt dus goed en pas wanneer ik juist niet meer beweeg komt de stijfheid in mijn knie opzetten. Gelukkig niet hinderlijk.
Eenmaal thuis, been omhoog en icepack erop.
Nu maar afwachten....


Overzicht tussentijden:

Statistieken

Energieverbruik:
Elektriciteit: Stand=138.432, verbruik = 83kWh (+6)
Gas: Stand= 23.580, verbruik = 35m³ (+16)
Het wordt kouder en het waait meer dat is aan het gasverbruik goed te zien.

Gewicht: 84,2 (-0,4)
Wat moet ik daar nog van zeggen...?

Lizzie GaGa

Het is feest in Meerhoven.
Er worden 2 verjaardagen gevierd.
Die van Luuk die al op 2 oktober 8 jaar is geworden en die van Lizzie die op 17 november 7 jaar wordt.
Lizzie ziet er weer opperbest uit.
Luuk natuurllijk ook, maar voor meisjes is dat altijd een stukje belangrijker.
Nu is Lizzie helemaal in het goud gehuld.
Een Golden Girl.
Maar omdat dat juist zo oud klinkt hebben we haar maar Lizzie GaGa genoemd.

De Vrijbuiters maar dan weer wandelend

Terwijl het vanmorgen nog droog was regent het pijpenstelen als ik onderweg ben naar de bossen van "De Sprankel" voor de zaterdagse Vrijbuiters training.
Ik zal vandaag niet meedoen met de trimmers maar er een wandeling van maken. Heeft natuurlijk alles te maken met mijn linkerknie. Die wil ik nog wel even ontzien.
Johan is er vandaag ook bij met Janse. Hij kan mooi meegaan met wandelen.
Iedereen is voorbereid op de moesson. André begint de training zelfs in een poncho.

Terwijl de trimmers hun plicht vervullen wandel ik met Rini en Johan door de modderpaden van het bos. We nemen de korte route en 10 minuten voor het einde van de training staan we al weer op het startpunt.
De trimmers hebben vrijwel alleen looptraining gedaan. Met die regen blijkt het toch gauw te koud voor statische oefeningen.

Omdat ik dit jaar nog geen enkele keer foto's heb gemaakt, uitgezonderd dan de nieuwsjaarfoto, heb ik mijn fototoestel maar weer eens mee genomen. Volgende keer als ik hem meeneem zal ik er ook meteen een geheugenkaartje in doen.

In de bios: Killing Them Softly

Killing Them Softly:
Een misdaadfilm waar ook voor Brad Pitt een rol is weggelegd.
Met een veel belovende trailer.
Het verhaal gaat over een paar criminelen die een overval plegen op een illegale kaartclub.
Uiteraard wordt dat niet zomaar gepikt en ze worden nu zelf het doelwit van de organisatie die achter die gokclubs zit. Eigenlijk is dat het hele gegeven van het verhaal.
Als je de trailer hebt gezien, dan heb je al het spectaculaire van de film al gezien. Verder gebeurt er in de film helemaal niets meer.
Het is ongelooflijk saai. Verscheidene bioscoopgangers hebben de zaal al voortijdig verlaten. Zelf heb ik amper in de gaten dat de film is afgelopen,zo weinig verhaal en actie zit er nog in.

Wat mij betreft is dit een waardeloze film en scoort hij niet zomaar een onvoldoende maar een diepe onvoldoende. Een aanrader voor mensen die leiden aan slapeloosheid.
Zie zie je maar weer dat in recensies toch heel wat anders staat geschreven...

Killing Them Softly Official Trailer #1 (2012) Brad Pitt Movie HD

Mijn knie, zou het daardoor komen...?

Vandaag is weer zo'n klusjesdag. Daar zijn die vrijdagen immers goed voor!
Op het programma staat het verwijderen van het oerwoud achter de schuurtjes en de schutting nakijken en waar nodig herstellen.
Oké, het is even hard werken, tenminste, het zweet gutst onder mijn cap uit over mijn neus als een waterval naar beneden. En 2, pakweg 3 uurtjes later is het al gefixet.
Op tijd, want ik verwacht vanmiddag regen.
En ik krijg gelijk.

Wat me aan het denken zette is dat vorige weekend ook in het teken van klussen stond.
Toen heb ik zo'n 125 planken met mijn elektrische afkortzaag op maat gezaagd. En dat, met de zaag op de grond en ik gehurkt aan het werk. Ja gehurkt! En dat is nu net de houding waarbij de grootste druk op de knieën ontstaat.
Zou dat dan uiteindelijk de reden zijn van mijn "blessure" aan mijn linkerknie.
Toegegeven, er zijn wel een paar dagen over heen gegaan, maar toch lijkt het er sterk op.
In dat geval is er dus geen sprake van "zomaar ineens" en dat is dan weer geruststellend.

Bij het lezen van dit artikel komt alles wel heel bekend voor en schijn ik toch gelijk te hebben, helaas....

Volleybal wedstrijd Marcia in de Hangar

Marcia speelt vanavond een thuiswedstrijd in de Hangar in Meerhoven.
Net terug gekomen van de training bij GVAC die voor mij vandaag niet doorgaat, maak maar meteen van de gelegenheid gebruik om een keer naar de verrichtingen van mijn oudste dochter te gaan kijken.
Dan hebben we het over volleybal
Vrouwlief staat al te popelen en mooi op tijd zijn we in de sporthal. Samen met Joke, Jochem en Luuk zijn we meteen ook het enige publiek.
Er volgt eerst nog de warming-up en het inslaan voordat er aan de wedstrijd wordt begonnen. We zijn dus een half uur te vroeg.

Er worden 3 sets gespeeld en de tegenstanders van Marcia's team zijn een herenteam van NUVOC.
De eerste set wordt verloren maar de tweede set gaat stukken beter en staan ze zelfs een paar keer voor, voordat ze deze uiteindelijk ook verliezen. Helaas wordt er voor de eer geen set gewonnen en wordt het uiteindelijk toch 3 - 0 voor NUVOC.
Maar het waren leuke sets. Er werd wel degelijk gevolleybald, geen ping-pong maar 3x spelen, set-ups, blokken en alles wat daarbij hoort, dus zijn het niet zomaar recreatieteams wat daar aan het werk zijn.

en op Youtube:

GVAC baantraining, dus niet...

Ik heb er over getwijfeld. Wat is nu juist? Mijn linker knie speelt weer op en moet ik dan even rust nemen of gewoon doorgaan?
Ik kies voor het zekere. Het is ook pas 3 dagen geleden dat ie weer op slot sprong.
Toch maar even naar de Kempen Campus, even mijn neus laten zien. Loopmaatje Dorie zal het deze training even zonder mij moeten stellen.
Aan Marjolijn ook even de boodschap doorgegeven dat ik weer verrast ben door mijn linkerknie en het weer even rustig aan doe.

Er is ook een nieuweling voor groep 1 maar die komt vandaag nog niet meetrainen. Wel even meekijken.
Ik kijk ook mee, ook even en dus is een praatje zo gemaakt.
Ik ben dan wel geen trainer maar leg haar alvast wel uit hoe het gaat bij GVAC en voornamelijk in groep 1 waar zij vanaf volgende week, als het goed is, mee zal trainen. Ik laat haar meteen zien wie Jo is, want daar zal ze ongetwijfeld, in ieder geval de eerste training mee meegaan.
Het is vandaag helemaal niet druk op de baan. Vergeleken met andere keren dat het op de baan dringen geblazen is, kun je nu bijna iedereen tellen. Het weer, of beter gezegd de angst voor slecht weer, zal daar wel mee te maken hebben. De watjes.
Ik laat Franka, want zo heet ze, zien wat groep 1 doet aan training. Eigenlijk maak ik goede reclame voor deze groep waar  ik al zo lang en met zo veel plezier train.
Het is half 8 als we van de kou toch maar vertrekken en de "kern" niet meer mee maken.
Tot volgende week maar weer.
En dan ga ik er van uit dat ik dan weer meeloop, natuurlijk...