Wandelen met de Vrijbuiters

Sinds we 2 weken geleden onze schutting aan de achterkant van de tuin hebben vervangen heb ik last gekregen van mijn rechterarm. In eerste instantie was dat natuurlijk stijfheid in mijn spieren omdat ik niks gewend ben. En hoewel het schroeven-indraaien met een accu schroefboormachine is gegaan blijven het toch zo'n 600 schroeven. Enige kracht is wel gewenst, niet zo zeer voor het draaien maar wel om te voorkomen dat het bitje over de kruiskop ratelt. En net dat beetje kracht maal 600, daar heb ik een stijve rechterarm van gekregen, maar vooral een gevoelige elleboog. Nou is dat laatste in de afgelopen 2 weken alleen maar erger geworden. Van gevoelig naar zeer pijnlijk. Het lijkt op een tennisarm of een golfersarm.
Na opzoeken heb ik dus een tennisarm of -elleboog. In ieder geval doet het genoeg pijn om even wat rust in te lassen. Dus ook voor het lopen, waar de armzwaai ook belangrijk is. Daarbij begin ik ook nog last te krijgen van stijfheid in mijn onderrug

Mijn besluit is daarom ook om bij de Vrijbuiters niet de training mee te doen maar te gaan wandelen.

Nu heeft het gisteren weer eens behoorlijk gesneeuwd (voor alle duidelijkheid, dit is echt niet de eerste sneeuw zoals veel mensen beweren, die is nl. al in januari gevallen) en nu lijkt het me leuk om weer eens mijn fototoestel mee te nemen.

Helaas heb ik over het hoofd gezien dat de strenge nachtvorst de sneeuw op de Scénic helemaal heeft vastgevroren. Het kost me nu zoveel tijd om hem uit de sneeuwmassa te bevrijden dat ik 5 minuten te laat in de bossen verschijn. De Vrijbuiters zijn dan inmiddels aan de training begonnen en uit het oog verdwenen.

Ik ga daarom maar alleen aan de wandel en schiet zo hier en daar wat plaatjes. Het mooie van de sneeuw is er inmiddels wel van af maar ik probeer er toch het mooiste van te maken. Ik kom ondertussen de Vrijbuiters nergens meer tegen.

Op weg terug naar onze "kantine" zie ik opeens 4 herten mijn pad kruisen. En dan heb ik natuurlijk net mijn fototoestel uit gezet. Weer vlug aan en nog vlug wat in het wilde weg geschoten maar helaas, ze zijn te ver weg, tussen te veel bomen en ik ben veel te laat. Alhoewel, het geoefend oog kan toch nog net een glimp van één van de herten ontwaren als ik de foto helemaal inzoom....

Tegen twaalven komen de Vrijbuiters terug op het startpunt, maar.... wandelend. Ook zij hebben niet de gebruikelijke training gedaan maar gewandeld, omdat ze maar met zo weinigen waren en het toch wel overal glad was. Als ik niet te laat was had ik gewoon met hen meegewandeld en dan waren we met zijn vijven geweest. Annie en de pas geleden jarige Jos komen ook nog op de koffie.

En dan de enkele plaatjes die ik heb geschoten:

GVAC baantraining - in twijfel

Het stond vanmorgen al zo op Twitter:

 

Het weerbericht voorspelt ook al sneeuw in de avond wat tot vrijdag avond door zal gaan.
De temperaturen dalen en kunnen vanaf morgen zelfs tot -10ºC in de nacht dalen
Vandaag staat nog wel de 6 minutenloop op het programma. Met mijn verder gevorderde conditie en snelheid een welkome test om te zien waar ik nu sta. Dat deze test vandaag niet door gaat staat als een paal boven water. Maar hoe nu verder vanavond?
Op half 6 's avonds wijst de thermometer al onder de 2ºC aan en is nog dalende. Als ik terug kijk naar het verleden is het me al eerder overkomen dat we beginnen met de training buiten de baan en dat we na een paar honderd meter weer zijn omgekeerd naar de kantine vanwege opkomende gladheid. Datzelfde gevoel heb ik nu ook. Voor alle zekerheid bel ik mijn maatje uit Duizel. Ook Dorie heeft haar twijfels en heeft dit blijkbaar een paar weken geleden ook al meegemaakt, toen ik er niet bij was.
Kortom, we zien er voor vanavond toch maar vanaf. Helaas.

In de bios: Looper

Gek genoeg heb ik Looper al op DVD. Toch heb ik er nog bewust niet naar gekeken. Ik wil hem gewoon in de bioscoop zien. Vervelend alleen is dat hij op zulke rare tijden draait. Of 's morgens vroeg of 's avonds. Gewoon 's middags is er (nog?) niet bij. Met de zondvloed aan vrije dagen heb ik er zo tegen het einde van het jaar  nog zo veel over dat ik tot 31 december nog slechts een enkele keer mijn neus op kantoor hoef te laten zien. Met de vrije dag van Kathy en de oppas van oma's maken we er dan meteen gebruik van om de voorstelling van Looper van 10:15 te gaan zien.

In de voorfilms worden we alvast lekker gemaakt met "De Hobbit" en "Silent Hill Revelation 3D". Revelation? Dat zou op zijn minst duiden op een vervolg van een eerdere versie. En dat klopt dan ook, vind ik uit na enig speurwerk. Eigenlijk zou ik dat eerste deel uit 2006 dan ook eens moeten zien. Eigenlijk....
Een andere trailer is die van een acteur die ik al in mijn recensie van Taken 2 op 22 november noemde. Het wordt onderhand weer eens tijd voor een film van ... Jason Statham. De titel van de film is me ontgaan, maar dat is ook vaak heel erg onduidelijk bij trailers. Er is weer actie te zien maar helaas.... in de trailer blijkt ook nog dat wannabe star Fat Ass Lopez een rol heeft toebedeeld gekregen. Jammer, jammer, jammer.... Daarmee kan de film bij mij al nooit meer hoger dan een 8 scoren. En dan heb ik hem nog niet eens gezien. Echt heel erg jammer.

De film van vandaag:
We praten hier over een science fiction film. De beelden zijn niet zo futuristisch als je van science fiction zou verwachten. Het zit hem ook meer in de diepgang van het verhaal.
In de verre toekomst, tijdreizen is inmiddels uitgevonden en verboden, wordt door de mafia dit verboden middel gebruikt om mensen uit de weg te ruimen. Simpelweg om ze 30 jaar in tijd terug te sturen. In de toekomst is iemand vermoorden blijkbaar niet meer ongestraft mogelijk. Of in ieder geval het opruimen van de lijken.
Eenmaal 30 jaar terug in tijd aangekomen staat daar een executeur klaar om het vonnis te voltrekken. Deze figuur wordt een Looper genoemd. Hij vermoordt dus mensen uit de toekomst.
Het verhaal begint pas op gang te komen als een Looper zichzelf moet vermoorden. Dit overkomt ook de hoofdrolspeler.
Wat dan volgt is een aaneenschakeling van gebeurtenissen tussen één en dezelfde persoon met een leeftijdsverschil van 30 jaar. De één weet wat er gaat gebeuren en heeft het al meegemaakt, de ander moet zijn werk afmaken. Een vonnis voltrekken.
Het wordt spannend opgebouwd. De kijker blijft tot denken gedwongen. Hoe logisch is het?  Kun je jezelf wel zien want je bent toch één persoon. Er schuilen overal geheimen. Het is allemaal heel apart, soms wazig maar toch weer boeiend. En aan het einde bestaat zelfs de mogelijkheid op een vervolg.
Dit keer eens een heel ander soort film, maar zeker de moeite waard.

Looper - Official Teaser Trailer (HD)

Hij komt alleen maar als ik niet thuis ben...

...zo ook vandaag.
Net thuis van mijn werk is-ie weer net langs geweest.
En  vermoedelijk weer in zo'n oranje-witte bestelbus.
Dit keer heeft vrouwlief het maar ingepakt gelaten.
Zelf dan maar opengemaakt vind ik tussen de piepschuim chips 100 DVD's.
Zo, ik kan voorlopig weer vooruit.
Dank u Sinterklaasje...

Hij is wéér langs geweest...

Volgens mij zag ik hem voorbij komen. Terwijl ik uit het keukenraam kijk zie ik volgens mij nog net een puntmuts en een rode cape in de verte verdwijnen. Maar meer ook niet. Waarom belt hij niet even aan, net als één van zijn knechten, gisteren?
Misschien wel omdat er niet uitbundig genoeg wordt meegezongen door het 7-tal kleinkinderen die zich rond oma hebben geschaard. Terwijl er de laatste dagen volop ge-Sinterklaas-is-jarig-d werd is het nu veel ingetogener. Zenuwen? Ik weet het niet.
Wat ik wel weet is dat Damian al een paar keer de berging is in gedoken. Daar lagen vorig jaar rond deze tijd een paar zakken vol met cadeau's. Maar tot nu toe is er nog niets te zien.
Als ik de 2 meisjes van school heb gehaald, alleen de meisjes want de schoolgaande jongens verblijven vandaag in de ziektewet bij oma, is het weer Damian die de berging induikt. Niets, nóg niets....

Intussen laat ik weten dat ik toch echt, kijkend uit het keukenraam, iets roods en met een puntmuts voorbij heb zien komen, maar ook de kinders zien nu niets meer.
Alleen Holly meent nog iets te horen en zij neemt poolshoogte in de gang. Een luide kreet en alles wat kan lopen is in no-time bij de voordeur. Er staan daar 3 zakken net buiten, voor de voordeur. Heeft die persoon in het rood dus toch iets achtergelaten....

In koortsachtig tempo worden de kinderstoeltjes in een kring rond oma geformeerd en de kleinkinderen, allen wroetend in de zakken die om haar heen op de grond zijn geposteerd. Met wat crowd control wordt uiteindelijk de menigte een beetje tot bedaren gebracht en kan het uitdelen van de pakjes beginnen.
Lizzie mag als eerste een pakje uitkiezen en kijken voor wie dat is. Dat is niet moeilijk te zien want op de pakjes staan geen namen maar zijn ze stuk voor stuk voorzien van een foto van degene voor wie het bestemd is. Dus zelfs voor de 2-jarig Jason is dat nu een peulenschil.
Langzaam maar chaotisch komt iedereen uiteindelijk aan zijn trekken en is de woonkamer omgetoverd tot een oud papier opslag. De pakjes zijn geopend en de inhoud in bedrijf gesteld. Het geluidsniveau is op oorpijnhoogte. Nee, de rust is voorlopig nog niet wedergekeerd.

Als de ouders, m.u.v. Kathy en Dennis, inmiddels zijn gearriveerd wordt nog dankbaar gebruik gemaakt van de maaltijd die door Marcia is bereid. De 2 jongste spruiten heb ik eerst zelf in Meerhoven afgezet.
En dan is het weer tijd dat het Hileind verlaten wordt en de broodnodige rust wederkeert.
Een half uurtje puinruimen later ziet alles er weer ooglijk uit en kan ik naar mijn eigen hoofdkwartier, een verdieping hoger, om te gaan relaxen.

Maar boven blijkt er ingebroken te zijn, nog wel tijdens onze aanwezigheid.
Ons bed ligt bezaaid met van alles. Ik zie gekleurde dingen en papieren die op een losbrief lijken. Vlug roep ik vrouwlief erbij.
Die losbrieven blijken achteraf gedichten te zijn. De gekleurde dingen blijken kadootjes te zijn.
Die rooie rakker is dus ook nog stiekem in ons privé domein geweest!
Ieder om de beurt lezen we onze gedichten voor en vervolgens gaat het pakpapier eraan.
Ik mag me gelukkig prijzen met een eigen en zelfgemaakte versie van Wordfeud, of Scrabble, net hoe je het bekijkt. Het ultieme zit hem echter in de speciale letters die op het bord gebruikt worden...
Vrouwlief mag zich gelukkig stellen met een boek van Lizzy (met een "y") en Luuk, wat theelichtjes en knutselpakketten.
Wat een verrassing allemaal. Nog vlug pleegt ze een telefoontje naar het Spaanse Meerhoven om blijk te geven van onze dankbaarheid.

Dan is het eindelijk de tijd voor ontspanning.
Het mag wel duidelijk zijn dat er vanavond door mij niet bij de GVAC wegtraining wordt gelopen...

Hij is langs geweest...

Wat mij dus niet lukte op vrijdag en op zaterdag, dat lukt zo'n Spaanse Klaas uit Turkije wel.
Vandaag belt één van zijn knechten in een oranje-en-witte bestelbus aan. Hij heeft een pakje waarvoor getekend moet worden. Met enige argwaan tekent vrouwlief voor ontvangst.
Aan mij geadresseerd, maar dat wil niets zeggen. Al voordat ik thuis ben is het pakje al geopend.
En daar ligt-ie dan te glimmen:

Dat had ze dus mooi niet verwacht.
Dat had ik dus mooi niet verwacht.
Die Klaas toch...
Ik heb gehoord dat-ie morgen weer langs komt, maar dan voor de kleinkinderen.
Dan zal er overmorgen wel een pakketje voor vrouwlief komen. Die moet dan wel voor mij zijn.
Ik ben zo benieuwd....

De maandag verrassingen

Dat zijn dan weer de wekelijkse statistieken.
De grote buitenlamp is vervangen door een 4x zo kleinere lamp en de herfst begint al plaats te maken voor winterse temperaturen. En lagere temperaturen vraagt om goed eten. Dat is niet hetzelfde als veel eten. Ik ben dus heel benieuwd waar het vandaag op uitgekomen is:

Elektriciteit : Stand = 138.782, Verbruik = 86kWh (-5)
Gas : Stand = 23.747, Verbruik = 47m³ (+7)
Gewicht = 82,5kg (+0,6)

Conclusie:

Elektriciteit is inderdaad wat gedaald maar niet zoveel als ik had verwacht/gehoopt. Ik mag eigenlijk ook niet vergeten dat in deze donkere in huis veel meer en veel langer licht brandt.

Met temperaturen die al het vriespunt naderen valt het gasverbruik me nog mee.

De afgelopen dagen hebben in het teken gestaan van lekker en junkmatig en meer dan voldoende eten. Dan zal het gewicht dus ook wel navenant zijn. De stijging t.o.v. vorige week valt me eigenlijk nog niet tegen, maar ik zal er toch echt iets aan moeten doen wil ik over een week of 4 onder de 80kg uit willen komen...

De Vrijbuiters of Sinterklaas en een verjaardag

Het stond al zo'n 100% vast dat vandaag gewoon weer training bij de Vrijbuiters zou zijn. Maar gisteren komt eigenlijk onverwachts het besluit om nog vlug gebruik te maken van de aanbiedingen zo rond de Sinterklaasdagen. Ja, ik heb een tablet voor vrouwlief op het oog en de kortingen, vooral voor de tablet van mijn keuze zijn toch te groot om nu over te slaan. Gisteren niet geslaagd vanwege tijdgebrek, doe ik het vandaag maar weer eens over.

Inclusief het raadplegen van internet levert het in de Eindhovense elektronica winkels niet datgene op waar ik naar op zoek ben. Begrijp me vooral niet verkeerd, het is wel degelijk overal verkrijgbaar maar niet voor de prijs die ik er voor neer wil tellen. Tja, als je het één keer véél goedkoper gezien heb wil je ook gewoon het onderste uit de kan hebben. Ik besluit zelfs eens een bezoekje te brengen aan Saturn in Tilburg. Met de trein, uiteraard. Daar heb ik mijn NS-vervoersbewijs voor. En het is maar 5 minuutjes lopen vanaf het station.

Saturn schijnt uit dezelfde stal te komen als de Media Markt. Dat is ook wel te zien. Alleen is het hier in de kelder van het winkelcentrum aan het Pieter Vreedeplein een stuk krapper dan over de 4 verdiepingen verdeeld in de Media Markt in Eindhoven. Het is, of lijkt, allemaal wat smaller en met die sinterklaasdrukte en de overvolle schappen maakt het een wat rommelige indruk, terwijl dat toch ook weer niet zo is. Maar ook hier helaas niet waar ik naar op zoek ben.
Nou ja, zo veel haast is er niet bij. Tegen de kerstdagen verwacht ik de volgende golf van aanbiedingen.
Ben er in ieder geval weer even tussenuit geweest.

'S avonds is er een verjaardag waar ik samen met Marcia en Jochem naar toe ga. Vrouwlief is dan net terug van haar werk bij de Total en dus Totalloss. Dat klinkt dan wel zo grappig maar voor mij geldt eigenlijk het zelfde. De vermoeidheid van de afgelopen werkweek zit er nog stevig in en het noopt me toch om nog een 2½ durende middagdut te nemen, wil ik op het verjaardagsfeestje overeind blijven.

GVAC baantraining - buitengewoon!

Het was weer een drukke week. Veel meer uren gedraaid dan mijn re-integratieplanning toestaat. En dat kan niet ongestraft blijven. Dus eenmaal thuis om half 4 kan het ook niet anders dan dat ik me in mijn tv-stoel in slaapstand vlei en Zzzzz......

Nou is zo'n dutje voor het lopen gaan verre van gunstig. Koud en sloom werk ik toch nog maar een bord indisch eten naar binnen en dan is het "op naar de Kempen Campus".
De thermometer in de Scénic wijst intussen slechts 3ºC aan en dat zal nog wel verder dalen. Toch heb ik alleen nog een T-shirt aan met daarover mijn loopjasje. Zou dat voldoende zijn voor vanavond?
In de kantine van GVAC kijken Herman en Dorie me al argwanend aan. Korte mouwen? Ik heb nl. mijn jasje nog niet aan en wacht daar uiteraard mee totdat we naar buiten gaan. Inderdaad, korte mouwen met daarover een jasje moet kunnen. En anders weet ik dat voor een volgende keer.

De kou valt best mee. En eigenlijk hebben we dat te danken aan het feit dat het niet waait.
Na het gebruikelijke rondje inlopen volgt het eveneens gebruikelijke vragenuurtje tijdens de warming-up oefeningen.
"Hoe gaat het, pijntjes, blessures, opmerkingen...?", de vragen die Marjolijn aan eenieder persoonlijk stelt. Mijn "buitengewoon..." steekt nogal af ten opzichte van de "goed..., gaat wel..., beetje pijn hier of daar... enz..." antwoorden van de anderen. Hilariteit alom en het wordt ook nogal als heel erg positief ervaren. Niets verkeerd mee, dus. En mijn statement is gezet, want het gaat ook weer "buitengewoon" goed.

Programma na de loopscholing is 3x(200) + 4x(400) + 3x(200) met tussendoor 100m wandelen.
De 3 verschillende blokken moeten elk met een hoger tempo worden afgelegd Het tempo mogen we zelf bepalen. 2 Heren besluiten met Dorie en mij mee te lopen.
De eerste 200-tjes gaan rustig maar met de 400-tjes in iets hoger tempo heeft Dorie al wat moeite. Onze groep blijft nog bij elkaar, maar de laatste 200-tjes moeten weer sneller en zo tegen het einde kunnen de andere heren iets meer tempo maken. Desondanks alles bij elkaar de training mooi opgebouwd.
Ook de buikspieren getraind en de armzwaai, want dat moest van de trainer vanuit de loopscholing.
De opmerking van Karin Verheijden, dat ze ziet dat ik zoveel ben afgevallen terwijl dat nog steeds geen kilo minder is, mag daarom gerust op het conto van de trainer en het buikspierenprogramma geschreven worden.

En dan, de korte mouwen onder het jasje en nog geen handschoenen aan...? Géén probleem vanavond.

De resultaten:

         

In de bios: Taken 2 (2)

Nee hoor. Het is geen vergissing. Net als op 22 november ben ik vandaag weer naar "Taken 2" geweest.
Vandaag met dochter Kathy. Door de drukte van de laatste weken is het samen naar de bios gaan een beetje naar de achtergrond geschoven. Zij wil graag deze film zien en wat maakt het ons nu uit als we toch een Pathé Unlimited Card hebben, niet waar?
En zo zit ik vroeg op de avond weer naar Taken 2 te kijken.
En daarna nog maar eens goed gekeken wat er nog te verwachten is. Genoeg naar mijn smaak, in ieder geval.
Het is dat het werken zoveel vrije tijd kost, anders ging ik nog wel vaker naar de bios...

GVAC wegtraining - links, nee rechtdoor, of rechts, nee toch maar links...

Vroeg in de avond regent het. Hoewel dat niet zo veel goeds voorspelt is het bij aankomst op de Kempen Campus gelukkig weer droog.
En er is blijkbaar weer iets te doen. Ouderavond of zo. Het is weer verschrikkelijk druk met geparkeerde auto's. Ik vind nog wel een plekje maar er zijn er al bij die zelfs buiten de Campus moeten parkeren.

Onder leiding van Noud en Lau ga ik mee met de 6km. Noud neemt een groep mee op snelheid 10+.
Te veel voor mij en dus sluit ik me bij de grootste groep aan, bij Lau.

In steno legt Lau de route uit. Ik ken geen steno en vertrouw dus maar op de trainer en hulptrainers. Maar die kennen ook geen steno. Het is meerder malen "links? Of rechts?" en bij de rotonde bij de BMW-garage op de Kempenbaan is de verwarring het grootst. Lau, die de rode lantaarn draagt, had toch gezegd "hier links?". Nee zegt de ander, bij de BMW-garage, ietsjes verderop en dus rechtdoor, maar dat kan niet. "Dan moet het rechtsaf zijn...". En zo beweegt de frontlinie rechtsaf over de rotonde totdat we door de inmiddels op de rotonde gearriveerde Lau worden teruggeroepen. Toch maar linksaf...

We vervolgen onze weg terug over de Europalaan en omdat we bij lange na niet aan de benodigde 6km zijn maken we nog een extra lus over de Knegselseweg tot aan Box en vandaar weer terug naar de baan.

Volgens de GPS-sers is het 5,6km. Ik heb zeker 200m. extra gelopen met het teruglopen en kom dus op 5,8km.
De nog extra 250meter heb ik gelopen nadat ik mijn klokje al had stilgezet en tel ik niet mee.
De eindtijd: 36:30. De gemiddelde snelheid: 9,53km/u

Nu is dit niet helemaal juist. Tijdens de training heb ik diverse keren stilgestaan vanwege de verwarring over de route en heb ik ook enkele keren teruggelopen naar de achtersten. Als we al een minuut verloren hebben met de wegverwarringen, dan loopt het al aardig tegen de 10km/u aan.

Het ging lekker vandaag. Niet zo vermoeid zoals vorige week.
De voorste groep deed een gemiddelde van 10,7km/u. Blij dat ik niet met die groep ben mee gegaan. Dat is nu nog veel te vroeg.

In de bios: Lawless

Na een lange werkdag, zoals vandaag, is het lekker relaxen in de bioscoop die hier een paar honderd meter van mijn bureau gevestigd is. Dan moet er natuurlijk wel een film draaien en dan ook nog één die ik nog niet gezien heb. Nu is dat toevallig "Lawless". Toevallig is dat natuurlijk niet. Dat had ik van tevoren al gecheckt, uiteraard.
Bij binnenkomst in zaal 3 blijk ik vooralsnog de enige bezoeker. En dat om 1 minuut voor start van de film. Gelukkig volgen er in totaal nog een 6-tal personen. Zo wordt het toch nog gezellig...

De film:
Lawless is gebaseerd op waar gebeurde feiten.
Het verhaal speelt zich af in Amerika ten tijde van de drooglegging. De gebroeders Bondurant vormen één van de vele illegale alcohol stokers. Deze illegaliteit, de onderlinge rivaliteit maar ook de corruptie van het gezag vormen de ingrediënten van deze film. "Sfeervol maar keihard", zoals in de aankondiging van Pathé staat en dat is niet gelogen. Bijna 2 uur lang wordt je meegenomen naar 1917. Naar mooie natuurgebieden, naar, wat we nu noemen, "de oldtimers", maar ook naar de tommy-guns en de gangsters uit Chicago.

Het is prachtig gefilmd en zoals al aangekondigd, heel sfeervol.
En ondanks het vele geweld en het kleine vleugje romantiek komt er zo nu en dan een vrolijke noot voorbij.

De film valt onder het genre PAC (=Pathé Alternative Cinema) wat zoveel betekent "dat het meer onder de betere films valt", wat dat ook mag betekenen.
Maar het mag gezegd worden dat dit inderdaad een hele goede film is. Met prachtige rollen van Tom Hardy (=This Means War), Shia Labeouf (=Transformers) en Guy Pearce (=Lockout).
Overigens is dit geen nieuwe film. De Blu-Ray schijnt de 27ste van deze maand uit te komen.

Lawless Official Trailer

Het is weer maandag...

... en tijd voor de statistieken.

Elektriciteit: Stand = 138696, verbruik 91kWh (+7)
Gas: Stand = 23.700, verbruik = 40m³ (-1)
Het hoog elektriciteitsverbruik is mij geheel onduidelijk. Meer wasmachines gedraaid, vaker de vaatwasser aan, veel gestreken? Ik weet het niet. We zien het volgende week wel weer.
Nu is op zondagavond de buitenverlichting TL36W uitgezet en is daarvoor in de plaats een beveiligingslamp gekomen van 9W. Dat zal het energieverbruik toch iets moeten drukken.

Of het nu positief of negatief is kan ik niet zeggen, maar ook vandaag is mijn gewicht hetzelfde als de afgelopen 3 weken, nl. 81,9kg. 

GVAC-trimlopen - Stormy Sunday

De afgelopen 2 dagen waren nogal vermoeiend.
Vrijdag samen met vrouwlief en zoon Danny de schutting aan de achterkant van onze tuin vernieuwd. Deels in de regen, helaas. Gisteren de resten afgewerkt.

En dan blijkt dat ik toch nog steeds niet voor de volle 100% hersteld ben.

Gevolg: Gisteren zo vermoeid dat ik na een paar dutjes overdag al om half 10 's avonds in mijn bed duik. Een fractie later ben ik dan al vertrokken.

Dan denk je 's morgens weer op tijd wakker te zijn maar nee hoor. Om 9 uur komt Holly (die is vannacht samen met Luuk en Lizzie blijven logeren) me wakker maken. Even later nog een ontbijt op bed door Lizzie gemaakt. En om half 10 is het dan hoog tijd om me op te maken voor de trimloop bij GVAC.

Het wordt weer de kleine ronde, maar waarschijnlijk voor het laatst. Volgende maand wil k aan de grote ronde beginnen.

Ook heb ik al besloten dat ik op het 2 km. punt niet bij Dorie weg zal gaan. Met die vermoeidheid, maar ook nog de spierpijn in mijn bovenbenen wil ik niet gaan forceren. Daarbij staat er vandaag ook nog eens een storm over Nederland. Bij ons hier in het Brabantse betekent dat windkracht 5 en max. 6, terwijl dat aan de west- en noordwestkust resp. 9 en 10 is. Een westenwind bij de trimloop van GVAC, dat wil ook zeggen dat de wind richting Knegsel en richting de finish pal op kop staat en dat van rugwind weinig profijt te verwachten valt omdat de terugweg door de bossen gaat en wind hier nauwelijks merkbaar is.

We starten uiteraard rustig en zien nog net de klok door de wind omwaaien. Eenmaal van de campus af staat de wind meteen al op kop. Dat is al duidelijk te merken aan de 1-km.-tijd. Meer dan 6 minuten. Nog even lopen we redelijk beschut door een coniferenhaag, maar dan lopen we opeens vol in de wind. Ik ga maar voorop lopen om de wind te vangen. Dorie volgt maar de 2 andere volgers moeten afhaken. Het is lastig om voorop te lopen. Niet zo zeer door de wind maar omdat ik telkens geneigd ben te hard te gaan. Het is dus om de 5 stappen achterom kijken. Daardoor verzwik ik ook nog mijn enkel op de rand van het fietspad. Gelukkig zonder gevolgen.

In verhouding hebben we de 2e kilometer ietsjes beter afgelegd, maar de tussentijd is wel bedroevend.

Eenmaal op de terugweg gaat het met de wind in de rug een stuk gemakkelijker.

Vanaf het 6km-punt van de grote ronde, met nog zo'n 350 meter te gaan, ga ik op eigen tempo verder.

Mijn eindtijd wordt 22:38 en Dorie volgt op 27 seconden in 23:05

De resultaten van vandaag:

De Vrijbuiters, politiek, huizen, hypotheken, banken....

Het is vandaag niet zo druk bij de Vrijbuiters. Er zijn er maar 5 die de training doen en dat zijn André, Germaine, Herman, Jo en ik. En er zijn net zo veel wandelaars.
Het weer is goed, lekker frisjes, maar het waait niet en het is droog. We doen niet veel oefeningen maar voornamelijk looptraining met daartussen de broodnodige wandelpauzes.
Die wandelpauzes hebben we ook hard nodig. Gespreksstof voor vandaag is de hedendaagse politiek, over hoe we bedrogen worden. De huizenmarkt die maar blijft inzakken omdat de schuldigen aan de crisis de beurs op de knip houden, de banken dus... En dan de pensioenfondsen die hypotheken (moeten/willen) gaan verstrekken en waarom we daar wel of niet mee eens zijn. En natuurlijk weer die banken, die arrogante witte boorden criminelen die iedereen aan het internetbankieren willen hebben en dan bij internetfraude gemakshalve de schuld maar in de schoen van de consument schuiven.

Ja, ja, het was vandaag echt gezellig. Hoe dan ook....

Hier nog een paar illustraties over onze gespreksstof. Herkenbaar?

GVAC baantraining - Candid Camera

Voor de training van vandaag krijgen we, na de gebruikelijke 2 rondjes inlopen, weer eens wat anders te doen bij de warming-up. Dit keer doen we dat met een koppel van ongeveer gelijke lengte. Voor mij wordt dat Herman.
De oefeningen die we moeten uitvoeren zien er wat vreemd uit. Rug tegen rug en beide naar rechts en naar links draaien en daarbij telkens met beide handen high-fiven. Wat te denken van ruggen tegen elkaar en de handen omhoog achterlangs elkaar aantikken en dan bukken en omlaag tussen de benen elkaar aantikken. Ik kijk al stiekem rond of ik ergens een geheime camera kan ontwaren. Dan volgen ook nog eens 2x ½ minuut skipping op de plaats. Ongelooflijk vermoeiend en de verzuring in mijn bovenbenen voorkomt dat ik de eerste ½ minuut vol maak. Nog een keer samen 2x ½ minuut kniebuigingen, maar dat doen we zaterdags bij de Vrijbuiters ook dus dat is geen probleem.
Daarna gaan we over op loopscholing wat dit keer in het kader staat van krachttraining en stabilisatie van de buik en onderrugspieren.

En dan is het tijd voor de kern.
Vanavond een platte "piramide", t.w. 200-400-600-600-400-200m en tussen de runs 200 m. rustig.
Het is de bedoeling de looptechniek en met name de armzwaai goed toe te passen en daarbij na elke 200 m. rust de volgende run sneller te doen dan de vorige. De laatste 200 meter moeten dus het snelst gaan.

Ik klok vandaag omdat de Garmin Van Dorie bij de reparateur is. Dorie zal het tempo aangeven. Ik zou anders veel te hard gaan.
We gaan goed op tempo en elke keer wat sneller. Ook ons wandeltempo ligt elke keer op 2:06 over die 200m. ter wat toch bijna 6km/u is. De koude wind staat op de "laatste" bocht lastig op kop. Het is deze wind die de training wat onaangenaam koud maakt.
De laatste 200m. gaan we "ieder voor zich". Ik doe er 44 sec. over en Dorie volgt op 7 sec.

De kern was dit keer niet zo vermoeiend (voor mij) Misschien omdat het tempo voor mij niet echt hoog was maar ik denk vooral door de lange rustpauzes. 200m. is best veel rust en 100m. zou voor mij genoeg geweest zijn.
Omdat we veel op de rest zijn uitgelopen doen we, om op temperatuur te blijven, nog een extra rondje als toegift.

Het blijven toch altijd wel leuke en gevarieerde trainingen bij groep 1.

De resultaten van vanavond:

4x Hercules

Komend uit de bioscoop na de film Taken 2 loop ik naar de parkeerplaats als ik 4 stippen boven Eindhoven zie. Het zijn de onmiskenbare silhouetten van een Hercules C-130 militair transport vliegtuig. Op zich niet zo bijzonder, maar dat er 4 zomaar rustig boven Eindhoven vliegen kom je niet elke dag tegen. Dus pak ik mijn Xperia S en probeer er een plaatje van te schieten. Ze zijn te ver weg om iets fatsoenlijks te krijgen en een telefoontoestel is nu eenmaal geen fototoestel.

Onderweg naar huis ga ik nog even langs bij Kathy en warempel, nu komen de 4 Herculessen over Meerhoven heen. Veel duidelijker dan in het Centrum van Eindhoven gebruik mijn telefoon toch maar weer als fototoestel. En eenmaal thuis in Veldhoven (Zeelst) komen ze nog een paar keer over vliegen.

Ik vind niets op Twitter.
Wel weet ik dat konigin Beatrix op bezoek is in Eindhoven.
Zo het daarmee te maken hebben ... ?

 

In de bios: Taken 2

Naar 'Taken 2" heb ik lang uitgekeken.

Vanaf het moment dat de trailers in de bioscoop verschenen heb ik de eerste versie er nog eens op na geslagen. Een nieuwe trend tegenwoordig is ook dat bij de uitgave van nieuwe films, eerdere producties nog een keer op de televisie verschijnen. Expendables, Astrix & Obelix, Twilight, noem maar op, en zo ook dus Taken (1).

Het is vandaag de eerste dag dat hij in Pathé Eindhoven draait en laat ik daarom er meteen maar naar toe gaan. Omdat de eigenlijke plannen voor vandaag in het water zijn gevallen (terwijl het juist zo prachtig zonnig weer is) kan ik mooi van de gelegenheid gebruik maken.

Het is niet druk in bios. Heel normaal voor een donderdagmiddag.

Ik trakteer mezelf op een bakje Bugles Nacho Cheese, in de veronderstelling dat ik er zo'n tube kaas bij krijg. Helemaal mis. Gewoon alleen maar een pakje Bugles Nacho Cheese. Niets mis mee. Had alleen iets anders of iets meer verwacht.

De film:

Ging "Taken" over de ontvoering van zijn dochter, in "Taken 2" krijgt Bryan wederom te maken met een ontvoering. Je moet je toch een beetje aan de titel houden, zou ik zeggen. Dit keer zijn het de familieleden van het geboefte, die in de eerste aflevering het leven lieten door toedoen van Bryan (=Liam Neeson), die in dit vervolg op wraak zinnen..

Maar Liam Neeson is, ondanks al aardig op leeftijd te zijn, nog steeds een super agent, met super gaves.

Dat betekent dat de film weer doorspekt is van gevechtscénes, achtervolgingen en het super-intelligent hersengebruik van Liam.

Ik heb het aantal doden niet geteld maar het is inmiddels zo gewoon geworden dat je er al helemaal aan gewend raakt. Tja, wat zou een actiefilm zijn zonder het doodschieten van al die slechte mensen?

Ik hou wel van dit type actie film.

En ook dit keer tekent onze vaderlandse Famke Janssen voor de ex van onze superheld. De vertolking van Maggie Grace als dochter vind ik persoonlijk niet zo geslaagd. Ze komt mij te onnatuurlijk te jong over, met haar 29 herfsten. Ik zie haar liever in een wat oudere dochtersrol zoals die in "Lockout".

Zo, na deze actiefilm wordt het onderhand ook weer eens tijd voor een Jason Statham film

Voor mij, vandaag in ieder geval een geslaagde bioscoop-middag.

 Taken 2 Trailer

In de bios: House At The End Of The Street

Bij Pathé is het vanavond Ladys Night. Bij aankomst is men nog druk in de weer met de voorbereidingen. Zo zie ik ook de opbouw van een podium en daarom heen onmiskenbaar een ingepakt drumstel en een gitaar en dan de knoppen-apparatuur van een mengtafel. Er komt dus een optreden, vanavond.

Maar daar kom ik niet voor. Voor mij nu "House At The End Of The Street"

Samen met "Paranormal Activity 4" behoren "Sinister" en "House At The End Of The Street" tot de horrorfilm van deze week. Van laatstgenoemde heb ik van tevoren geen enkele trailer gezien, noch gelezen waar de film over gaat. Ik laat me dus verrassen.

De film:

Eigenlijk is het concept erg standaard. Moeder en dochter verhuizen zonder vader naar een (erg) groot huis. Het huis van de buren staat leeg, maar niet echt en daar is in het verleden dan ook een dubbele moord gepleegd. dochter raakt bevriend met schooljeugd in het dorp maar ook met de buurman.

Het is allemaal niet echt spannend, laat staan eng. Langzaamaan begint er wat spanning in de film te komen. Dit wordt echter grotendeels teniet gedaan door een slechte achtergrond muziekkeuze.

Zoals het hoort loopt de spanning na drie kwart van de film hoog op.

Eind goed, al goed? Nou, laat ik dat maar in het midden laten.

Maar helemaal aan het eind van de film wordt alles pas goed duidelijk en kun je de film opnieuw van begin af aan kijken maar dan door een andere bril.

Helaas valt deze film toch echt niet in de categorie horror en hoort ook niet in bovenstaande rijtje thuis.

Wel leuk om Jennifer "Hunger Games" Lawrence weer in actie te zien.

Gek genoeg is dit ook de laatste keer dat hij in Pathé Eindhoven draait. Mogelijk dat dat te maken heeft met het hele grote aanbod van films de laatste tijd. In ieder geval blij dat ik hem nog heb kunnen zien.

De hal van de Pathé staat inmiddels vol met kraampjes en stands met vrouwen-liefhebberij-prullaria. Hoe zou dat zijn bij een Gentlemen Night of Gents night? Allerlei soorten bier en spelcomputers?

In de hal staat de band klaar om te beginnen. Na 5 minuten wachten zonder nog maar één klank gehoord te hebben vind ik het te lang duren en verlaat de bioscoop, op weg naar Tony's Wok voor ons avondeten....

House At The End Of The Street Official Trailer #3 (2012) 

GVAC - wegtraining, opnieuw bij de 6

De linkerknie is weer zover hersteld dat de duurtrainingen weer opgepakt kunnen worden. En dat is ook wel nodig. Afgelopen zondag werd weer pijnlijk duidelijk dat het behoorlijk aan uithoudingsvermogen, zeg maar conditie, ontbreekt.

Toch wil ik vandaag weer met de 6 km. mee. Het is al weer effkes geleden.

Groep 6km gaat o.l.v. Anita en Arie.

Vanwege de grootte van de groep wordt deze al meteen voor de start gesplitst in 9 en 9,5km/u

Dat wordt dan die laatste voor mij.

De route gaat via Knegselseweg naar de Kromstraat/De Plank richting de Kempenbaan, linksaf tot aan de toerit MMC/ASML en van daar af weer terug naar de baan. Tussendoor nog even een keertje linksaf richting Witven en weer omdraaien om er voor te zorgen dat de afstand niet korter is dan de afgesproken 6 km.

Tot 3x toe mogen we tot aan een afgesproken punt versnellen. De eerste keer doe ik volop mee maar na deze versnelling blijf ik, naar mijn zin, veel te lang buiten adem (hoezo conditie?). 

De volgende 2 versnellingen doe ik het daarom wat rustiger aan.

Eenmaal terug op de baan klok ik 40:40 af. Een van de GPS-ers heeft 6,53km genoteerd. Met de keren dat ik na een versnelling ben terug gelopen kan ik de afstand voor mij gerust op 6,6 km zetten. 

Dat betekent een gemiddelde snelheid van 9,7km/u. Ietsjes sneller dan was afgesproken.

Desondanks ben ik aardig vermoeid, wat hoofdzakelijk te wijten is aan de versnellinkjes waar ik onder het lopen niet goed van herstelde. Het toverwoord blijft nog steeds "conditie..."

Ik zou dus bij de GVAC-trimlopen best wel weer eens een grote ronde, à 6,35km. kunnen lopen. Dan zou ik er met dit tempo 39 minuten over doen. Ik weet nog niet of ik dat dan al wil. 

Laat ik daarom maar eens afwachten tot december...