Geen Vrijbuiters maar Trimlooop - Rainbouwrun040 Eindhoven 5km.

Geen "echter" trimloop maar eerder een "funrun".

De Rainbowrun040 is in feite een zogenaamde "color-run". Een loop waarbij de lopers tijdens de loop bekogeld worden met allerlei kleurstoffen zodat ze uiteindelijk helemaal met allerlei kleuren over de finish komen.

Zo ook bij deze Rainbowrun040. De "040" achter Rainbowrun geeft aan dat het hier om een run in Eindhoven gaat. Daarbij staat deze loop in zijn geheel  ten behoeve van de ziekte ALS en gaat  een groot deel van de forse inschrijving, maar ook de merchandising en eet- en drankopbrengst eveneens naar ALS.

Het maximale aantal inschrijving van 5.000 is blijkbaar gehaald want ik kom o.a. Elise tegen die me vertelt dat ze te laat was. En 5.000, dat is een behoorlijk aantal. Met weinig parkeergelegenheid wordt iedereen ook aangeraden om dan ook met de fiets te komen. Nou. daar heb ik niet zo veel zin in. Niet zo zeer om het fietsen, maar omdat je sporttas en zo niet kwijt kunt. Dat is van tevoren alvast mee gedeeld. En daarom ga ik toch maar met de auto en ik vertrek daarvoor bijna 2 uur voor de start richting Anton Coolenlaan, de parkeerplaats van zwembad de Tongelreep en de ijsbaan. Er is nog plek maar de parkeerplaats is toch al behoorlijk vol.

Om richting start te gaan maak ik gebruik van een paadje dat langs de Gender loop. Stiekem toch gauw nog een kilometer, maar wel de kortste weg, zo te zien op de kaart. Intussen is de familie Van Gerwen ook gearriveerd. Op het festivalterrein (zo heet dat dan) waar de start en ook de finish is, meld ik me via Whats app en even later ben ik met Marica en Luuk en de rest van de familie verenigd.

Er is nog een uur en een kwartier te gaan voor de start en het staat al behoorlijk vol. Iedereen is er dus vroeg bij. Maar de tijd gaat snel. Er is al kleurpoeder te koop, waarvan de opbrengst ook al naar de stichting ALS gaat en met die poeder zorgen velen er voor dat ze er alvast gekleurd opstaan, nog voor we van start gaan.

Ook kom ik enekel GVAC-ers tegen en dus.... even samen op de foto.

Terwijl de warming-up in volle gang is nemen wij alvast plaats bij de startboog. Zodoende kunnen we bij de eerste "Start" meteen weg. Er wordt nl. in batches gestart. Groepen van 1.000 tegelijk. Eigenlijk was van te voren 500 gezegd, maar 1.000 is ook goed.

Uiteraard gaat de start heel rustig. Het zijn nl. helemaal geen lopers die hier aan mee doen. Tenminste, bijna geen. Al na een paar honderd meter is het eerste punt waar de kleurpoeders worden gestrooid. Maar dat is eigenlijk maar bar weinig, en We lopen verder terwijl de eerste wandelaars zich al melden. Een stuk later moeten we met zijn allen door een 2 meter brede poort. Opstopping? Natuurlijk. Zo ook even later bij een brug over de Gender. Maar als we wat later uitkomen op een "single trail` is het afgelopen met het "hardlopen". We staan stil, wandelen wat, eventjes hardlopen en weer wandelen en stilstaan. En dat allemaal achter mekaar, want voorbij gaan is haast onmogelijk. Daarbij blijven Marcia, Luuk en ik ook zoveel mogelijk bij elkaar.

vóór de start en nog lekker schoon 


nog één selfie in het startvak en dan gaan we....


aan de "stofwolken" is te zien dat we zo'n kleurpoederpunt naderen...

We passeren de diverse kleurpunten en om echt wat kleur te vangen moet je ook wel langs de hekkenlopen waarachter de spuiters staan opgesteld. Door de vele "single trails"en de steeds meer vermoeid rakende deelnemers, wordt het voor ons ook steeds moeizamer om te blijven doorlopen.

We passeren het op de kaart vreemde punt op het parkoers, nl. een kruispunt. Dit heb ik nog nergens eerder meegemaakt: een parkoers waarbij de lopers elkaar daadwerkelijk kruisen. Gelukkig is het tempo bij deze "trimloop" dusdanig laag dat er geen botsingen ontstaan. Alleen komen sommigen door deze ontmoeting opeens in het verkeerde parkoers terecht. Het zijnde mensen aan de kant die ze dan nog net op tijd weer terug brengen naar het juiste parkoers.

Wij vervolgen onze weg en we naderen de ingang naar de sportvelden weer. Het einde komt in zicht, ik schat nog een kilometer.

Samen met Luuk zie ik nog net kans voor een aantal slow-mo-wers te komen voordat we weer zo'n een-mans pad op moeten.Nu kunnen wij wel doorlopen. Marcia zit er achter gevangen. Ik loop samen met Luuk door als we in de verte een blauwe boog zien. Dat zou de finishboog kunnen zijn, alleen horen we helemaal geen gedreun van dj-muziek. Nee, inderdaad, het is nog niet de finishboog.

Luuk vraagt om even te wandelen. Dat kan natuurlijk. Het is sowieso al knap dat hij nu al zo\'n 4km. zowat achter mekaar heeft hard gelopen. En dat zonder training. Maar meer dan 30 meter heeft hij niet nodig. Zat blijkbaar iets in zijn oog en hup daar gaan we weer.

We passeren de hockyvelden en dan naderen we toch echt de finishboog. Daar poseren we nog even voor de fotograaf en dan is het wachten op mama Marcia. Maar die is blijkbaar meteen na de finish linksafgeslagen naar Jochem toe want we zien haar even later verderop met een bos bloemen in de hand.

Nog even wat foto's maken en dan is het tijd om weer eens naar huis te gaan.

Het was in ieder geval een heel leuk evenement. Gezellig, vriendelijk, ongedwongen, feestelijk. Dat zal ongetwijfeld ook wel mee te maken hebben dat het niet echt een hardloopding was.

 
en zo zien we er uit ná de finish...


en ikke...

GVAC baantraining - de loopladder

Vanwege een geplande vergadering van de trainers om half 9 wordt er met de training zodanig rekening gehouden, dat de training op tijd is afgelopen zodat de vergadering op tijd kan beginnen.
Dat betekent dat onze training wat aangepast wordt. Geen loopscholing en geen krachttraining. In plaats daar van krijgen we na de 2 rondjes inlopen en de warming-up oefeningen met een ladder. Een loopladder wel te verstaan.

In trainingstermen hebben we het hier over ladderoefeningen oftewel ladder drills, ook wel agility ladder. Type het maar eens in Google in en je ziet dat het internet er bol van staat. En het behoort niet eens alleen tot de training van lopers maar voor alle sporten, behalve schaken dan.

Voor ons is het nieuw en vooral de coördinatie en motoriek worden danig op de proef gesteld. Marjolijn belooft dat we het in de toekomst vaker mogen oefenen.

Tijd voor de kern: 5x600m in 85%-90%-95%-90%-85% met tussendoor 200m. wandelen.
Ik voel met wat slapjes, moe. Heb bet nog een dutje gedaan wat de fitheid bepaald niet ten goed komt. Ook ligt de maaltijd nogal zwaar op de maag. Tijdens de warming-up rondjes komt het eten zelfs even omhoog. Dat smaakt dan toch heel anders dan de eerste keer. Is toch effe flink slikken. Omdat Dorie ook nog wat vakantiemoe is besluiten we gezamenlijk dat we het rustig aan gaan doen. Ik stel wel voor rep. 34, 32 en 30sec/100m. te doen maar we zien wel hoe de eerste run (85%) gaat.
Die gaat in 3:30 oftewel 35sec/100m. Dit houden we aan voor de volgende runs. Dus resp.nog 33 en 31sec/100m.

Door de relatief korte afstanden stelt de training niet zo heel veel voor. We zijn dan ook niet bijzonder moe. En dan blijkt een andere groep de vergaderruimte zomaar in beslag genomen te hebben waardoor GVAC, ondanks de besproken ruimte maar weer een nieuwe datum moeten prikken voor hun vergadering. volgende week of zo.

Energie en massa

Gisteren was Vaderdag én de Vaderdagloop in St.Oedenrode.

Elektriciteit:
Stand = 144.848, Verbruik = 62kWh (-1) [8,9kWh/dag]

Gas:
Stand = 26.085, Verbruik = 5m³ (-2) [ 0,7m³/dag]

Gewicht = 82,0kg (-1,2)
Gisteren Vaderdag met een langdurige barbecue en dan afvallen....?
Iets mis met de weegschaal?
Batterijen bijna leeg?
Volgende week zien we wel weer....

Trimloop: Vaderdagloop St.Oedenrode 10km

Het wordt weer zo'n dag-van-de-waarheid-trimloop vandaag.

6 Dagen geleden ging niet bepaald best, daar in Eersel. De 6-minutentest van afgelopen donderdag was ook al niet zo'n succes, maar dat komt misschien wel omdat ik een beetje té voorzichtig was,want de kern training die er op volgde gaf weer goede moed.

Vandaag staat toch weer een10km op het programma. Dorie is er weer bij maar ik denk nu al stiekem, laat haar maar met Anja lopen. Ik kies mijn eigen "wedstrijd".

Zoals gebruikelijk halen Johan en Dorie me op en na ook Anja in Achtse Barrier te hebben opgepikt is het op weg naar St.Oedenrode.

Onderweg twitter ik nog "Dankjewel" terug naar Marjolijn, die alle GVAC-ers nog succes wenst op de Vaderdagloop. Nou ja, alle... Meer dan 2 GVAC-ers, te weten Dorie en ik, zijn er hier doorgaans niet.

Maar dat verandert op het moment dat we het terrein van Fortuna '67 betreden. Er zijn vandaag wél veel GVAC-ers. Naast Karin, ook Rian, Rinie, Hans, Jürgen, Piet, Joop, Anita.... Waarom er nu meer GVAC-ers zijn is me niet helemaal duidelijk.... Wie ik wel verwacht zijn de "Buurtjes", waarvan alleen Rudolf dit keer mee loopt. Mirjam doet vandaag niet mee.

Op het naastliggende veld doe ik de broodnodige warming-up rondjes. Bij de start kies ik wijselijk bijna de laatste positie. Op aandringen van Dorie sluit ik me toch maar bij de dames Dorie, Anja en Anita aan, maar eenmaal gestart ga ik toch maar meteen over in mijn eigen lage aanvangstempo. Ik wil me vooralsnog niet laten beïnvloeden door het tempo van de 3 dames.

Als we het "rechte"stuk verlaten en linksaf aan de grote ronde beginnen, loop ik niet langer meer achteraan. Het damestrio heeft inmiddels al wel een voorsprong opgebouwd. Maar ik hou mijn eigen tempo aan. Dat blijkt toch lang niet zo langzaam te zijn als het lijkt omdat de 1e kilometerpaal al op 6:00 precies door mij gepasseerd wordt. De dames zijn dus behoorlijk sneller gestart dan ik.

Intussen loop ik samen met een jongedame aan mijn rechterkant en een heer aan de andere kant. Ze lijken mijn tempo te volgen want elke keer als ik een andere loper passeer trekken ze weer aan om er weer bij te zijn. Mij gaat het intussen steeds gemakkelijker. Het hijgen wordt minder en het lopen gaat lichter. Ik begin er langzamerhand "in" te komen. Wel zijn de dames al zo tegen de 100 meter van me weg gelopen als de 2e kilometer in 6:03 aan me voorbij gaat.

Ik ben er klaar voor om langzaam het tempo te verhogen. Een tandje maar en meteen ben ik mijn "volgers" kwijt. Er gaan meteen zo'n 15 seconden van de kilometertijd af en ik daal zienderogen op de dames voor me af. Ik zie Anja omkijken, waar ik blijf, maar het is nog een eind. Het zal zo om en nabij het 4 km. punt zijn dat ik op gelijke hoogte ben. "Erop en erover...", roept Dorie nog, maar dat vind ik een beetje te veel van het goede. En toch loop ik meteen weg,door naar het volgende groepje.

Mijn kilometertijden blijven rond de 5:45 hangen en meerder lopers moeten er aan geloven. Ik loop zuinig, de bochtenscherp binnendoor, zelfs even over het gras de laatste bocht in op naar het rechte stuk richting finish. Ik zie nog 2 mannen voor me lopen als ik plots nog door een dame word ingehaald. Op het moment dat zij nog een van de 2 heren te grazen zet ik toch nog maar mijn turbo aan. Erop en er over en de sprint gaat erop. De laatste heer zet zijn spint ook in, maar ik heb veel meer over. Op mijn klokje in 57:31, dat is dus netto. Wonder boven wonder ook helemaal niet echt moe en ook niet buiten adem, plus snel hersteld. Ik heb mijn race dus goed opgebouwd, kan ik zeggen.

Niet veel later volgt Anita. zij is me achterna gegaan toen ik al een eind voor hen liep maar ze is er niet meer in geslaagd om bij me te komen. Dorie en Anja volgen uiteindelijk in netto 59:25, bijna 2 minuten op mij verloren in de afgelopen 6 kilometer.

Na afloop nog even de prijsuitreiking meemaken van de 10km waarbij Rian ook nog eens de prijzen mag uitreiken. Ze blijkt nl. nu ook nog eens parttime bij Run2Day aan het werk te zijn. Bijzonder zijn dit keer de prijzen in de categorie M65. Dat zie je eigenlijk bijna nergens maar dat betekent wel dat Piet van der Nat bij de 10km op het hoogste ereschavot mag plaats nemen en Rinie datzelfde doet voor de halve marathon afstand.

Voor de prijsuitreiking van Karin is helaas geen tijd meer. We moeten gaan.

Trimloop - Pinkserloop Eersel 10km (DNF)

Voordat ik vandaag richting Eersel vertrek heb ik nog even mijn bericht uit mijn blog van de Pinksterloop van het vorige jaar er even op nageslagen.

Toen was ik nog niet zo ver met mijn conditie en kon ik er maar net een 57:00 uitpersen.

Vandaag de dag ben ik helaas nog geen stap verder, eerder terug gezet.

En dan is het vandaag ook nog eens bloedje heet.

Met de ervaring van gisteren bij de GVAC Trimloop weet ik al dat het heel moeilijk zal gaan worden. Het wordt gewoon heel langzaamaan starten, rustig aan doen, veel drinken. En als het niet gaat gewoon uitstappen want het zijn gelukkig 4 rondjes van 2,5km.

Ik vertrek wel vroeg want ik wil wel op tijd zijn en mijn auto kwijt kunnen. Zo vertrek ik al om 9u45 en voor dit keer pak ik een keer de "snelle" route die ik eigenlijk nog nooit eerder heb gepakt, nl., die van over de snelweg. En dat werkt, moet ik zeggen want al 13 minuten later sta ik al geparkeerd en wel op de parkeerplaats van het zwembad in Eersel.

Het zonnetje doet zijn uiterste best om iedereen levend te verbranden maar op mijn Samsung S4 zie ik toch een dreigend bericht dat het tussen 11 en 12 uur onweer te verwachten is. Eventjes maar de wereld in twitteren....

Op de Markt in café De Mert heb ik zo mijn nummer al in bezit. Denk ik dat ik al vroeg ben zit er al een hele kudde aan de koffie op het terras. Ook nu best wel veel GVAC-ers. Alleen mis ik Peter Kramer die eigenlijk hier foto's zou komen maken.

Na even wat bijkletsen hier en daar inclusief wat foto's, maak ik me ook maar gereed voor de start. Daarvoor mogen we gebruik maken van het zaaltje achter het café. Een keurig omgebouwd zaaltje en.... ook nog eens voorzien van airco.

Na eerst de jeugd aanschouwd te hebben doe ik nog een korte warming-up voor ik me naar de start begeef. Een ander trouw loopmaatje gaat er vandaag ook het beste van maken. Ik ken eerlijk gezegd niet eens zijn naam, maar is wel een bekende verschijning bij trimlopen. In ieder geval zal hij het niet in het uur halen. Nou, ik ga er in ieder geval vanuit dat ik dat wel moet halen, maar zo niet, dan nog niet getreurd. Alleen start hij vooraan terwijl mijn plaats toch echt ergens achteraan is. Nee, mijn ervaring is al dat bij stratenlopen, en ook hier, erg hard gestart wordt. Dat zou mijn eerste kilometer, die per definitie rustig aan moet, danig in de war kunnen sturen.

En direct na de start schiet het hele veld ook als een gek weg. Laat ik het hierachter maar rustig aan doen.... Maar net 300 meter onderweg enik zie Jürgen al aan de wandel.

Of er iets mis is... "Nee, gaat niet, stop er mee....", is zijn antwoord, maar vervolgens gaat hij er weer vandoor. En 200 meter verder is het gedaan. Hij stapt echt uit.

Ik vervolg rustig mijn weg, maar ook mij gaat het niet voor de wind. Ondanks het lage tempo en mijn bekende hijgkwartier" snak ik al naar adem terwijl we nog lang niet bij de eerste kilometer zijn. Ik ga even over op wandelen. Even op adem komen en daarna aansluiten bij wat achterblijvers.

Het 2-km. paaltje gaat voorbij in 6:14. Bewijs dat ik toch echt niet te hard van start ben gegaan.

Dat geeft weer moed en ik sluit me aan bij de 2 laatsten van het veld, 2 dames. Lekker, een heel laag tempo. "Het wordt niet meer dan 5km.", heb ik al besloten. En dan maken de dames opeens plaats voor mij. Nou, ik was niet van plan voorbij te gaan hoor, maar blijkbaar staan ze erop en dus toch maar voorbij. Had ik dus niet moeten doen want opeens is het voorbij.

Opeens weer helemaal buiten adem. Mijn hart bonst tot in mijn keel. Ik stop onmiddellijk. Wandelen dan maar. Ik heb het al opgegeven. Nog voor ik bij het 2km-paaltje ben aangekomen hebben de 2 eerste lopers me al gedubbeld.

Moeizaam wandel ik door, hier en daar nog met wat toeschouwers aan de kant kletsend. Bij de finish aangekomen, meld ik me af. En nog steeds gaat mijn hart te keer in mijn borst.

Het kan haast niet van de warmte kunnen komen. Daar heb ik gewoonweg nog veel te weinig voor gelopen. En trouwens ook nog eens niet bepaald in een hardlooptempo.

Ik nestel me nu maar op het terras en maak maar van de gelegenheid gebruik mijn collega GVAC-ers te fotograferen. Dat kan ik nu meteen ook van de prijsuitreiking doen.

In tegenstelling tot vorig jaar gaat het dit keer niet zo rap. Dat is niet zo gunstig omdat intussen de blauwe hemel veranderd is in een dreigende donkergrijze wolkenmassa. Als dan de wind opsteekt is het wel duidelijk: We houden het niet meer droog.

In rap tempo worden de terrasjes ontruimd en als de regen plots met bakken tegelijk naar beneden komt zoekt iedereen zijn heil in de kiosk waar de prijsuitreiking zal plaatsvinden.

Niet iedereen wacht die prijsuitreiking af. Paul Peeters houdt het voor gezien en dan blijkt ook nog dat hij eerste was geworden in zijn categorie. Een kwestie van op tijd meedelen denk ik dan.

In de kiosk wordt dan alsnog de prijsuitreiking gedaan en schiet ik wat schamele plaatjes.

En dan is het tijd om naar huis te gaan. De capuchon in mijn trainingspak is er vandaag voor het eerst uit geweest en heeft zijn diensten al bewezen.

Onder weg naar Veldhoven is de korte maar hevige onweersbui, want dat was het, goed te zien. De wegen zijn bezaaid met takken en bladeren. Overal zijn wegafzettingen omgewaaid.

Maar daarna is het weer rustig.

Eenmaal thuis kan ik de bevindingen van vandaag eens goed overpeinzen.

Conclusie:

Nee, geen hartklachten. Het is die verkoudheid, die kriebelhoest die de boosdoener is. De stevige, niet te stoppen hoestbuien die zo nu en dan de kop op steken, die zijn de oorzaak van de druk op mijn borst. Ik zal daarom proberen die hoest zo veel mogelijk uit te stellen.....