Hoog Soeren dag #3

Vroeg wakker. Automatisch, denk ik, omdat we er vandaag uit moeten. Wel pas om 11:00 uur dus ruim de tijd voor een rokerig terrasje met koffie en een een uitgebreid ontbijt. Nog een lekkere uitgebreide douche, nee helaas, de jacuzzi is niet gebruikt, maar dat heeft ook enigszins te maken met de infectie aan mijn benen, zullen we maar zeggen.

De koffers zijn in no-time ingepakt. makkie, want ze waren nog niet eens uitgepakt.

Heerlijk zo, alles op ons gemak en een kwartier voor de deadline staan we al af te rekenen aan de balie.

Buiten lopen we nog even om ons hotel heen. We hebben niet eens gezien hoe ons hotel er eigenlijk van buiten uitzien. Veel hebben we niet gemist.

En dan het eerste deel van her programma van vandaag: Paleis het Loo in Apeldoorn.

In een vloek en een zucht staan we voor de beruchte "naald" waar een paar Koninginnedagen geleden nog een mafkees tegen aan butste na een mislukte aanslag op het koninklijk huis.
We rijden de bijna lege parkeerplaats helemaal tot aan de toegang op.
Voor de entreekaartjes stappen we een modern gebouw binnen. 
"HET HUIS VAN ORAN" prijkt op de gevel.
"Oran?", vraag ik me af... Heb ik de "JE" over het hoofd gezien. Klonk anders ook wel leuk.

Naast de entreekaartjes ook maar een muntje voor een bezoek aan de expositie van Grace Kelly.

En dan het paleis in. Dus niet. Eerst nog langs de stallen en een restaurant, een lange met hoge bomen omzoomde laan en dan pas sta je voor de poort waar daarachter pas het paleis staat. Je kunt die hele afstand ook tegen € 3,00 met een pendelbusje afleggen, maar we hebben nog jonge benen. We strompelen gewoon over de klinkers tot we op de plek komen waar onze kaartjes door een conductrice van een gaatje worden voorzien.

Recht voor ons staat ie dan, het paleis. Uiteraard mag je niet via de hoofdingang naar binnen. Dat was op Soestdijk ook niet. Die voordeuren zijn er waarschijnlijk alleen maar voor de sier. Nee, net als bij Soestdijk komen we via een onderdoor deurtje in de kelder uit.

Eerst de shop in en dan pas de rest. We nemen dit keer geen audiotoer maar volgen de pijltjes. In tegenstelling tot Soestdijk mag je hier wel foto's maken. Zonder flits weliswaar maar dan toch. En zo hebben we de bewijzen dat al die oude paleizen eigenlijk niet veel meer zijn dan een hele grote kringloopwinkel. Het zal allemaal best wel duur zijn maar het ziet er niet uit. zo oud en oubollig, Ja, misschien missen we de geschiedenis nu we geen audiotoer genomen hebben.

Niet veel later staan we dan ook al buiten de tuinen te bewonderen. Bewonderen is ook een groot woord want in 2, 3 blikken heb ik het gezien.

Tijd voor Grace Kelly. Na die sigaret dan. Maar bij de entree van Grace Kelly zien we opeens een terrasje. Een korte maar felle sprint en we hebben het mooiste plekje weten te bemachtigen met ook nog lekker zittende stoelen. Kunnen we hier mooi van een kleine lunch gebruik maken.

En dan toch maar naar Grace Kelly.

Dat kost maar € 3,00 en dat is ook wel te merken. 2 Gangen met wat filmpjes, een auto en wat jurken en that's it.... Zelfs hoe ze aan haar tragisch einde is gekomen ontbreekt. Vreemde expositie, als je het mij vraagt. Had ik kunnen weten, voor € 3,00...

Dan maar op weg naar de uitgang met nog een ijsje onderweg. Klaar voor deel 2 van vandaag.

We gaan naar Rheeze, naar de sprookjescamping, waar vandaag Kathy en gezin zijn gearriveerd voor een weekje vakantie. Eventjes een frietje eten, een fijne vakantie wensen en dan terug naar Veldhoven.

En het huisje waar ze verblijven ligt er prachtig bij. Op een veldje met in het midden een speeltuintje en rondom kampeerplaatsen. Jason en Ryan vermaken zich al kostelijk. Een leuke ***** camping die ook echt is afgestemd op de allerkleinsten. Blijkbaar is dat ook de reden voor een "Best Camping 2014"-award van ANWB.

Na een wandelrondje over de camping en een frietmaaltijd houden we het voor gezien. Het is nog 199km naar Veldhoven en ik begin al aardig moe te worden.

2 Uur en 5 minuten later  staan we weer voor onze voordeur. Het is al aardedonker terwijl het net 9 uur is geweest. Maar het waren 3 fantastische dagen....

Hoog Soeren dag #2

Na een goede nachtrust, in ieder geval voor mij, is het eerste waar vrouwlief aan toe is, een orale nicotine injectie op het terrasje onder ons eigen afdak. En ík moet er dan uit om voor de koffie te zorgen. Die kost 's morgens niets extra's want die haal ik gewoon weg uit de ontbijtzaal.

Het ontbijt buffet is goed verzorgd, wat ik niet anders verwacht had. Het vers brood kan je desnoods zelf snijden. Uiteraard ga ik voor de scrambled eggs, hoewel ik moet toegeven dat dit geen echte scrambled eggs zijn. Het is te zien dat het een blok gebakken ei-geel is geweest en niet goed genoeg uit elkaar is geslagen. Dat doet niets af aan de smaak, maar de originele geklutste geel met witte flodders gebakken ei ziet er toch wat anders uit.

Het programma voor vandaag is, na de douche naar de zandsculpturen in Garderen en aansluitend naar Apeldoorn om te lunchen en wat shoppen.

De zandsculpturen, met als thema "De Gouden Eeuw", staan in de beeldentuin van Garderen, waar allerlei soorten tuinbeelden te koop staan.

Voor de zandsculpturen zelf is een speciaal klinkerpad aangelegd, waar aan weerszijden de zandsculpturen staan geposteerd. Maar het pad is maar smal. Je kunt er maar met één rolstoel of rollator tegelijk op stilstaan. Gevolg: voortdurend files van rolstoelen en rollators. En ja, inderdaad, de gemiddelde leeftijd ligt echt wel rond de 70 jaar. Het was ons al eerder opgevallen dat nu, in deze post-vakantie-periode de mensen die we overal tegenkomen, zo'n 20 jaar ouder zijn dan wij. Zo ook hier, dus. Nu is wachten op zich niet zo erg, maar we hebben weer even te maken met een heuse zomerzon en die brandt wel lekker weg. Maar we mogen niet klagen....

Na wat koffie met gebak, vrouwlief vond het overigens niet te zuipen en ik vind het zonde om weg te gooien, vertrekken we richting Apeldoorn.

De oude TomTom Go 500, intussen al 10 jaar oud, doet het nog uitstekend en brengt ons precies naar de parkeergarage onder het stadhuisplein, of marktplein.

We duiken de stad in. Eerst maar eens naar Hema voor een goedkoop flesje witte tafelwijn, voor op de kamer. Het is dat het Zwarte-Piet-boycot-verhaal nog niet van toepassing is want anders waren we hier niet naar  binnen gegaan, laat staan iets zouden hebben gekocht. Dat moet even gezegd worden.

We dwalen even wat verder rond maar eigenlijk hebben we beiden geen zin in shoppen. Dan maar een fijne plek vinden voor de lunch. Café Fijn doet zijn naam eer aan en hier doen we ons te goed aan een heerlijke lunch.

Voor ons is het wel genoeg geweest. Richting parkeergarage is er nog wel een stop bij een boeken- en tijdschriftenwinkel maar daarna is het weer richting Hoog Soeren.

Boven de parkeergarage het marktplein en het oerlelijke stadhuis van Apeldoorn.

Terug in het hotel en vrouwlief op terras aan de koffie en de sigaret en ik duzel een beetje weg op bed op wat live-muziek van Orianthi uit mijn smartphone. We doen net of we vakantie hebben....

Voor het avondeten hebben we wederom gereserveerd maar echt à la carte hoeft voor ons niet. Met de tournedos met friet uit de aanbieding denken we het wel te reden. Nee, het wordt geen ijs na, jammer genoeg na die ervaring van gisteren. Ook jammer is dat we "te laat" zijn voor de gratis portie bitterballen. Dat moest blijkbaar echt tussen 17:00 en 19:00 uur.

Het is intussen al donker aan het worden en het wordt zoetjes aan tijd om ons terug te trekken op onze hotelkamer. Vandaag hebben we de draken nog niet gehoord. Gisteren wel. Heel duidelijk. Achter de bomen, diep in de bossen hebben we ze toch echt gehoord met dat diepe donkere maar luide gebrul. Laat nou iemand op het terras vertellen dat dat niet "brullen" is maar "burlen". Het zijn bijna dezelfde letters in een ietwat andere volgorde. Het is ook het geluid wat de bronstige mannetjesherten maken in deze tijd, de paartijd. 

Oké, jij je zin. Dus toch geen draken.

Slaap lekker. Morgen is er weer een dag. De laatste in Hoog Soeren.

Hoog Soeren dag #1

Na thuiskomst van het Máxima Medisch Centrum en het bezoek aan de apotheek is het eigenlijk direct de auto inladen, want vandaag gaan we weg voor een korte mini-vakantie. De bestemming is Hoog Soeren op de Veluwe.

Nu was in eerste instantie een verblijf van 3 dagen in een Charmehotel in Overbosch gepland, maar laten we nu net een dag voor vertrek een bericht ontvangen dat vanwege waterschade in het hotel we daar niet meer terecht kunnen. Alternatief #1 is een andere datum plannen,maar we gaan gewoon voor alternatief #2 en dat is een ander hotel, het Oranjehotel in Hoog Soeren, ook op de Veluwe. Lag het eerste hotel in de buurt van Amersfoort, dit hotel ligt naast Apeldoorn. Eigenlijk nog gunstiger met wat we van plan waren te gaan doen.

Nu is het toch al 12:00 uur eer we vertrekken en de bestemming vandaag is eerst het Kröller-

Müller museum. We hebben het getroffen want het is opeens weer zomer. De zwarte zonnebrillen zijn zeker geen overbodige luxe maar tegelijk toch ook weer lastig om te zien wat er nu eigenlijk op de TomTom staat. Amper 3 kwartier onderweg en we zien op de borden al "Kröller-Müller" verschijnen. Maar schijn bedriegt. We moeten nog heel wat kilometers afleggen eer we uiteindelijk stilstaan voor de poort van de "Hoge Veluwe".

Ja, want het Kröller-Müller museum ligt in het nationaal park "De Hoge Veluwe" en dus moeten we zowel entreekaartjes kopen voor het park én voor het museum. Voor het echte "Veluwe-gevoel" raadt de dame achter het loket ons aan de auto hier buiten het park te parkeren en met de, welbekende, witte fietsen, de 2,5km naar het museum af te leggen. Nadat ik de dikke 40 Euro heb gepind, besluiten we dat dan ook maar te doen.

Wel grappig die witte fietsen. Als we eenmaal de 2 beste hebben uitgezocht is het nog wel even wennen,zo met die terugtraprem. Vooral vrouwlief heeft een veel langere remweg dan met handremmen. Het valt ook niet mee om de hele tijd op het rechte pad te blijven maar na wat omzwervingen komen we uiteindelijk toch terecht waar we zijn moesten.

Vreemd genoeg hoeven we onze duurbetaalde kaarten niet eens te laten zien. Je stapt naar binnen en loopt gewoon het museum binnen. Of je ook net zo gemakkelijk naar buiten loopt met een schilderij onder je arm weet ik niet.

We zijn nog nooit in het Kröller-Müller geweest, dat was al duidelijk, en ik dacht ook dat het hoofdzakelijk Vincent van Gogh zou zijn wat hier rond zou hangen, maar dat blijkt toch niet het geval. En zo worstelen we eerst door wat kunst heen waar we niet op zitten te wachten en komen zo dan toch bij Vincent uit.

Dus zo zien die schilderijen er in het echt uit!. Veel kleiner dan ik had verwacht. Vraag me af waarom die dan zo duur moeten zijn. Natuurlijk moet ik ook hier met een Van Gogh op een selfie, die vervolgens via Twitter wereldkundig gemaakt moet worden. Later zal blijken dat het Kröller-Müller museum de tweet wel kan waarderen en ze re-tweeten met een smiley.

Ook zien we nog diverse "werken" van Mondriaan hangen.
Omdat kunst mij hongerig maakt besluiten we ons museumbezoek met een late lunch.
Daarna weer hop, op de witte stalen rossen richting uitgang. Tijd om ons hotel op te zoeken.

We rijden door de bossen en net daar buiten vinden we het Oranjehotel.

We checken in als gasten van dat "andere" hotel. Maar ze zijn al helemaal op de hoogte.

"Kunnen we een kamer krijgen met balkon....?", vraagt vrouwlief  nog, met naar nicotine snakkende ogen.

"Nou mevrouw. U krijgt een kamer op de begane grond met een eigen terras. Het is ook nog de grootste kamer én ook nog met een jacuzzi....., kamer nummer 1"

Lang verhaal kort: we hebben dus een hele grote kamer met een badkamer met dubbel wastafel , douche en een jacuzzi. Maar het mooiste blijkt toch wel het grote overdekte terras. Een eigen afdak waar blijkbaar naar hartenlust onder gerookt kan worden.

Als de euforie wat getemperd is, maken we ons op voor het gereserveerde avondeten. Onderdeel van het arrangement is onbeperkt sliptongetjes, spareribs of mosselen, want asperges zijn er inmiddels niet meer. We hebben gekozen voor de mosselen met daarbij nog een voorgerecht. Los daarvan krijgen we nog wat te knabbelen, een amuse en nog een Italiaans kruidenbroodje voordat we aan onze eigen voorgerechten beginnen.

Als drank neemt vrouwlief groene thee en ik doe het met witte wijn. Opvallend is, dat de groene thee helemaal niet groen is, en de witte wijn niet eens wit. Eigenlijk hebben ze beiden dezelfde kleur nl. geel.

Met al die voor- en tussengerechten duurt het nogal, eer we onze mosselen voorgeschoteld krijgen en hoewel onbeperkt, weten we niet of we na ieder een volle pan te hebben verorbert, of we wel voor nog een pan moeten gaan. Vooral als dat te lang zou gaan duren. Maar na de verzekering dat het maar 10 minuten duurt gaan we voor samen nog één pannetje.

En waar vrouwlief koffie neemt, doe ik dat met een crème brûlée. Dat zou namelijk het meeste ijs bevatten en daar gaat het mij nu eigenlijk alleen maar om. Nou dat ijs, hooguit een eetlepel, meer is het niet. Maar de 3 glazen witte wijn zijn me toch al naar het hoofd gestegen dus tijd om op onze hotelkamer uit te buiken. Het is intussen al na negenen en dat voor een avondmaal!

Op controle in het Màxima Medisch Centrum Veldhoven

Dit keer moet ik wel gewoon in de grote wachtkamer op mijn beurt wachten. eEn dan duurt het ook wel iets langer eer ik aan de beurt ben dan de vorige keer.

En dan blijkt het dus inderdaad een bacteriële infectie geweest te zijn en had ik de juiste antibiotica tegen deze bacterie. Laat ik nu vergeten te vragen welke bacterie het was en hoe ik het opgelopen zou kunnen hebben. Iets voor een volgende keer om na te vragen.

"Het ziet er nu een heel stuk beter uit", aldus de dokter,"....gezien de foto's die je er de vorige keer van hebt gemaakt....".

De antibiotica kuur is klaar en daarmee ook afgelopen.

De Fusidinezuur-zalf nog blijven aanbrengen op de ontstekingen. Nog één week en daarna indien nodig is.

En tja die steunkous. Linkerbeen houdt nog steeds vocht vast dus opnieuw een steunkous aan, alleen links en 4 weken aanhouden of tot dat het over is. En dan moet ik over 4 weken even terugkomen om te laten zien hoe het er bij staat. Maar dan die jeuk....

"komt door de genezing maar tegen het krabben, toch nog maar een ander zalfje, 2x per dag en om de dag....."

En nadat een lieftallige assistente me opnieuw een steunkous aanmeet kan ik mijn zalfjes weer bij de apotheek ophalen en wordt het afwachten hoe het verder gaat. Mag in ieder geval wel hardlopen. Is zelfs goed voor mijn dikke been.

En dan ga ik nu met vrouwlief er voor 3 daagjes tussen uit. Op naar de Veluwe.

Intussen leven mijn twittervolgers gewoon met me mee....

Energie en Gewicht

Elektriciteit:
Stand = 145.557 Verbruik = 68Wh (+7) [9,7kWh/dag]
Een flinke stijging.Geen duidelijke oorzaak.

Gas:
Stand = 26.147 Verbruik = 6m³ (0) [0,9m³/dag]
Nog steeds zit het met het gasverbruik helemaal oké, ondanks de wat koudere periode.

Gewicht = 83,6kg (+0,4)

Denk ik dat ik door dat strenge eet regime vanwege de antibiotica (1 uur voor het eten een pil of 2 uur na het eten, dus ook voor tussendoortjes....) ben ik toch aangekomen. En ik de hele dag maar honger lijden. Snap er niet veel van.

Zal wel te veel vocht zijn wat ik vasthoud. 

Of misschien zijn mijn botten afgelopen week zwaarder geworden. Wie zal het zeggen. Het ligt in ieder geval niet aan mij, natuurlijk.