Een feestje voor de kleinkinderen

Nog een paar nachtjes slapen en dan wordt vrouwlief weer een jaartje ouder. Steevast is er dan apart nog een feestje voor de kleinkinderen. Een oma-feestje.

Maar kleinkinderen worden stiekem al grote kinderen. Welke spelletjes vinden de grote kinderen leuk en tegelijkertijd ook de kleinsten. M.a.w vermaak voor alle leeftijden, tussen de 3 en 10 jaar.

Ondanks dat er regen is voorspeld ziet het er droog uit en de keus is gevallen op een uitstapje naar het bos. Maar zo ver zijn we nog niet. Eerste nog de kleinkinderen-afhaal-procedure. Bij toeval hoef ik er vandaag 2 van 6 niet op te halen maar worden Damian en Kay keurig thuis bezorgd.

Kado-uitpak-tijd. O, ja. we zingen de verjaardagsliedjes wel een andere keer.

Kadootjes uitgepakt en tijd voor gebak en limonade voor iedereen die geen aandacht voor het tablet heeft.

Time flies when your having fun. In no-time is het 4 uur geweest. We zullen toch echt nu naar het bos moeten vertrekken. De roedel wordt verdeeld over de Mercedes en de Scénic en een klein kwartier later staan we al op het bospad van het Oeienbosch geparkeerd.

We volgen het trimparkoers en iedereen doet maar wat hij of zij leuk vindt.

Het bos ziet er erg onverzorgd uit. Dat zal ongetwijfeld te maken hebben met het onderhoud wat er aan gedaan wordt. In ieder geval lig ook dit bos (het Sprankelbos idem) bezaaid net stukken kreupelhout en afgebroken en afgezaagde takken en boomtoppen en omgewaaide of omgetrokken maar ook omgezaagde bomen. Voor de kinderen is dat natuurlijk wel dolle pret.

Na een paar dissonanties maken we nog een groepsfoto van oma met de kleinkinderen en dan is het na de laatste etappe van het trimparkoers tijd om naar het Hileind terug te keren.

Thuis resten nog 2 dingen.

Eerst mag iedereen in de achtertuin nog op zoek gaan naar een chocolade ei. Voor de jongens een"Cars" ei, voor de meiden zijn 2 "Frozen" eieren verstopt. Om het niet al te druk te maken mogen de oudste gewoon  nog even doorgaan op het tablet.

Veel vlugger dan verwacht zijn de eieren gevonden en omdat Lizzie dat zo leuk vindt verstopt opa speciaal voor haar nog eens 3 eieren. Daarvan weet ze er 1 zonder hulp te vinden en voor de andere 2 is het warm-warmer-koud-kouder spelletje nodig. Als ook de 2 oudste even van het tablet af moeten om hun eieren te zoeken is het inmiddels tijd voor het feestmaal.

Op het menu staan pizza, pizzaatjes, friet, frikandel, kroket, bamihapjes en ijs toe. De kleinsten blijken dan ook nog eens de beste eters te zijn.

Zo langzamerhand is het voor de kinderen tijd om naar hun eigen bedjes te gaan. We zitten al o 7 uur en we hebben beloofd het kroost bij de bij behorende ouders af te zetten. Goed dat we nog 2 auto's hebben.

Het is 8 uur als we samen de nog vlug even de afwas doen en de sporen van het kinderfeest opruimen.

Het was voor oma en de kleinkinderen in ieder geval een leuk verjaardagsfeestje.

Zaterdag is de échte dag en hopelijk wordt er dan wel gezongen.....

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 147.693 Verbruik = 62kWh (+1) [8,9kWh/dag]

Gas:

Stand = 27.340 Verbruik = 42m³ (+1) [6,0 m³/dag]

Pfff, waar blijft de lente....? Het is toch al 21 maart geweest!

Gewicht = 83,2 kg (+0,6)
Hmmm, toch weer iets te veel gegeten deze week .

Trimloop - GVAC trimlopen 2x grote + 1x kleine ronde (16,6km)

Het is de laatste zondag in de wintertijd en ondanks dat, volgens de kalender, de lente al een paar dagen in het land is, valt daar nog niet zo heel veel van te merken. Ook op het weerjournaal werd daar gisteren ook nog eens nadrukkelijk over geklaagd.

Voor mij betekent dat gewoon dat ik zo ongeveer in dezelfde klederdracht als gisteren, tijdens de Vrijbuitertraining, hier bij de GVAC-trimlopen van start ga. Inclusief de handschoenen...

Het doel van vandaag is, samen met Dorie, een lange duurloop te gaan doen, als één van de laatste voorbereidingen voor de 60km-estafette op Texel, 2e Paasdag. 2 Weken geleden ging het nog een beetje de mist in wat, volgens mij achteraf, lag aan het tekort aan vocht. Daar heb ik gisteren in ieder geval wel rekening mee gehouden. En voor vandaag gaat er ook nog een flesje water voor onderweg mee.

Het is de bedoeling dat ik niet vóór Dorie ga lopen maar naast haar en zo haar tempo volg. We gaan voor een trainingstempo. Op start-finish hebben we ieder een flesje water achter gelaten. Na de eerste doorkomst stoppen we om wat te drinken en ik neem daarna mijn flesje mee voor onderweg. Op de 2e doorkomst weer even een drinkpauze voor de laatste etappe. 

Door het lage trainingstempo gaat het allemaal wel lekker, ondanks de kou en de wind. Wel heb ik al vrij snel last van harde kuiten, beetje kramperigheid, maar dat wordt gelukkig niet erger. De laatste ronde gaat wel wat moeizamer als de vermoeidheid langzaam in de benen begint te zakken. Maar toch binnen 1 uur en 3 kwartier over de meet, stemt ons tevreden. Het is maar een training.

Het weer:

Somber, bewolkt en koud, waterkoud. De temperatuur is slechts 4ºC maar de gevoelstemperatuur is maar net boven het vriespunt. Zelfs met mijn handschoenen aan heb ik vooral in de laatste kleine ronde best koude handen.

De Vrijbuiters - training

Vandaag ben ik er wel uitzonderlijk vroeg. Amper kwart voor 11 sta ik al op de parkeerplek die eigenlijk voorbestemd is aan Jo,die om begrijpelijke redenen tijdelijke nog afwezig is. Waarom vandaag zo vroeg? Simpel. Ik ben welk vaker ruim op tijd klaar voor vertrek, maar in de huidige jachtige maatschappij telt elke seconde en dat betekent dan weer dat ik die "vrije" tijd tot aan het vertrek naar de Vrijbuiters wel nog even nuttig kan besteden. Het gevolg daarvan is dan weer dan ik op het moment suprême steevast in tijdnood geraak. Daarom sla ik die "nuttige " tijdsbesteding vandaag maar eens over en vertrek ik al om half 11 richting het Vrijbuiters-bos.

Ik ben lang niet de eerste. Germaine zit al geduldig in haar Clio te wachten en ook Jan, André en Herman lopen buiten al te ijsberen. Ja te ijsberen, want het is gewoon bar en bar koud buiten de warmte van de autokachel. En dan begint het ook nog wat te miezelregenen.

Als ook Riet bekomen is van de schrik van mijn vroege aanwezigheid, kan ik het startsignaal geven voor de training. En vandaag heb ik weer een bijna complete groep volgelingen met de dames Germaine, Riet, Carla en Dorie en Herman als enige heer, buiten moi, de trainer dan. Monique is nog steeds afwezig vanwege een blessure.
De wandelaargroep bestaat vandaag uit Rien, Jan, André, Co en Jos en bij de dames nog Dorris en Annie. Ontbrekende vandaag is Tini die afgelopen week in het ziekenhuis is opgenomen na ademhalingsklachten

Na de gebruikelijke warming-up en het stukje intensief ge-heen-en-weer, waar alleen Herman, verstandig genoeg, dit keer niet aan deelneemt, gaan we voor de verandering van de verharde weg af. Het kan weer. Inmiddels zijn de modderpaden grotendeels weer terug in de staat van een normaal bospad. Kunnen we meteen ook wat anders doen zoals rond een kring rennen, zowel tegen, als met de wijzers van de klok mee. Na de nodige hardloopstukjes, waaronder paaltje-paaltje, krijgen we een hoosbui over ons heen. Er valt in dit bos met kale bomen nog maar weinig te schuilen. Carla doet dat nog onder haar capuchon en ik heb zoals altijd mijn inmiddels antieke zwarte pet op mijn kruin ter bescherming tegen het hemelse nat. De enige schuilplek die we kunnen bedenken is die van dat hutje langs het fietspad, maar daar eenmaal aangekomen is de regen inmiddels gestopt. Jammer genoeg zijn Carla en ik de enigen die op die plek nog een ree hebben zien weg sprinten. Te laat om het met mijn smartphone als bewijs vast te leggen. Er is nog wel even tijd voor een paar selfies in de schuilhut zelf.

De weg terug naar de kantine volbrengen we zoals altijd nu ook weer met de nodige rekoefeningen en dan zijn we toch weer klokslag 12 uur weer helemaal klaar met de training.

Volgende week zal ik schitteren door afwezigheid vanwege de verjaardag van vrouwlief en de week daarop wederom maar dan samen met Dorie omdat we beiden dan op Texel verblijven i.v.m. de 60km estafette waar we op 2e Paasdag aan zullen deelnemen.

Het weer:

Deze eerste officiële lentedag heeft helemaal niets met lente te maken. Het is erg somber, nu en dan vallen er wat buitjes uit de lucht en de stevige wind, kracht 3, laat de temperatuur van slechts 7ºC voelen als maximaal een graad of 3. Het is dan ook niet zo gek dat iedereen nog aan de handschoen is.

Op de openbare weg aan de rand van het bos, ook nog maar een selfie proberen te maken. Één van personen is op verzoek onherkenbaar gemaakt. Het schijnt nl. dat ene zekere rik vindt dat die persoon nogal (te) vaak op de foto voorkomt.

Training GVAC - baantraining

Het is een vermoeide week geweest. Ook vandaag een dag bestaande uit louter overleggen, zowel in Eindhoven als in Utrecht. En na weer een dag van bijna 10 uur ben ik wel gaar als ik thuis weer van mijn fiets afstap. "Dan ga je zeker niet trainen...?", vraagt vrouwlief, maar daar heeft ze het toch helemaal mis. Nee, als er een training leuk is, dan is dat wel die van de donderdagavond, de baantraining van Marjolijn.

Intussen zit Kathy met onze 2 jongste kleinkinderen nog bij ons. "....of we zin hebben om friet te eten...? En dat vlak voor de training. Dat sla ik niet af. Laat ik het maar bescheiden houden en naast de friet er alleen maar een frikandel speciaal bij nemen. En zo heb ik na de laatste hap nog mooi een half uur de tijd om alvast wat van het eten te laten verteren.

Bij de mededelingen voor de start van de training worden de nieuwe assistent trainers gefeliciteerd met het behalen van hun assistent trainerschap. Nou ja, niet iedereen is er. Er staan er nog 2 of 3 in de file. Helaas weet ik de namen niet meer (zeker): Voor zover mijn korte termijn geheugen het nog toelaat zijn dat: Anna, Wendy, Dries, Eric, Toon en dan moeten er nog 2 zijn. Ook nog een bosje bloemen voor de docente: Marjolijn maar ook voor Theo. Jammer dat ze mij niet van te voren hadden ingelicht want dan had ik mijn camera meegenomen om deze heugelijke feiten digitaal te vereeuwigen.

Bij groep 1 worden weer 3 nieuwelingen voorgesteld. Helaas, ook nu weet ik niet meer wie...

De training gaat weer rustig van start met de warming-up rondjes gevolgd door de oefeningen en uiteraard wat loopscholing. Het gaat er weer vrolijk aan toe zeg maar gerust melig. Voor mijn gevoel vandaag nog wat meer dan de andere keren.

En dan de kern.

Met mijn vermoeidheid en volle buik zou ik graag niet al te intensief te keer willen gaan. Dat komt Dorie goed uit want die wil het ook niet al te bont maken, zo, met de geplande lange duurloop (16,5km) van aanstaande zondag in het vizier.

Het programma is 3x400 + 3x600 met tussen de runs 100m wandelen en tussen de setjes 200m. Het tempo is per set resp. 85%-90%-85% van de 6MT. Wij gaan voor rep 34-32-34sec per 100m.

Als we vertrokken zijn voor onze kern horen we op de achtergrond Marjolijn nog steeds uitleg geven. Oef, eigenlijk niet zo netjes dat we al vertrokken zijn. En we gaan meteen al veel te hard. 29 sec. op de eerste 100m en dus gaan de ankers uit. De eerste run eindigt uiteindelijk in 2:11,8 i.p.v. 2:16. Ook de "snelle" run gaat te hard en dat allemaal terwijl dat ons, ondanks het voornemen om het rustig aan te doen, geen enkele moeite kost. Betekent dat, dat onze conditie stijgende is? Ik hoop het want ook bij de 600-tjes hetzelfde laken een pak. Moeiteloos.

Na de cooling-down en de kleedkamersessie is het in de kantine nog even tussen de oude foto's snuffelen. Alleen van Johan vinden we nog 2 zwart-wit foto's en 1 grote kleuren groepsfoto waar naast Johan ook nog Els en Renier op staan. Helaas van ons niets.

Het weer:

Een beetje heiig, vochtig, windstil en een (gevoels)temperatuur van ca. 7ºC.

Geen handschoenen aan, dit keer, maar waarschijnlijk door de hoge vochtigheid toch koude handen gehad.

Energie en gewicht

Elektriciteit:

Stand = 147.631 Verbruik = 60kWh (+1) [8,6kWh/dag]

Gas:

Stand = 27.298 Verbruik = 41m³ (-10) [5,9m³/dag]

Nog een beetje winter...

Gewicht = 82,6 kg (0)

Dit keer wel veel gedronken voor aanvang van de Kempenrun en daarna ook weer om het tekort weer aan te vullen. Daarom mag ik niet klagen dat mijn gewicht niet is toegenomen sinds vorige week.

Trimloop - Kempenrun Hapert, 10km

In Alphen aan den Rijn nog niet klaar voor de 20km en dus vandaag ook nog niet klaar voor de halve marathon in de Kempenrun in Hapert. Maar 10km is ook een leuke afstand. En met de 56:48 op de 10km in Alphen aan den Rijn moet 55 minuten hier in Hapert binnen bereik zijn. Tenminste, dat was de gedachtegang na afloop van die 10km. Maar gisteren tijdens de Vrijbuitertraining kreeg ik weer te maken met kortademigheid. Een fenomeen wat zich op gezette tijden opeens manifesteert. Ik kan er maar niet achter komen waarom het opduikt en wanneer. Het betekent altijd dat ik dan erg snel buiten adem raak en het gewoon heel rustig aan moet doen. Gisteren ook.

Maar ook vanmorgen weer.

Dat wordt dus heel rustig starten en die 55 minuten voorlopig uit mijn hoofd zetten.

De weer-app laat weten dat het rond de start zo tegen de 7ºC zal zijn, maar met de zware bewolking in windkracht 4 zal de gevoelstemperatuur zo'n 4 à 5 graden lager uit kunnen komen. Voor mij is dat een teken dat het nog steeds winter is en dat ik nog steeds voor een winteroutfit ga.

Koukleum dat ik ben worden dat 3 lagen: thermoshirt, longsleeve en als laatste het GVAC-geel. Uiteraard gecompleteerd met handschoenen.

Om half 10 ben ik al bij Dorie en zijn laat weten het bij 2 lagen kleding te laten.

Enfin, iets over tienen gaan we toch maar met de Scénic naar het 3 km. verderop gelegen Hapert. Dorie weet een alternatieve route met hopelijk parkeerplaatsen. Bij de vorige edities is dat steevast een groot probleem gebleken.mogelijk. En Dorie heeft het aan het juiste eind. Ik kan de Scénic probleemloos parkeren.

Het is al druk in en rondom de sporthal. De nummeruitgifte gaat rap maar door de smalle gang naar de kleedkamers is een ramp omdat de maximale breedte van een meter door verschillende mensen ook nog eens wordt gebruikt om uitgebreid te keuvelen.

De achterste kleedkamer is mijn keus en terecht. De verst afgelegen kleedkamer is het minst intrek en daarom ook het rustigst.

Al gauw dient zich het volgende probleem voor: sanitaire voorzieningen. Inderdaad. Lange files voor alles wat met plee te maken heeft. "Of er van onze toilet gebruik gemaakt mag worden...", vragen wanhopige dames voor de ingang van de herenkleedkamer. Niet dat ik daar poblemen mee heb, maar ook hier zijn al "5 wachtenden voor u...". De heren hebben wat meer geluk want buiten staat een plaskruis. Eentje maar, dus ook hier is het op je beurt wachten maar dat gaat wel wat rapper dan bij de toiletten en de dixi ernaast.

De start van alle afstanden, 6, 10 en de halve marathon is gelijk. Het startvak staat dus boordevol. Wij nestelen ons zo ongeveer in het midden. Moet kunnen.

Het klokje wordt pas ingedrukt bij het passeren van de startstreep. We hebben een chip op onze startnummers dus verwachten we na afloop ook een netto tijd.

Uiteraard is het druk en gaan we ook gezapig van start. Dat komt mij goed uit, met mijn kortademigheid. Dorie loopt al iets vooruit maar ik hou me nog aan mijn ademhaling. Toch passeren we het eerste kilometerpunt nog onder de 6 minuten. Ik had het een30-tal seconden langer ingeschat. Een meevaller.

We zijn inmiddels in het buitengebied en lopen nu samen. We hebben de wind van achteren. De kilometertijden gaan omlaag en we blijven steeds lopers passeren.

Op 4 km. laat Dorie weten dat het tempo toch wat hoog is. Na kort overleg besluiten we dat ik in eigen tempo verder zal gaan. We naderen intussen het heen-en-weer stuk waar de halve marathonners verder doorlopen en wij naar een paar honderd meter omkeren tot het beginpunt van het heen-en-weer en vandaar weer verder gaan met ons parkoers. Intussen passeer ik het 5km-punt. in precies 28:30 maar het indrukken van mijn stopwatch gaat vandaag problematisch. Voortdurend moet ik enkele malen de rode knop hard indrukken eer hij reageert. zo ook nu pas op 28:40.

Over de helft en gezien de tussentijd zit een 55 rond er bepaald niet in en daarom hou ik me gewoon vast aan dit eigen tempo. Helaas is de terugweg met de wind van voren. Zonder te versnellen naar voorgangers en proberen zo constant mogelijk te lopen gaat het wel lekker en intussen toch wat andere lopers oprapend.Ik weet dat ik tegelijk ook de locomotief ben van een treintje. Er wordt driftig achter me uit de wind gelopen maar ach, ik hou nog steeds mijn eigen tempo aan. Even draaien we weg van de tegenwind en prompt word ik gepasseerd. 3, 4, 5 lopers gaan me voorbij. Alleen een dame komt alleen even langszij maar toch maar niet. Het duurt niet lang of we zitten weer met de wind op kop en hup, daar ga ik weer, iedereen voorbij. Na de 8 km gebeurt nogmaals hetzelfde maar na het 9km-punt zet ik toch maar aan. Oké, er zijn er toch nog 2 die ik heb moeten laten gaan. Ik ben nl. niet van plan om helemaal tot het gaatje te gaan. Op de meet staat mijn klok op 55:38, wat later ook de officiële nettotijd blijkt te zijn. Geen 55 rond maar in ieder geval wél in de 55.

Ik wacht op Dorie, op mijn klokje 2:18 later komt ze binnen. Met 57:56 ook precies haar officiële nettotijd.

(bovenstaande foto's van op het parkoers zijn van Filip Vugt en CvD)

Na het omkleden zien we nog een hele stoet GVAC-ers finishen en daarna is het wachten op de prijsuitreiking en de loterij.

Zonder mijn camera moet ik het stellen met mijn Samsung S4 en hoewel een goed telefoontoestel, toch nog steeds geen echte camera. Maar ik weet uiteindelijk wel de GVAC-ers op het podium vast te leggen.

Suzanne Faasen 1e Vsen 6km.                                 Janneke Bouten 3e Vsen 10km

 
            Oud GVAC-er Jet Bles 1e Vrecr. HM                  Rian vd Burgt 2e en Nicole van Gerwen 4e V35 HM

 
Karin Verheijden 1e V55 HM                    Johan v Litsenburg 2e H55 HM

 Joan School 6e H35 HM

Tja, bij de verloting vaneen vakantie op het Vennebos komt een groen lootje te voorschijn. Helaas is die van mij geel en die van Dorie weliswaar groen, maar met nummer 701, nét een nummertje te weinig. Inderdaad, de hoofdprijs is gevallen op nummertje 702 en het is een Belg die er mee vandoor gaat.

Toetje op de Kempenrun is eventjes in de sauna in Duizel en afsluiten met snert voordat ik weer richting Veldhoven vertrek.

Het weer:

Best wel somber, 's morgens nog regen en winderig, windkracht 4 bij een temperatuur van zo'n 7ºC. Pas veel later na de prijsuitreiking en weer terug in Duizel breekt de zon pas even door.

Voor alle kilometertijden heb ik toch maar de tijden van mijn stopwatch aangehouden, hoewel die soms  tot wel 10 seconden later zijn ingedrukt doordat het horloge gewoonweg niet direct reageerde.