Training - Vrijbuiters, dit keer: wandelen

Ook vandaag voel ik me tijdens het badkamer ritueel niet bepaald lekker. Weer, of nog steeds, last van buikklachten en ook rugklachten. Een beetje laat om nu nog een appje versturen, maar och, ik kan net zo goed gaan wandelen i.p.v. trainen. En dat gaat dus gebeuren.

Als ik aan kom rijden rijdt Dorie net voor me uit.

Als ik uitgestapt ben komt Herman er ook aan. "Te koud...?". Nee, gewoon niet lekker vandaag. Dan maar wandelen. Maar hij vindt het desondanks ook onaangenaam koud. "Vorst-kou is veel beter te hebben dan deze waterkou...", bevestigt hij nog.

En zo verdwijnen Dorie, Carla en Herman zonder mij in de mist.

Ik ga aan de wandel. We zijn redelijk talrijk: Germaine, Dorris, Monique, Tiny, Annie en Jos, Rini en Wim. Nu ik toch bij de wandelaars ben kan ik ook eens van deze actieve groep een foto in actie maken 😏.

We wandelen een korte ronde omdat sommige stukken in en door het bos te slecht begaanbaar zijn door de modder. We zijn zelfs een kwartier te vroeg terug bij onze nieuwe kantine en daarom plakken we er nog een kort rondje aan. Zelfs dan zijn we nog wat te vroeg terug. We zien intussen wel Hans met zijn vrouw al aan de gang op de kantinetafel.

Het is nog even wachten op Dorie omdat zij de koffie-krat heeft maar dan kan ik de koffie naar de kantine brengen terwijl de leden van de training de laatste oefeningen nog even afwerken.

Jeanien is inmiddels al druk in de weer met het smeren van beschuiten met blauwe/witte muisjes. Hans en Jeanien zijn namelijk onlangs opa en oma geworden van kleinzoon Lou.

Terwijl iedereen geniet van de beschuit met muisjes bij de koffie en thee, laat Hans trots de foto's zien van de recente familie-uitbreiding. 

We zijn als Vrijbuiters bijna helemaal compleet vandaag. Alleen André, die ziek thuis op de bank ligt (het bleek toch een tia te zijn geweest), en Jo ontbreken vandaag. Toch nog een mooie kans om weer een onsie te maken. Oké, niet allemaal volgens de regels van het RIVM maar dat deed het nieuwe kabinet ook niet op de bordesfoto (wel 1,5m onderlinge afstand maar met meer dan 2 personen tegelijk samen buiten 😖). Dus wij mogen dat ook zo. De echte groepsfoto volgt later als iedereen er is en dat wordt dan ook van te voren aangekondigd 😃

Nog even Wim laten zien hoe dat nu eigenlijk werkt met zo'n selfiestick 😀

We hebben "slechts" 4km gewandeld vandaag. en dat in 56:10, wat maar 4,27km/u gemiddeld is. Moet er wel bij verteld worden dat we wel een aantal malen hebben stilgestaan terwijl de klok gewoon door tikte. 

En natuurlijk nog steeds is mijn fitnessleeftijd 72 jaar, VO2max nog op 30

Training - bij de Vessemse Vennen met Rik - 5km

Eens een keer weer wat anders. We gaan weer eens naar Vessem bij de Vessemse Vennen.

Op moment van vertrek voel ik nog wel de drang om toch nog even naar het toilet te gaan. Gelukkig geef ik daar gehoor aan want ik blijk toch aan de buikkoop. Even denk ik nog, moet ik Rik verwittigen maar het zakt zo'n beetje en ik durf het wel aan.

In de mist rij ik naar Vessem en als ik mijn radio moet geloven rij ik om precies 9:00u het weggetje naar de parkeerplaats op. Rik is er al.

We hebben beiden geen route uitgezet dus we lopen maar wat. We starten richting het fietspad en na een stukje over het fietspad te zijn gegaan duiken we linksaf de bossen in.

Het is er nat, wat we ook wel hadden verwacht. En ik vind het echt onbehaaglijk koud. Echt waterkoud.

Er liggen her en der grote plassen water waar we voorzichtig om heen moeten. Een pad is zo erg omwoeld door zwaar materieel en daarom zo modderig dat we een ander pad moeten kiezen. Het tempo ligt daarom ook niet bepaald hoog. Dat komt mij ook wel goed uit. Om de een of andere reden voel ik me een beetje dizzy. Vooral als ik omlaag kijk, waar ik moet lopen. Ook lijkt het steeds meer alsof ik met hongerklop zit. Nee, het voelt helemaal niet lekker.

Al lopende zijn we bijna aan de oostrand van het bos gekomen. maar voordat we daar dreigen uit te komen gaan we vlug linksaf een ander bospad in om bij het volgend grote bospad weer naar links te gaan, weg van de rand van het bos. We weten dat we even later ergens naar rechts kunnen richting de auto's. Maar we zijn nog maar net over de 3km. En we kunnen naar rechts en dat doen we ook maar eenmaal bij het grote ven aan gekomen gaan we toch maar weer naar links, richting de uitkijk. We moeten toch echt wel meer kilometers maken.

Het ven staat op het "strand-stukje" helemaal droog maar bij de uitkijk blijkt er toch wel wat meer water in te staan dan rond Kerstmis vorig jaar.

Op de uitkijk maken we wat selfies. Het is wel erg mistig dus veel is er niet te zien van de omgeving maar de mist staat ook op mijn brillenglazen... 😁

Hierna gaan weer verder richting het vlonderpad tussen de 2 meren. We komen uit op het fietspad en rechtsaf gaan we terug richting de auto's. Bij het ingaan van het weggetje naar de parkeerplaats is het nog 200m naar de 5km en daarom lopen we net zo lang door om het mooi af te ronden. Weliswaar pas in 43:38 maar het is ook meer trailen geweest, incl. wandelen om de plassen en modderstukken. Gemiddeld 6,88km/u en dat is inderdaad wel langzaam, 8:44min/km.

Nee, ik voelde en voel me vandaag niet echt lekker. "Die diarree kan ook best wel een signaal zijn...", aldus Rik, en ik denk dat hij daarin best wel gelijk kan hebben. Die duizeligheid zint me ook niet helemaal. Thuis maar eens aan een flinke maaltijd. Kijken of het inderdaad hongerklop is...

Voor vandaag zit het erop. We maken het niet te lang na afloop. Daar is het te onbehaaglijk voor en al snel vertrekken we, ieder in zijn eigen richting.

Helaas, fitnessleeftijd van 71 naar 72 en VO2max nog op 30.

Training - Rondje over Meerhovendreef met Rik - 6km

Gisteren hebben we het overgeslagen maar daarom gaan we als vanouds op woensdag op pad. In Veldhoven. De ronde die ik voor gisteren in de planning had. Die hebben we wel meer gedaan, nl. richting Hovenring, er over heen en dan de Meerhovendreef volgen tot aan de rotonde met de traverse, waar we links aanhouden, onder de hoge rotonde door en dan richting De Uilenburg en De Goolder en zo terug naar huis.

Maar als Rik arriveert regent het. Nou ja, miezel. Maar dat is in geen enkele voorspelling terug te vinden. Zelf niet in het water op het dak van buurmans berging.

Nee, koffie i.p.v. lopen gaat het niet worden. We gaan gewoon op pad. Het duurt weliswaar wel wat langer dan gewend eer de TomTom zijn satellieten vindt, waarschijnlijk door het dichte wolkendek, maar eenmaal buiten en gevonden zijn we dan ook meteen onderweg.

We gaan rustig weg. Het miezelt nog zachtjes, maar met mijn pet op merk ik daar niets van. Wel dat het waterkoud is. De eerste kilometer in 7:58 is bevredigend,maar de 2e die toch over de Hovenring gaat is dan weer in verhouding snel met 7:53.

We volgen de Meerhovendreef en bij de rotonde naar links is het 3km. Dan zijn we intussen al een eind ingekakt. Met 8:17 scheelt dat maar liefst 24 seconden met de 2e kilometer. Zal wel komen dat we nu weer flink aan het kletsen zijn.

Onder de hoge rotonde met de Heerbaan stoppen we even voor een onsie

En dan vertrekken we weer, nu de standaard route via De Uilenburg en De Goolder.

We passeren de 4km in 8:10 en nog voordat we op de Vijverstraat aankomen is de 5e kilometer nog verder ingekakt naar 8:25.
En dat terwijl dat toch een "snel" stuk is. We gaan afronden op 6km maar om een of andere reden zullen we niet voor de voordeur uitkomen en daarom lopen we maar even rechtdoor, over het paadje langs de speeltuin naar het Vloeteind en finishen we in 48:58. Gemiddeld 7,35km/u, oftewel 8:10/km. Geen bijzondere tijd maar we lopen blijkbaar de 6km altijd tussen de 48 en 49 minuten.

En ik ben helaas weer een jaartje ouder geworden. Fitnessleeftijd van 70 naar 71 jaar. De VO2max gedaald van 32 naar 30. Het gaat dus de verkeerde kant op... 😖

Energie en gewicht Wk2022-01

De eerste volle week van 2022. Op dinsdag zijn de verlichting in voor- en achtertuin uitgeschakeld en op woensdag is de Kerstverlichting aan de voorkant van het huis ook al meteen helemaal verwijderd. Zo ook alle Kerstverlichting in het huis. Dat moet gewoon al te zien zijn aan het elektriciteitsverbuik van deze week. En warempel ook een paar uurtjes zon gehad deze week, goed voor bijna 9kWh 😑

 

Dinsdag ook de watermeterstand opgenomen en doorgegeven. Verbruik 130m³ en dat is veel, oftewel komt dat overeen met het verbruik van een gezin van 3 personen...

Onbegrijpelijk hoe dat zit met mijn fitnessleeftijd... 

Ondanks 5 dagen training nog steeds op 70jaar en een VO2max van 32.

Geheel voor mij onverwacht is mijn enorme gewichtstoename, Ik had gedacht dat met 5 dagen sporten deze week, ik minstens wel wat zou zijn afgevallen. Het snoepen zal dus wel wat aan banden gelegd moeten worden 😡

Training - In Duizel naar De Pan en terug met Dorie - 10km

Ik rij vandaag weer richting Duizel voor een trainingsrondje naar De Pan en terug samen met Dorie. De voorspelling van het weer is goed maar daar heb ik onderweg naar Duizel opeens niet zo veel vertrouwen meer in. Op de snelweg valt het weer even met bakken uit de hemel. Net zoals vorige week zondag. En toen bleek het in Duizel weer droog. Benieuwd hoe het nu zal zijn. Nou, dus ook weer hetzelfde als vorige week zondag: droog. En daarbij begint de zon ook nog eens te schijnen.

Zodra de klokjes de satellieten hebben gevonden gaan ze aan en gaan we op pad. Die eerste rustige kilometer, daar komt vandaag niet veel van terecht. Na een paar honderd meter heb ik al moeite mijn rustige ademhaling te handhaven en als dan de kilometertijd 6:59 betreft is dat meteen de bevestiging dat ik toch wat te hard ging. Dat vindt ook Dorie. Door het eerste bos gaat dan ook het tempo omlaag. We komen Johan met de hond Snow tegen en dan staan we heel even stil. Klokjes op pauze, dan dan weer wel.

En we gaan weer verder. De paden zijn goed doorweekt van de regen van de afgelopen dagen en vooral weer van vannacht. Het is telkens weer zoeken welke kant we de plassen moeten omzeilen om toch droge voeten te houden. Als we het bos uit zijn is kilometer #2 al een stuk rustiger met 7:18. We gaan over het asfalt richting het viaduct. Aan de vlaggen te zien, wind tegen. Voor de oversteek van de N284 hoeven we gelukkig niet te wachten en als we op kilometer #3 zijn is dat weer onder de 7min in 6:49 en maken we ons op om het viaduct te beklimmen. Maar we mogen wel wat rustiger aan van Dorie. Blijkbaar ga ik nogal voortvarend. En ik loop voorop in de veronderstelling dat ik de langzaamste ben. En dus ruil ik van positie en loop nu schuin achter Dorie aan. Bij de ingang van De Pan moet ik helaas toch even op pauze. Beginnersfoutje: mijn veters niet in het zakje van de trailschoen gestopt en de rechter is dus helemaal losgeraakt. Meteen maar allebei opnieuw gestrikt en nu wel in het zakje gestopt. Na deze 2e stop gaan we de bospaden op. Ook hier weer veel grote plassen. Het is ook beter dat we nu wat meer achter mekaar lopen. Ondanks die 2e stop, met het klokje weliswaar op pauze, is die 4e kilometer in maar liefst 6:46. Dat wordt wel anders nu we dieper het bos in gaan.

De grote plassen blijven lastige obstakels en bij de boom dwars over het pad keren we vandaag niet om maar gaan we er om heen en verder het bos in, de route die we wel vaker nemen. En dus een stuk verderop rechtsaf een single-track in. Hier is het 5km in 7:18. 

We draaien weer naar rechts en zijn op de terugweg. Aan het einde van het pad glimt het van een enorme plas water. We gaan nog niet linksaf, wat de route van de grote ronde normaal is, maar gaan nu nog rechtsaf, behoedzaam langs dat grote water af. Even later komen we weer op de heenweg uit en die lopen we nu terug. Kilometer #6 in 7:13 ondanks het brede pad maar wel dankzij de vele grote plassen. En dan... op pakweg 6,3km, niet eens op een plas maar wel op een stuk nog nat en maagdelijke modder, verliezen de wegschoenen van Dorie de grip. 1, 2, Misschien wel 3x slippen de wegprofielen over het donkere modderlaagje en pats-boem, daar ligt Dorie, languit tegen de vlakte. KLokje vlug op pauze. Check dit, check dat. Ze staat op. Niets gebroken behalve de ego? Nog voorzichtig bijkomen van de schrik en dan gaan de klokjes toch weer aan. Dat was toch even schrikken.

We nemen het viaduct op en neer. Afgesproken dat we bij de bankjes dit keer de onsie maken:

Dit is inmiddels de 4e stop voor vandaag maar nu beginnen we dan aan de laatste etappe, grotendeels weer over asfalt. Kilometer #7 gaat al in 6:51. In kilometer #8 hoeven we ook nu niet, of eigenlijk maar een klein beetje te wachten, of beter gezegd in te houden, bij het oversteken van de N284 en die kilometer gaat in maar liefst 6:34. Dorie tikt zelfs 6:21 aan op haar klokje. Onze klokjes verschillen nogal, weten we intussen.

We moeten weer door het eerste bos en met de ervaring van valgevaar en "slippery when wet", lopen we maar zoveel mogelijk achter mekaar door de bospaden, Dorie voorop. Nog in het bos passeren we het 9km-punt en dat toch nog binnen de 7 minuten. M.a.w. we zijn desondanks best wel op dreef.

De laatste kilometer is ingegaan, of beter gezegd, ik stel voor om bij 10km de klokjes stil te zetten. "Mooi rond getal...", klinkt het bevestigend van Dorie.

Toch zijn we bijna bij Den Donk als ik pas aan de 10km ben in 1:09:16. Dorie, net als vorige week, moet nog een 60-tal meters eer zij ook aan de 10km is. 

We dribbelen rustig de route uit tot thuis.

Na een uitgebreide rek-en streksessie gaan we ook nog uitgebreid aan de thee en tomatensoep en het is al weer ruim 12:00u geweest als ik me opmaak om terug richting Zeelst te gaan.

Toch mooi weer 4 dagen achter mekaar gelopen en het ging vandaag weer een heel stuk beter met de ademhaling. Helaas is dat nog geen garantie voor de toekomst, weet ik... 😟

En als ik dan mocht denken dat ik na vandaag een jaartje jonger geworden zou zijn, heb ik het daar helemaal mis mee. Nee hoor, fitnessleeftijd gewoon nog steeds 70 jaar en zelfs de VO2max is nog gewoon 32. Ik snap daar helemaal niets van, tegen betere weten in.

Training - Vrijbuitertraining met Dorie, Carla en Herman

De eerste Vrijbuitertraining van 2022 en er zijn er vandaag nogal wat afwezig. André, omdat die in het ziekenhuis ligt na een val in de badkamer en geconstateerde hartklachten, Hans die net opa is geworden, Dorris en Annie en Jos. En daarom gaan de wandelaars met een kleine bezetting op pad. 

Officeel mag dat ook maar met groepjes van 2 personen en dan ook nog op 1,5m afstand. Tja... 

Wij spreken wel af om de onderlinge afstand tijdens de training wel op die minimale afstand te houden. Dat gaat overigens nagenoeg altijd al, ook zonder die maatregelen.

 

En zo gaan we op weg naar de eerste stop voor de warming-up want het is nog best wel frisjes met een gevoelstemperatuur die net onder of om het vriespunt ligt. En dat komt voornamelijk door dat zachte briesje wat er staat maar wel ijskoud is. 

Na de warming-up gaan we richting "Het Gat", Carla voorop. We doen niet de flanken, op en neer, aan maar gaan er meteen omheen en ook onder langs, Carla voorop. En dat doet ze ook nog eens in een flink tempo. Dat gaat heel anders dan de laatste 2 keren dat ik hier was. Zelfs bij het verlaten van Het Gat blijft ze doorgaan maar als ze eenmaal tot rust is gemaand, gaan we een stukje wandelen voordat we weer aan de dribbel gaan. We dribbelen ook best wel wat af en in een aardig tempootje.

We stoppen een paar keer voor wat oefeningen en op sommige stukken moeten we wel wandelen om de grote plassen te kunnen passeren. 

Al met al leggen we 5,31km af bij een totaaltijd van 1:03:28. Daar zitten dan wel de nodige tijd voor oefeningen en enkele wandelstukjes tussen.

Na afloop is er dan het koffie en theemomentje. Normaal zou dat ook het moment van een jaarlijkse groepsfoto zijn, maar dat is door corona al een paar keer overgeslagen. Ook zijn er de nodige afwezigen, zoals ik al eerder aangaf. Maar ik heb mijn selfiestick bij me en die is vandaag nog helemaal niet gebruikt en daarom doe ik dat nu nog even met de aanwezigen. Oké, het is bepaald niet helemaal volgens de coronaregels maar iedereen die er vandaag bij was, staat er op.

Dan is het tijd om weer naar huis te gaan.

Ben benieuwd wie zich aan de regels van het RIVM houdt en bij thuiskomst een zelftest doet.

Eerlijk gezegd, ik niet...😟

Training - Rondje Duizel met Rik - 6km

Gisteren was ik met Dorie en Myrthe op pad en omdat het vandaag, in ieder geval 's morgens, droog zou zijn, gisteren toch maar een geïnformeerd of Rik gisteren wel zelf was gaan lopen. Niet dus. Dat stond voor vandaag op de planning. Nou, dan wil ik toch best wel samen lopen. En zo dan toch nog afgesproken om om 9 uur bij Rik in Duizel te zijn. Helaas had ik niet helemaal voorzien dat de superhete maaltijd van gisterenavond zo'n effect zou hebben op mijn darmen. Na een marathon-zitting op de plee alsnog toch maar besloten om naar Duizel te gaan. Daar, 2 minuten te laat, gearriveerd, ook maar meteen vertrokken voor een trainingsrondje Rik. De buikpijn is dan nog steeds niet weg, helaas.

 

De eerste kilometer gaat best in een lekker tempo. "Volgens mij gaan we best wel hard...", zegt Rik dan ook. "Dan zou kunnen kloppen, ik hoor je niet schuifelen...", antwoord ik nog en als de eerste afgelegde kilometer op mijn TomTom Spark trilt is de tussentijd van 7:48 het bewijs. 

We zijn de eerste kilometer nogal zwijgzaam geweest maar zodra we linksaf zijn geslagen en we de wind op kop, harder voelen dan dat we verwacht hadden, is dat meteen de start van een gesprek. Vanaf dat moment wisselen weer allerlei stof tot nadenken uit, het grootste gedeelte over de bestorming van het Amerikaanse parlement van een jaar geleden en de vergelijking met de rechters en rechtspraak in Nederland, wat ik nog steeds als watjes-politiek bestempel. Maar goed...

De volgende kilometers gaan daardoor ook boven de 8min maar als de bel voor de laatste kilometer klinkt gaan we toch even op onze achterste poten lopen. Mooi, die was weer onder de 8min.: 7:58 is toch onder de 8 minuten.

We wandelen even uit richting het speelveldje voor een onsie dit keer van het open veld. 

Ach, het is maar voor de herinnering.

Training - Trailtje in het Sprankelbos - met Dorie en Myrthe

Vorige week was het met Iris en deze week haar zusje Myrthe. Ook nu zijn we weer in het Sprankelbos waar ik samen met Dorie en Myrthe dus, een rondje door het bos ga trainen. Eigenlijk meer trailen dus.

En het is best nog koud,vind ik. Een uur geleden was het nog -2ºC en de gevoelstemperatuur -5,9ºC. Dat was ook wel te zien aan de Scenic waarvan alles wat van glas is, aan de buitenkant met een laagje ijs bedekt is. En de voorruit nog wel het dikste, ervaar ik, want eer ik dat ijsvrij heb gemaakt en daarna de beslagen binnenkant ook nog eens tot zichtbaar schoon heb afgedaan, is het het daarna 2 minuten te laat na 10u dat ik de Scenic tegen het ezelshek in het Sprankelbos parkeer.

"Of ik weer tot half 10 geslapen heb...?", aldus Johan, terwijl hij uit de Golf stapt. En: "Nee, moest de auto nog helemaal schoon krabben omdat de C3 in gebruik was...."

Het duurt niet lang of we zijn onderweg. Johan met Snow en Dorie, Myrthe en ik op weg richting eerste stop van de Vrijbuiterstraining. Daar dalen de Jacobsladders door het lekkere zonnetje zo mooi omlaag dat ik die toch ook even op de foto moet zetten. Terwijl we de warming-up oefeningen doen laat ik wel weten dat ik zo nu en dan zal stoppen als ik een mooi fotomomentje zie.

We gaan verder en dat is richting "het Gat". We zien al een motorcrosser ook van die kant af komen. Zouden die ook in "Het Gat" aan het crossen zijn?

Als we arriveren zijn weliswaar duidelijk de sporen van allerlei soorten banden te zien maar gelukkig hier geen motorcrossers. We dalen en stijgen een paar keer langs de flanken van "Het Gat"en daarna pakken we dezelfde route langs de kant in "Het Gat" en langs de modderplassen als de vorige keer met Iris. Eenmaal voorbij al die blub klimmen we weer omhoog "Het Gat" uit.

Nu mogen we wel even wandelen voordat we weer verder gaan.

We lopen het lekkere zonnetje weer tegemoet en slaan dan rechtsaf. Een stukje verderop proberen we een keer de weg af snijden dwars door het bos. Dat valt niet mee. We zijn zo waar echt aan het trailen. Nou ja, het bukken onder die lage takken.... ik loop er wel omheen 😁

Maar uiteindelijk komen we wel weer op een echt bospad uit en als we daarop verder gaan komen we vanzelf nog meer paden tegen. Daar, waar we weer in het zonlicht kunnen baden, stoppen we weer voor wat oefeningen: Squats, lunges en zijwaartse lunges. En dat sluiten we af met een onsie.

We dribbelen weer een eind door het bos, nu weer terug richting onze auto's en na een flink stuk gecrosst te hebben, stoppen we weer even. Tijd voor wat balans-oefeningen en wat sfeerfoto's

We beginnen nu toch echt aan het laatste stuk richting onze auto's en eenmaal daar aangekomen zijn we de 5km al gepasseerd. De tijd gaat op stop maar daarna doen we nog even de nodige rek- en strek oefeningen. Na de omkleedpartij is het tijd om terug naar huis te gaan. Johan doet dat hardlopend en wij gewoon met de auto. Dorie richting Duizel en ik richting Veldhoven. Over de snelweg dan wel te verstaan.

Virtuele trimloop - Winter-Challenge Spinner (VirtueelNL) - 5km met Rik

De eerste keer weer samen lopen in het jaar 2022. En dat na een maand vol eten en niet veel sporten...

We hebben samen nog één virtuele trimloop open staan en dat is de Winter-Challenge Spinner van VirtueelNL. De medaillen hebben we al binnen omdat we niet aan de "wedstrijd" deelnemen, maar dan moeten we hem natuurlijk nog wel even lopen. Vandaag dus.

Gisteren zag het er nog niet naar uit dat we zouden gaan lopen of in ieder geval dat het droog zou blijven. Sterker nog, het zou de hele dag regenen. Eerst vanuit het Zuiden en daarna vanuit het Noorden. Maar om 7 uur 's morgens zeggen de weer-apps dat het om 9 uur niet zal regenen en dus gaan we er voor.

Bij gebrek aan een printer heb ik het saaie zwart/wit startnummer voor Rik uitgedraaid en meegenomen. Ik doe hem ook om en we gaan voor een rondje Politieburo Eersel.

Die eerste kilometer gaat niet slecht gezien de conditie waar in we beiden verkeren en dat gaat op de 2e kilometer nog eens 10 seconden sneller. We zijn dan ter hoogte van het politieburo en we slaan rechtsaf de Dalemsedijk in om daarna weer rechstaf via de Ganzestaartsedijk terug richting Duizel te gaan. Het gaat nog steeds goed, gezien de kilometertijd van 7:47 over de 3e kilometer.

We draaien bij de rotonde rechtsaf langs het landgoed van Van der Leegte en dan weer linksaf het fietspad in en op het moment dat we op het 4 kilometerpunt zijn stoppen we even voor een onsie. Een keer op een andere plek. Maar die 4e kilomter ging wel opeens bijna een halve minuut langzamer....

We maken de onsie, of beter gezegd, enkele onsies, en de beste publiceer ik dan.

En dan vervolgen we onze route voor de de laatste kilometer die we over de Akkerstraat doen. Een beetje geschrokken van die enorme terugval spoor ik Rik aan om toch weer een "snelle" laatste kilometer te doen. Het gaat moeizaam en zuchtend en steunend maar met een tijd van 7:52, gelukkig weer onder de 8min over de laatste kilometer sluiten we de 5km af binnen de 40min in 39:28. Gemiddeld 7,6km/u of 7:54min/km. Voor de eerste loop van 2022 geen slecht begin. En nu weer uitbouwen...

We wandelen wat uit en bij het kapelletje maken nog foto's met onze medailles.

Het zit er op. 

Mijn fitnessleeftijd is nog steeds 70 jaar maar mijn VO2max is gedaald van 32 naar 31. Daarbij is mijn gewicht momenteel 77,0kg wat hoofdzakelijk te wijten is aan het vele eten en vooral het snoepen tijdens de feestdagen in de maand December. Maar ook daar had ik ook rekening mee gehouden 😉. Daar zal de komende tijd ongetwijfeld wel weer verandering in komen.

Energie en gewicht Wk2021-52

Het is de laatste week van het jaar 2021. Ook afgelopen week heeft de feestverlichting binnen en buiten volop gebrand en heeft ook de cv-ketel zijn best gedaan. De zonnepanelen hebben ook nu weer veel last van heel weinig zon, helaas. 

Ondanks dat de hele maand december in het teken staat van veel eten, snoepen en alcohol, valt mijn gewicht me erg mee. Niet eens aangekomen t.o.v.de vorige week, zelfs een onsje minder. En de fitnessleeftijd mooi terug verder gebracht van 71 naar 70 jaar.

Training - Rondje naar De Pan met Dorie - 9km

Ik heb vandaag weer met Dorie afgesproken voor weer een training richting De Pan en terug. Alleen heb ik nog weinig vertrouwen in mijn ademhaling. Daar heb ik nog te veel last van. Dus is het plan, mijn plan, om vandaag heel rustig aan te doen. Onder mijn kunnen lopen. Gewoon, liever langzaam lopen dan sneller en kapot gaan en moeten wandelen. 

De eerste kilometer is even schrikken: 7:43... Maar ik wil me niet laten verleiden en hou dit tempo aan. Ook probeer ik niet om bij Dorie aan te haken. Als ze merkt dat ik terug val, houdt ze vanzelf in.

In het eerste bos komen we Johan tegen, met Snow. We stoppen want het is de bedoeling dat ik een filmpje maak van hun tweetjes met hond, als Nieuwjaarsgroet voor Reinier. Dat gaat niet helemaal zo soepel als ik zou willen maar beter iets dan niets. En zo gaan we na een korte pauze, ook met de klokje op pauze, weer verder. 

De kilometers schommelen nog steeds zo rond die 7½ minuut, ook nog in het bos. En als we bij de boom, dwars over het pad, aankomen draaien we weer om. Omdat het Dorie zo gemakkelijk gaat besluit ze wat troep in het bos op te ruimen. Intussen kan ik doorlopen op mijn rustig tempo. Nog voordat we het bos weer uit zijn is ze weer bij me aangesloten. We maken vandaag geen foto bij het verkeersbord van overstekend wild maar een stuk verderop, laat Dorie weten. En terwijl ik het viaduct weer beklim gaat Dorie weer aan de slag met ploggen. Ik loop het viaduct omlaag en kijk beneden aangekomen nog om en zie haar bezig aan het rapen. Ik besluit door te lopen. Bij de zitplaats zou een mooie plek zijn voor een foto. Als kilometer 6 voorbij gaat, is die in 7:19 gegaan en dat is tot nu toe de snelste kilometer. Dan moet ik wel zeggen dat de straffe wind nu wel in de rug blaast.

Als ik het fietspad rechtsaf in sla kan ik Dorie nu helemaal niet meer zien. Ik dribbel rustig door. Ik weet wel dat ze er zo aankomt. Zal ik bij de N284 even wachten? Maar daar hebben net een stel wandelaars op het knopje gedrukt en het is "groen" als ik er aan kom en dus steek ik ook maar over. Ik wacht wel aan het eind van deze weg (Eerselsedijk). Ik zie Dorie nu wel aankomen snellen maar omdat het zo koud is in die wind loop ik toch nog even door naar het bos tot Dorie er is. Die heeft eventjes 2 hele snelle kilometers gemaakt om naar me toe te lopen: 6:16 en 6:04. Dacht dat ik bij het viaduct zou wachten... Ik wist het helaas niet meer... Maar goed, even op adem komen en dan gaan we het eerste bos weer in. Daar maken we ook even nog onze onsie. Een keer wat anders zo in het bos.

We gaan verder en op 7km tik ik de 7:28 aan en Dorie dus bijna anderhalve minuut sneller. Als we bos uit zijn en op 8km uitkomen is die weer in 7:37 gegaan. In het bos gaat het gewoon wat langzamer. Ook nu weer. De laatste kilometer voel ik het tempo omhoog gaan. Voor Dorie omdat ze al een hoger tempo had gaat dat automatisch en zelf heb ik het gevoel dat het nu wel gaat met mijn ademhaling, echter is dat helemaal geen garantie omdat dat vorige week opeens over was en ik zelfs moest gaan wandelen. Nu gaat het goed en weet ik mijn TomTom op 9km uit te zetten op 1:07:01 en die laatste kilometer als enige kilometer met 6:49 onder de 7min af te leggen. Gek genoeg is Dorie nog helemaal niet aan de 9km en zal zo'n 100m door moeten stiefelen eer ze er uiteindelijk is. Haar eindtijd over de 9km is dan echter wel zo'n 4min sneller dan die van mij. 😮. Hopelijk komt dat bij mij ook wel weer. Wel blij dat ik door die laatste kilometer toch nog net gemiddeld boven de 8km/u uit kom met 8,06km/u, 7:27min/km.

Wat volgt is het gebruikelijke rekken en strekken en na de thee met koekjes en een kop snert is het weer tijd om naar huis te gaan.

Ik ben na vandaag op mijn fitnessleeftijd een jaartje jonger geworden van 71 naar 70 jaar. Mooi om 2022 mee te beginnen. De VO2max staat nog op 32