Gisteren was ik met Dorie en Myrthe op pad en omdat het vandaag, in ieder
geval 's morgens, droog zou zijn, gisteren toch maar een geïnformeerd of Rik
gisteren wel zelf was gaan lopen. Niet dus. Dat stond voor vandaag op de
planning. Nou, dan wil ik toch best wel samen lopen. En zo dan toch nog
afgesproken om om 9 uur bij Rik in Duizel te zijn. Helaas had ik niet helemaal
voorzien dat de superhete maaltijd van gisterenavond zo'n effect zou hebben op
mijn darmen. Na een marathon-zitting op de plee alsnog toch maar besloten om
naar Duizel te gaan. Daar, 2 minuten te laat, gearriveerd, ook maar meteen
vertrokken voor een trainingsrondje Rik. De buikpijn is dan nog steeds niet
weg, helaas.
De eerste kilometer gaat best in een lekker tempo. "Volgens mij gaan we best
wel hard...", zegt Rik dan ook. "Dan zou kunnen kloppen, ik hoor je niet
schuifelen...", antwoord ik nog en als de eerste afgelegde kilometer op mijn
TomTom Spark trilt is de tussentijd van 7:48 het bewijs.
We zijn de eerste kilometer nogal zwijgzaam geweest maar zodra we linksaf zijn
geslagen en we de wind op kop, harder voelen dan dat we verwacht hadden, is
dat meteen de start van een gesprek. Vanaf dat moment wisselen weer allerlei
stof tot nadenken uit, het grootste gedeelte over de bestorming van het
Amerikaanse parlement van een jaar geleden en de vergelijking met de rechters
en rechtspraak in Nederland, wat ik nog steeds als watjes-politiek bestempel.
Maar goed...
De volgende kilometers gaan daardoor ook boven de 8min maar als de bel voor de
laatste kilometer klinkt gaan we toch even op onze achterste poten lopen.
Mooi, die was weer onder de 8min.: 7:58 is toch onder de 8 minuten.
We wandelen even uit richting het speelveldje voor een onsie dit keer van het
open veld.
Ach, het is maar voor de herinnering.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten