Energie en gewicht - Week 2022-11

Afgelopen week tellen we 3 dagen met volle zon en 4 dagen waarbij de zon zich weinig of nauwelijks liet zien.Het resultaat is daarom ook lager dan vorige week. Wel mag gesteld worden dat de zon inmiddels hoger aan de hemel staat en daarom ook wat langer over de oostelijke dakkant schijnt. en daar liggen de zonnepanelen op. en dat betekent weer dat de opbrengst op een dag met volledige zon, er afgelopen week op zo'n dag méér is opgebracht dan op zo'n dag in de vorige week. En dat scheelt toch al 1-2 kWh. Dat gaat dus de goede richting op. 

Het gasverbruik is er nog steeds want de kachel brandt ook nog steeds. Hoofdzakelijk 's avonds, dat dan weer wel, maar dan is het hier in huis anders toch ook best onbehaaglijk.

Ik zag afgelopen week iemand op de televisie zeggen dat vanaf 1 april zijn kachel uit ging...

Ik kan me dat bij ons nog niet voorstellen.

Dat mijn fitnessleeftijd weer gestegen is van 75 naar 76 jaar is logisch omdat ik na 1 weken niet lopen door quarantaine en ziekte op zondag pas weer wat heb gedaan.

Trimloop - 64e Joe Mann Bosloop - 3,48km

 

Mijn laatste activiteit was op zondag 2 weken geleden bij de Paarse Boscross in Waalre. Toen begon net mijn conditie weer wat te verbeteren. De dag erop testte vrouwlief positief, ik negatief maar donderdagavond was het dan toch raak. Ik ook positief en dus ook in isolatie/quarantaine. Nou nee, echte corona klachten heb ik niet gehad, alleen de kriebelkeel waardoor ik het hoesten niet kan tegenhouden. Nee, van lopen is daarom ook helemaal niets van de grond gekomen. Maar aan het hoesten heb ik wel een six-pack overgehouden. Elk nadeel heb zo z'n voordeel... 😖

Ik had voor vandaag al met Hannie afgesproken om samen te rijden en daarom er niet op gerekend dat Dorie me anders zou afhalen. We zijn heel erg op tijd en ook onze startnummers hebben we dan ook zo in ons bezit. 

Ik vind het maar koud en het is ook best koud. Een uur geleden was de temperatuur nog 4,3ºC en de gevoelstemperatuur zelfs maar 0ºC. Het zal nu hooguit een graad hoger zijn. Toen ik Hannie oppikte sneeuwde het zelfs nog heel lichtjes. Het mag niet gekker worden. Het is vandaag immers toch de eerste dag van de lente... 😯. In ieder geval is de temperatuur voor mij nog zodanig laag dat ik toch maar weer mijn jasje aan zal houden. 

Na het commentaar van Johan dat ik toch genoeg ervaring heb om op de juiste wijze te lopen, niet te hard, goed indelen en niet dat ik zo buiten adem ben en ik bij me eigen denk dat ik toch gewoon voor mijn eigen plezier kom lopen, gaan we richting de start.

Daar komen we Paul P. tegen die voor de wedstrijd komt. Hij maakt van ons de GVAC-recreanten-groepsfoto. 

 

We gaan van start. Ik loop vrijwel meteen achteraan, samen met Liesbeth en niet veel later helemaal alleen. We doen eerst een klein rondje van zo'n 900m. In dat rondje kan ik de allerkleinsten, die ook meedoen, voorbij gaan. Die zijn ook nog wel heel jong en ik denk dat de jongste amper aan handvol jaartjes oud is. 

Intussen zie ik de afstand tot Dorie, Liesbeth en Hannie heel langzaam groter worden. Af en toe denk ik dat die zelfs niet groter wordt. Ik ben dan al een stuk in de 2e ronde als de afstand begint te groeien. Helaas begin ik ook behoorlijk buiten adem te raken. Nog maar een tandje terug maar ik moet toch wel heel even wandelen. Ik check de afstand: 2,7km. Na 20sec ga ik weer aan de gang. Ik ben blij als ik me bij de finish mag melden. Ik pak toch maar de medaille i.p.v. een flesje drinken.

 

 

Mijn eigen geklokte eindtijd blijkt 25:08 te zijn over 3,48km. Gemiddelde snelheid 8,31km/u of 7:13min/km. Ik vind het wel goed zo, voor een eerste keer weer.

De officiële uitslag is 3sec langer, t.w. 25:11 over 3,42km

Voor anderen noteren we:

Dorie - 41:40   (5,88km)

Hannie - 41:51 (5,88km)

Johan - 57:25   (8,34km)

Liesbeth komt niet voor in de uitslagen of ze heeft onder een andere naam gelopen (?).

De officiële afstanden: (mijn afstand is blijkbaar 60m korter) 

 

Terwijl Dorie nog op Liesbeth en Johan wacht, gaan Hannie en ik alvast naar het paviljoen voor een kopje koffie en thee. Weliswaar houden we 3 zitplaatsen vrij maar om kwart voor 12 is het ons toch wel duidelijk dat ze helemaal niet meer komen en dus gaan ook wij maar terug naar huis.

Het weer:

Koud en guur. Bewolkt, zelfs heel lichte sneeuw af en toe. Temperatuur ca. 5ºC, gevoelstemperatuur 1ºC Wind, kracht 3 (ZO)

 

Statistieken: 

Fitnessleeftijd: van 75 naar 76

VO2max: 31

HRgem: 162 bpm 

HRmax: 182 bpm op 0,59km

In de bios - The Batman - 2022#13 met Kathy

We maken ons op voor een lange zit want het gaat zo'n 3 uur duren. En dat betekent ook dat ik, hoe dan ook, tussendoor een keer naar het toilet zal moeten. Oud mannetjes-kwaal....

 

Het gaat de zoveelste versie van Batman worden en het moet toch wel wat hebben wil men opnieuw iets uitbrengen wat al zolang en zo vaak al op de markt is gebracht.

We zetten onze relax-seats in ligstand en "Let the show begin...."

Natuurlijk is deze film "anders". Uiteraard is het concept hetzelfde. Iedereen die Batman kent weet dat sommige zaken nu eenmaal niet mogen ontbreken. Zo ook nu weer. Wat ik eigenlijk nooit begrijp is waarom Batman altijd half fluisterend praat. Dat is bij alle versies zo. Zo ook nu. In de strips kan ik dat er helemaal niet uit halen. En het is een lange zit. En ik moet na 2uur toch echt even er tussen uit met hoge nood. Maar de film boeit van het begin tot het einde. Gelukkig zitten er hier niet van die onzinnige scenes tussen om de film "te verlengen", wat ik toch al vaak genoeg ben tegen gekomen. Onzinnige liefdes-scenes, bijvoorbeeld, die totaal niet ter zake doen. "Dances With Wolves", waar gemakkelijk ruim een half uur aan materiaal geschrapt kan worden zonder dat iemand het merkt. Nee, bij The Batman is daar gelukkig geen sprake van. 

 

Ik geef hem ⭐⭐⭐⭐

Niet verder lezen als je de verhaallijn niet wil weten:

Bioscoop - Blacklight - 2022#12

De 2e film van vandaag is er weer één met Liam Neeson in de hoofdrol.

En dat betekent doorgaans dat er weer geknokt gaat worden. Hoewel... Hij begint ook al aardig wat op leeftijd te komen. Misschien is dat dan ook de reden dat hij in deze film al een opa is.

De film is inderdaad weer genoeg gevuld met geweld. Nu weet je altijd al dat de held hoe dan ook toch niet dood gaat, maar dan moet de manier van filmen en verrassingseffecten en geluiden het gewoon spannend blijven maken. Wat dat betreft voldoet de film ook wel.

Echter, toen ik naar de film ging viel het me op dat hij duurde van 13:15u tot 15:15. Dat is betrekkelijk kort voor een bioscoopfilm. Temeer omdat dat ook nog eens inclusief reclame en voorfilms is.

Tegen het einde van de film, of beter gezegd, opeens in de film, moet er nog één belangrijke stap volgen. Natuurlijk ben ik, als kijker, benieuwd hoe dat gaat gebeuren, wat er hem nog te wachten staat...

Nee hoor. Pats boem, alles is opeens koek en ei. Alles is weer helemaal in orde. Iedereen is weer veilig en blij en de bad guys achter slot en grendel... 😮

Ik zou bijna denken dat ik in slaap ben gevallen en opeens aan het eind van de film ben wakker geschoten, of zomaar een heel hoofdstuk overgeslagen. Maar dat is niet zo. . Wat wel zo is, is dat de film nog vroeger is afgelopen dan al was aangekondigd en dat ik, als ik al buiten sta, op mijn horloge kijk en zie dat het pas 15:04 is. Die film heeft wellicht nog geen 1u en 3kwartier geduurd. Nou ja, Ik ben na afloop meteen naar buiten gegaan omdat ik nog een ander afspraak heb maar ik geloof niet dat de aftiteling alleen al nog een kwartier geduurd zal hebben.

Best wel een beetje raar dit....

En ik snap de titel niet in dit verband, hoewel ik het woord blacklight 1x in het voorbij gaan gehoord heb.

Niet verder lezen als je niet wil weten waar de film over gaat!

 

 

 

Bioscoop - Dog - 2022#11

Hè hè, eindelijk kan ik weer eens naar de bios na 2 weken zonder. 

 

Omdat tegenwoordig de films best wel kort in de bioscopen te zien zijn, in ieder geval nog op christelijke tijden, is het zaak om vlug de films, die ik wil zien, als eerste te gaan bezoeken.

Vandaag is dat, om te beginnen "Dog", met in de hoofdrol Channing Tatum. 

De titel vind ik niet direct uitnodigend en dan moet ik toch eerst een blik op een trailer zien. Dat was voldoende om me te overtuigen dat ik er ook naar toe moest.

En zo gezegd, zo gedaan en het valt me dan ook helemaal niet tegen. 

Een hele leuke film zelfs. In de hoofdrol, of bijrol natuurlijk een hond.

Het verhaal toont in ieder geval de band tussen mens en dier en hoe die kan ontstaan.

Voor mij ⭐⭐⭐⭐

Niet verder lezen als je de verhaallijn niet wilt weten!

Energie en gewicht - Week 2022-10

Een week barstensvol zon en dat is goed te merken aan de opbrengst. Ook dat de zon langzaam aan omhoog begint te kruipen en de zonnepanelen wat langer worden bestraald. Eigenlijk heb ik deze week net zoveel opgewekt als ik heb verbruikt. Helaas gaat alle opgewekte energie niet op aan eigen verbruik omdat nog te veel verbruik buiten de opwekkingsuren plaatsvinden. Op dit moment zelfs nog 2/3 deel vanuit het net en "slechts" 1/3 van de eigen opbrengst. Jammer dat die accu's nog veel te duur zijn in aanschaf. Maar het gaat in ieder geval al weer de goede kant op

Door de corona die in huize Dieterman heerst is de verwarming alleen 's avonds neen beetje aan geweest en dat samen met het mooie weer geeft deze week een lekker laag verbruik aan.

Corona en dus niet gelopen maar wel goed gegeten. Dokter heeft gezegd, dat als je ziek bent, je altijd goed moet eten om weerstand op peil te houden. Daar heb ik me aan gehouden. En dus blijft de fitnessleeftijd, uiteraard, gewoon op 75jaar staan maar is er wel weer een kleine gewichtstoename te zien.

 

 

 

 

Afscheid van een oud-collega

Laat ik nu net vandaag er niet bij kunnen zijn omdat ik gisteren positief testte op een, voor alle zekerheid uitgevoerde, zelftest. Vanmorgen de afspraak om 9:45 op de testlocatie aan de Antoon Coolenlaan in Eindhoven en dat zou meteen ook betekenen dat ik ook de online uitzending van de begrafenis zou missen. Mooi niet, dacht ik zo, en daarom rij ik vandaag al om 9:00u naar de testlocatie. Helemaal niet druk en dankzij mijn afspraak mocht ik ook meteen naar binnen en weer geen rij en meteen maar naar de testruimte en nee, het briefje, bewijs dat ik een afspraak heb, mocht weer terug in de jaszak en even testen en ik sta weer buiten. Om half 10 sta ik al weer thuis en de computer stond al aan op de juiste website.

 

Collega Herman. Een hele fijne collega. Altijd gemoedelijk. Absoluut geen haantje. En daarom had ik ook graag met hem te doen. Deed nooit moeilijk. Daar waar ik nog wel op mijn strepen ging staan, want zo zijn de regels, wilde hij het gewoon voor iedereen  naar zijn zin maken. Daar zal ongetwijfeld dan ook misbruik van gemaakt zijn, maar ook daar maakte hij zich dan niet druk om. Ik vond dat altijd knap terwijl ik dat zelf dan meer als onrecht beschouwde.

 

Een paar jaar geleden werd een tumor in zijn hoofd ontdekt. Een agressieve ook nog. En alsof dat nog niet genoeg was, is ook nog eens op een hele moeilijke te bestrijden plaats. Het worden vele ziekenhuisbezoeken en in die periode verlaat ik ook nog NS en wordt contact alleen nog via berichtgeving van de achtergebleven collega's. Zoals zo vaak met deze vormen van kanker wordt het een ongelijke strijd en op zaterdag 5 maart verliest ook hij het. 53 Jaar en 50 weken, geen leeftijd om te gaan. Een vrouw en 2 dochters moeten achterlaten.

De afscheidsdienst begint met het binnenbrengen van de kist met Herman. Dat wordt gedaan door zijn familieleden.

Ik leer nu ook een andere kant van Herman kennen. Hij was lid van de gereformeerde kerk. Het is daarom ook een echte kerkdienst met bijpassende zang en muziek. Geeft mij toch weer het gevoel dat het een dienst is. Minder koud dan de afscheidsdiensten van de laatste keren die ik heb meegemaakt.

Het voorlezen door leden van het gezin raken me hard. Terwijl ik zo voor mijn monitor zit ben ik blij dat ik er nu niet lijfelijk aanwezig ben. Nee, ik word toch stiekem meer en meer emotioneler nu de jaren beginnen te tellen, merk ik.

De getoonde foto's geven ook een blik van Herman met zijn gezin. Dat is gewoon Herman.

Met het wegbrengen van de kist naar de begraafplaats eindigt de dienst.

Niet de herinnering aan Herman.

Ik zal Herman nooit vergeten. 

Rust zacht, Herman.

 

 

Gezondheid - Ik ook positief - Corona

Begin deze week komt het droeve bericht binnen van het overlijden van een oud-collega. Alweer heeft iemand de ongelijke strijd tegen kanker  verloren. Begrafenis is morgen en daar wil il wel bij zijn. Vanwege corona van vrouwlief wil ik toch eerst nog een zelftest doen. We vertrekken vrijdagmorgen om half 8 al en daarom besluit ik dat de avond van tevoren alvast te doen. Eerst even testen na 9uur en dan opmaken om te gaan slapen en morgen vroeg eruit.

Jaja, was dat maar zo. 

Eventjes nog vlug de test doen... BAM.... POSITIEF!! 😖

Dat komt even hard aan. De kleren voor morgen al klaar gelegd. Alles geregelden nu moet ik afbellen. Er zit niet anders op. Helaas. Zelfs die laatste eer kan ik mijn oud-collega niet bewijzen.

Vlug maar meteen een afspraak maken voor de PCR test. Nee, ik wil niet weer onnodig lang moeten wachten. Morgen 9:45. Zou ik ook nog de online uitvaartdienst van 10:00u moeten missen. Ga ik gewoon morgen alvast om 9:00u naar Eindhoven. Ben ik misschien op tijd terug...

Gezondheid - Marie-José positief en ik negatief - Corona

Na het bericht dat zoon Danny gisteren positief testte op de zelftest en omdat vrouwlief zich ook niet helemaal lekker voelde, heeft ze vanmorgen toch maar, voor het eerst sinds de pandemie, een zelftest gedaan. Die blijkt dus  positief wat betekent dat ze toch voor een PCR test op pad moet. 

Ik voel me helemaal oké maar ja, dan doe ik voor alle zekerheid ook maar die zelftest. Die blijkt bij mij negatief te zijn. Goed kijken, voor alle zekerheid, maar is toch echt negatief.

We besluiten geen afspraak te maken maar meteen naar  de testlocatie aan de Anton Coolenlaan in Eindhoven te gaan. Ik ga de test ook doen, want je weet het niet, hè....

Er staat een korte rij dus dat valt wel mee. Nòg mee... Het is 11:29, check ik, voor alle zekerheid. Maar er zit eigenlijk helemaal geen schot in. Na een kwartier is er nog niemand verder. Alleen enkele mensen die van de linkerkant aan komen lopen en die blijkbaar een afspraak hebben mogen wel al door. Maar goed, ook wij komen eindelijk aan de beurt om door te mogen lopen. Nog net, want de mensen achter ons worden weer tegen gehouden. Degene met afspraak mogen naar "B" en zonder afspraak, wij, moeten doorlopen naar "D". En daar staan we dan in zo'n slinger labyrint die je wel kent van pretpark-wachtrijen. Na weer een kwartier wachten staan we nog op dezelfde plek en worden er nieuwe  testgegadigden losgelaten die achter ons aansluiten. En wij zijn nog geen meter opgeschoten...

Wanneer we eindelijk binnen zijn in de tent staan, we weer in zo'n heen en weer wachtrij en een kwartiertje verder mogen we eindelijk verder naar één van de ruimtes waar de testen worden gedaan.

Intussen heb ik natuurlijk wel zitten prakkezeren waarom het eigenlijk zo lang moet duren. De grote testlocatie heeft 5 ingangen, A t/m D en waarvan er nu maar 2 in gebruik zijn, t.w. B, voor afspraken en D voor geen afspraken. Eenmaal binnen zijn er een 5-tal ruimtes waar de testen worden afgenomen. Daarvan zijn er 3 in gebruik.Van zoon Danny, die voor vandaag eenafspraak heeft, weet ik inmiddels dat ook daar slechts 3 testruimtes in gebruik zijn.

In elke testruimte worden gegevens opgevraagd en geverifieerd. Ook het ID gecheckt. Bij vrouwlief ook email-adres en telefoonnummer en dat moet nog helemaal worden ingevoerd. Bij mij niet want die hebben ze al. Ik heb mijn eerste 2 vaccinaties ook bij de GGD gehad en vrouwlief alles, inclusief de booster, bij de huisarts. Duidelijk dus en dat is dat ook de reden van die "vertraging". Mijn beurt is dan ook zo voorbij en als we eindelijk buiten staan is het inmiddels 12:32. Ruim een uur over gedaan. waarvan  zo'n 55min aan wachttijd wat eigenlijk niet had gehoeven als er wat meer inzet zou zijn geweest. Gelukkig is het mooi zonnig weer en geen regen.

Diezelfde avond komt het bericht van de GGD binnen: vrouwlief - positief, ik - negatief.

Helaas dus. Plannen voor deze week moeten worden aangepast. Ik leg in de logeerkamer de matrassen op de grond voor mijn tijdelijke slaapplaats. Vrouwlief verblijft grotendeels in bed en ik in mijn mancave. Ik heb toch nog zat dingen te doen, daar.

Nu is het afwachten hoe alles verloopt. Voor alle zekerheid maar niet samen met Rik hardlopen. Je weet maar nooit, hè...

Energie en gewicht - Week 2022-09

Het is wel ongelooflijk fijn dat de zon de hele week volop heeft geschenen, maar daarom ook jammer dat die nog zo laag staat zodat hij al vroeg over mijn zonnepanelen heen schijnt, waardoor de opbrengst al ver voordat het middaguur bereikt is en de opbrengst al begint af te nemen. Afgelopen zondag, 6-3-2022, heb ik dat nog even vastgelegd. Mijn app geeft ook het maximum aan van de vorige dag en die blijkt nu ook nog eens op zaterdag wat meer te zijn. Op zondag zijn de periodes dat de zon even achter wolken schuilt ook te zien.

Dus om 11:00u heb ik nu nog de maximale productie.(1,5kW)

Zodra de zon wat hoger komt en de zonnepanelen ook nog eens daadwerkelijk aangestraald worden, zal dat een wat betere opbrengst geven, ga ik vanuit.

 

Maar het was wel een week met heel veel zon en overdag voor de winter, hoge temperaturen. De koude oostenwind maakt het voor het gevoel helaas nog wel wat koud, daar buiten.

Het gasverbruik is, ondanks de koude wind (het voelt nog steeds winters ondanks die zon en ook nog onbehaaglijk), redelijk binnen de perken gebleven.

Ik heb in de tabel een kolommetje toegevoegd met subtotalen. Het totaalverbruik en de totale opbrengst in 2022 tot nu tot. Weliswaar per kalenderjaar en niet het verbruiksjaar.

Dacht ik dat die 2 kilo afvallen in week vorige week wat overdreven was en een toevallig moment-opname, deze week sta ik toch nog steeds op die 76,0. 😀

Wel blijf ik op mijn fitnessleeftijd jammer genoeg nog steeds 9 jaar ouder dan dat ik werkelijk ben... 😠

Trimloop - Paarse Bos Cross in Waalre - 4,81km

Pfff... Is niet zo best vanmorgen. Behoorlijke buikpijn, steken in mijn buik. Dat maakt meteen dat ik niet zo veel zin in die Paarse Boscross heb. Maar toch eruit en blijk ik ook nog aan de buikloop te zijn. Het gerommel in het vooronder is er niet voor niets. Oké, na een paar keer zitten en het hele badkamer ritueel ben ik toch zo ver om richting de Hut van Mie Pils te vertrekken. Dat doe ik met Google Maps want, hoe bekend de Hut van Mie Pils in deze omgeving ook is, ik ben er nog nooit geweest en die omgeving ken ik ook niet en dus ook niet de weg er naar toe. Leve de navigatie!

 

Op de Hutdijk aangekomen worden we verzocht om, richting de Hut van Mie Pils, alleen aan de linkerkant te parkeren. Ik weet waar de start zal zijn en dus parkeer ik meteen naast de weg richting de start. Zo lekker als je er vroeg bij bent.

Ik haal mijn startnummer af en dan zwaait Hannie al vanuit de Hut van Mie Pils. Ik ga ook nog even naar binnen en als we daarna zien dat Johan het startnummer van Dorie ophaalt, loop ik met hem terug naar de auto. Johan loopt zelf niet. Hij is blijkbaar geblesseerd. Misschien wel hielspoor en dus ligt hij er even uit.

Als Hannie voorbij komt gaan we samen richting de start. Ik heb het gewoon koud, misschien ook wel omdat ik me niet helemaal 100% voel en ondanks de 3 lagen die ik al aan heb, hou ik mijn gele jasje toch ook maar aan. Wel een schril contrast met sommige andere recreant-lopers die al in korte broek en korte mouwen zo meteen de strijd aan gaan.

Met de gegevens van de afstanden is het een beetje basisschool rekenwerk om er achter te komen dat het aanloopstuk 100m moet zijn en dat elke ronde van de "LANG EXTRA" 2.610m lang is. Voor mij zal dan 2 rondjes crossen, 5.320m, genoeg zijn.

Ik heb van tevoren het parkoers op de website bekeken en ik kan die in afstandmeten.nl helemaal reproduceren. Alleen kom ik, voor de 1e ronde, inclusief de aanloop, uit op 2,96km. Elke ronde zou dan zelfs ca. 2,86km zijn. Dat is toch een behoorlijk verschil van 250m per ronde en dat is voor 4 rondes al 1km. Ik vind dat nogal. En ik weet zeker dat ik de juiste route heb nagemaakt.

Precies hetzelfde, dus. Alleen 2,96km incl. aanloop en dus 2,86km/ronde.

Afijn. Samen met Dorie en Hannie lopen we in, verkennen het parkoers. Die valt best tegen. Door de vorst in de grond is deze hard en daardoor erg ongelijk. Ook staat de wind erg koud. We kiezen er voor om een stukje van het parkoers terug naar de finish te nemen. Dat is weliswaar koude wind tegen maar met de zon vol op onze bol voelt dat toch wat aangenamer.

Na het inlopen doet ieder nog even zijn ding. Dorie loopt terug de zon in en Hannie buurt nog wat met kennissen. Intussen speur ik het startveld af naar de andere GVAC-ers. Nou, die zijn er dus niet. We zijn blijkbaar de enige recreanten en dan gaan we maar zijn drietjes op de onsie 😀

Voor de start moeten we nog wel even een eindje terug en daar aangekomen overleg ik nog met iemand over de Caubergtrail Cave Edition, of ik ook ga. Tja in principe was dat de bedoeling, maar met die hoge benzineprijzen en 200km heen en terug, kan dat op 26 maart goed een ritje zijn van €50,00. Dat vind ik toch echt te veel voor een trimloopje. De kosten van de trail zelf voel ik nu niet meer want die zijn al in februari 2020 betaald. Hij denkt er hetzelfde over en vult zelfs nog aan dat er ook nog flinke parkeerkosten bij komen. Maar wie weet, vinden we samen toch iets op. Maar nu moeten we eerst aan de bak want er wordt al afgeteld voor de start.

Dorie, Hannie en ik staan eigenlijk zo wat vooraan en dat is geen plek waar wij horen te staan en dus houden we, keurig aan de kant, nog even pas op de plaats, totdat de snelle dames en heren gepasseerd zijn en sluiten dan pas aan ergens in de achterhoede.

Dorie loopt voorop en dan Hannie en dan ik pas, terwijl we door de rest van de achterhoede worden voorbij gelopen. Als het stil geworden is kijk ik even achterom. Toch nog 2 lopers achter ons. Het lijken 2 van de, nog, oudere generatie dan ik, dus daar moet ik dan wel voor zien te blijven 😂.

Ik hou intussen wel mijn eigen tempo aan en zie de afstand met de andere GVAC-ers wel groeien, maar ik weet ook dat ik, hoewel al ingelopen, toch een kilometer of 2 nodig zal hebben om helemaal in mijn element te zijn.

De 1e kilometer in 6:57 vind ik overigens erg meevallen. Zo langzaam gaat het eigenlijk niet. Niet vergeten dat het hier een cross betreft. Voorbij het 1km-punt, als we rechtsaf moeten, wordt het echt een single-track. Best een smal paadje en ik weet dat dit het langste "rechte" stuk zal zijn. Kilometer 2 gaat in 6:52 en ik ben achter Hannie aangekomen. Dorie loopt een eind vooruit.

We naderen het einde van de 1e ronde als ik fotograaf Conny zie. Hopelijk weer mooie actiefoto van mij 😜. We komen door op 16:45 = 16:05 over de 1e ronde.

Ik ben Hannie voorbij gegaan en loop nu naast Dorie tot aan het stuk waar we rechtsaf over het lange single-track stuk moeten. Ik ga maar voorop. Niet veel later komen de eerste lopers al voorbij. Of we even aan de kant willen, wordt ons vriendelijk verzorgd door de voor-fieter. Ook heel bijzonder dat er iemand voor de eerste loper fietst. Op een wegwedstrijd allez, maar op een cross 😲

Natuurlijk gaan we opzij. Wat lastig op zo'n smal paadje, maar wij, als ervaringsdeskundigen, doen dat altijd al. Zolang we maar in de gaten hebben dat er iemand van achteren er aan komt.

Ik loop voorop maar kijk wel telkens achterom of ik niet te snel ga. Dat heb ik altijd als ik voorop loop en het conditioneel goed gaat. Maar Dorie loopt nog vlak achter me maar Hannie wat verder naar achteren.

We naderen de finish weer en Rinus staat aan de kant ons aan te moedigen. 

In het zonnetje staat ook fotografe Connie, die en passant, mij toch weer op de gevoelige plaats vast legt. "Lang geleden...", roept ze nog. "Ja inderdaad..."

Met dank aan Connie Sinteur voor deze actiefoto 😄

 

 Bij de laatste bocht naar de finish staat Johan al te wachten. Of we nog een rondje doen? Voor de finish hou ik even in. Ben Dorie op dat laatste stuk toch even kwijt geraakt. "Nog een rondje?", vraag ik haar, als ze er ook bijna is, maar na de ontkenning snel ik nog vlug over iemand heen naar de finish. Het is even wachten op Hannie. Die is toch wat achterop geraakt op dat laatste stuk.

Nu nog wat uitlopen. We doen zo'n beetje hetzelfde als bij inlopen. Totaal 0,97km in 8:42

Dorie geeft aan dat haar Garmin een afstand van 4,84km heeft geregistreerd en dat is minder dan was aangegeven en al helemaal minder dan wat ik naderhand nog eens extra had opgegeven. Mijn TomTom Spark 3 komt zelfs niet verder dan 4,81km. Waar hem dat in zit?

Thuis, als de data uit de TomTom naar de PC is overgebracht, wordt dat wel duidelijk.

De organisatie heeft een lus, achteraan op parkoers, er uitgehaald. Wellicht hebben zij dat verschil in afstand ook ontdekt en het zo opgelost. Dat hebben ze dan goed gedaan!

Onderweg naar de auto's komen we nog de kanonnen van GVAC tegen en bij de Scenic bij het rekken en napraten komt ook Germa even aan wippen. Toch even aangestipt dat ze moet inschrijven als recreant en niet als senior omdat dat in de sport toch een ander begrip is (18+) 😂.

De Paarse Bos cross zit er op en ondanks dat ik het in eerste instantie helemaal niet zag zitten hier, is me dit uiterst goed bevallen. Sowieso een veel beter en ook veel leuker parkoers dan die bij PSV rondom de atletiekbaan. Ontzettend leuk ook zijn al die jonge studenten die alles runnen en organiseren. Ja ja, het is een studenten atletiek vereniging maar al dat enthousiaste jonge grut brengt toch weer een leuke dimensie in het atletiekwedstrijdleventje. Hopelijk is de Dommelloop er in 2022 weer. Dan zal ik er, dik kans, ook weer bij zijn.

Dat het studenten vereniging betreft is ook te zien aan de wedstrijdkalender waarbij de "Ronde van Gallië" zeker opvalt. 

Toch raar dat loopmaatje Rik er vandaag niet bij is. Het is toch echt een loop van Asterix en het had niet misstaan als hij hier ook bij aanwezig zou zijn... als Obelix 😂😂

Het weer 

(ik ben vergeten om voor de start de laatste gegevens van het weer op te slaan dus nu bij benadering wat ik me nog kon herinneren...)

Zonnig en onbewolkt. T=2ºC, Tgevoel=-1ºC. Wind kracht 3 (NO)

Statistieken: 

Fitnessleeftijd: 75 

VO2max: van 30 naar 31

HRgem: 171 bpm 

HRmax: 195 bpm op 2,12km

Training - De Vrijbuiters met Dorie en Herman

Tjonge, wat is het weer mooi weer. Een zon die op zijn hardst lijkt te schijnen en er voelt geen zuchtje wind. Ik ben er niet zo vroeg als voorgaande keren maar wel ruimschoots op tijd. Vandaag zijn Carla en Monique er niet bij maar wel Hans en Jeanien. (weet niet of ik dat goed schrijf... 😯)

 

We gaan maar van start, of beter gezegd, Dorie en Herman gaan er vandoor en ik er achter aan. We gaan het wat rustig aan doen met het oog op de Paarse Boscross morgen in Waalre. Na de warming-up gaan we dit keer de andere kant op, behoedzaam manoeuvreren om de grote plassen die er nog steeds staan of liggen. We dribbelen, wandelen, af en toe stoppen we om wat bij te praten want stof is er altijd genoeg om over te debatteren. We stoppen ook wel voor de broodnodige oefeningen. Zo doet Dorie de squats en lunges en Herman zijn takken-oefening. Bij afwezigheid van Carla geen balansoefeningen vandaag.

En dan komen we zo waar werklui tegen, midden in het bos. We gaan toch een kijkje nemen en we zien 1 man in papieren overal, half in een put staan. Daarom heen 3 mannen waarvan 2 in oranje reflecterende werkjassen en een dame van Waterschap de Dommel in haar Waterschap jasje. Ze legt uit dat het een persleiding betreft die hier onder het bos doorloopt en die ergens verstopt zit. Oké... Ik maak een foto van de mensen of beter gezegd, Dorie draagt me op om een foto te maken. Wel met een balkje voor de ogen, laat een van de mannen nog weten. 

 

Voor mij is dat eigenlijk nostalgie. Dat is zo ongeveer ook mijn werk geweest. Dat wat die dame doet dan. Als ik zo mag inschatten is de dame van opdrachtgever Waterschap en is zij opzichter. De aannemer voert het werk uit waarvan er 1, in het oranje, voor het graafwerk, en de ander in vestje zijn uitvoerder. De man in witte overal in de put is de loodgieter en de 4e man in oranje lijkt me de chef-monteur van de loodgieter. Ik zou het misschien niet helemaal juist hebben omdat ik niet alle in en outs weet, maar dit is doorgaans de bezetting die er ook was in de tijd dat ik "opzichter" werkzaamheden verrichtte bij mijn laatste werkgever. Voor mij dus een heel herkenbare situatie en doet me weer denken aan "vroeger".

Hoe dan ook, we gaan verder. We moeten ons uiteindelijk nog haasten om een beetje op tijd terug te zijn voor de koffie. Nou, dat gaan we dus helemaal niet meer halen en als we bij de auto's nog onze rek- en strek- en ademhalingsoefeningen hebben gedaan is het al over de 1 uur en 5min. Om precies te zijn 1:05:42 maar dan hebben we wel 5,5km afgelegd vandaag. Dat komt ook nu weer omdat we veel over de brede paden zijn gegaan i.p.v. de smalle paadjes.

Bij de koffie hebben we cake van Dorris die zich al een week 65-Plusster mag noemen. Voor mij chocolade cake a.u.b. En dan is het weer tijd om naar huis te gaan. 

En bijna thuis zie ik dat de benzine prijs van Euro loodvrij bij de Total Express sinds gisteren met maar liefst 7 eurocent is gestegen. Gisteren nog  € 2,124, vandaag € 2,194... 😡

Het weer:

Zonnig en droog. T=4,5ºC, Tgevoel=4,5ºC Wind kracht 1 (ZO)

Omdat de zon zo hard schijn raadpleeg ik de temperatuur ook als ik inmiddels weer thuis ben om 12:45 en dan blijkt de temperatuur al gestegen te zijn naar 7,8ºC 

 

Statistieken: 

Fitnessleeftijd: 75 

VO2max: 30 

HRgem: 123 bpm 

HRmax: 186 bpm op 3,14km

 

 

Wandeling - Naar apotheek en terug - 1,19km

Ik heb 2 mogelijkheden t.w., vanmiddag naar het MECK voor bloedprikken en dan op de terugweg naar De Bolzen om mijn medicijnen afhalen en meteen maar een afspraak maken met de POH over de uitslag van het bloed, dus alles in één keer, óf, ik ga nu even wandelen naar de apotheek in De Bolzen in dat lekker zonnetje en onderweg kijken hoe het staat met de benzine-prijzen en dan vanmiddag alleen maar bloedprikken. Het wordt dat laatste.

En op het prijzenbord van de Total Express bij ons om de hoek staan dan de prijzen van vandaag en die zijn maar liefst weer €0,03 hoger dan gisteren. Goed kans dat het morgen weer € 0,03 duurder is, als het al niet meer is.... 😡

Op de Sterrenlaan is die nu al € 0,02 duurder en op de snelwegen is het de € 2,30 al ruim gepasseerd.

Waar gaat dat heen?

Training - Rondje Heerbaan met Rik - 6km

Het is vandaag weer in Veldhoven te doen en ik heb weer een (heen-en-weer) parkoers over de Heerbaan uitgezet. Wel een klein stukje ook door Heikant, wat van de grote weg af, maar met die korte afstanden is het moeilijk om een beetje leuke route uit te zetten. en dan kom ik toch weer uit op een heel eind Heerbaan terug naar Zeelst omdat de afstand anders weer te lang wordt.

Als Rik is gearriveerd laat ik hem eerst nog de grote medaille van de Marathon 3-daagse op Malta in 1997 zien. Dat is nog eens een echte bling-bling medaille. En omdat ik die blijkbaar in zilverpapier had gewikkeld en zo bewaard had, is die nog weinig door corrosie aangetast.

We vertrekken. En het is toch best wel frisjes. De zon schijnt weliswaar opperbest maar door de oostenwind is de gevoelstemperatuur nog maar net boven het vriespunt.

De eerste kilometer gaat voorspoedig in 7:53 en de2e km zelfs in 7:45. We zijn nu op het 2e deel van de Heerbaan, voorbij de hoge rotonde en het gaat al wat moeizamer. Na het oversteken van de Heerbaan richting Heikant vergis ik me in de afslag rechtsaf. Dat komt omdat ik in eerste instantie een andere afslag in gedachten had maar dan zo het weer te lang worden. Dat wordt nu dus toch die "lange" afslag rechtsaf. De TomTom Spark 3 laat intussen weten dat ik verkeerd zit, maar als we meteen de eerste straat weer rechtsaf gaan zitten we weer op het "parkoers".

Op 3km zitten we helaas al weer boven de 8min. Het uitgezette parkoers gaat door het Peter Benenson Park en daar aangekomen maken we bij het bankje onze onsie. Eens een keer een andere omgeving.

We vertrekken weer en ik maan Rik tot een wat stevige herstart omdat dat normaal na een pauze dramatisch is. Het heeft niet zo veel geholpen want op kilometer 4 zitten we toch al op 8:16. Of zou het anders nog erger geweest zijn? Dan zijn we intussen onder de hoge rotonde door weer op de Heerbaan gearriveerd, nu richting de Hovenring. Vlak voor de "beklimming" van de Hovenring gaat kilometer 5 ook al in 8:17. "Laatste kilometer, Rik, even er nog tegenaan...", maan ik Rik weer. "Maar dan had ik er niet zo'n zware beklimming in moeten doen", hijgt Rik.

Bovenop de Hovenring gaan we naar rechts en omlaag terug naar Zeelst over de Peter Zuidlaan.

We zijn al bij Borghoutspark als we nog maar 50m hoeven, maar dat komt natuurlijk omdat we in Heikant een latere afslag rechtsaf hebben genomen. En dus zijn we al eerder op het Borghoutspark aan de 6km in 48:12 en dat is toch bijna 2 minuten sneller dan afgelopen dinsdag. Gemiddeld 7,47km/u en dat is 8:02min/km. Jammer genoeg nog net niet binnen de 8min/km.

Op de uitgezette route t.o.v. de gelopen route is te zien waar we verkeerd liepen en dus aan het einde aan meters over hielden. 😟

Het weer:

Zonnig en droog maar koud. T=3ºC, Tgevoel=0,1ºC. Wind kracht 2 (O)

Training - Rondje in Duizel met Rik - 6km

Beste frisjes vanmorgen, als we voor een rondje Rik in Duizel weg gaan. Rik geeft al aan dat hij zich niet zo fit voelt maar we lopen, hoe dan ook. 

We zien vanaf Hoek steigers staan, zomaar in de lucht. Vreemd gezicht. Je zou verwachten dat je die zet als je al aan het bouwen bent. We denken dat het prefab gaat worden. Een bouwmodel, zoals Rik dat noemt.

Intussen hebben we kilometer 1 gehad en dat was al in 8:09 en als we 2x linksaf zijn geslagen is het op De Weege de 2e kilometer in 8:05. Toch wat vooruitgang. Maar door het geklets zakt het tempo en dat zien we op de 2 volgende kilometers in maar liefst, resp. 8:30 en 8:34 en voor kilometer 5 draaien we om het landgoed van Vd Leegte heen in maar liefst 8:40! Die kilometer ging dus zelfs onder de 7km/u!

Met nog 500m te gaan geef ik aan waar we nu zijn qua afstand en uiteindelijk wordt die laatste kilometer dan toch de snelste maar nog steeds boven de 8min in 8:05

Met de eindtijd overschrijden we dan ook nog eens de 50min-grens: 50:02, gemiddeld 7,20km/u en dat is 8:20min/km. Dit is toch wel de langzaamste training die we gehad hebben, zo ver ik me kan herinneren.

Overmorgen gaan we weer van start in Veldhoven. Mijn voorstel van 7km gaat hem niet worden, net zo min als Riks voorstel van 5km. We gaan 6km doen en dan weer onder de 50min ga ik van uit.

We hebben vergeten een onsie te maken en daarom maar 2 foto's uit de goede oude tijd opgerakeld.

Ik heb 2 foto's gekozen uit 1998 van de Estafette Marathon in Nieuwegein.

De groep van Rik met Jo, Ellie en Mary: 42,2km in 3:48:32, gemiddeld 11,08km/u

De groep van mij met, ik weet niet meer hoe ze heette, Dorie en Johan in 3:29:14,gemiddeld 12,10km/u

Dat waren nog eens snelheden 😁

Na de thee met koek rij ik weer naar huis terug en ook weer langs de steigers. Alleen staat er nu opeens een huis! Bijna compleet, de kopgevels tot en met de verdieping incl. de verdiepingsvloer. Je ziet het huis al staan. Ik weet uit de tijd dat ik nog in de (prefab) woningbouw zat en dat is ruim 35 jaar geleden, dat ook het dak, inclusief dakkapellen en zelfs met glas er in, als prefab kunnen worden aangeleverd. Dat zal, denk ik, nu ook het geval zijn. Dus vanavond kan het huis zelfs als wind en regen dicht zijn. 

En als de buitengevel ook prefab bakstenen-motief panelen worden kan het huis in no-time klaar zijn.

Ik ben benieuwd als ik de volgende keer weer in Duizel ben.

Gelukkig ken ik een bouwkundig opzichter die dat voor mij minutieus in de gaten houdt 😂

Het weer:

Bewolkt maar droog, T=3,1ºC, Tgevoel=0,2ºC, Wind kracht 2 (ZO) maar voor ons gevoel was het windstil.

Uitvaart - Afscheid van Wil

Vandaag nemen we afscheid van Wil.

Samen met zus Grittie rijden we met broer Ed naar het crematorium in Breda. De verwachting is dat het heel druk zal worden. We hopen dat we kunnen zitten.

In de ontvangsthal tekenen we het condoleanceregister en voegen ons bij de andere wachtenden. Uiteraard gaan we meteen naar de, ons bekende, familieleden die er al zijn, want hoe raar dan ook, dit zijn toch altijd de momenten, zeg maar, de enige momenten nog, waarop we elk weer eens zien. We begroeten ons daardoor ook hartelijk, ook al klinkt dat raar in deze verdrietige omstandigheden. 

En dan klinkt de bel en gaat het bordje "STILTE" aan. Het is even wachten en na wat instructies wie waar mag gaan zitten, mogen we naar binnen. De zaal blijkt groot en heeft veel zitplaatsen en als iedereen heeft plaats genomen zijn er, ondanks het groot aantal aanwezigen, nog 1/3 aan vrije plaatsen over.

Intussen schalt "Carry On Wayward Son" van Kansas luid door de speakers. Nu ken ik Wil niet zo goed dat dit ook zijn muziek is maar dit is toevallig dan ook een van mijn favoriete nummers van Kansas.

Tijdens de afscheidsdienst zien we foto's van Wil.

Wil, muzikaal bezig en Wil met zijn gezin en kleinkinderen en de 2 hondjes. 

De eerste die wat voordraagt is Grace zelf. En hoe! Hoe verdrietig dit ook is, ze staat daar voor haar maatje en leest dan ook heel parmantig haar laatste herinneringen van en aan haar partner. Heel knap hoe ze dat zo heeft kunnen brengen. Ook de kinderen Stacey, Ashley en Joey laten zich nog even vrij gaan voor Wil, compleet met humoristische trekjes en het geeft ons een blik in de nauwe band die ze hebben met hun vader.

Tussendoor ook nog 2 muzikale live acts door leden van de band waarin hij speelde en met muzikale familieleden waarvan de de 2e begeleid door piano.

Als laatste lopen we langs de kist voor een laatste afscheid om door te gaan naar de koffietafel.

Net als bij binnenkomst zoeken de familieleden elkaar nu ook weer op. Nu is het weer tijd om even na te praten en bij te praten. Eigenlijk vooral dat laatste. We zijn gewoon allemaal weer blij dat we elkaar weer zien. Het komt eigenlijk nooit meer voor. Er was al wel eens eerder sprake van een reünie maar dat is gewoon moeilijk te regelen. Ik laat aan broer Ed vallen dat de enige manier om samen te komen, dood gaan is... Het klopt wel maar is dan ook wel weer rigoureus, toch? Is dan ook niet serieus bedoeld maar geeft eigenlijk wel aan dat we wel bij elkaar kunnen komen bij een afscheidsdienst maar als het om een reünie gaat, de belangen toch opeens heel anders liggen, denk ik.

We nemen afscheid van Grace en haar kinderen en de 2 kleinkinderen en ook van elkaar. Gelukkig hangt er nu in ieder geval niet zo'n trieste sfeer. Dat zal voor Grace wel weer anders zijn als ze straks weer thuis komt, in een leeg huis. Maar we houden wel nog steeds contact via Facebook.Wat we al eerder deden, dat zij me weer laat weten dat ze al weer 2 maanden eerder dan ik jarig is 😄. En "ja", laat ze nog bij het afscheid weten, "ze blijft nog wel eventjes doorwerken", daar waar ik intussen al meer dan een jaar met (vervroegd) pensioen ben gegaan, ondanks dat ze 2 maanden ouder is dan ik...

We rijden terug naar Eindhoven en de zon schijnt nog steeds. Dat zonnetje maakt de dag toch minder somber.

Eenmaal thuis heb ik nog even wat contact met nicht Stella, die mijn blog over het afscheid van haar moeder zo mooi vond. Terwijl we het nog even hebben over hoe fijn het was om elkaar weer te zien moet ik 18 mei reserveren. Dan geeft ze een feest! Leuk! Daar verheug ik me alvast op en het staat al genoteerd in mijn agenda. 

 

18 jaar Weblog

Het is vandaag 18 jaar geleden dat ik mijn eerste weblog schreef. Toen nog gehost door Web-log.nl en die hielden er toen opeens mee op na een paar jaar. Pas wat later toch weer doorgestart op Google's Blogspot.com. De berichten zijn wel veel hardlopen gerelateerd maar ja, het is ook mijn eigen dagboek en weliswaar openbaar maar niemand hoeft het te lezen als je het niet wilt. Ik heb overigens ook maar 1 (geregistreerde) volger 😁. Voor mezelf vind ik het altijd wel fijn om eens terug te kijken naar wat ik ergens over geschreven heb, als ik het zelf nog terug kan vinden. Dat dan weer wel...

 

 

 

Energie en gewicht Wk 2022-08

Afgelopen week, de laatste volle week van februari, en wat voor een week! Een week vol zon. In ieder geval een aantal dagen dat de zon gedurende zowat de hele dag volop schijnt. Dat betekent dus veel opbrengst van de zonnepanelen. Nee, helaas niet helemaal waar. Mijn zonnepanelen staan namelijk aan de oostkant van het dak en de piek-opname wordt al bereikt om 11:30 en vanaf 15:30u is de opbrengst al minder dan 200W terwijl de zon nog steeds volop zijn best doet. Om 18:00 is het dan ook al helemaal op. 

Dat brengt het totaal aan opbrengst voor deze week op 38,2kWh. Het record in 2022 tot nu toe.

 

Verder heb ik deze week "hard" gewerkt aan het minder snoepen en het lijkt vruchten af te werpen. Ik zeg "lijkt", want het is pas 1 weekje werken... In ieder geval zou ik al 2kg hebben afgetraind 😂

 

 

 

Trimloop - GVAC Trimlopen - 7km

Gisteren appte Rik al dat hij toch maar niet naar de GVAC Trimlopen zou gaan maar in Duizel een rondje zou lopen en vanmorgen een appje van Dorie dat ook zij maar afziet en ook een rondje in Duizel gaat doen. En daar sta je dan 's morgens met eigenlijk helemaal geen zin om te gaan lopen en dan dat goed bericht dat ik ook niet hoef te gaan. Dan ook maar thuis een rondje lopen maar daar steekt vrouwlief een stokje voor. "Niks daarvan, je gaat gewoon bij GVAC lopen! 😠...". Oké, oke', en ik schiet in mijn looptenue en hup, naar GVAC

Het is er niet druk. Logisch want het is carnaval en "we" mogen eindelijk weer.

Ik doe nog wel even 3 rustig rondjes inlopen op de baan.

1,2km in 8:23, gemiddeld 8,59km/u. Eigenlijk best wel snel voor inlopen, maar zo voelde het in ieder geval niet.

Ik hoor nog iemand roepen:'"Ha Jimmy, lang geleden, hoe gaat het...?"

Ik had haar al gezien en gelukkig weet ik nog net op tijd weer dat ze Saskia de G. heet van Running Blind. "Ha Saskia, ook lang geleden, komt door die pandemie, gelukkig kunnen we weer, alles goed...?"

 

We verzamelen voor de start. Alle 11 deelnemers 😁

Voor de start maak ik nog een foto van de "officials" voor de start en tijdwaarneming en eentje met erachter het hele "deelnemersveld". Vlak voordat we van start gaan nog even vlug de korte mededelingen maar die slaan ze grotendeels over want het zijn allemaal oude bekenden die er staan. Vlug sluit er nog een 12e deelnemer aan en Cor telt af naar NUL voor de start en we zijn weg.

Saskia gaat meteen aan de leiding. Eens een keer wat anders dan als die snelle jongens en meisjes ook mee doen. Ik ga ook enkele lopers voorbij. Niet dat ik zo snel ben, maar ik ben al ingelopen en dat merk ik wel. Eenmaal op het fietspad word ik al weer voorbij gestoven en het fietspad Knegselseweg heb ik 5 lopers voor me. Saskia is intussen al op de 2e plaats en niet later ook al voorbij gestevend door Rien V.

Intussen is de 1e km gepasseerd in 6:23. Daar schrik toch een beetje van. Ik ga blijkbaar toch niet zo rustig weg als ik dacht. Op ca. 1,5km ga ik Jan D. weer voorbij. Hij is mij al in het begin gepasseerd maar hij start ook harder dan ik. Dat gaf hij voor aanvang in de kleedkamer ook al aan dat hij altijd al wat sneller startte en daarna zo'n beetje instortte. Niet veel verder op de afslag richting het Oeienbosch ga ik ook Saskia voorbij. Ik heb het idee dat we nu in een treintje lopen met ik voorop.

Kilometer 2 gaat in 6:25. Nog steeds op tempo, dus.

Het fietstunneltje staat voor de helft blank. Gelukkig in de lengte en dus hebben we genoeg ruimte om door te lopen. We draaien het brede bospad in richting de blokhut en terwijl ik doorloop naar de Knegselseweg voor het vervolg op de "oude" route,wordt het stil achter mij. Het blijkt dat mijn "wagons" zijn afgekoppeld en de korte route door het bos gaan.

Voor me loopt nog steeds Rien en onze afstand blijft ongeveer constant of wordt toch maar heel langzaam groter. Op 3km op de Knegselseweg heb ik er 6:26 over gedaan en dat is nog steeds "snel". 

We draaien naar links de Oeyenbos in en daar staat opeens die koude wind pal op kop. Dat voel ik wel en ik weet ook dat de terugweg ook met wind tegen zal zijn. Ik merk ook dat het moeizamer gaat en ik heb moeite om mijn ademhaling op 3/4 te houden en af en toe gaat het al naar 3/3. Het is meteen te zien in de tijd over de 4e kilometer want nu is die over de 6½min met 6:33. Ik zie Rien niet meer voor me.

Als het parkoers weer naar links draait, de Moormanlaan op, kan ik nog wel in de verte een glimp van Rien zien. Hij is intussen heel erg uitgelopen.

Ondanks dat het in het bos is voel je de tegenwind hier goed. Ik probeer even mijn ademhaling te reguleren. Ik voel nu ook duidelijk dat het hier vals plat omhoog is. Toch een teken dat ik moe begin te worden

Het is niet vreemd dat kilometer nummer 5 nu in 6:37 is. Ik denk, "nog steeds onder de 6:40, de 9km/u-grens, dus ik zit nog goed. Als ik de laatste 2km niet te veel boven de 6:40 mocht uitkomen blijf ik nog gemiddeld boven de 9km/u...". Dat geeft goede moed. Ik kan weer een tandje opschakelen en in de woonwijk noteer ik weer onder de 6½min over de 6e km in 6:27. Voor de laatste kilometer kan ik wel de laatste energie gebruiken en het laatste stuk op het fietspad is sowieso nu met wind in de rug. Daar ga ik Vrijbuiter Wim K. ook nog even voorbij en als ik op de streep mijn klokje stil zet,trilt die tegelijkertijd voor de 7km. 

Mijn TomTom eindtijd is 45:13, gemiddeld 9,29km/u of 6:28min/km.

Die laatste kilometer is ook nog eens de snelste gebleken in 6:22.

Ik ben nu wel moe maar dat zal grotendeels aan de "eindsprint" liggen. Ik ben in ieder geval wel dik tevreden. Thuis rekende ik nog op 7min/km en dus 49min en alles er onder was mee genomen.

Bijzonder vind ik wel dat mijn gemiddelde hartslag "maar" 165 was. Vorig jaar was die altijd nagenoeg constant op 172 bij een training van mezelf of op een trimloop.

Na afloop nog even in de kantine wat bij gepraat met oude bekenden en dan naar huis.

Het weer:

Onbewolkt, zonnig en droog. T=4,4ºC, Tgevoel=0,6ºC. Wind kracht 3 (O)

Training - De Vrijbuiters met Dorie en Herman

Het is vandaag niet druk. Van de dames ontbreken Carla, Monique, Tini en Dorris en bij de heren zijn dat Hans, die eigenlijk toch zou komen voor het gebak van André, maar vermoedelijk ligt hij nog met een kater in bed, en Jo, maar hij is passief lid, evenals Ine. En zo zijn we vandaag maar met zijn negenen.

 

We gaan maar snel op pad. In tegenstelling tot de vorige keren heerst er nu een serene rust. Geen knetterende motoren en dampende benzinewolken. Terwijl we zo door het bos crossen vallen nu opeens de tjilpende en twitterende vogelgeluiden op. Zelfs het geratel van een specht. Die hoeven zich nu blijkbaar niet te verstoppen of zich in de schuilkelder op te sluiten, zoals momenteel in Oekraïne.

Tja, wat zijn we dan rijk dat we zo door het bos mogen lopen.

Nu heeft Dorie de handhavers er wel op attent gemaakt dat 2 weken geleden een dozijn motorcrossers om 11u het bos onveilig maakte en om 12u werd dat nog eens door een tiental terreinwagens over gedaan, maar het antwoord is nou niet direct wat ze verwachtte.

Waar het op neer komt is, dat ze geïrriteerd waren dat die melding kwam want ze patrouilleren regelmatig in de bossen. Nou is 1x in de 3 jaar natuurlijk ook regelmatig en als je dat dan om 7u 's morgens doet of 's avonds als het donker is, dan is weliswaar aan de plicht voldaan, maar of dat nu onder patrouilleren valt als er klachten zijn over motorcross-vandalisme, valt te betwijfelen. En intussen blijven hun beentje mooi bovenop het bureau liggen. Volgende week is er weer een dag 😴😴

O ja, wij zijn ook regelmatig in het bos. Elke zaterdag om 11u. Ook de motorcrossers zijn er, regelmatig of beter gezegd, geregeld. bijna, ja bijna, elke zaterdag om 11u.

Je zou bijna zeggen: 1 + 1 = 2, ga een keer op zaterdag "patrouilleren"... 😖

Gelukkig komen ze vandaag niet, want dan hadden ze weer kunnen zeggen dat ze hebben gepatrouilleerd en er was weer niets te zien en tot over 3 jaar!

Maar goed. Wij doen gewoon onze training. Dorie en Herman hadden alvast samen gestemd welk parkoers we gaan doen en meeste stemmen gelden en als ik er bij zou zijn zou ik toch al verloren hebben. Zo zie je maar, we lijken heel erg op een familie 😂

Het bos is nog behoorlijk nat. Veel plassen en veel modder. Een pad aan de buitenkant van bos is zelfs, provisorisch afgesloten, met een dun draadje. 😂 En natuurlijk ook nog veel verspreid liggende takken.

Ik kan helaas niet alle hardloopstukken bijbenen. Kom ik uiteindelijk nog steeds wat in ademnood.

Ik maak onderweg wat foto's met mijn Olympus camera die bij het ontspullen van mijn zolder opeens tevoorschijn kwam. Hij blijkt nogal traag en de foto's zien er niet zo scherp uit op het display en dan blijkt later dat ze niet van het geheugenkaartje af te halen zijn. Met geen enkele mogelijkheid. En na een uur of 4 van alles uitproberen, speciale software downloaden, installeren en na vergeefs uitproberen, blijkt de enige oplossing: DELETE en FORMATEREN en dus geen foto's dit keer. Die camera gaat nooit meer mee. Dat is zeker! 😫

We sluiten de training als gebruikelijk af met rek-, strek- en ademhalingsoefeningen en dan hebben we er 5,08km in 1:01:13 op zitten.

Rest alleen nog koffie of thee met gebak. Niet van de jarige, maar afwezige, Dorris, die vandaag 65 kaarsjes mag uitblazen, maar van André. André viert zijn verjaardag van precies 2 maanden geleden, op 2e Kerstdag, met appelflappen. En omdat er zo veel afwezigen zijn pakken we er ook nog eens 2!

We gaan naar huis en André neemt de koffie mee. Mijn maand februari zit er op.

Het weer: 

Onbewolkt en zonnig, T=2ºC, Tgevoel=0ºC, Wind kracht 2 (ZO), hoewel het in het bos zelf wel windstil is.

Statistieken: 

 

Fitnessleeftijd: van 75 naar 76

VO2max: van 30 naar 31

HRgem: 127 bpm

HRmax: 187 bpm op 1,07km