Het is vandaag niet druk. Van de dames ontbreken Carla, Monique, Tini en Dorris en bij de heren zijn dat Hans, die eigenlijk toch zou komen voor het gebak van André, maar vermoedelijk ligt hij nog met een kater in bed, en Jo, maar hij is passief lid, evenals Ine. En zo zijn we vandaag maar met zijn negenen.
We gaan maar snel op pad. In tegenstelling tot de vorige keren heerst er nu een serene rust. Geen knetterende motoren en dampende benzinewolken. Terwijl we zo door het bos crossen vallen nu opeens de tjilpende en twitterende vogelgeluiden op. Zelfs het geratel van een specht. Die hoeven zich nu blijkbaar niet te verstoppen of zich in de schuilkelder op te sluiten, zoals momenteel in Oekraïne.
Tja, wat zijn we dan rijk dat we zo door het bos mogen lopen.
Nu heeft Dorie de handhavers er wel op attent gemaakt dat 2 weken geleden een dozijn motorcrossers om 11u het bos onveilig maakte en om 12u werd dat nog eens door een tiental terreinwagens over gedaan, maar het antwoord is nou niet direct wat ze verwachtte.
Waar het op neer komt is, dat ze geïrriteerd waren dat die melding kwam want ze patrouilleren regelmatig in de bossen. Nou is 1x in de 3 jaar natuurlijk ook regelmatig en als je dat dan om 7u 's morgens doet of 's avonds als het donker is, dan is weliswaar aan de plicht voldaan, maar of dat nu onder patrouilleren valt als er klachten zijn over motorcross-vandalisme, valt te betwijfelen. En intussen blijven hun beentje mooi bovenop het bureau liggen. Volgende week is er weer een dag 😴😴
O ja, wij zijn ook regelmatig in het bos. Elke zaterdag om 11u. Ook de motorcrossers zijn er, regelmatig of beter gezegd, geregeld. bijna, ja bijna, elke zaterdag om 11u.
Je zou bijna zeggen: 1 + 1 = 2, ga een keer op zaterdag "patrouilleren"... 😖
Gelukkig komen ze vandaag niet, want dan hadden ze weer kunnen zeggen dat ze hebben gepatrouilleerd en er was weer niets te zien en tot over 3 jaar!
Maar goed. Wij doen gewoon onze training. Dorie en Herman hadden alvast samen gestemd welk parkoers we gaan doen en meeste stemmen gelden en als ik er bij zou zijn zou ik toch al verloren hebben. Zo zie je maar, we lijken heel erg op een familie 😂
Het bos is nog behoorlijk nat. Veel plassen en veel modder. Een pad aan de buitenkant van bos is zelfs, provisorisch afgesloten, met een dun draadje. 😂 En natuurlijk ook nog veel verspreid liggende takken.
Ik kan helaas niet alle hardloopstukken bijbenen. Kom ik uiteindelijk nog steeds wat in ademnood.
Ik maak onderweg wat foto's met mijn Olympus camera die bij het ontspullen van mijn zolder opeens tevoorschijn kwam. Hij blijkt nogal traag en de foto's zien er niet zo scherp uit op het display en dan blijkt later dat ze niet van het geheugenkaartje af te halen zijn. Met geen enkele mogelijkheid. En na een uur of 4 van alles uitproberen, speciale software downloaden, installeren en na vergeefs uitproberen, blijkt de enige oplossing: DELETE en FORMATEREN en dus geen foto's dit keer. Die camera gaat nooit meer mee. Dat is zeker! 😫
We sluiten de training als gebruikelijk af met rek-, strek- en ademhalingsoefeningen en dan hebben we er 5,08km in 1:01:13 op zitten.
Rest alleen nog koffie of thee met gebak. Niet van de jarige, maar afwezige, Dorris, die vandaag 65 kaarsjes mag uitblazen, maar van André. André viert zijn verjaardag van precies 2 maanden geleden, op 2e Kerstdag, met appelflappen. En omdat er zo veel afwezigen zijn pakken we er ook nog eens 2!
We gaan naar huis en André neemt de koffie mee. Mijn maand februari zit er op.
Het weer:
Onbewolkt en zonnig, T=2ºC, Tgevoel=0ºC, Wind kracht 2 (ZO), hoewel het in het bos zelf wel windstil is.
Statistieken:
Fitnessleeftijd: van 75 naar 76
VO2max: van 30 naar 31
HRgem: 127 bpm
HRmax: 187 bpm op 1,07km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten