Vrouwlief heeft vanavond avonddienst en ik maak van de gelegenheid gebruik om samen met Kathy naar de bios te gaan. Op ons programma staat vandaag "Daglicht"
Daglicht is een Nederlandse en ook Nederlandstalige film met in de hoofdrol Angela Schijf. Nu wist ik niet eens wie Angela Schijf was, maar dan blijkt weer dat ik die wel degelijk ken maar zoals gebruikelijk weet ik de gezichten niet aan de namen te koppelen. Tot vandaag dus. En nu niet meer vergeten.
Ik ga meestal op woensdag niet naar een avondfilm in mijn uppie omdat het dan "stierenavond" is, zoals wij dat vroeger noemden. Maar vandaag is het echt rustig. Kan niet anders dan dat de zwoele temperatuur daar mee te maken heeft.
In zaal 1 zitten we, zoals bijna altijd, achteraan in het midden. Het is ook in deze zaal helemaal niet druk, behalve op de achterste rij. Iedereen wil blijkbaar achteraan zitten.
En dan blijkt ook nog eens dat ik op die achterste rij de enige man ben. Zelfs in de rest van de zaal ontwaar ik slechts één andere persoon van het mannelijke geslacht. Dit is toch geen vrouwenfilm....???
En dan blijkt ook nog eens dat ik op die achterste rij de enige man ben. Zelfs in de rest van de zaal ontwaar ik slechts één andere persoon van het mannelijke geslacht. Dit is toch geen vrouwenfilm....???
De film.
Voor aanvang van de film had ik geen idee waar het eigenlijk over zou gaan. Geen voorfilms gezien, niks. Dan heb je meteen een open kijk op de film, vind ik.
Het verhaal gaat over Iris en haar zoontje. Die blijkt autistisch te zijn maar dat is blijkbaar nog niet officieel gediagnosticeerd. De drukke baan van Iris als advocate noopt haar om haar zoon geregeld bij haar moeder als oppas onder te brengen. Op een dag komt ze bij stom toeval erachter dat ze waarschijnlijk een broer heeft. Als blijkt dat ze ontwijkende antwoorden van haar moeder krijgt is dat voor haar de aanleiding om op zoek te gaan. Die zoektocht loopt niet bepaald op rolletjes. Ze loopt voortdurend tegen blokkades aan. Steeds meer wordt het duidelijk dat er een heleboel geheimen in elkaar verweven zijn.
Het verhaal start wat langzaam op maar zodra het loopt is het wel duidelijk een thriller.
Het is zeker een mooie film met goede rollen van Angela Schijf en Monique van de Ven.
Persoonlijk vind ik het jammer dat, volgens mij, enkele elementen uit andere films "geleend" zijn. Daardoor wist ik al vrij snel de ontknoping. Wel leuk als blijkt dat je aan het eind van de film gelijk hebt.
En het is géén vrouwenfilm...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten