Natuurlijk ben ik stijf na gisteren. En overdag blijft mijn linkerbeen wat moeizamer bewegen. De hele dag denk ik er al aan om vanavond rustig uit te lopen. De stijfheid wat kwijt te raken. De melkzuur uit het lichaam verbannen. Maar eenmaal thuis, wat later vanwege een afscheidsreceptie, is de animo al weer geslonken. Maar toch, ik sleep me naar boven, wring me in een lopersoutfit, het gele jasje aan, reflecterend hesje er overheen en toch maar die handschoenen aan en klaar voor een uitlooptraininkje.
Ik ga lopen op gevoel. Heel rustig, niet naar mijn klokje kijkend en de ademhaling ook heel rustig. Voor de kenners, de verhouding 4:3 en dat het hele rondje Zeelst-Oost lang. M.a.w. op die manier dwing ik mezelf om niet harder te gaan.
De stijfheid is na anderhalve kilometer al wel verdwenen en er is genoeg energie om 2 rondjes te doen maar ik bedwing me. Gewoon maar één rondje en daarna uitgebreid uitlopen en rekoefeningen.
Dat ene rondje van 2,58km leg ik af in 18:27 wat neerkomt op 8,39km/u. Duidelijk een uitlooptempo.
Ik heb me dit keer goed ingehouden en de spieren voelen ook weer beter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten