Aan alles komt een eind. Zo ook weer aan dit horrorwintertrainingskamp in Cadzand Bad. Aan mijn lichaam te voelen is het een zwaar trainingskamp geweest. Alles onder de gordel doet zeer en alles boven de gordel is stijf. Ik voel me net zo'n oud mannetje als ik elke keer uit mijn stoel opsta. Dan heb ik het nog niet gehad over het voortbewegen. Mijn linker been doet net iets anders dan mijn rechterbeen. Daarboven in het hamstring-bilspiergebied klotst het van het melkzuur.
Voordat we vertrekken maken wen nog een laatste wandeling over het strand. Dat ligt er nu "weekends" bij. Een felle zon aan een helder blauwe hemel, stralend over een prachtig vlak strand waar een kalme zee rustig, heel rustig een paar dunne streepjes wit op de waterlijn afzet. Wat een verschil met de voorgaande dagen. Strandtent Moio is nog niet geopend en dus gaat de smartfoon uit (België is ook buitenland en internet in het buitenland blijft vooralsnog veel te duur) en vertrekken we richting Veldhoven.
Terug op de basis is de zon al achter een dik wolkendek verdwenen. Het is weer goed thuis te zijn en dat vieren we dan ook uitgebreid met afhaalchinees. Ik moet de verbrande calorieën weer inhalen.
Morgen begin ik met lijnen.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten