Trimloop - PH-trail Vught (8km)

Bij de inschrijving ging ik er al van uit dat ik hier 8km zou gaan doen maar je weet maar nooit hoe voortvarend mijn trainingen, of beter gezegd, mijn conditie zal verlopen, en daarom heb ik me maar alvast voor de 14km ingeschreven. Minder lopen kan altijd, een grotere afstand doorgaans niet. En dan blijkt het toch nog zo te zijn dat ik 14km voor mij nog veel te vroeg komen. Ik ga daarom gewoon 8km doen vandaag. Overigens gaat Dorie dat toch ook maar doen maar dan meer met het oog op de Ohm trail die aanstaande zondag op het programma staat. Johan loopt helemaal niet. Een onverwachte beweging of iets dergelijks heeft tijdens een doodgewone wandeling pijnlijke steken in zijn knie veroorzaakt en dat is er nog steeds niet uit. Vraag is of hij aanstaande zondag überhaupt wel aan de Ohm trail zal starten. Vandaag heeft hij het er zelfs over om toch maar een fysiotherapeut op te zoeken.
Enfin. Om kwart over 12 opgehaald zijn we toch ruim op tijd in Vught om de Golf nog naast de atletiekbaan te parkeren. We halen meteen onze startnummers op. Een beetje licht paniek aan de inschrijftafel, waarom er nog een keer 130 op mijn startnummer van 130 staat bij geschreven. Of ik misschien wel een vla gewonnen heb. Lang verhaal kort... de sticker die uitgedraaid worden van de voorinschrijvingen vermelden het startnummer en dat wordt dan weer op het startnummer geplakt en laat nou die sticker een beetje onduidelijk zijn en daarom hebben ze dat met de pen nog een keer handmatig er op geschreven. Geen prijs dus, helaas....

We zien intussen ook al de andere GVAC-ers, waaronder Vincent en Marise. En niet veel later ook Geert, Daniëlle en Liesbeth en dan verschijnt Germa ook nog.
Ik maak nog even een kiekje als Vincent en Marise zich opmaken voor de start van de 25km en daarna nog een groepsfoto voor Facebook van de 14km GVAC-ers, tenminste, die met een startnummer van de 14km op.
Nadat er een hele preek wordt afgegeven waar wij achter in het starveld totaal niets van horen, worden we weggeschoten.

De start is anders dan voorgaande jaren.
Gingen we voorheen richting parkeerplaats en dan meteen in de file het bos in, nu gaan we op het gras naast de atletiekbaan weg de andere kant op waar met rood-witte linten een stuk parkoers is afgezet wat uitkomt op een flinke bult rul zand. Daar stroopt het uiteraard op en eenmaal er overheen is het toch ook niet meteen plankgas omlaag. Daar is de bult zand te rul voor. Eenmaal op de vaste bodem gaan we al in volle galop het bos in. Man man, wat gaat iedereen hard weg. Het is maar goed dat opeens alles stil staat in een lange file zodat ik weer even op adem kan komen.
Daarna zijn de grootste hindernissen genomen en zijn we pas goed op pad.

Ik loop niet helemaal achteraan maar moet best wel flink aan het werk om een beetje in de buurt van het peloton te blijven. Dorie loopt vooruit maar die kan ik toch niet bijhouden. Om de zoveel tijd stop ze even om op mij te wachten. De lopers achter me komen langzaam dichter bij. Als ik omkijk zie ik ze nog wel een eindje weg en daarachter nog de bezemfiets. Pas als de TomTom-sportwatch al meer dan 4km afgelegde weg aangeeft komen ze voorbij. Het zijn 3 dames, waarvan er één opeens wel erg snel wegloopt. De andere 2 dames blijven eigenlijk kort in mijn zichtveld. Pas als we opeens tegen wat meer bulten aanlopen en zij in wandelpas overgaan kan ik bij hen aansluiten. Nee, ik ga niet voorbij, laat ik ze weten, ik moet ook even bij komen. Dorie is intussen gewoon door gedribbeld en is even in geen velden wegen te bekennen.
Als het weer vlak is gaan we weer. Ik kan helaas de aansluiting niet vasthouden. En Dorie staat verderop weer te wachten en sluit weer bij mij aan. Toch zien we in de verte een dame in rose achterblijven. Op een vlak zandpad waar ze even wat rekt en strekt passeer ik haar en nu ben ik niet meer de laatste. Terwijl het pad door de bossen kronkelt en we over menig omgezaagde boom hebben moeten springen of er om heen gegaan zijn, blijft die dame nog achter mij. De kilometerteller op mijn horloge is de 7km al gepasseerd en ik verwacht eigenlijk elk moment al de afslag van de 8km. Ook Dorie laat weten dat ze nog steeds geen afslag naar de 8km heeft gezien en of ze die wellicht gemist heeft. Ik weet eigenlijk zeker van niet maar niet lang daarna verschijnen de oranje wegwijzers voor splitsing 14km en 8km. We slaan af naar rechts en ik wens de dame achter me nog veel succes. Ook tegen de bezemfietser laten we weten dat we alvast naar huis gaan. "Dan hebben jullie wel een heel snelle tijd...", laat hij weten. Nou, wij geven daar niets om. Wij komen meer voor het bezig zijn. We wandelen eventjes want nu kan het en dan duiken we weer de smalle paadjes tussen de bossen in. Ergens moet toch dat venneke zijn waar we doorheen moeten maar het duurt en het duurt, maar eindelijk zien we de plas met aan de overkant publiek en een fotograaf en ook Johan. We zwaaien en de fotograaf zwaait terug. We zien nog geen pijl en daarom lopen we maar door totdat we in tegengestelde richting 3 lopers snel naderbij zien komen. Waar we opeens tegen de achterkant van een gele pijl aan kijken slaan zij in en dus moeten wij hier ook in want ook wij moeten door het water. We wachten eerst tot het op hol geslagen trio weer uit het water is voordat wij te water gaan. "Je moet wel hardlopen...", wordt en nog geroepen en ik doe dat maar zo goed en kwaad als dat kan en natuurlijk met veel gespetter om het hopelijk wat spectaculairder te maken. Dorie daarentegen doet het wat kalmer en voorzichtiger aan.

We vervolgen onze weg nu met kletsnatte schoenen. We moeten er nu bijna zijn. "...moeten we straks weer over die bult....", aldus Dorie. "Dat zien we daar wel...."
We zijn al een flink stuk aan de gang en terwijl Dorie de stal ruikt, gezien haar tempo, zijn bij mij de kolen inmiddels nagenoeg op. Nog 2x moet ze op me wachten en dan naderen we eindelijke de baan. En nee, we lopen nu langs de bult zand en hoeven niet nog een keer er over heen.
1u08:14 Klok ik onder het finishdoek en de TomTom heeft 8,89km geregistreerd. We wisten al wel dat het verder dan 8km was.

Ik heb nogal lang nodig eer ik uit gehijg ben. Het heeft me best wel wat kruim gekost dit keer maar de snelheid voor een trail, ook al was het vergelijkbaar met een bosloop, was vooral in het begin te hoog voor mij. Die 8km/u heb ik niet kunnen vast houden. Toch heb ik niet zo veel gestopt en gewandeld waarschijnlijk doordat Dorie er bij was en telkens me opwachtte. Wel geeft ze na afloop aan dat ze vaak dacht dat ik vlak achter haar liep omdat ik zo hard hijgde...

Na een verse aspergesoep, een ijskoud Erdinger alcoholvrij biertje,wat napraten en en frisse douche is het al zo 4 uur en hoogste tijd op terug  naar Veldhoven te rijden, om mij daar af te zetten.