Vorig jaar was ik hier nog samen met Marcia maar helaas was die vandaag
verhinderd. Op deze link naar YouTube staat nog een dia-verslag van die
wandeltocht. Vandaag ben ik dus alleen hier.
Ik ben niet al te vroeg vertrokken omdat ik zo vroeg nog veel te donker vind
voor die Belgische wegen. En mijn koplampen geven nu eenmaal niet zo veel
licht.
De parking op Thor Park is al best wel aardig vol terwijl er alleen nog
maar wandelaars zijn. Maar zijn voldoende parkeerplekken en ik heb er dit keer
voor gekozen om de parkeergarage te nemen. Sta ik in ieder geval droog. Niet
hoog want ik sta gewoon op de begane grond.
En dan te voet naar de start maar toch nog eventjes terug want nu twijfel ik
toch of mijn koplampen niet zijn uitgegaan, wat normaal wel het geval is. Nu
dus ook. Voor niets terug gelopen. Alleen maar voor alle zekerheid.
De weg naar het evenemententerrein is anders dan de vorige keren (de
zomereditie meegerekend)
Ik haal mijn startnummer op en speld die dit keer om een nummerband i.p.v. op
mijn rugzak. En dan maar meteen naar de start. Helaas kan ik niemand vinden
die van mij een startfoto wil of kan maken en dus wordt het een selfie. en dan
ga ik van start.
Uiteraard komen we langs het schachtblok en over de vlonderpaden. Die zijn dit
keer spekglad. En eigenlijk niet vanwege ijs of zo want het heeft niet
gevroren maar ze zijn spekglad door het vocht, zo lijkt het. Het gaat hier dan
ook echt voetje voor voetje en dan nog glij ik weg omdat de vlonders af en toe
scheef af lopen. Ik ben blij als ik er voorbij ben.
En dan gaan we langzaamaan richting de terrils. De terrils zijn nu goed
te zien. Dat was vorig jaar wel anders, toen er een dichte mist hing. De
paden er naar toe zijn ook verschrikkelijk moddering. Blij dat ik toch
besloten heb om mijn waterdichte wandelschoenen aan te doen en niet de
niet-waterdichte trailschoenen.
En dan beginnen de beklimmingen. Ik ben de 4km gepasseerd en ik herken ook de
steile klim van vorig jaar met halverwege een bankje waar we even wat op adem
konden komen. Tot aan die 4km ging het ongeveer met 12min/km. Dat zal nu wel
veranderen want verderop gaat het nog verder omhoog en ligt nog steeds die
boom over het pad, alleen hebben ze er nu een stuk van afgebroken zodat je er
gewoon langs kan in plaats van er over heen moet. Ja, deze 5e kilometer gaat
dan meteen een dikke 4minuten langzamer.
Het uur is gepasseerd en daarom even naar huis appen dat mijn nieuwe computer
onderweg is en verwachte bezorgtijd tussen 11:00u en 12:00u. En
doorrrr....
Het is nu dezelfde route als vorig jaar, alleen kan ik nu wel beter de
omgeving zien. En het is ook wel prachtig weer, ondanks die modder overal.
Bij de volgende splitsing herken ik het parkoers van de zomer editie. Toen
moesten we hier omlaag, een grote lus maken en via de trap weer omhoog. Nu
slaat mijn 13km dit over en ga ik linksaf weer omhoog.
Op zo'n 7,7km staat er opeens een lange file. Wat blijkt, bij het startnummer
kreeg iedereen een consumptiebon voor een kop soep bij de verzorgingspost,
hier dus. Nu vind ik soep wel lekker, hoewel ik niet weet welke soep dat hier
is, maar ik heb helemaal geen zin om hier een kwartier in de rij te
staan.
En zo wurm ik me er langs en ga verder met de hike.
Die gaat ook weer dezelfde kant als vorig jaar alleen is er nu veel meer te
zien, zonder die mist. Maar dat betekent ook dat ook het zware stuk
singletrack er tussen zit. En dat blijkt te kloppen. Vorig jaar had ik een
stok bij me en nu ook wel maar heb ik geen zin om die nu nog uit mijn rugzak
te halen.
En het is zwaar. Voor mij nog veel zwaarder dan vorig jaar. voor de keren dat
ik stil sta om weer op adem te komen, kom ik vingers te kort. Conditiegebrek
en daardoor de ademnood komt hier wel heel duidelijk naar boven drijven. Ik
denk maar zo, rustig aan, gewoon elke keer even op adem komen en dan weer
verder. Echter de paden omhoog maar ook omlaag zijn ook hier spekglad door de
modder en het is goed uitkijken waar je je voet neerzet en over maar aan
vasthouden waar het kan.Dan kan je onderweg ook niet veel foto's maken en/of heb ik daar op dat moment gene goesting in....
Eindelijk boven staat een hele groep uit te rusten. En iedereen die er staat
zegt hetzelfde... Tja, we zijn ook geen 18 meer, zunne...
Ik neem ook de nodige tijd om weer terug op adem te komen.
Opnieuw even de status van de bezorging van mijn computer door appen: ...
tussen 11:19u en 11:55u... En dan ga ik weer verder voor de laatste 4km.
En met nog 3km voor de boeg krijg ik een appje van vrouwlief. De computer is
binnen!
Die laatste 3km zijn gelukkig niet meer zo zwaar. Het gaat weliswaar nog
steeds wel op en neer en door modder, maar als ik weer langs het "Party
Time"-deel, het hoogspannings station en weer over een vlonderpad moet,
deze is gelukkig niet (meer) glad, dan is de finish er ook zo. Weer over dat
houten bruggetje en dan, na 3:00:33 op mijn klokje, loop ik onder de
finishboog door. Medaille in ontvangst en een alcoholvrij Erdinger Radler en
dan neem ik nog wat gomballen mee om te snoepen.
Mijn tempo is hiermee 13:48min/km geweest. Die 2e helft was dan ook behoorlijk
pittig, mag ik wel zeggen. De officiële chip-tijd is 3:00:23 en de afstand op
de Garmin Firerunner 245 bedraagt 13,08km.
Als ik nog even een selfi wil maken voor het "I AM A COALMINER" scherm, biedt
een loper aan om de foto van mij te maken. Dat sla ik niet af, alleen heb ik
net alle gomballen in één keer in mijn mond gestopt... 🤭😋😆
Nu weer terug naar de auto, waar ik op mijn gemak nog een meegebracht slaatje
verorber en dan weer terug naar huis. Onderweg nog even langs een Belgische
benzinepomp want dat scheel toch bijna 50cent per liter.
Het weer:
Mooi zonnig met weinig wind. T= 5,6ºC, Tgevoel= 4,3ºC. Wind kracht 1 (O)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 31 jaar
VO2max: 43
HRgem: 115 bpm
HRmax: 154 bpm op 6,0km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten