Energieverbruik:
Elektriciteit: Stand=138.432, verbruik = 83kWh (+6)
Gas: Stand= 23.580, verbruik = 35m³ (+16)
Het wordt kouder en het waait meer dat is aan het gasverbruik goed te zien.
Gewicht: 84,2 (-0,4)
Wat moet ik daar nog van zeggen...?
maandag 5 november 2012
zondag 4 november 2012
Lizzie GaGa
Het is feest in Meerhoven.
Er worden 2 verjaardagen gevierd.
Die van Luuk die al op 2 oktober 8 jaar is geworden en die van Lizzie die op 17 november 7 jaar wordt.
Lizzie ziet er weer opperbest uit.
Luuk natuurllijk ook, maar voor meisjes is dat altijd een stukje belangrijker.
Nu is Lizzie helemaal in het goud gehuld.
Een Golden Girl.
Maar omdat dat juist zo oud klinkt hebben we haar maar Lizzie GaGa genoemd.
Er worden 2 verjaardagen gevierd.
Die van Luuk die al op 2 oktober 8 jaar is geworden en die van Lizzie die op 17 november 7 jaar wordt.
Lizzie ziet er weer opperbest uit.
Luuk natuurllijk ook, maar voor meisjes is dat altijd een stukje belangrijker.
Nu is Lizzie helemaal in het goud gehuld.
Een Golden Girl.
Maar omdat dat juist zo oud klinkt hebben we haar maar Lizzie GaGa genoemd.
zaterdag 3 november 2012
De Vrijbuiters maar dan weer wandelend
Terwijl het vanmorgen nog droog was regent het pijpenstelen als ik onderweg ben naar de bossen van "De Sprankel" voor de zaterdagse Vrijbuiters training.
Ik zal vandaag niet meedoen met de trimmers maar er een wandeling van maken. Heeft natuurlijk alles te maken met mijn linkerknie. Die wil ik nog wel even ontzien.
Johan is er vandaag ook bij met Janse. Hij kan mooi meegaan met wandelen.
Iedereen is voorbereid op de moesson. André begint de training zelfs in een poncho.
Terwijl de trimmers hun plicht vervullen wandel ik met Rini en Johan door de modderpaden van het bos. We nemen de korte route en 10 minuten voor het einde van de training staan we al weer op het startpunt.
De trimmers hebben vrijwel alleen looptraining gedaan. Met die regen blijkt het toch gauw te koud voor statische oefeningen.
Omdat ik dit jaar nog geen enkele keer foto's heb gemaakt, uitgezonderd dan de nieuwsjaarfoto, heb ik mijn fototoestel maar weer eens mee genomen. Volgende keer als ik hem meeneem zal ik er ook meteen een geheugenkaartje in doen.
Ik zal vandaag niet meedoen met de trimmers maar er een wandeling van maken. Heeft natuurlijk alles te maken met mijn linkerknie. Die wil ik nog wel even ontzien.
Johan is er vandaag ook bij met Janse. Hij kan mooi meegaan met wandelen.
Iedereen is voorbereid op de moesson. André begint de training zelfs in een poncho.
Terwijl de trimmers hun plicht vervullen wandel ik met Rini en Johan door de modderpaden van het bos. We nemen de korte route en 10 minuten voor het einde van de training staan we al weer op het startpunt.
De trimmers hebben vrijwel alleen looptraining gedaan. Met die regen blijkt het toch gauw te koud voor statische oefeningen.
Omdat ik dit jaar nog geen enkele keer foto's heb gemaakt, uitgezonderd dan de nieuwsjaarfoto, heb ik mijn fototoestel maar weer eens mee genomen. Volgende keer als ik hem meeneem zal ik er ook meteen een geheugenkaartje in doen.
vrijdag 2 november 2012
In de bios: Killing Them Softly
Killing Them Softly:Een misdaadfilm waar ook voor Brad Pitt een rol is weggelegd.
Met een veel belovende trailer.
Het verhaal gaat over een paar criminelen die een overval plegen op een illegale kaartclub.
Uiteraard wordt dat niet zomaar gepikt en ze worden nu zelf het doelwit van de organisatie die achter die gokclubs zit. Eigenlijk is dat het hele gegeven van het verhaal.
Als je de trailer hebt gezien, dan heb je al het spectaculaire van de film al gezien. Verder gebeurt er in de film helemaal niets meer.
Het is ongelooflijk saai. Verscheidene bioscoopgangers hebben de zaal al voortijdig verlaten. Zelf heb ik amper in de gaten dat de film is afgelopen,zo weinig verhaal en actie zit er nog in.
Wat mij betreft is dit een waardeloze film en scoort hij niet zomaar een onvoldoende maar een diepe onvoldoende. Een aanrader voor mensen die leiden aan slapeloosheid.
Zie zie je maar weer dat in recensies toch heel wat anders staat geschreven...
Mijn knie, zou het daardoor komen...?
Vandaag is weer zo'n klusjesdag. Daar zijn die vrijdagen immers goed voor!
Op het programma staat het verwijderen van het oerwoud achter de schuurtjes en de schutting nakijken en waar nodig herstellen.
Oké, het is even hard werken, tenminste, het zweet gutst onder mijn cap uit over mijn neus als een waterval naar beneden. En 2, pakweg 3 uurtjes later is het al gefixet.
Op tijd, want ik verwacht vanmiddag regen.
En ik krijg gelijk.
Wat me aan het denken zette is dat vorige weekend ook in het teken van klussen stond.
Toen heb ik zo'n 125 planken met mijn elektrische afkortzaag op maat gezaagd. En dat, met de zaag op de grond en ik gehurkt aan het werk. Ja gehurkt! En dat is nu net de houding waarbij de grootste druk op de knieën ontstaat.
Zou dat dan uiteindelijk de reden zijn van mijn "blessure" aan mijn linkerknie.
Toegegeven, er zijn wel een paar dagen over heen gegaan, maar toch lijkt het er sterk op.
In dat geval is er dus geen sprake van "zomaar ineens" en dat is dan weer geruststellend.
Bij het lezen van dit artikel komt alles wel heel bekend voor en schijn ik toch gelijk te hebben, helaas....
Op het programma staat het verwijderen van het oerwoud achter de schuurtjes en de schutting nakijken en waar nodig herstellen.
Oké, het is even hard werken, tenminste, het zweet gutst onder mijn cap uit over mijn neus als een waterval naar beneden. En 2, pakweg 3 uurtjes later is het al gefixet.
Op tijd, want ik verwacht vanmiddag regen.
En ik krijg gelijk.
Wat me aan het denken zette is dat vorige weekend ook in het teken van klussen stond.
Toen heb ik zo'n 125 planken met mijn elektrische afkortzaag op maat gezaagd. En dat, met de zaag op de grond en ik gehurkt aan het werk. Ja gehurkt! En dat is nu net de houding waarbij de grootste druk op de knieën ontstaat.
Zou dat dan uiteindelijk de reden zijn van mijn "blessure" aan mijn linkerknie.
Toegegeven, er zijn wel een paar dagen over heen gegaan, maar toch lijkt het er sterk op.
In dat geval is er dus geen sprake van "zomaar ineens" en dat is dan weer geruststellend.
Bij het lezen van dit artikel komt alles wel heel bekend voor en schijn ik toch gelijk te hebben, helaas....
donderdag 1 november 2012
Volleybal wedstrijd Marcia in de Hangar
Marcia speelt vanavond een thuiswedstrijd in de Hangar in Meerhoven.
Net terug gekomen van de training bij GVAC die voor mij vandaag niet doorgaat, maak maar meteen van de gelegenheid gebruik om een keer naar de verrichtingen van mijn oudste dochter te gaan kijken.
Dan hebben we het over volleybal
Vrouwlief staat al te popelen en mooi op tijd zijn we in de sporthal. Samen met Joke, Jochem en Luuk zijn we meteen ook het enige publiek.
Er volgt eerst nog de warming-up en het inslaan voordat er aan de wedstrijd wordt begonnen. We zijn dus een half uur te vroeg.
Er worden 3 sets gespeeld en de tegenstanders van Marcia's team zijn een herenteam van NUVOC.
De eerste set wordt verloren maar de tweede set gaat stukken beter en staan ze zelfs een paar keer voor, voordat ze deze uiteindelijk ook verliezen. Helaas wordt er voor de eer geen set gewonnen en wordt het uiteindelijk toch 3 - 0 voor NUVOC.
Maar het waren leuke sets. Er werd wel degelijk gevolleybald, geen ping-pong maar 3x spelen, set-ups, blokken en alles wat daarbij hoort, dus zijn het niet zomaar recreatieteams wat daar aan het werk zijn.
en op Youtube:
Net terug gekomen van de training bij GVAC die voor mij vandaag niet doorgaat, maak maar meteen van de gelegenheid gebruik om een keer naar de verrichtingen van mijn oudste dochter te gaan kijken.
Dan hebben we het over volleybal
Vrouwlief staat al te popelen en mooi op tijd zijn we in de sporthal. Samen met Joke, Jochem en Luuk zijn we meteen ook het enige publiek.
Er volgt eerst nog de warming-up en het inslaan voordat er aan de wedstrijd wordt begonnen. We zijn dus een half uur te vroeg.
Er worden 3 sets gespeeld en de tegenstanders van Marcia's team zijn een herenteam van NUVOC.
De eerste set wordt verloren maar de tweede set gaat stukken beter en staan ze zelfs een paar keer voor, voordat ze deze uiteindelijk ook verliezen. Helaas wordt er voor de eer geen set gewonnen en wordt het uiteindelijk toch 3 - 0 voor NUVOC.
Maar het waren leuke sets. Er werd wel degelijk gevolleybald, geen ping-pong maar 3x spelen, set-ups, blokken en alles wat daarbij hoort, dus zijn het niet zomaar recreatieteams wat daar aan het werk zijn.
en op Youtube:
GVAC baantraining, dus niet...
Ik heb er over getwijfeld. Wat is nu juist? Mijn linker knie speelt weer op en moet ik dan even rust nemen of gewoon doorgaan?
Ik kies voor het zekere. Het is ook pas 3 dagen geleden dat ie weer op slot sprong.
Toch maar even naar de Kempen Campus, even mijn neus laten zien. Loopmaatje Dorie zal het deze training even zonder mij moeten stellen.
Aan Marjolijn ook even de boodschap doorgegeven dat ik weer verrast ben door mijn linkerknie en het weer even rustig aan doe.
Er is ook een nieuweling voor groep 1 maar die komt vandaag nog niet meetrainen. Wel even meekijken.
Ik kijk ook mee, ook even en dus is een praatje zo gemaakt.
Ik ben dan wel geen trainer maar leg haar alvast wel uit hoe het gaat bij GVAC en voornamelijk in groep 1 waar zij vanaf volgende week, als het goed is, mee zal trainen. Ik laat haar meteen zien wie Jo is, want daar zal ze ongetwijfeld, in ieder geval de eerste training mee meegaan.
Het is vandaag helemaal niet druk op de baan. Vergeleken met andere keren dat het op de baan dringen geblazen is, kun je nu bijna iedereen tellen. Het weer, of beter gezegd de angst voor slecht weer, zal daar wel mee te maken hebben. De watjes.
Ik laat Franka, want zo heet ze, zien wat groep 1 doet aan training. Eigenlijk maak ik goede reclame voor deze groep waar ik al zo lang en met zo veel plezier train.
Het is half 8 als we van de kou toch maar vertrekken en de "kern" niet meer mee maken.
Tot volgende week maar weer.
En dan ga ik er van uit dat ik dan weer meeloop, natuurlijk...
Ik kies voor het zekere. Het is ook pas 3 dagen geleden dat ie weer op slot sprong.
Toch maar even naar de Kempen Campus, even mijn neus laten zien. Loopmaatje Dorie zal het deze training even zonder mij moeten stellen.
Aan Marjolijn ook even de boodschap doorgegeven dat ik weer verrast ben door mijn linkerknie en het weer even rustig aan doe.
Er is ook een nieuweling voor groep 1 maar die komt vandaag nog niet meetrainen. Wel even meekijken.
Ik kijk ook mee, ook even en dus is een praatje zo gemaakt.
Ik ben dan wel geen trainer maar leg haar alvast wel uit hoe het gaat bij GVAC en voornamelijk in groep 1 waar zij vanaf volgende week, als het goed is, mee zal trainen. Ik laat haar meteen zien wie Jo is, want daar zal ze ongetwijfeld, in ieder geval de eerste training mee meegaan.
Het is vandaag helemaal niet druk op de baan. Vergeleken met andere keren dat het op de baan dringen geblazen is, kun je nu bijna iedereen tellen. Het weer, of beter gezegd de angst voor slecht weer, zal daar wel mee te maken hebben. De watjes.
Ik laat Franka, want zo heet ze, zien wat groep 1 doet aan training. Eigenlijk maak ik goede reclame voor deze groep waar ik al zo lang en met zo veel plezier train.
Het is half 8 als we van de kou toch maar vertrekken en de "kern" niet meer mee maken.
Tot volgende week maar weer.
En dan ga ik er van uit dat ik dan weer meeloop, natuurlijk...
woensdag 31 oktober 2012
In de bios: Skyfall IMAX
Skyfall. De nieuwe James Bond.
Lang naar uitgekeken.
Vannacht draaide hij al in Pathé maar ik ga echt niet om 7 minuten over 12 naar de bios.
Wel vanmiddag om 3 uur. Dan draait hij wel in IMAX, wat voor mij niet per se hoeft, maar over 2 uur draait ie pas in de gewone zaal.
En dus op naar de IMAX-zaal #8 in Pathé Eindhoven.
De IMAX-zaal is de grootste zaal maar is toch al voor de helft gevuld. En dat op een woensdagmiddag en het is niet eens meer vakantietijd.
Het wel rumoerig. Het lijkt alsof vooral de vrouwelijke bioscoopgangers nerveus zijn.
Gelukkig is het IMAX en dat overstemt toch wel dat kinderlijk gegiechel. (af en toe denk ik, "er is een stukje achter gebleven of helemaal blijven zitten...")
De film:
Ik heb uiteraard bewust niet naar de sneak preview gekeken en ook geen recensies gelezen. Het was natuurlijk onvermijdelijk dat op de televisie wat Nederlandse rijkeluizen voor de camera verschijnen die ergens naar een première zijn geweest. En dan hoor je dat het wle wat lang, misschien te lang duurde. Of het lag misschien aan het voorprogramma waarin het Metropole Orkest zo'n anderhalf uur lang Kerstliedjes jengelt. En als je dan in je veel te kleine smoking of in een te strakke blote kriebeljurk in een veel te warme bioscoopzaal zit, tussen de overdadig gebruikte dampen van Chanel no. 5 en Joop!, dan duurt alles lang.
Gelukkig weten we dat dat volk, hoe noemen ze dat tegenwoordig, bee-enners (?), alleen maar wat uitkraamt om zich zelf in de picture te zetten, dat dan ook weer wel.
En zo kan ik dus lekker onbevangen en alleen maar met kennis van de trailer aan de film beginnen.
Wat mij betreft is het een echte James Bond film met de ingrediënten die in een Bond film horen te zitten. Alhoewel er zijn ook wat dingen die mijns inziens ontbreken. Er is bijvoorbeeld maar weinig romantiek, erotiek, misschien beter gezegd en voor de gadgets wordt dit keer wat anders verzonnen. Maar er is genoeg spektakel in de film. De nodige vecht scenes, achtervolgingen, stunts, noem maar op.
En wat te zeggen van de titelsong? Je hoort toch meteen dat het voor een James Bond film is...
Het is gezegd, je houdt van James Bond films of je houdt er niet van of je haat ze. In laatste 2 gevallen moet je niet naar deze film gaan maar thuis naar een herhaling van GTST kijken want dan kan de maker van deze film het toch nooit goed doen.
Uit de zaal heb ik alleen maar positieve reacties en geluidjes gehoord en dus zijn het allemaal liefhebbers waarvan sommigen wel erg opgewonden....
dinsdag 30 oktober 2012
GVAC wegtraining, toch maar niet
Mijn knie voelt nog steeds raar. Niet echt pijn maar ik voel dat het van "binnen" niet helemaal goed is. Ook is te zien en te voelen dat er wat vocht in zit. Ook wanneer de knie in gebogen stand is dan komt er toch wat spanning op.
Tot nu toe denk ik dat het komt omdat ik telkens misschien te langdurig op een stoel met mijn benen onder mijn stoel zit. Gaat automatisch als ik over de tafel voorover buig om dichter op mijn beeldscherm te kunnen kijken. Daardoor wordt de knie toch behoorlijk belast. Hetzelfde gevoel heb ik ook gehad zo'n anderhalf jaar geleden toen ik daarvoor behandeld werd. Wellicht toch weer verstandig om even de fysiotherapeutische oefeningen weer op te nemen.
Voor vanavond laat ik de training maar voor wat het is.
Donderdag wil ik er wel weer bij zijn. Desnoods voorzichtig en wat rustig aan.
Ben nu net zo lekker op dreef en ook het wennen aan de kou gaat me nog goed af.
Zou zonde zijn als dat allemaal weer verloren zou gaan.
Tot nu toe denk ik dat het komt omdat ik telkens misschien te langdurig op een stoel met mijn benen onder mijn stoel zit. Gaat automatisch als ik over de tafel voorover buig om dichter op mijn beeldscherm te kunnen kijken. Daardoor wordt de knie toch behoorlijk belast. Hetzelfde gevoel heb ik ook gehad zo'n anderhalf jaar geleden toen ik daarvoor behandeld werd. Wellicht toch weer verstandig om even de fysiotherapeutische oefeningen weer op te nemen.
Voor vanavond laat ik de training maar voor wat het is.
Donderdag wil ik er wel weer bij zijn. Desnoods voorzichtig en wat rustig aan.
Ben nu net zo lekker op dreef en ook het wennen aan de kou gaat me nog goed af.
Zou zonde zijn als dat allemaal weer verloren zou gaan.
maandag 29 oktober 2012
Weer iets met mijn knie?
Zomaar uit het niets....
Loop ik gewoon boodschappen te doen in de AH, krijg ik "het" opeens in mijn linkerknie.
Geen enkele aanleiding voor, geen verkeerde beweging, net als 3 jaar geleden in Cadzand-Bad tijdens een wandeling. Toen kon ik opeens even niet meer lopen, nu doe opeens mijn hele knie pijn. Vóór, achter, aan de zijkant, aan de binnenkant, eigenlijk overal of gewoon niet te bepalen waar het eigenlijk pijn doet.
Het lopen gaat wel, zolang ik maar niet op mijn linkerbeen steun.
Gelukkig gaat het snel over, tenminste de pijn. Toch blijft er een verschil in gevoel tussen mijn linker en mijn rechterknie.
Ik zal het maar even rustig aan doen en bedenken waar ik "het" mogelijk heb opgelopen.
Toch wel klote....
Zomaar uit het niets...
Alweer...
Loop ik gewoon boodschappen te doen in de AH, krijg ik "het" opeens in mijn linkerknie.
Geen enkele aanleiding voor, geen verkeerde beweging, net als 3 jaar geleden in Cadzand-Bad tijdens een wandeling. Toen kon ik opeens even niet meer lopen, nu doe opeens mijn hele knie pijn. Vóór, achter, aan de zijkant, aan de binnenkant, eigenlijk overal of gewoon niet te bepalen waar het eigenlijk pijn doet.
Het lopen gaat wel, zolang ik maar niet op mijn linkerbeen steun.
Gelukkig gaat het snel over, tenminste de pijn. Toch blijft er een verschil in gevoel tussen mijn linker en mijn rechterknie.
Ik zal het maar even rustig aan doen en bedenken waar ik "het" mogelijk heb opgelopen.
Toch wel klote....
Zomaar uit het niets...
Alweer...
Afscheid van Marte
Op het Crematorium de Rijtakkers in Eindhoven nemen we vandaag afscheid van onze Vrijbuiter Mart.
Het is best druk.
Elke Vrijbuiter die in de gelegenheid is, is ook aanwezig of een vervanger, zoals de vrouw van Hans.
Ook zijn er nog enkele "oude" leden die nog afscheid komen nemen.
Van GVAC is eveneens een behoorlijke aantal aanwezig. Doorgaans is aan de leeftijd wel te zien dat velen er geen vrije dag voor hoefden op te nemen.
En dan zijn er nog de vrienden familie en kennissen, veelal in dezelfde leeftijdsklasse als Marte.
Het wordt een mooie herdenking en we horen toch dingen die we nooit eerder van Marte gehoord hebben of weet van hebben gehad.
Na de koffietafel is het voorgoed voorbij.
Het is best druk.
Elke Vrijbuiter die in de gelegenheid is, is ook aanwezig of een vervanger, zoals de vrouw van Hans.
Ook zijn er nog enkele "oude" leden die nog afscheid komen nemen.
Van GVAC is eveneens een behoorlijke aantal aanwezig. Doorgaans is aan de leeftijd wel te zien dat velen er geen vrije dag voor hoefden op te nemen.
En dan zijn er nog de vrienden familie en kennissen, veelal in dezelfde leeftijdsklasse als Marte.
Het wordt een mooie herdenking en we horen toch dingen die we nooit eerder van Marte gehoord hebben of weet van hebben gehad.
Na de koffietafel is het voorgoed voorbij.
Het gaat een beetje de verkeerde kant op
Vanwege de short break in Assen is het energieverbruik vorige week niet opgenomen. Evenals mijn gewicht. Nu heb ik dat laatste voor vertrek en na aankomst wel gedaan en bleek het verschil nihil te zijn, de teller stond toen wel op 83,6 kg. en dat was al niet mis.
Als ik vanmorgen op de digitale glazen plaat ga staan komt die tot 84,6 kg. Tot 3x toe! Het zal dan wel moeten kloppen, helaas, zou je denken. Maar als ik het een half uur later nog eens probeer is het opeens 83,0. En dat ook 3x achter mekaar. De weegschaal opgetild, op zijn kop gehouden en wat heen en weer geschud en opnieuw erop. Resultaat: 3x een stand van 84,2kg. M.a.w. erg betrouwbaar is-ie niet.
Laat ik dan gewoon maar de hoogste stand aanhouden, nl. die 84,6kg.
Dat is een toename van 2,5kg t.o.v. 15 oktober en 1kg t.o.v. vorige week .
Het gaat dus een beetje de verkeerde kant op.
Dat wordt weer werken om het ongedaan te krijgen....
Het energieverbruik over 2 weken:
Elektriciteit: Stand 138.349kWh = 154kWh over 2 weken = 77kwh per week (+1)
Gas: Stand 23.545m³ = 38m³ over 2 weken = 19m³ per week (+5)
De laatste tijd brandt 's nachts een extra buitenlamp, TLD 36W t.b.v. extra veiligheidsverlichting. Dit zal verantwoordelijk zijn voor het hogere elektriciteitsverbruik. Nu de klok op de donkere wintertijd staat zal dat ook weer gaan schelen.
Dat het gasverbruik hoger is heeft uiteraard te maken met de koude periode waarin we beland zijn. Dit zal gaandeweg wel nog hoger uitkomen.
Als ik vanmorgen op de digitale glazen plaat ga staan komt die tot 84,6 kg. Tot 3x toe! Het zal dan wel moeten kloppen, helaas, zou je denken. Maar als ik het een half uur later nog eens probeer is het opeens 83,0. En dat ook 3x achter mekaar. De weegschaal opgetild, op zijn kop gehouden en wat heen en weer geschud en opnieuw erop. Resultaat: 3x een stand van 84,2kg. M.a.w. erg betrouwbaar is-ie niet.
Laat ik dan gewoon maar de hoogste stand aanhouden, nl. die 84,6kg.
Dat is een toename van 2,5kg t.o.v. 15 oktober en 1kg t.o.v. vorige week .
Het gaat dus een beetje de verkeerde kant op.
Dat wordt weer werken om het ongedaan te krijgen....
Het energieverbruik over 2 weken:
Elektriciteit: Stand 138.349kWh = 154kWh over 2 weken = 77kwh per week (+1)
Gas: Stand 23.545m³ = 38m³ over 2 weken = 19m³ per week (+5)
De laatste tijd brandt 's nachts een extra buitenlamp, TLD 36W t.b.v. extra veiligheidsverlichting. Dit zal verantwoordelijk zijn voor het hogere elektriciteitsverbruik. Nu de klok op de donkere wintertijd staat zal dat ook weer gaan schelen.
Dat het gasverbruik hoger is heeft uiteraard te maken met de koude periode waarin we beland zijn. Dit zal gaandeweg wel nog hoger uitkomen.
zondag 28 oktober 2012
GVAC Trimlopen - 3,9km (van zomer- naar wintertijd)
Dat extra uurtje uitslapen vanwege het verzetten van de klokken naar wintertijd, daar merk ik nou bepaald niet zo veel van. Wat wel opvalt is dat het vannacht toch al aardig gevroren heeft.
Om 8 uur wintertijd geeft onze thermometer nog -4ºC aan. Het ziet buiten dan ook wit van de rijp.
Natuurlijk vetrek ik wat over tijd naar de Kempen Campus.
Tja, door mijn short break heb ik mijn sporttas even geledigd en omgebouwd naar weekend tas en ja.... mijn stempelkaart moet toch ook mee en dat wordt nog vlug zoeken waar ik doe ook al weer heb gelaten. En dan kom je buiten en dan ziet de Scénic er wit uit i.p.v. blauw. Ook daar heb ik dan even geen rekening gehouden.
Toch wel op tijd bij GVAC maar niet meer op tijd om nog in te lopen. De zon schijnt volop.
De Scénic gaf een buitentemperatuur aan van 2ºC dus dat ziet er veel belovend uit.
Gekleed in lange legging, T-shirt en windjack moet het wel lukken.
Het nadeel van niet inlopen is, los van de warming-up, het gevoel van tempo. Voor mijn gevoel ga ik erg rustig maar gezien de rest van het veld lijkt dat toch niet zo. Dat blijkt wel uit de eerste kilometer tussentijd die zelfs nog iets vlugger is dan een maand terug. Alleen nu gaat de tweede kilometer nog sneller en zelfs de laatste 1,9km even zo. Hoewel, na pakweg 3 km. begin ik toch wel aardig moe en buiten adem te geraken.
Met een eindtijd van 21:10 lukt het nog niet om onder de 21 minuten te raken.
Wel heb ik het gemiddelde van 11km/u bereikt.
Op mijn GVAC stempelkaart staan pas 7 van de 10 stempels en ze hebben alle betrekking op de afstand van 3,9 km. De gelopen tijden lopen in dat afgelopen jaar gestaag terug met een verschil van 6 minuut 38 t.o.v. een jaar geleden.
Even een overzicht:
En de tussentijden van vandaag:
zaterdag 27 oktober 2012
Triest
Vanavond krijg ik een telefoontje van mijn tante uit Amsterdam.
Het blijkt dat mijn oom, de jongste broer van mijn moeder een zelfmoordpoging heeft gedaan met een overdosis medicijnen. Enorm geschrokken uiteraard. Een paar maanden geleden nog een heel gezellig gesprek gehad. En hoewel het officieel een oom is, is hij slechts 5 jaar ouder dan ik.
Als hij samen met mij en mijn jongste broer op de foto zou staan, dan zou je zweren dat we 3 broers zouden zijn.
En nu is het afwachten.
Het zou er voor hem heel slecht uitzien als hij nog uit de coma zou ontwaken...
Ik ben geen medicus maar dat geeft bepaald geen geruststelling.
Wat nu als hij in die coma blijft?
We moeten ons maar op het ergste voorbereiden.
Het blijkt dat mijn oom, de jongste broer van mijn moeder een zelfmoordpoging heeft gedaan met een overdosis medicijnen. Enorm geschrokken uiteraard. Een paar maanden geleden nog een heel gezellig gesprek gehad. En hoewel het officieel een oom is, is hij slechts 5 jaar ouder dan ik.
Als hij samen met mij en mijn jongste broer op de foto zou staan, dan zou je zweren dat we 3 broers zouden zijn.
En nu is het afwachten.
Het zou er voor hem heel slecht uitzien als hij nog uit de coma zou ontwaken...
Ik ben geen medicus maar dat geeft bepaald geen geruststelling.
Wat nu als hij in die coma blijft?
We moeten ons maar op het ergste voorbereiden.
Winterse kou bij de Vrijbuiters
Het heeft vannacht gevroren, een graad of 2, en dat is aan de auto's en de daken van de huizen goed te zien. Ik twijfel daarom nog over wat ik nou aan zal doen. Ik wil me zelf niet te vlug al te warm gaan kleden. Mezelf een beetje harden tegen de winter.
Het wordt een gewone lange legging met een T-shirt met korte mouwen. Wel mijn loopjack erover en mijn onafscheidelijke pet op.
Wat opgehouden door tergend langzaamverkeer kom ik toch nog net op tijd voor de start. En dan blijkt het meerendeel al zelfs handschoenen aan te hebben. Ik gok er nog op.
De temperatuur is nu 2ºC, maar de gevoelstemperatuur ligt daar minimaal nog een graadje onder. Het is vooral de schrale wind die het koud maakt. Gelukkig maakt een stralend zonnetje het een heel stuk aangenamer.
In afwachting totdat Monique ook klaar is met omkeden spring ik alvast maar wat op en neer om het warm te krijgen.
De training van vandaag bestaat grotendeels uit hardlopen. Daar kan ik me in ieder geval goe mee warm houden. Af en toe gaat zelfs de rits van de loopjack een heel stuk open.
Bij de koffie is Jo toch even komen opdagen. Hij heeft Betsie meegenomen en een klein Maltezer Leeuwtje. Ook Dorris is nog op de koffie gekomen.
En zo ontbreken alleen Ine en Dorie vandaag.
Ik merk al snel dat ik er vandaag aardig aan getrokken heb. Oftewel, ik heb al snel na afloop van de training spierpijn in mijn benen. Dat belooft nog wat morgen. Dan is het weer GVAC trimlopen, de 4 km.
vrijdag 26 oktober 2012
Slaapmarathon ipv baantraining
Het is bijna niet te geloven.
Gisteren stond ik al bijna klaar voor de baantraining.
Het werk en een begrafenis hebben me een beetje slaperig gemaakt, dacht ik.
Vrouwlief vindt het beter dat ik even op bed een dutje doe in plaats van op de bank.
"Oké, wek me dan om 6 uur, heb ik nog mooi tijd voor een dut van 1 uur en 10 minuten"....
En aldus kruip ik "even" onder de wol.
Dat "even" duurt wel langer, een heel stuk langer.
Vanmorgen om 7 uur word ik gewekt. Het is onderhand wel tijd om wakker te worden!
Ik heb alles bij mekaar dus een "dutje" gedaan van meer dan 14 uur...!
Ik zal het dan ook wel nodig gehad hebben. Slapen is niet bepaald mijn hobby.
Die vakantie zal toch wel weer wat te vermoeiend zijn geweest, misschien ?
Goed dat het weer zo weekend is.
Gisteren stond ik al bijna klaar voor de baantraining.
Het werk en een begrafenis hebben me een beetje slaperig gemaakt, dacht ik.
Vrouwlief vindt het beter dat ik even op bed een dutje doe in plaats van op de bank.
"Oké, wek me dan om 6 uur, heb ik nog mooi tijd voor een dut van 1 uur en 10 minuten"....
En aldus kruip ik "even" onder de wol.
Dat "even" duurt wel langer, een heel stuk langer.
Vanmorgen om 7 uur word ik gewekt. Het is onderhand wel tijd om wakker te worden!
Ik heb alles bij mekaar dus een "dutje" gedaan van meer dan 14 uur...!
Ik zal het dan ook wel nodig gehad hebben. Slapen is niet bepaald mijn hobby.
Die vakantie zal toch wel weer wat te vermoeiend zijn geweest, misschien ?
Goed dat het weer zo weekend is.
woensdag 24 oktober 2012
De Bonte Wever - Dag #4 Terug naar huis
Zoals bij elk arrangement stelt de laatste dag niets meer voor. Tenminste niets meer dan alleen nog inpakken en wegwezen. we mogen dan nog wel gebruik maken vanhet ontbijt maar that's it....
En dus is het inpakken geblazen en nog ons laatste ontbijt. Dat doe ik maar weer eens rustig aan. We hebben nog een hele reis voor de boeg en dat is bepaald niet zo prettig met een overvolle buik.
Onderweg doen we nog de stad Zwolle aan.
Ik ben hier tig keren langs gereden maar nog nooit binnen gegaan.
Ondanks dat het al tegen twaalven loopt is het nog erg rustig. Zwolle is geen moderne stad. De binnenstad is al voorzien van kerstversieringen.
We lopen steeds verder de stad in en gaandeweg wordt het ook steeds drukker.
Als we besluiten de laatste straat nog uit te lopen en dan om te keren om terug te gaan richting parkeergarage, komen we er achter dat we weer bij het beginpunt zijn aangekomen. Het voelt helemaal niet zo, maar op de een of andere manier hebben we een hele grote cirkel gemaakt. Vreemd, maar het scheelt ons wel in de kilometers.
We vervolgen onze weg naar Breda.
Eenmaal in Breda nog even informeren naar de status van Thony's auto. Die blijkt gereed te zijn en dan halen we die meteen ook maar op.
Bij Thony thuis in Breda eet ik nog even mee en dan vertrek ik naar Veldhoven.
Half negen thuis.
De kilo-meter wijst nu ook weer 83,6 kg aan. Mooi en gelukkig. Waar het allemaal gebleven is?
Het waren 4 fantastische dagen !!!
En dus is het inpakken geblazen en nog ons laatste ontbijt. Dat doe ik maar weer eens rustig aan. We hebben nog een hele reis voor de boeg en dat is bepaald niet zo prettig met een overvolle buik.
Onderweg doen we nog de stad Zwolle aan.
Ik ben hier tig keren langs gereden maar nog nooit binnen gegaan.
Ondanks dat het al tegen twaalven loopt is het nog erg rustig. Zwolle is geen moderne stad. De binnenstad is al voorzien van kerstversieringen.
Als we besluiten de laatste straat nog uit te lopen en dan om te keren om terug te gaan richting parkeergarage, komen we er achter dat we weer bij het beginpunt zijn aangekomen. Het voelt helemaal niet zo, maar op de een of andere manier hebben we een hele grote cirkel gemaakt. Vreemd, maar het scheelt ons wel in de kilometers.
We vervolgen onze weg naar Breda.
Eenmaal in Breda nog even informeren naar de status van Thony's auto. Die blijkt gereed te zijn en dan halen we die meteen ook maar op.
Bij Thony thuis in Breda eet ik nog even mee en dan vertrek ik naar Veldhoven.
Half negen thuis.
De kilo-meter wijst nu ook weer 83,6 kg aan. Mooi en gelukkig. Waar het allemaal gebleven is?
Het waren 4 fantastische dagen !!!
dinsdag 23 oktober 2012
De Bonte Wever - Dag #3
Ook vandaag zijn we met half 10 weer laat bij het ontbijt.
Het is ook beredruk. Het is te merken dat er gisteren een heleboel extra gasten bij zijn gekomen. Zo'n 100 mensen hebben we gisteren vernomen.
Vandaag doen we mee aan een bowlingtoernooi, om 2 uur.
Van te voren doen we eens wat anders: we gaan even naar buiten om te wandelen...
Behalve bij onze aankomst hebben we De Bonte Wever eigenlijk nog helemaal niet van buiten gezien, evenals de omgeving.
Thony is niet zo'n wandelaar, maar we hoeven ook niet ver te gaan.
En zo lopen we een stukje door het Asserbos en langs een groot saai gebouw wat, bij nader inzien, het provinciehuis blijkt te zijn.
We maken ook maar even een foto van de mini-midgetgolfbaan.
Nog voor we ons naar de lunch begeven pakken we nog een koffie met gebak in de lobby.
Na de uitstekende lunch en het uitbuiken is het tijd voor het bowlingtoernooi.
We zijn wat vroeg en daarom doden we de tijd met biljart alvorens we met zijn allen naar de banen gaan.
Het aantal deelnemers is niet zo groot. Officieel zijn we met zijn achten maar verder dan 7 personen komen we niet. We hebben 2 banen en op baan 1 nemen de 3 jongere gasten plaats. Wij, samen met een ouder echtpaar nemen baan 2 voor onze rekening.
Het toernooi is individueel. M.a.w. degene met de meeste punten is de winnaar.
Dat is dan Thony geworden.
Met een heuse ceremonie protocollair wordt hem een fles Prosecco uitgereikt, een cadeaubon van 50% korting op een schoonheidsbehandeling en top of the bill een echte heuse 100% plastic reclame-pen van De Bonte Wever.
Met onze medestanders, Frans en Annie uit Den Bosch vormen we een gezellig brabants onderonsje. Nadat de wedstrijd is afgelopen komt de ware bowlingeraar in Frans naar boven. Hij blijkt vroeger wedstrijdbowler geweest te zijn en nu het toernooi is afgelopen, gooit hij de resterende tijd die wij de baan nog mogen gebruiken, strike na strike. En is het geen strike, dan is het wel een spare.
Voordat we het buffetrestaurant opzoeken gaan we eerst nog naar de faciliteit die we nog niet hebben bezocht: de fitness-ruimte.
Eerst maar eens warm lopen op de loopband, maar wat valt dat tegen met al dat extra gewicht van de laatste dagen. Startend met 9km/u en langzaam opvoerend naar 11 km/u loop ik een afstand van 2 km. in pakweg 12 minuten. En dan ben ik al behoorlijk buiten adem. Terwijl Thony nog amper klaar is met zijn 2 km. stap ik alvast op een hometrainer voor 12 minuten fietsen. Daarna nog de nodige spieroefeningen voor been- en buikspieren en dan is het welletjes geweest.
Na een weldadige douche gaan we voor ons laatste avondmaal weer naar het buffetrestaurant.
De eenmansband van vanavond is niet zo bijster interessant. Wel de hapjes. Omdat het morgen vroeg dag is verlaten we maar eens op tijd de caféstraat. Eerst nog wat Wordfeudten en dan toch nog een filmpje kijken op de laptop. Het wordt Lockout ....
Even na 11 uur ontvang ik nog een SMSje met het trieste bericht dat Marte Jansen, één van de leden van ons zaterdag-trimclubje clubje "De Vrijbuiters" vanmorgen in zijn slaap is overleden.
Het is ook beredruk. Het is te merken dat er gisteren een heleboel extra gasten bij zijn gekomen. Zo'n 100 mensen hebben we gisteren vernomen.
Vandaag doen we mee aan een bowlingtoernooi, om 2 uur.
Van te voren doen we eens wat anders: we gaan even naar buiten om te wandelen...
Behalve bij onze aankomst hebben we De Bonte Wever eigenlijk nog helemaal niet van buiten gezien, evenals de omgeving.
Thony is niet zo'n wandelaar, maar we hoeven ook niet ver te gaan.
En zo lopen we een stukje door het Asserbos en langs een groot saai gebouw wat, bij nader inzien, het provinciehuis blijkt te zijn.
We maken ook maar even een foto van de mini-midgetgolfbaan.
Na de uitstekende lunch en het uitbuiken is het tijd voor het bowlingtoernooi.
We zijn wat vroeg en daarom doden we de tijd met biljart alvorens we met zijn allen naar de banen gaan.
Het aantal deelnemers is niet zo groot. Officieel zijn we met zijn achten maar verder dan 7 personen komen we niet. We hebben 2 banen en op baan 1 nemen de 3 jongere gasten plaats. Wij, samen met een ouder echtpaar nemen baan 2 voor onze rekening.
Het toernooi is individueel. M.a.w. degene met de meeste punten is de winnaar.
Dat is dan Thony geworden.
Met een heuse ceremonie protocollair wordt hem een fles Prosecco uitgereikt, een cadeaubon van 50% korting op een schoonheidsbehandeling en top of the bill een echte heuse 100% plastic reclame-pen van De Bonte Wever.
Voordat we het buffetrestaurant opzoeken gaan we eerst nog naar de faciliteit die we nog niet hebben bezocht: de fitness-ruimte.
Eerst maar eens warm lopen op de loopband, maar wat valt dat tegen met al dat extra gewicht van de laatste dagen. Startend met 9km/u en langzaam opvoerend naar 11 km/u loop ik een afstand van 2 km. in pakweg 12 minuten. En dan ben ik al behoorlijk buiten adem. Terwijl Thony nog amper klaar is met zijn 2 km. stap ik alvast op een hometrainer voor 12 minuten fietsen. Daarna nog de nodige spieroefeningen voor been- en buikspieren en dan is het welletjes geweest.
Na een weldadige douche gaan we voor ons laatste avondmaal weer naar het buffetrestaurant.
De eenmansband van vanavond is niet zo bijster interessant. Wel de hapjes. Omdat het morgen vroeg dag is verlaten we maar eens op tijd de caféstraat. Eerst nog wat Wordfeudten en dan toch nog een filmpje kijken op de laptop. Het wordt Lockout ....
Even na 11 uur ontvang ik nog een SMSje met het trieste bericht dat Marte Jansen, één van de leden van ons zaterdag-trimclubje clubje "De Vrijbuiters" vanmorgen in zijn slaap is overleden.
Vrijbuiter Marte
Vandaag heb ik het droevige bericht ontvangen dat Marte Jansen op 82-jarige leeftijd,vanmorgen vroeg, in zijn slaap is overleden.
Marte was één van de leden van ons trimclubje "De Vrijbuiters" die elke zaterdag nog in de bossen van "De Sprankel" actief zijn. De laatste maanden was hij alleen nog passief lid. Dat het zo vlug zou gaan had niemand voorzien.
Ik ken Marte al heel lang.
Samen met vriend Theo Cloosterman zijn wij onze loopcarrière begonnen door samen met hem en nog een oude rakker, Chris, helemaal achterin het loopersveld te starten. Dat zal zo'n 28 à 29 jaar geleden zijn geweest.
Maandag is het zo ver. Dan nemen we voor het laatst afscheid van Marte en gaan "De Vrijbuiters" nog met leden verder.
Marte was één van de leden van ons trimclubje "De Vrijbuiters" die elke zaterdag nog in de bossen van "De Sprankel" actief zijn. De laatste maanden was hij alleen nog passief lid. Dat het zo vlug zou gaan had niemand voorzien.
Ik ken Marte al heel lang.
Samen met vriend Theo Cloosterman zijn wij onze loopcarrière begonnen door samen met hem en nog een oude rakker, Chris, helemaal achterin het loopersveld te starten. Dat zal zo'n 28 à 29 jaar geleden zijn geweest.
Maandag is het zo ver. Dan nemen we voor het laatst afscheid van Marte en gaan "De Vrijbuiters" nog met leden verder.
maandag 22 oktober 2012
De Bonte Wever - Dag #2
We zullen de verduisteringsgordijnen er maar de schuld van geven dat we pas om 9 uur wakker worden.
Het wordt dus een laat ontbijt.
En terwijl ik mijn tanden nog hagelwit probeer te krijgen melden de kamermeisjes zich al aan onze deur. Ze moeten nog 5 minuutjes wachten, hoor...
Het ontbijtbuffet is net als het avondeten: groots en uiterst uitgebreid.
Allerlei soorten brood en broodjes, crackers, wafels, krentenbrood, suikerbrood, ontbijtkoek, poffertjes..
Allerlei soorten cerials, pap, melk,
Aan beleg keus genoeg, van vlees en kaaswaren tot alle soorten zoetigheden.
En dan nog het warme beleg, roerei met of zonder ham, speigeleieren, hard- en zachtgekookte eieren, worsten, bacon, het kan niet op.
Natuurlijk ook koffie, thee en de sapjes.
En toch.... de eierkoeken hebben we niet gevonden, maar ook niet naar gevraagd.
Het wordt weer langdurig uitbuiken en relaxen op de kamer voordat we weer verder op verkenning gaan.
De souvenirshop stelt in ieder geval weinig voor.
Terug in de lobby even aan de koffie met gebak want het is zo weer lunch!
Ook de lunch is een herhaling van het ontbijt, zij het met een ander assortiment, waaronder snacks zoals hamburgers en nasischijven.
Om toch weer actief te worden gaan we naar Assen stad.
Het winkelgedeelte blijkt één grote bouwput.
We kunnen niet te lang blijven want om 7 uur hebben we de bowlingbaan weer besproken.
en van tevoren moeten we natuurlijk eerst ..... eten....
Ik kan wel zeggen dat ik bij het avondeten onbesnut te keer ben gegaan.
Tussen de diverse keuzes is ook zuurkoolstamp. Echt voedsel voor een Indo, dus ik meteen aanvallen.
Met haricots verts als extra groenten.
Lekker, tot ik er achter kom dat ik de soep vooraf ben vergeten.
Beginnen we hierna toch gewoon op nieuw, nu met uitensoep.
En dan het tweede voorgerecht, zalmsalade met garnalen en stukjes krab en olijven en wortel-salade.
En dan maar weer het hoofdgerecht want de zuurkool was op en er ligt nu wortelstamp.
Nu als extra groenten savooiekool in een kerriesaus.
Voor de gezonde hap, een bakje met stukjes verse ananas, meloen, appel.
Een bakje chocolade vla met dubbele slagroom als toetje.
En om het af te sluiten: een bakje chocolade schepijs, dit keer zonder slagroom want het wordt allemaal te machtig.
En nu zit ik toch echt wel vol.
Voor straks op de kamer nog een banaan en een appel mee en dan is het weer tijd voor uitbuiken...
Heel kort dit keer omdat we immers om 7 uur weer op de bowlingbaan moeten aantreden.
Vergeleken met gisteren gaat het op de bowlingbaan helemaal niet. Tenminste met mij. En zo heb ik Thony 4x moeten laten winnen.
Wat later, in de caféstraat, raken we in gesprek met de artiest van vanavond. Ook weer een eenmansband met keyboard. Het is een gezellig gesprek, maar van het optreden kunnen we alleen een enkel nummertje mee krijgen want we moeten vandaag ook nog naar het zwemparadijs. Maar we komen nog terug.
Het zwemparadijs is "Centerparcs-achtig" alleen iets kleiner van formaat. Wel alles aanwezig. Diverse bubbelbaden, stroomversnelling, een lange en pikdonkere glijbaan, golfslagbad, buitenbad + baantjesbad, sauna en stoombad maar ook een aantal gewone 2-persoons badkuipen met jacuzi. Met kinderen zou je je hier wel een tijdje kunnen vermaken. Voor ons met zijn tweeën houden we het al gauw voor gezien.
Het wordt weer vlug omkleden en naar de caféstraat voor het bier en de hapjes.
Om het weer laat te maken kijken we ook nog naar de film "Seeking Justice" met Nicolas Cage.
Een aardig vermoeiende dag als je het mij vraagt.
Het wordt dus een laat ontbijt.
En terwijl ik mijn tanden nog hagelwit probeer te krijgen melden de kamermeisjes zich al aan onze deur. Ze moeten nog 5 minuutjes wachten, hoor...
Het ontbijtbuffet is net als het avondeten: groots en uiterst uitgebreid.
Allerlei soorten brood en broodjes, crackers, wafels, krentenbrood, suikerbrood, ontbijtkoek, poffertjes..
Allerlei soorten cerials, pap, melk,
Aan beleg keus genoeg, van vlees en kaaswaren tot alle soorten zoetigheden.
En dan nog het warme beleg, roerei met of zonder ham, speigeleieren, hard- en zachtgekookte eieren, worsten, bacon, het kan niet op.
Natuurlijk ook koffie, thee en de sapjes.
En toch.... de eierkoeken hebben we niet gevonden, maar ook niet naar gevraagd.
Het wordt weer langdurig uitbuiken en relaxen op de kamer voordat we weer verder op verkenning gaan.
De souvenirshop stelt in ieder geval weinig voor.
Terug in de lobby even aan de koffie met gebak want het is zo weer lunch!
Ook de lunch is een herhaling van het ontbijt, zij het met een ander assortiment, waaronder snacks zoals hamburgers en nasischijven.
Om toch weer actief te worden gaan we naar Assen stad.
Het winkelgedeelte blijkt één grote bouwput.
We kunnen niet te lang blijven want om 7 uur hebben we de bowlingbaan weer besproken.
en van tevoren moeten we natuurlijk eerst ..... eten....
Ik kan wel zeggen dat ik bij het avondeten onbesnut te keer ben gegaan.
Tussen de diverse keuzes is ook zuurkoolstamp. Echt voedsel voor een Indo, dus ik meteen aanvallen.
Met haricots verts als extra groenten.
Lekker, tot ik er achter kom dat ik de soep vooraf ben vergeten.
Beginnen we hierna toch gewoon op nieuw, nu met uitensoep.
En dan het tweede voorgerecht, zalmsalade met garnalen en stukjes krab en olijven en wortel-salade.
En dan maar weer het hoofdgerecht want de zuurkool was op en er ligt nu wortelstamp.
Nu als extra groenten savooiekool in een kerriesaus.
Voor de gezonde hap, een bakje met stukjes verse ananas, meloen, appel.
Een bakje chocolade vla met dubbele slagroom als toetje.
En om het af te sluiten: een bakje chocolade schepijs, dit keer zonder slagroom want het wordt allemaal te machtig.
En nu zit ik toch echt wel vol.
Voor straks op de kamer nog een banaan en een appel mee en dan is het weer tijd voor uitbuiken...
Heel kort dit keer omdat we immers om 7 uur weer op de bowlingbaan moeten aantreden.
Vergeleken met gisteren gaat het op de bowlingbaan helemaal niet. Tenminste met mij. En zo heb ik Thony 4x moeten laten winnen.
Wat later, in de caféstraat, raken we in gesprek met de artiest van vanavond. Ook weer een eenmansband met keyboard. Het is een gezellig gesprek, maar van het optreden kunnen we alleen een enkel nummertje mee krijgen want we moeten vandaag ook nog naar het zwemparadijs. Maar we komen nog terug.
Het zwemparadijs is "Centerparcs-achtig" alleen iets kleiner van formaat. Wel alles aanwezig. Diverse bubbelbaden, stroomversnelling, een lange en pikdonkere glijbaan, golfslagbad, buitenbad + baantjesbad, sauna en stoombad maar ook een aantal gewone 2-persoons badkuipen met jacuzi. Met kinderen zou je je hier wel een tijdje kunnen vermaken. Voor ons met zijn tweeën houden we het al gauw voor gezien.
Om het weer laat te maken kijken we ook nog naar de film "Seeking Justice" met Nicolas Cage.
Een aardig vermoeiende dag als je het mij vraagt.
Abonneren op:
Posts (Atom)