Om half tien is afgesproken en om half tien stopt de Ford Focus Stationwagon ook al voor de deur.
Ik ben er al helemaal klaar voor. Slechts een zware sporttas en een laptoptas vol opladers en dergelijke gaan mee, plus nog een plastic tasje vol lekkernijen.
Het is in ieder geval droog weer en het is toch aardig druk, op weg naar het zuiden, voor een doordeweekse voorjaars vakantiedag. Behalve traag elkaar passerende vrachtwagens loopt de reis verder op rolletjes.
De eerste stop is de plek waar we de sleutel ophalen. En dat ligt al idyllisch, kun je wel stellen, op een plek waar de Gulp meanderend voorbij stroomt.
Vervolgens op weg naar bungalowpark Osebos. Dit is feitelijk een camping waarop ook 10 2-onder-1-kap bungalowtjes zijn gevestigd. Nou is bungalow wel een groot woord. Net zo groot als de foto's op internet. Die gaven een luxe en grote bungalow weer. Nou, de foto's hebben niet gelogen, maar zijn wel zeer vernuftig genomen zodat alles net een stuk groter lijkt dan in werkelijkheid. Alles is hier gewoon klein, piepklein. Wel functioneel, maar klein.
2-bungalows-onder-1-kap
Ik krijg de zolderkamer toebedeeld, 2 bedden, helemaal voor mij alleen. Alleen is het woord zolderkamer ook al een te groot woord.
Om te beginnen telt de trap naar boven maar voor de helft. Breder dan 50 cm.is-ie echt niet. Eenmaal boven, als je je hoofd niet gestoten hebt (Johan dus wel...) dan tref je een puntdak zolderkamer aan waarvan het hoogste punt, ik schat, de 1.60 m. niet haalt. Ik kan hier alleen gebukt staan. Wat dat betreft komt het goed uit dat we op een camping staan. Zo heb ik in ieder geval nog het idee dat ik in een tent slaap. Ach ja, slapen doe ik toch horizontaal, dus heb ik daar verder ook geen moeite mee...
Terwijl het wachten is op Anja en Leo, doen Johan en ik alvast wat boodschappen in Gulpen zelf. Daar is het behoorlijk druk voor zo'n klein plaatsje.
Als Anja en Leo zijn gearriveerd is het het al gauw tijd voor het avondeten, wandelen met de honden en 's avonds recreatief bezig zijn.
Ik probeer wat internet dingetjes uit. We hebben hier wel wifi maar eigenlijk is dat maar een zielig beetje, vaker hopeloos dan hoopvol. Ook mijn telefoon springt geregeld op Proximus, wat betekent dat ik dus op het Belgisch mobiele netwerk zit. Oppassen dus!
Toch lig ik pas tegen 1 uur 's nachts in bed. En morgenvroeg moet er al gelopen worden...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten