Net als in de Tour de France is er hier in Gulpen ook een broodnodige rustdag. Dat is vandaag, één dag voor de "Grote Dag". Dat betekent uitslapen tot een uur of 9 (ikke in ieder geval wel...).
Helaas was mijn nachtrust dit keer niet optimaal. Een vervelende kikker in mijn keel haalt me diverse keren uit mijn slaap. Tegen een uur of 9 heb ik die strijd gewonnen, maar dan is het tijd om er uit te gaan.
Nee, vandaag is geen training. Mijn benen voelen wel wat beter. De stijfheid in mijn bovenbenen is wel gezakt. Het zit nu in mijn kuiten. Nog één nachtje slapen en dan zit het waarschijnlijk in mijn grote teen en kan ik het zo eruit schoppen.
Vandaag ontbijten we een keer ruim voor lunchtijd.
Anja en Leo gaan zich vandaag vermaken met geocaching.
Wij gaan naar Valkenburg,of beter gezegd, naar Houthem, naar een project van architect Hundertwasser. De Ronald McDonald Kindervallei.
Het ziet er buiten maar dreigend uit. Nog niet eens in de auto gestapt of de eerste druppels vallen al naar beneden. Onderweg naar Valkenburg wordt het alleen maar erger. We zien al die wielrenners zwoegen in de neer plonsende regen, tegen de harde wind, kracht 5, in. We denken dat je wel gek moet zijn om in dit weer te gaan fietsen, maar ach, wij hardlopers zijn eigenlijk geen haar beter.
Eenmaal in Houthem aangekomen regent het nog steeds pijpenstelen. We parkeren op het terrein van de Ronald McDonald Kindervallei. Het is een opvang voor gehandicapte kinderen, maar het gaat ons alleen om de buitenkant. Dat zoiets gebouwd mag worden in Nederland. Toch knap. Normaal zie je dat alleen in het buitenland. Hier in Nederland is Welstand daar veel te bureaucratisch voor ingesteld.
Lang blijven we niet, want veel meer dan wat de foto's tonen is er niet te zien.
Ook Valkenburg in gaan, hebben we, door die voortdurende regen, al opgegeven. Het enige wat nog rest is dan maar de terugweg naar de camping.
Tot een uur of 4 vermaakt iedereen zich met de elektronische spielerei of een leesboek en dan is het tijd voor het afhalen van de startnummers.
We gaan te voet naar Rocca, dezelfde weg die we gisteren al in omgekeerde richting hebben gedaan. Minder dan een half uur doen we erover, voor het geval we er morgen ook te voet naar toe gaan.
Het is er niet druk en mijn nummer 217 heb ik ook in no-time in mijn bezit, inclusief een lock-sack, een stevig plastic boterhamzakje waar je je mobiele telefoon in kunt doen tijdens de trail. Maar dan moet je hem wel in je rugzak doen. Ik zie geen andere mogelijk omdat er geen koordje aanzit om het om je nek of zo te hangen.
Op de terugweg nemen we nog even een stukje van het parkoers van de trail mee, als verkenning. Dit stuk hebben we overigens al eens wandelend en ook deels hardlopend gedaan dus dat hier weten we al wat ons te wachten staat.
Zo moeilijk lijkt dit parkoers niet, behalve misschien de heuvels, maar ik denk dat dit slechts het gemakkelijkste deel van het parkoers is. Enfin, morgen weet ik meer te vertellen.
Het avondeten van vandaag bestaat uit wraps. Wraps, een pannenkoek met guacamole en een ratjetoe van kippenvlees, ui en paprika die je zelf in elkaar moet zetten met wat sla en tomaat. Eerlijk gezegd heb ik het nog nooit zo gehad maar alles went. In ieder geval schuif ik 3 wraps naar binnen. Dat zegt wel genoeg.
Natuurlijk is het wel de bedoeling dat we vanavond op tijd in bed liggen.
Morgen vertrekken we al om half 10 naar de startlocatie.
En toch vandaag een paar mooie plaatjes geschoten, vind ik.
dit is ons uitzicht vanuit onze bungalow. Heeft wel iets weg van Luxemburg...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten