Vandaag is de eerste van twee spoorwensdagen. Wat dat precies inhoudt is te lezen op de website www.spoorwensdag.nl. Kort samengevat betekent het, dat zo'n 200 vrijwilligers gedurende 2 dagen spoorgerelateerde wensen van mensen in vervulling willen laten gaan. Dat hoeven beslist geen "zielige" mensen te zijn. Het kan ook zijn dat iemand eens een keer voor conducteur wil spelen,of zoals de meesten wel willen, de rol van machinist en dan een trein besturen, maar het kan ook een dagje spoorwegmuseum zijn of alleen maar in een trein door Nederland reizen.
Er moet een keuze gemaakt worden, en zo blijven er uiteindelijk van de ruim 200 wensen zo'n 60 wensen over die worden uitgevoerd. Aan de vrijwilligers de taak om zelf een vervulling van een wens te organiseren. Dus ook zelf alle middelen daarvoor te regelen, bijv. d.m.v. sponsoring of zo. Zo zal wellicht een plaatselijke kruidenier voor een lunchpakketje kunnen zorgen, of een taxibedrijf een ritjes schenken, zolang het maar iets met de trein te maken heeft, desnoods het vervoer naar een ver af gelegen pretpark of dierentuin, en als de vrijwilliger het geregeld kan krijgen, uiteraard.
Nu ben ik geen trekker van een wens maar wil ik me nuttig maken met fotograferen. Daarom ga ik mee met de Spoorwensdag Express. Een speciale trein die VIPs, want zo heten de mensen waarvan een wens in vervulling gaat, naar hun bestemming brengt, mits die enigszins op de vastgestelde route van de trein ligt, of gewoon voor mensen die wel eens met de trein willen, of iets meer van een trein af willen weten, of kaartjes willen knippen..... Dit jaar is er ook een workshop aan boord. Het team achter de "Taarten van Abel" geeft een workshop cupcakes versieren in de trein.
De trein zal om 8:45 vanuit Utrecht Centraal vertrekken. Een jongedame zal dan ook een en ander met een professionele videocamera vastleggen. Het uiteindelijke filmpje zal vervolgens op de website van ProRail te zien zijn.
De eerste gasten betreden de trein en ook de dames van de cupcakeworkshop arriveren. Wanneer de trein zich in beweging zet, beginnen we alvast met het aanbrengen van versieringen.
Het is niet zo druk als ik verwacht had, maar dat schijnt normaal te zijn op dinsdag. De meeste wensen zijn van kinderen en die kunnen nu eenmaal niet zomaar een hele dag vrij nemen. Dus vandaag 15 wensen, waarvan slechts enkele op onze trein en morgen 45.
Vandaag rijden we het groene traject. Morgen volgen we de rode route.
Het fotograferen in en om de trein is een hele uitdaging.
In de trein is de ruimte nogal beperkt. Zelfs mijn groothoeklens kent hier zijn beperkingen. En het plafond is ook zo laag, veel spiegelend glas en veel invallend licht van de fel stralende zon. Zonder flits is het te hard en/of bewogen en met flits blijft er vaak niets meer van de gezichten over.
Buiten is het prachtig weer. Het lijkt wel hartje zomer. Fotografisch is dit echter een ramp. Alles wordt flets en overstraald of onderbelicht als je ook maar iets tegen de zon in staat. We gaan gewoon voor herinneringskiekjes. De VIPs zien liever een leuke herinneringsfoto dan kwalitatief prachtige foto's die niets zeggen.
Er wordt ingestapt en er wordt uitgestapt, maar we stoppen ook op diverse stations, gewoon omdat we moeten stoppen. De speciale trein rijdt nu eenmaal tussen de normale dienstregeling door. Af en toe moeten we zelfs even "in the middle of nowhere" aan de kant wachten tot we weer het hoofdspoor op mogen.
Het team aan boord is heel gezellig. Zo zijn er de planners die de dienstregeling voor deze trein in elkaar hebben gezet en het verloop nauwlettend in de gaten houden. De machinist en conducteur zijn speciaal voor deze trein ingehuurd en passen zich ook keurig aan voor deze speciale trein.
Dan is er ook Kyara, dochter van een NS-ser die de komende 2 dagen komt assisteren. En natuurlijk de dames van Sweet Wheels, die de workshop cupcakes verzorgen.
Uiteraard zijn er nog de (NS) vrijwilligers die de VIPs begeleiden en doorgaans hebben die veel meer verstand van treinen en dienstregelingen en spoorliggingen en wat nog meer dan ik. Met andere woorden, ik leer hier heel wat bij.
De wens om een keer een trein te mogen besturen gaat helaas niet door. Dat mag voorschriftelijk niet en het is tegenwoordig zelfs verboden om "op de bok", dus in de stuurcabine van de machinist mee te rijden. Wel mag het aan de andere kant van de trein, dus aan de achterkant, en dan is de cabine van een koploper, de jumbo onder de treinen, sowieso al leuk. Dan zit je aardig hoog boven het spoor, dicht bij de bovenleidingen. Een machinist legt ons alles over het "dashboard" uit.
We rijden via de nieuwe Hanzelijn, onder het water door via Zwolle richting Arnhem
In Arnhem wacht een van de VIPs een verrassing.
Bij aankomst staat een Frank Sinatra look-alike klaar om wat covers van The Voice ten gehore te brengen. Lievelingsmuziek van de VIP. De muziek galmt een half uur lang door station Arnhem.
Als we Arnhem verlaten, hebben we meteen een nieuwe gast aan boord. Ze komt me wel bekend voor maar ik zou niet weten waar ik haar van ken. Het blijkt Ineke van Gent te zijn, tot 2012, 15 jaar lang 2e kamerlid namens Groenlinks en nu regiodirecteur Noordoost bij NS.
Dat zijn weer eens heel andere gesprekken, maar wel heel leuk. Zo op deze trein is het in ieder geval een heel gezellig mens.En ze blijft ook niet alleen bij ons maar gaat ook even in gesprek met de VIP.
We stoppen in Oosterbeek waar onze laatste VIP de trein verlaat.. Daarna is het weer terug naar Arnhem. Eenmaal hier aan gekomen zal de Spoorwensdag Express dezelfde reis maar dan terug naar Utrecht, leeg terug maken. Het heeft voor mij dan ook verder geen zin om nog mee te gaan en ik neem voor vandaag afscheid en pak de de benodigde treinen terug naar Eindhoven.
En dit was pas de eerste dag. Morgen wordt het wel drukker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten