Zoals afgesproken doen we vandaag een wat kortere maar wel pittige heuveltraining.
Een kwartier na het afgesproken tijdstip van 9 uur, maken we ons op voor vertrek.
Dit keer starten we een stuk langs de openbare wegen tot aan het eerste draaihek van een weiland.
Door het koeiendomein, door verschillende bekende Limburgse draaihekken, langs verse maar ook uitgedroogde koeienvlaaien, bereiken we uiteindelijke de voet van de beklimming.
Het gaat eigenlijk al meteen stevig omhoog.
Omdat ik nog de verzuring van gisteren in mijn benen voel, heb ik besloten om achter Anja te blijven. Tot nu toe heb ik dat stug volgehouden en ook "bergop" wijk ik hier niet van af. Sterker nog, ik ben blij dat ik niet voorbij hoef... Naast een stevige beklimming laat ook nog eens de kwaliteit van de ondergrond behoorlijk te wensen over. Kuilen, losse stenen, of vaste, maar dan wel scherp, holle paden, het maakt het er niet gemakkelijker op. En als je denkt dat je boven bent aangekomen is dat maar schijn en kijk je op naar de volgende beklimming. In ieder geval begin ik aardig buiten adem te raken. Misschien ligt dat ook wel aan die ijle lucht hier in het hooggebergte. En het wordt erger. Het wordt nog steiler. Maar op de laatste 2 meter na heb ik toch alles "hard" gelopen. Als ik omkijk zie ik ook wat we net bedwongen hebben. Een helling met een stijgingspercentage van 10%. Nou, dan mag je wel buiten adem zijn.
De afdaling is daarna een peulenschil. Nou ja... Ik had gezegd dat ik achter Anja zou blijven en zo gezegd, ook zo gedaan. Nu ben ik doorgaans wel goed in het afdalen en Anja juist niet. Het langzame afdalen betekent voor mij veel druk op mijn bovenbenen door het lopen op de handrem.
De afdaling is redelijk lang maar slechts op enkele stukken steil.
Eenmaal beneden volgen we weer de verharde weg terug naar de camping met een kleine stop onderweg, naast de Gulp waar de honden weer het water in mogen.
Eenmaal terug bij de bungalow heeft mijn klokje de 48 minuten al overschreden,maar Dorie heeft de nettotijd geregistreerd. Deze bedraagt 45:43 en dat over 6,1km. Een schamele 8km/u dus...
Ik weet zo net nog niet hoe ik het komende zondag ga doen. Binnen een uur? Ik snap nu die tijdslimiet van 1,5 uur wat beter. Mijn benen hebben het zwaar. Vooral de bovenbenen zijn na 2 dagen heuvelen zwaar verzuurd. Dat wordt nog wat, zondag.
De middag brengen we door met een wandeling richting Gulpen. We wandelen langs het kasteel en over de brede, met hoge bomen omzoomde, lanen.
In Gulpen valt niet echt veel te beleven dan een kort verblijf in de Kroon Brasserie. Voor mij is een alcoholische versnapering nog te vroeg. Niet voor Johan en Leo, die voor het Kloosterbier Dubbel gerstenat gaan. Na wat gehannes over een rekening die bijna 4 keer zo hoog uitvalt, maar uiteindelijk toch weer goed komt is het weer terug richting camping.
Dit keer via het startpunt van de Koning van Spanje Trail bij Rocca. We kunnen alvast een glimp opvangen van het heftige begin van de trail. Door de draaipoortjes over de koeienwei hobbelen we zo weer verder terug.
Rocca, waar morgen de start is Langs de bosrand omhoog, de Koning van Spanje Trail
Na 2 dagen koolhydraten gaan we vandaag over op junkfood. Friet, hamburgers, frikandellen, kroketten, een heleboel mayonaise en curry, kortom écht mannenvoedsel. Na het eten is het uitbuiken en dat doe ik toch maar met mijn benen de hoogte in want de verzuring in mijn benen is er niet minder op geworden.
De rest vermaakt zich met gezelschapsspelen en alcoholische versnaperingen. Dat gaat er bij mij niet zo goed in. Met één blikje Bavaria kan ik me goed de hele avond vermaken.
Vandaag toch maar eens op tijd naar bed, maar helaas is het toch weer zo middernacht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten