De afgelopen weken schitterde ik door afwezigheid maar louter omdat ik met andere bezigheden aan de gang was, waaronder dingen met de kinderen en kleinkinderen doen. En die zaken zijn belangrijker.
Ik rij al vroeg het startgebied van De Vrijbuiters op en zie helemaal niemand. Fout! Ik zie toch de auto van Herman al, maar dat is toch het enige wat er al staat. De fiets van André even niet mee gerekend. Maar de personen in kwestie zelf zijn nergens te zien. Niet erg want ik ben vroeg om alvast een rondje in te lopen om mijn longen alvast wakker te maken.
En zo loop ik even richting brede bospad, linksaf naar de Turfweg en dan weer naar links via het zandpad naar onze kantine. Het gaat zwaar, door de ademhaling maar ook doordat de benen maar ook het lijf stijf schijnen te zijn door de training van afgelopen donderdag. Dus maar goed dat ik dit rondje voor de training heb gedaan.
Terug bij AF zijn Herman, Tiny en André er ook al en ook Annie en Jos en Dorris en Monique zie ik verschijnen. Carla is weer even naar huis, hoor ik Tiny vertellen, want ze is wat vergeten...
Dorie zal nog in Zuid-Limburg zitten bij de Heuvelland-4-daagse (die ik maar heb afgelast) maar Herman en ik kunnen dan toch gewoon zelf alvast met de training beginnen.
We spreken af dat we wat kleine rondjes doen om zo elke keer weer bij het startpunt aan te komen in afwachting van de terugkomst van Carla. Na 3 rondjes besluiten we toch maar de Locht op te gaan en dan richting Steensel, haar tegemoet lopend maar omdat dat zonder resultaat blijft gaan we weer het bos in en via het brede pad weer terug naar AF. Ze is er nog niet.Nogmaals een rondje maar daarna is de half 12 inmiddels al verstreken en concluderen we dat ze pas bij de koffie er weer bij zal zijn. We maken het laatste half uur af met wat singletracks en wat oefeningen.
Herman gaat voorop en ik volg op gepast afstand, voor de voorzichtigheid. Ik wil niet op mijn bek gaan door al die boomwortels. Maar het kost me aardig wat moeite om Herman bij te benen. Af en toe moet ik weer flink aanzetten wanneer het gat naar hem te groot geworden is.
We sluiten de training af met rek- en ademhalingsoefeningen en dan zit het uur er weer op.
Toch nog 5,37km afgelegd.
Inmiddels is Carla er ook weer bij. Was blijkbaar om 7 over half 12 aangekomen. Hebben we haar dus echt nét gemist.
Het was een fijne training door al die singletracks. Een beetje het trail gevoel.En omdat Carla en Dorie dit ook veel liever doen spreken we af om voortaan deze paden te doen. Herma kiest ze uit en wij lopen ze en tussendoor zorg ik voor de oefeningen.
Goed idee, lijkt het ons. 😀
Geen opmerkingen:
Een reactie posten