Vandaag ben ik weer in Duizel voor een trainingsronde naar De Pan. Net als vorige week gaan we weer voor 9km en volgende week richting de 11km.
Het wordt vandaag warm weer en de temperatuur zal waarschijnlijk de 20ºC gaan passeren.
's Morgens is het nog een graadje of 7 en de gevoelstemperatuur 2 graadjes lager door de windkracht 2 uit het zuid-oosten. Omdat Dorie geen jas aan gaat doen zal ik het ook maar laten, al was ik dat eigenlijk nog wel van plan. En in ieder geval heb ik nog wel mijn lange tight aan en Dorie ook.
Johan is al helemaal in het kort en die gaat ook nu weer zijn eigen route.
Al snel na ons vertrek wordt duidelijk dat dat jasje niet nodig is. En dit keer houden we ook echt van begin af aan de 1,5m onderlinge afstand in acht. Langs De Donksbergen waait het toch wat harder als we dachten maar in het 1e bos is daar al niets meer van te merken. Ook niet als we via de fietspaden richting het viaduct lopen.
Aan de ingang van het bos stoppen we even om naar een dode uil te kijken die daar in de sloot zou liggen. Nu lijkt die kop toch wel heel erg veel op die van een gewone kip en ook de vorm met vleugels lijken niet op een uil. Volgens mij dan.
En dan gaan we verder, maar niet de route van de voorgaande keren maar meteen het eerste bospad linksaf. Dit gaat over een in een smal kronkelig singeltrackpaadje. Blijkbaar is dit een mountainbike parkoers want even later worden we van het pad af geroepen als we van achteren door 4 bikers worden gepasseerd. Dat gebeurt een eind verder nog een keer maar dan door een mountainbiker die we van voren tegen komen.
Aangekomen op een kruispunt met een breder bospad gaan we rechtsaf. Dat betekent zoiets als dat we weer aan de terugreis beginnen.
Maar we moeten even stoppen omdat Dorie een steentje in haar schoen heeft.
Daarna gaan we verder en inderdaad verder op rechtsaf begint de terugtocht. Deze route liepen we vorige week ook. Alleen hebben we nu, eenmaal weer buiten het bos, niet die harde wind tegen zoals vorige week. En op de weg kan ik ook weer goed vooruit. Dat concentreren op de bospaden is toch wel vermoeiend.
We stoppen onze klokjes pas als we het kruispunt met de Hapertseweg zijn overgestoken.
De afgelegde afstand is zo'n 500m meer dan vorige week en we hebben er 1u02:28 over gedaan, wat neerkomt op een gemiddelde snelheid van 9,12km/u. Dat is niet slecht daar we ook een heel stuk door slingerende bospaden hebben gelopen. De tijd is echter wel de nettotijd oftewel, de 4 stops onderweg zijn niet meegerekend. Omdat ik altijd de tijd tussen vertrek en aankomst tel, komt die uit op 1u04:02 wat gemiddeld "slechts" 8,90km/u is. En ook dat vind ik nog steeds de moeite waard.
Ik moet toegeven dat ik bij thuiskomst wel even behoefte heb om op het bankje te gaan zitten. Ja, ik ben toch wel eventjes moe. Na het rekken is dat zo weer voorbij.
In het zonnetje genieten we daarna nog eerst van, door Marcia gebakken en door mij meegenomen brownies, bij de thee. Als Johan inmiddels is gearriveerd na een tocht van 25,4km is het al 12 uur geweest en kunnen we aan de huisgemaakte goulashsoep.
En dan krijg ik van Johan nog zijn oude Garmin Forerunner 225. Die gebruikt hij niet meer en omdat ik had laten weten problemen te hebben met mijn TomTomSpark 3, mag ik deze hebben.
De rest van de dag is lekker thuis, zonnebrand-besmeurd, lamballen in de tuin met Gary Moore Live in Montreux op de hoofdtelefoon
Geen opmerkingen:
Een reactie posten