Training - De Vrijbuiters alternatieve corona training, met Dorie - Lente-uitdaging #15

Vanaf vandaag gaan we heel mooi weer krijgen, is voorspeld, met morgen een topdag. Alleen is daar
's morgens nog niet veel van te merken. Om half 9 is de gevoelstemperatuur zelfs nog -1ºC en om 10 uur als we gaan trainen (ja, we doen het wel een uurtje eerder dan gebruikelijk) zal dat nog amper 3ºC zijn. Voor mij in ieder geval genoeg reden om nog niet in lente-tenue aan te treden.
Als ik de "Vrijbuiter parkeerplaats" oprij staat Dorie er al. Ook zij heeft het jasje toch maar aangetrokken. Mouwloos weliswaar, maar die wind voelt hier ook best wel guur.
Vanaf het traditionele beginpunt gaan wij van start. Eerst naar stop 1, natuurlijk voor de broodnodige warming-up. Ik moet wel eerst nog even op adem komen want mijn startsnelheid is zo hoog niet meer.
We komen de eerste wandelaars tegen. Nog nooit eerder gezien hier.
En dan vertrekken we weer naar het gat. Nu gaan we, nadat we weer eerst rechtsaf zijn geslagen, meteen omlaag het gat in. We lopen langs het water. Ja, hier staat nog steeds behoorlijk wat water. Het is ook wel even zoeken wat de beste route is. Voelt alsof we even aan het trailen zijn.
We maken nog wel even tijd voor wat foto's en zelvies en dan het gat uit en verder door het bos.

Wat verderop horen wat vreemd gebonk tegen een boom. Het lijkt op een specht maar het is niet het herkenbare ratelgeluid van een specht. En hoe we ook kijken, we zien hem niet. Wel weer een wandelaar, de 3e inmiddels, die te kennen geeft dat er best veel spechten zijn. Dat klopt, we horen ze overal om ons heen. "Maar je ziet ze alleen als ze vliegen...", maakt de wandelaar zijn zin af.
Wij gaan weer verder. Doen intussen wat lunges, vooruit en zijwaarts.
Ik weet even zo niet waar we nu zijn. Voor mij lijkt het nieuw en in de verte zie ik een rood/wit gestreept hek en een rond wit verkeersbord met een rode rand en de tekst: "Grensovergang gesloten". Maar dat zal ik allemaal wel gedroomd hebben... 😂😂😂

Dorie herkent het hier wel en gaat weer voorop tot we voorbij een stukje bos komen wat door wat bultjes er erg aantrekkelijk uitziet om weer van het pad af te gaan. Nee, dit stuk hebben we nog niet eerder betreden. We lijken wel ontdekkingsreizigers met verkeerde kleren aan. Dorie gaat maar door tot we weer in de bewoonde wereld zijn aangekomen. Intussen hebben ook een dame in het roze voorbij zien rennen. Tjonge jonge, dat tempo zijn ze in dit bos niet gewend, hoor!
Dorie duikt weer een smal paadje in en ik er achteraan op 5 meter afstand. Het is bijzonder goed uitkijken door al die losse takken. Menig keer zie ik ook dat bij Dorie een tak opwipt en zo het ander been blokkeert en het gaat gelukkig nog steeds net goed.
Dan het is weer tijd voor wat oefeningen. De Carla-oefeningen. En met nog een minuut of 13 op de klok vervolgen we onze route.

Uiteindelijk komen we uit bij het "rek- en strek-bankje". Tijd voor wat rekken. Komt er weer zo'n jonge hardlopende dame voorbij gescheurd en gevolgd door een nog snellere fietser. Dorie verzamelt wat weggegooide afval en daarna gaan we al rekkend en strekkend richting onze kantine. Het laatste stuk dribbelen we weer en maken wat ruimte voor een wandelaar met hond.
Op het laatste stukje naar onze kantine raapt Dorie nog de nodige rotzooi op en dan doen we nog even de laatste oefeningen.
Eerst wat balansoefeningen, 8-jes draaien en beenzwaaien en sluiten af met de ademhalingsoefeningen.

Bij de auto is er weer de thee en van mijn kant wat chocolade wafels. De stoeltjes die ik meegenomen heb, hebben we niet echt gebruikt omdat we nogal in de straffe koude wind zitten. Maar ik laat ze nu wel in de auto liggen voor betere tijden.

Nou, deze training is weer achter de rug. Wat rustiger aan gedaan en best wel wat gewandeld maar morgen is er weer een dag waar we samen hardlopend er tegen aan gaan.
En dan nu thuis gaan genieten van het zonnetje, liefst ergens uit de wind... 😁😎