Het is al weer zo'n mooie zonnige dag. Hoewel eenmaal uit de auto gestapt, ik de wind best fris vind. Maar ik ben nu eenmaal helemaal in het kort en dat gaat het ook worden.
André zou vandaag ook komen en hij komt er al wandelend aan. Hij is zelfs van huis uit hier naar toe komen lopen en zal hier weer een uurtje wandelen en daarna ook weer te voet naar huis gaan.
André heeft een bacterie in een oog opgelopen tijdens een behandeling in het ziekenhuis, oftewel, er is daar gewoon wat goed mis gegaan. Maar daar is hij inmiddels al weer aan geholpen echter wil dat nog niet zeggen dat alles weer in orde is. Nee, verre van dat, zelfs. Hij kan zich nog maar moeilijk op de weg, de ondergrond, oriënteren en zal daarom zoveel mogelijk over de vlakke fietspaden gaan.
Na een kort onderonsje gaan wij weer van start. Ik geef wel aan dat ik heel rustig zal starten. Al de hele week heb ik er last van dat ik buitengewoon snel buiten adem ben.
Eenmaal aangekomen op stop #1 doen we onze warming-up oefeningen en kan ik ook weer wat op adem komen. En dan gaan we weer rustig aan richting "het gat".
Dorie daalt weer op een andere plek "het gat" in. Ik maak wat foto's. Het water begint duidelijk al te zakken. We zigzaggen wat in "het gat", Dorie maakt ook foto's van mij en na nog een "onzie" bij de wortels van een omgewaaide boom, gaan we verder met de training.
En helaas zijn is er in het hele bos de duidelijke sporen van de "intellectuele" lock-down te zien. Al dat volk wat nu de bossen opzoekt willen dat ook aan iedereen laten weten. Lege blikjes, drinkpakjes, flesjes, ontsmettingsdoekjes, je kunt het zo gek niet bedenken of het wordt zonder enig scrupules tegen de vlakte geknikkerd. En dan te bedenken dat amper 4 weken geleden De Vrijbuiters dit hele bos nog, in het kader van de landelijke schoonmaakdag, hebben gezuiverd. Maar toen kwamen ze dit nog niet tegen. Enfin, we moeten verder.
Dorie wijst de weg en eigenlijk pikt ze telkens het eerste de beste pad wat leuk lijkt er uit. Inmiddels kennen we het bos in zo verre al, dat we altijd weer op een bekende plek uitkomen. Intussen hou ik behoorlijk wat afstand op haar. Toch zeker 10m. Zo kan ik ook rustig kijken waar ik loop want sinds ik al 2x op mijn bek ben gegaan ben ik toch wel een stuk voorzichtiger, lees: onzekerder, geworden. Temeer omdat ik nog steeds vaak met de onderkant van mijn schoen langs "iets" afschaaf. Ik til mijn voeten dus duidelijk niet meer voldoende op.
We stoppen onderweg eigenlijk maar 1x voor oefeningen, squats en lunges en verder trailen we over de singeltracks. Verder stoppen we alleen nog voor een tegenligger, in dit geval een paard met ruitster (vrouwelijke ruiter) en komen 10 minuten voor tijd terug bij onze kantine. Tijd genoeg om nog wat balansoefeningen te doen en wat rek- en strekoefeningen. Intussen is André ook weer gearriveerd. Na onze laatste ademhalingsoefeningen hebben we, op minder dan een minuut na, een uur getraind.
Alles bij mekaar 4,72km volgens de TomTom Spark 3.
Als we naar de auto's lopen zien we Rini onze parkeerplaats op rijden. Hij komt ons nog even een fijn Pasen toewensen is vrij kort daarna ook weer vertrokken.
Na het omkleden, en ik doe voor alle zekerheid mijn trainingsbroek aan tegen mogelijke teken, is het tijd voor thee. De 2 stoeltjes komen goed van pas. Ook heb ik mijn statiefje voor mijn smartphone meegenomen om het maken van een "onzie" wat te vergemakkelijken.
Na de thee van Dorie en de koeken van mij en van André sluiten we de training van vandaag af. Het is ook bijna 12 uur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten