jimjimiz.blogspot.com: Trimloop #54 - City Run Marathon Eindhoven

Vanmorgen heb ik met Marcia en Kathy mee gedaan aan de Urban Walk van de Marathon Eindhoven en vanmiddag is de City Run over 5km aan de beurt. En nu met Marcia en Rik.

De auto staat weer bij mijn voormalige werkgever geparkeerd. Dat moest eigenlijk wel want er zijn voor zaterdag geen mogelijkheden om tassen in bewaring te geven en dus, waar laat je je spullen anders dan in je auto, toch? Daarom is het advies om met het OV af te reizen wat onzinnig als er, op zijn minst, geen tassen-garderobe is. En dan heb ik het nog niet over kleedruimte, want wat als het nu eens zou gieten?

Maar goed, we staan al lekker ruim op tijd geparkeerd. Ruim op tijd, omdat het allemaal toch niet helemaal zeker is hoe snel we in de stad geraken. Gelukkig is de Cityrun nu op zaterdag en hebben we nog niet te maken met wegafzettingen.

We wandelen naar de Parklaan, waar de start zal zijn. Dat is maar een paar honderd meter wandelen. En toch was het behoorlijk fris toen we uit de auto stapten en hebben we alle drie besloten om toch maar onze windjack aan te doen. Die kunnen we desnoods altijd nog om onze middel binden als het alsnog warmer wordt. Later zal blijken dat dat ook zal gebeuren.

Ook hebben we de strategie van vandaag alvast door gesproken. Voor Marcia is het verre van zeker of ze de volledige 5km helemaal hardlopend kan afleggen en daarom heb ik al afgesproken dat ik bij haar zal blijven. En als ze dan last van haar knieën begint te krijgen en moet gaan wandelen, dan wandel ik met haar mee. Rik kan intussen gewoon zijn eigen tempo blijven doorlopen en we spreken af dat hij achter de finish, ergens aan de rechterkant op onze zal blijven wachten. Mochten we elkaar in de menigte dan toch mislopen, is de volgende afspraak bij de auto.

Ondanks dat we al een half uur van tevoren in het startvak aankomen is die toch al behoorlijk gevuld. We lopen zo ver mogelijk naar voren want mijn ervaring van de laatste keer met Kay was, dat het wel 11 minuten duurde eer we over de startstreep kwamen. Onderweg naar het voorste deel van het startvak hoor ik mijn naam roepen. "of ik Sandra gezien heb....?" Het is Jocelyn en "Nee, niet gezien...". En we gaan verder totdat het stopt. We gaan alvast maar samen op de foto voor Facebook. En dan blijken er achter ons ook nog bekenden van Marcia te zijn en die willen ook samen op de foto en daar zorg ik dan weer voor.

En terwijl het startvak steeds verder vol stroomt en lopers zich nog verder naar voren proberen te wurmen doet dat ook iemand die ik ook ken. Het is die Sandra waar Jocelyn naar vroeg. Ik tik haar op de schouder en natuurlijk gaan we dan ook even op de foto maar daarna gaat ze toch weer verder naar voren. Ze loopt nu eenmaal sneller dan wij.

Het tijdstip van de start nadert. Ik knip nog een foto naar voren en naar achteren om te zien hoe groot het deelnemersveld is en dan horen we dat ze daar voor al zijn gestart. Wij beginnen te bewegen en zoals altijd stopt het daarna ook weer. En zo nog een paar keer, maar hoe dan ook, vlugger dan ik had verwacht zijn dan toch voorbij de zandloperstart en we zijn op weg. Het duurde nu 4:10

Het gaat heel voorspoedig. Het parkoers is redelijk breed en vooral de eerste kilometer worden we natuurlijk van alle kanten voorbij gestoven. Dat is altijd bij die, voornamelijk erg jonge deelnemertjes. Ook ons tempo is behoorlijk, mag ik wel zeggen. De eerste kilometer in 7:12 is zowat een eerste kilometer die ik ook in dat tempo doe. Rik blijft vooralsnog achter ons aan lopen. Het zou ook wat zijn als hij bij dit tempo ons al voorbij zou zijn gelopen.

Zoals voorspeld beginnen al vrij kort na die eerste kilometers de wandelaars al te verschijnen. Allemaal al veel te hard gestart. Helaas stoppen die dan ook opeens midden op de weg en wandelen dan ook nog eens midden op de weg en dan ook nog eens met 2 of 3 naast elkaar. Hoogst irritant, dat wel, maar dat is al altijd zo geweest en daar moet je dan ook rekening mee houden. Overigens gebeurt dit niet alleen hier maar op al die grote lopen, zoals de CPC-loop van Den Haag, maar ook de 4EM van Zwolle. En ach, het is ook een recreantenloop. De echte snelle lopers, zoals William W., die zijn dan ook helemaal voorin gestart.

Intussen is ons tempo drastisch gezakt naar 7:43 op de 2e kilometer, maar dat is voor Marcia nog steeds goed of eigenlijk beter dan die snelle aanvangskilometer. Intussen horen we Rik achter ons steunen en kreunen. Ik kijk af en toe om maar hij loopt nog steeds vlak achter ons. Wel moppert hij over die lopers die midden op de weg, breeduit, wandelen en een andere gladiool moppert weer omdat hij vindt dat Rik niet mag mopperen. Maar we gaan gewoon door en het gaat nog steeds goed met Marcia.

We lopen intussen langs het kanaal richting de Rondweg. Ik merk dat Rik wat achter begint te raken en hou het in de gaten. Als hij ons niet kan bijhouden, dan laat ik me naar hem afzakken en als Marcia uiteindelijk moet wandelen sluit ik weer bij haar aan. Maar nog voor het keerpunt naar de andere kant van het kanaal horen we hem weer achter ons piepen en puffen dus hij is er weer bij. Kilometer #3 is intussen in 7:48 gegaan. Een klein beetje verval maar het gaat nog steeds goed. Ik durf Marcia niet te vragen hoe het gaat want dan zul je net zien, gaat het opeens niet meer.

Aan de overkant van het kanaal zien we nog steeds een hele stoet lopers. Het einde is nog lang niet in zicht. Als mijn Garmin de 4km aangeeft in 8:06, zitten we al boven de 8min/km en begint het aan de overkant wat dunner te worden qua aantal lopers. En toch is er nog geen bezemwagen te zien.

Wel staat Jochem ons aan te moedigen.

Wij draaien voor de Dommel, linksaf de Bleekstraat in en alweer langs de 100Watt Brewery richting de Vestdijk. Rik nog steeds achter ons en Marcia nog steeds goed op weg.

Nog één keer naar rechts en daar worden we ook nog even gefilmd door Jochem.

Met de finish in zicht kan ook nog eens het tempo omhoog. Bij de start was hij er niet bij maar nu aan de finish zien we hem weer staan, de Sfeerman, iedereen aan het high-fiven.

En nu zet Rik er de turbo op en gaat ons voorbij, de bekende truc om de hazen vlak voor de finish voorbij te stuiven. Het maakt ons niet zo veel uit. We high fiven ook weer met de Sfeerman en ook nu roept hij me weer: "Hi Jim, vanmorgen was hij er ook al met zijn dochters bij, bij de Urban Walk en nu met zijn dochter bij deze Cityrun..." En we lopen door naar de finish waar we even verderop onze medaille krijgen omgehangen.