Bij mijn aankomst in het domein van de Vrijbuiters valt me al meteen op
dat al het groen onder de hoogspanningsmasten tot aan de grond toe is
weggemaaid. Dat levert meteen een weidse blik op en lijkt het er meer op
dat ik een savanne oprijd i.p.v. het bos in.
André geeft vandaag geen training. Iets met zijn oog of zo. In plaats daarvan neemt Riet de honneurs waar. En dat zullen we ook weten ook, moeten we van Germaine al doen geloven, want vorige week gaf ze ook al training en was Germaine bij thuiskomst total loss. We zullen wel zien.
Om te beginnen wordt er al in aardig inlooptempo gestart tot aan de eerste oefeningsplaats. Daar komen de eerste warming-up oefeningen al aan bod. Heel anders dan we normaal gesproken gewend zijn onder André. Nu doen we danspasjes. Voorwaarts, zijwaarts, omhoog, 2 stappen naar links, 2 stappen naar rechts, kruis links, kruis rechts, quick-quick-slow. Het is ons inmiddels duidelijk: Riet doet aan dansen, en wij vandaag dus ook.
We vervolgen onze weg door het bos, nee, niet over het fietspad en niet wandelend. Eigenlijk wordt er de rest van de training helemaal niet gewandeld. Wel de nodige stops om statische oefeningen te doen.
Intussen schijnt de horrorwinterzon er van harte op los. Ik heb mijn jasje nog aan terwijl Dorie haar witte kuiten al aan de horrorwinterbuitenlucht heeft bloot gesteld. O.k. ik geef toe dat ik het ook niet meer koud heb en wellicht mijn jasje ook niet nodig gehad zou hebben, maar ik heb hem nu eenmaal aan en ik heb er ook helemaal geen last van. Dus hou ik het daar gewoon bij.
Herman geeft halverwege de training de pijp al aan Maarten en sluit zich aan bij de toevallig passerende Vrijbuiterwandelaars. Wij gaan stug door en maken deze pittige training gewoon af, tot ver na 12 uur.
En dan is er tijd voor koffie en thee en om weer naar huis te gaan en om weer bij te komen....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten