Dan zou ik toch nog mee naar Maastricht kunnen gaan om te chaufferen voor de Heuvelland Marathon maar helaas werd deze ook nog afgelast.
Eerlijk gezegd werd ik wel wat depri van al die berichtgevingen, afgelastingen, uitstellingen en dat al tot in april en realistisch gezien met mijn verwachting dat dat zeker tot en met mei zal gelden en dus waarschijnlijk ook nog in juni.
Nou vroeg Johan gisteren nog wat ik vandaag zou gaan doen en ik had er aan gedacht om misschien er even tussenuit te gaan met vrouwlief, alleen moet die vandaag werken en, hoe kan het ook, ook de modelbouwdagen in het spoorwegmuseum gaan niet door. Dan toch maar eens aan Dorie appen of ik met hen mee mag met hun training, want alleen trainen, daar heb ik echt een broertje dood aan en dan zie ik me op zondag al de halve dag in bed lamballen en de andere helft beneden op de bank voor de t.v. En ja hoor, ik kan gerust mee komen.
Johan gaat met de auto en neemt de hond mee en gaat een rondje met de hond wandelen en wij vertrekken te voet uit Duizel en lopen dan een rondje door De Pan, ongeveer 7km en daarna nemen wij de hond in de auto weer mee naar Duizel terwijl Johan dan nog voor een rondje 20km. gaat.
En zo gezegd zo gedaan. Ik vertrek iets over half 9 richting Duizel. Jaja, de borden voor de gewijzigde maximum snelheid naar 100km staan al opgesteld maar gelukkig rij ik de laatste tijd ook ongeveer die snelheid. Dan wordt meteen duidelijk van hetgeen ik al eens eerder heb gezegd: het snelheidsverschil tussen de vrachtwagens die eigenlijk maar 80km/u mogen maar wat meer tussen de 90 en 95 ligt, en de 100km/u die ik rij, is dus maar heel klein. En als ik dan langzaam zo'n karavaan van Roemenen en Polen nader, begint de achterste opeens met een inhaal actie op het moment dat ik mijn inhaalpoging op hem wil doen. Zo'n vrachtwagen-onderlinge inhaalactie gaat dan ook lang duren en ik vraag me af of ik de afslag Eersel nog wel haal. Zodra de vrachtwagen weer naar rechts gaat, bega ik de eerste overtreding van vandaag, want ja, ik moet of wil toch echt die afslag halen en met een lichte snelheidsovertreding ga ik de Roemeen voorbij, nog mooi op tijd om de afslag Eersel te kunnen nemen.
Bij Dorie aan gekomen zijn we al meteen klaar om te vertrekken. Ondanks dat ik het wat fris vind gaat de windjack niet aan. Ik druk mijn horloge al meteen in bij vertrek.
Amper twee honderd meter gelopen komen we Rik tegen die stiekem aan het trainen is. Of hij met ons mee gaat naar De Pan, maar nee, hij gaat nog een stukje door maar is al onderweg naar huis...
Wij vervolgen onze weg. Het is erg rustig op de weg.De gevolgen van Corona zijn goed te merken.
Ons tempo is rustig. De eerste anderhalve kilometer komen we niet boven de 8km/u uit. We zijn intussen al even op een zandpad in het bos. Pas als we op 2 km. zijn gaat het tempo wat omhoog en naderen we de 9km/u, maar als de 3km is gepasseerd gaat het wel serieus omhoog en passeren we de 9km/u-grens. Dat gaat goed tot zo'n 200m voor de 5km. en dan stokt het. De reden is het parkoers wat nu technisch begint te worden. Singletrack met trailneigingen en dat wil zeggen ruwe ondergrond met losse takken, uitstekende boomwortels en over dat laatste kan ik weer meepraten. Op 5,8km maken we nog even een selfie voor Facebook en we vervolgens ons singletrack-pad weer.
Dorie heeft er stevig de pas in (vind ik) en ik probeer haar toch bij te houden, het gat niet te groot laten worden en dan op zo'n 6,8km steekt er zo'n boom opzettelijk zijn wortel uit op het moment dat ik er over heen wil stappen. Ik val voorover maar behendig als ik ben sta ik meteen weer op, geen seconde verloren. Zelfs de mijn sporthorloge heeft niet de kans gezien dit te registreren. Enfin, na 48:40 arriveren we bij de Golf.
De schade na de valpartij valt erg mee. 2 Vuile knieën op mijn hardloopbroek en een beetje vuile elleboog op mijn shirt maar geen verwondingen.
In afwachting van Johan lopen we nog een magere 600m uit en doen wat rekoefeningen. Als Johan is gearriveerd gaat Snow de kattenbak ik en rijden wij terug naar Duizel en gaat Johan op pad voor zijn training van 20km.
Thuis in Duizel aangekomen is er nog tijd voor thee, een cooling down in de saunahut en een erwtensoepje achteraf. En dan is het weer tijd om te gaan.
Blij dat ik toch ben geweest en toch weer gelopen heb want alleen, dan zou ik dik kans, niet gelopen hebben vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten