Na de, wat desastreus verlopen, Joe Mann Bosloop van vorige week zondag, zag
ik het voor vandaag helemaal niet zo zitten. In eerste instantie was mijn
behoefte om (alleen) naar Valkenburg te reizen al zowat in de grond geboord
door de abominabel fors gestegen brandstofprijzen. Met mijn, benzine-slurpende
Grand Scenic, met zijn 2 liter-motor, zou het ritje me op en neer al zo'n
€50,00 gaan kosten. En dan komen de parkeerkosten daar ook nog eens bij.
Gelukkig kwamen we er onderling in een gesprek met Ad van der H. toch overeen
dat we ook wel eens samen konden reizen. Ad wilde ook wel naar Valkenburg voor
deze speciale editie maar zag ook op tegen de hoge reiskosten. En dus
besluiten we samen te gaan en kosten te delen. Hij rijdt, ik zou bijna zeggen,
uiteraard, gezien het met mijn voiture niet zo prijsgunstig zou zijn.
En zo staat hij, nog voor kwart over 8 al, voor de voordeur. Ruim voor de
afgesproken 8:30. Gelukkig ben ik er al helemaal klaar voor, op een laatste
sanitaire stop na, en dan zijn we daarna ook meteen maar op pad. Lekker vroeg.
Daar houden we allebei wel van, om lekker vroeg er al te zijn. En hij start
ook nog eens een half uur eerder voor zijn 18km, om 10:30u.
De start en finish is tegenwoordig op een andere locatie. Die is nu bij het
Shimano Experience Center. De organisatie stuurt ook nog een overzicht van de
parkeerplaatsen in de directe omgeving.
Als wij er arriveren rijden we meteen door naar de eerste parkeerplaats
rechts, omdat we rechts al aan de opblaaspoorten zien dat daar ergens de start
moet zijn. De parkeerplaats is vol, zo staat er aangeduid en dat we door
kunnen rijden naar de volgende parkeerplaats. Niet voor Ad. Hij rijdt er toch
in. Misschien is er toch nog een plekje vrij en die is er. Hoewel... "Volgens
mij staan we niet echt op een parkeerplaats maar is het een voetgangers
doorsteek tussen de parkeerplaatsen". Nee, geen probleem, vindt Ad en we gaan
alvast onze startnummers halen. We betalen parkeergeld tot 5 over half 2, voor
alle zekerheid, en dat kost toch maar € 5,00.
We moeten in het Shimano Experience Center naar boven voor onze startnummers.
"Begint al goed...", laat ik me ontvallen. Intussen komen we al wat bekenden
tegen.
Na de nummers ophalen lukt het ons maar niet om aan een bakje koffie te komen
en daarom besluiten we maar om terug te gaan naar de auto om ons om te kleden.
Daar aangekomen zijn er toch nog wat meer parkeerplekken vrij gekomen en nu
verzet Ad de Renault Capture toch maar en meteen met de kont naar achteren
zodat hij straks meteen kan wegrijden.
Omdat ik mijn tas toch meeneem en in het Shimano Experience Center omkleed,
doet Ad dat toch ook maar. Uiteindelijk kunnen we onze tassen ook gemakkelijk
gratis kwijt in de bewaakte garderobe.
We lopen wat in en dat kost me al het nodige gehijg, maar daar had ik al op
gerekend. Terwijl Ad nog even weg gaat voor een sanitaire stop, loop ik nog
wat verkennend over het start- en finish terrein.
Ik heb dan weliswaar nog steeds mijn lange legging aan en 2 T-shirts waarvan
de onderste met lange mouwen, maar ik ben daar toch wel echt één van de heel
weinigen van. Ik denk dat 95% al in korte broek en met korte mouwen loopt...
Kom ik daar, naast Marion W. ook oud NS collega Albertine tegen. Zij gaat voor
de 18km. Toe maar. Ze kan er goed 3½uur over doen, laat ze nog weten. Ook zie
ik Jaap, de man van fotograaf Connie staan. Connie staat op het 3km-punt laat
hij mij nog weten. Hopelijk staat ze er nog als ik voorbij kom.
De 18km gaat van start en ik heb me op een strategisch punt opgesteld waar ik
dan wat foto's van de start kan maken. Zo komen Ad, Albertine en Jaap voorbij
maar zie ik ook Matthijs. Ik meende al dat ik hem al eerder zag lopen.
Terug op het startterrein zoek ik nog even naar Joanne. Die zou er ook zijn
voor de 9km maar helaas, die kan ik echt niet vinden en dus zal ze er wel niet
zijn.
Ik stel me ook op bij de start, bijna achterin, maar tegen de tijd dat we het
startschot naderen sta ik opeens in het midden. Zoveel zijn er blijkbaar nog
aangesloten.
Op een groot TV scherm staat de klok waarop om 11:00 het startschot wordt
gegeven.
Als er 11:00:00 verschijnt klinkt het startschot.
Het is echter een zandloper-start. 2 Dranghekken vormen een trechter en daar
kan echt maar één persoon tegelijk door heen. En zo wordt de start redelijk
goed beheerst. En dat is maar goed ook want amper 100m verder op moeten we
door nog een poort en dan wacht een stuk verderop de grot op ons.
Bij de start is Ria van H. uit Bladel achter mij al zichtbaar.
We lopen intussen op de Plenkertstraat als Ria naast me komt lopen. Ze kent me
van de crossen rondom Eindhoven. Ik haar ook, natuurlijk, o.a.van de
podiumplaatsen. Eigenlijk zou haar dochter ook meedoen op de 30km maar
uiteindelijk is die niet meegekomen. Ik laat haar weten dat ze zich vooral
niet voor mij hoeft in te houden en dan is ze ook weer weg. "Tot straks aan de
finish...", roept ze nog, maar dat zal er niet inzitten, vrees is.
En opeens moeten we rechtsaf en daar is de ingang van de grotten.
Het is meteen een stuk koeler, wat donkerder, maar dat is al gauw als de zon
daar buiten op zijn hardst schijnt. Maar er is voldoende licht om te kunnen
lopen. Ik probeer wat foto's te maken met flits maar de resultaten zijn
daardoor niet al te best maar geven wel enige indruk.
Uiteraard werkt GPS niet in de grotten en die geeft dus gewoon de afstand aan
tussen het laatste signaal voordat we de grotten ingingen en het nieuwe
signaal bij het verlaten van de grotten. Dat wordt naderhand op de gelopen
route van de TomTom Spark 3, mooi weergegeven met een rechte lijn. Maar zo
zijn we in werkelijkheid dus helemaal niet gelopen. Ik schat de afstand daarom
zo'n 200-300m meer dan wat de GPS aan heeft gegeven. En de tijd van bijna 10
minuten over die eerste kilometer is daarom ook in verhouding met de
GPS-afstand veel te lang, terwijl het allemaal nog best wel vlak is gegaan.
Eenmaal weer buiten in het felle zonlicht Gaan we meteen rechtsaf de Cauberg
op maar ook meteen nog een keer rechtsaf door een poort omhoog en via een
trap, waar iedereen al wandelt, naar boven. We komen dan uit richting het
casino. En net als ik, wandelt iedereen. Nu had ik me al voorgenomen om alles
wat omhoog gaat te wandelen. Per saldo levert dat mij zo gewoon het meeste
op.
Voorbij het casino duiken we de bossen in. Dat begint met een afdaling. Een
lange afdaling. En dan weet ik dat we straks weer helemaal omhoog moeten. En
we verlaten het bos en klimmen tegen een bult van een weiland naar boven.
Iedereen wandelend. En daarboven zit Connie, iedereen te fotograferen. Er is
geen beter vermaak dan leedvermaak, zo te zien. 😁
Deze 2 foto's zijn dan ook van de hand van Connie Sinteur.
We lopen nog een stuk over het weiland, eerst omlaag en dan weer omhoog en dan
gaan we weer richting de bossen. Maar alles wat omhoog gaat, gaat ook meteen
steil omhoog. En ook nog eens heel lang. Gek genoeg haal ik al wandelend toch
nogal wat lopers in. Op 3,5km hebben we onze eerste drankpost maar daar ga ik
aan voorbij. Ik heb genoeg drinken bij me op mijn rug. En hup, zo weer een 5
of 6-tal lopers voorbij, hoewel ik wel weet dat ze me straks toch weer voorbij
gaan.
Het parkoers kronkelt nu omhoog en omlaag over smalle paden in bosrijk gebied.
Waar het kan dribbel ik rustig. Omlaag, dat kon ik vroeger goed, maar nu gaat
dat inmiddels al een stuk voorzichtiger. Vooral nadat ik 1x al struikelend
over een boomwortel ternauwernood een dikke boom kan ontwijken en uiteindelijk
toch overeind weet te blijven. Gelukkig loop ik niet alleen. Nee, zowel voor
als achter me lopen nog andere deelnemers van de 9km en we halen elkaar om de
beurt in. Dan weer wandelend omhoog, dan weer dribbelend omlaag.
En opeens komen we bij het weiland wat we in voorgaande keren altijd steil
omhoog moesten beklimmen met bovenaan een bankje. Nu gaan we dus steil omlaag.
Ook een uitdaging, maar hier kan ik wel weer wat lopers verschalken. Ik hou
intussen de afgelegde afstand goed in de gaten, hoe ver nog te gaan. We zijn
pas op de helft....
Na weer wat gekronkel door het bos dalen we af over een grof grindpad en dan
gaan we weer terug over de weg waar we vanaf kwamen. Eerst weer zo'n eind
omhoog (er lijkt geen eind aan te komen) en dan eindelijk boven weer steil
omlaag langs het fotografisch plekje van Connie. Beneden aangekomen gaan we
weer het bos in voor de laatste 3km, volgens mijn horloge.
Vermoeidheid komt nu wel opzetten maar dat geldt voor iedereen, behalve voor
de 18km-lopers die me intussen ook al passeren. Die passeren al rennend of
dribbelend, terwijl ik/wij 9km-trailers moeizaam wandelend/strompelend omhoog
klimmen.
Toch ook nog een waarschuwing tijdens een van die afdalingen in het bos....
En dan opeens is er die trap van boomstammetjes. Volgens mij hebben we die al
eens eerder gehad maar nu komt het voor mij als nieuw over. Ik zie iedereen
moeizaam naar boven strompelen en ik moet er ook aan geloven, maar wat is die
zwaar. Voorovergebogen omhoog want anders zou ik zo achterover kunnen kukelen.
Ik moet toch een keer stoppen om weer op adem te komen, uit te hijgen. Ik
wordt gemoedelijk op mijn rug geklopt door voorbijgangers die wel gewoon door
kunnen. En dat herhaalt zich nog een keer of 3. Eenmaal boven kan ik nog even
weer op adem komen voor de laatste etappe.
Oké, boven en ik hoor in de verte de speaker van de finish. Nu kan het alleen
nog maar omlaag... Nou, mooi mis. Weliswaar gaat het wel omlaag maar ook nog
steeds af en toe omhoog. En als de accu leeg is, is elk bultje er één te veel.
Als ik mijn horloge check met nog zo'n 700m te gaan, kan het toch niet nóg een
keer omhoog gaan. Bij de laatste haarspeldbocht in de afdaling staat Connie
weer. Nu kan ik wel lachen en nog zeggen dat het heel zwaar was. Voor mij
dan....
Foto: Connie Sinteur
Gelukkig is het nu alleen nog omlaag met natuurlijk uitkijken over die losse
grind-paden maar eenmaal weer op het asfalt is het weer een genoegen om zo
richting de finish te gaan.
Mijn TomTom geeft een tijd aan van 1u29:40 bij een afstand van 9,23km. Dat zou
betekenen dat mijn gemiddelde snelheid slechts 6,18km/u zou zijn geweest,
oftewel 9:42min/km.
Ik heb onderweg niet op de tijd gelet en alleen op de afstand maar eerlijk
gezegd valt het me wat tegen. Maar ja, al dat klimmen viel me ook tegen. Ga ik
uit van de wat meer werkelijkere afstand, wat ze eerder ook aangaven en wat
best zou kunnen kloppen, dan zou de werkelijk afgelegde afstand 9,45km geweest
zijn. Bij mijn geregistreerde tijd, want die klopt wel, zou de gemiddelde
snelheid 6,32km/u geweest zijn, of 9:29min/km. De officiële nettotijd is
overigens een seconde sneller! 😁
Bij een paar bekers cola kan ik mooi even bijkomen, maar ik zit amper of Ad
komt al binnen. Hij heeft er maar 2u08 over gedaan. Zijn horloge geeft dan wel
een afstand van 16,89km aan maar wetende hoe zwaar het parkoers is, is dat een
goed resultaat. Niet vergeten dat hij ook nog eens 3 jaar ouder is dan
ik.
Ondanks dat de zon de hele dag op zijn best aan de hemel heeft staan stralen,
heb ik toch geen enkele last gehad van warmte.
Lang hoeven we niet uit te rusten. We pakken onze tassen en gaan terug naar de
auto. Daar kleed ik me nog om en met nog een half uur aan parkeertijd over
gaan we terug richting het Brabantse.
Ik heb mijn medaille wel verdiend, vind ik 😏
Joanne blijkt op een nummer van iemand anders op de 30km gestart te zijn. Ze
is buiten de tijd gefinisht in 5:35:09 en als ik haar foto's zie dan is ze
binnen gekomen op een volkomen verlaten finishterrein. Tja, je moet er maar
zin in hebben. Maar wel petje af omdat allemaal zo in je eentje te doen. Ik
vind het toch fijner als ik wat mensen om me heen zie.
Albertine heeft de 18km in 3:12:03 bedwongen
Weer:
Zonnig en onbewolkt. T=9ºC, Tgevoel=8ºC, Wind kracht 1 (Temperatuur stijgt snel, om 13:00 al 18ºC)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 77
VO2max: 30
HRgem: 143 bpm
HRmax: 184 bpm op 4,88km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten