Ik zag deze trail al eens voorbij gaan maar wie zou het nu in zijn hoofd halen
om mee daar naar toe te gaan. Totdat zoon Danny er ook mee op de proppen kwam.
En zo gaan we vandaag, 5 man sterk, richting Casterlee naar het pretpark
Bobbejaanland. Met zijn vijven is dat naast mij, Marcia, Danny en de
kleinkinderen Damian en Kay.
Met het verzamelen van gegevens over deze trail leren we al dat het geen
zogenaamde "urban"-trail is. Geen loop over het park, door gebouwen, langs,
door en/of in attracties, zoals ook bij de kermisrun in Tilburg. Nee, het
blijkt gewoon een echte trail te zijn, met start en finish op het park.
Weliswaar helemaal op de rand maar nog wel op het park.
We krijgen parking D toegewezen en daar stelt Danny zijn navigatie van Google
op in. En die wijst ons, als we al vlak bij Bobbejaanland toch een andere
richting in. Binnendoor, natuurlijk. Inderdaad, binnendoor met veel extra
bochten en smalle straatjes, maar we komen er.
En we zijn ruim op tijd. De 12 en 16km starten eerder dan wij maar toch staat
de parkeerplaats nagenoeg leeg hier. Eenmaal binnen in de hal waar we de
startnummers op gaan halen is het ook al erg rustig.
De nummers hebben we dan ook zo in bezit en ik kleed me vlug om. Daarna is het
wachten. En trekken we de jasjes wel of niet aan? Zou het nu wel of niet gaan
regenen. Even een stapje naar buiten en daar blijkt het door de wind toch wel
wat fris te zijn. De jasjes gaan aan. Die kunnen we desnoods onderweg nog
uitdoen.
We maken alvast de nodige foto's voordat we van start gaan. Ook spreek ik nog
een dame aan die me weet te vertellen dat het vorig jaar goed modderig was en
de laatste tijd heeft het hier ook veel geregend, terwijl ze dat ondersteund
met een foto van vorig jaar.
We zijn gewaarschuwd.
Als het eindelijk zo ver is worden we met een zacht knalletje van het
startpistool weggeschoten.
En dan gaan we buiten het park langs. We zien wel wat van de attracties maar
als we de weg die langs Bobbejaanland loopt, moeten oversteken, gaan we toch
echt van het verharde pad af. Eerst een singletrack langs het water en daar
waar de langere afstanden dit pad verder vervolgen, slaan wij rechtsaf, door
de bush bush naar het pad wat ons weer terug leidt naar Bobbejaanland.
En we hebben toch echt wel te maken met een ouderwetse bosloop, wat ze
tegenwoordig al gauw een trail noemen. En inclusief de nodige plassen.
We passeren een camping en als we de weg langs Bobbejaanland weer moeten
oversteken weten we dat we zo het park mogen betreden.
We gaan maar een stukje door de entree en het centrum, waar we de voorbodes
van Halloween tegenkomen en dan gaan we weer buiten het park langs. Ook wel
interessant want hier komen we dus nooit. En dus ook niet aan de achterkant
van de Indiana River en onder de achtbaan van de Dreamcatcher. Maar als we die
gepasseerd zijn, staat daar opeens al de finishboog.
Direct achter de finish wordt de verdiende medaille om onze nek gehangen.
En ook maakt de fotograaf van Bobbejaanland nog even een groeps-finishfoto en
dan ontvangen we ook de goodie-bag met daarin ook nog een Bobbejaanland
strooien Cowboy-hoed 🤠
Ik check mijn zelfgeklokte eindtijd en die is volgens mijn TomTom Spark 34:14.
En dan hebben we maar 4,34km afgelegd. Even niet vergeten dat we in België
zijn en daar nemen ze het niet zo nauw met de afstanden!
De gemiddelde snelheid is hiermee 7,61km/u of 7:53min/km. (overigens zal later
bij de officiële uitslag 6:51min/km staan, maar ja, die rekenen met een
afgelegde afstand van 5km! 😣)
We rusten even uit, maken nog wat selfies en onsies en gaan dan terug naar de
hal om om te kleden en laat het nu net weer even flink gaan regenen
We mogen na afloop nog wel even het park in. Daarvoor hebben we een blauw
polsband om gekregen. En ondanks onze Bobbejaanland cowboyhoeden op, onze
Bobbejaanland-medaille om en met nog amper een uur te gaan tot sluitingstijd,
willen ze toch écht zien of we wel dat polsbandje om hebben 😖)
In het park hebben we wel zin in een snack maar met nog een uur te gaan bakken
ze blijkbaar al niets meer en mogen we blij zijn dat we de nog de resterende
hamburgers die er nog liggen mogen nemen. Er zit niet anders op maar de
hamburgers hebben waarschijnlijk al enkele uren gelegen want de broodjes zijn
zo hard als beton. Die eten we dan ook niet op.
Wel nog een groepsfoto maken bij zo'n standje
En dan maar verder het park in waar Marcia samen met Damian nog in de Dizzy
gaan. Er staat weliswaar een flinke rij maar het is de enige kans. Alleen op
het moment dat ze aan de beurt zijn stokt het opeens. Alle karretjes zijn
inmiddels al weer terug op het station maar er gebeurt helemaal niets. Van
onze kant af gezien lijkt het alsof de Bobbejaanland-medewerker een beetje van
alles zit te vertellen over zijn vakantie of zo, zonder verder ook maar enige
actie voor het verder gaan van de achtbaan te doen. Uiteindelijk zien we een
andere medewerker zich door de rij wurmen en eenmaal ter plaatse drukt hij
waarschijnlijk op een knopje en dan pas gaat alles weer lopen....
Het sluitingstijd en we gaan terug naar de auto door de uitgang achter de
Speedy Bob. We volgen niet de route zoals we gekomen zijn maar eenmaal de
parkeeplaats verlaten gaan we nu linksaf i.p.v. rechtsaf en zo komen we weer
uit op de weg die langs de entree van Bobbejaanland loopt, de weg die we ook
altijd volgen als we weer naar huis gaan.
Onderweg naar huis is het weer volop zonneschijn en ook wel één flinke wolk
die we tegenkomen.
Het weer:
Eerst bewolkt maar daarna zonnig T=17ºC. Wind kracht 3 (Z)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: van 67 naar 66
VO2max: van 33 naar 32
HRgem: 161 bpm
HRmax: 181 bpm op 3,25km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten