jimjimiz.blogspot.com: Trimloop #14 - De Wielenloop Rosmalen

Net als vorig jaar heb ik me vandaag op 2e Paasdag ingeschreven voor de Wielenloop in Rosmalen. Ik kan nu al zeggen dat het, voor mij, op één grote deceptie is uitgelopen. Rn dan te bedenken dat vandaag ook Dorie als supporter en Johan als loper ook zijn mee gereisd.

Terwijl het thuis, buiten, vóór op straat nog best lekker vertoeven is, eenmaal aangekomen in Rosmalen voelt dat gewoon heel anders aan. Het waait harder en het lijkt veel guurder en daardoor voelt het ook meteen een stuk kouder.

Nog voor we bij de startnummer tafel zijn, komt Saskia vdG al naar ons toe. Ze heeft ons/mij al zien aankomen, GVAC-ers van haar favriete clubje, en ze weet al meteen te vertellen dat ze mijn startnummer al voor me heeeft opgezocht. Nummer 55. Dan hoef ik dat niet meer te doen. Nu is mijn startnummer toch echt geen 55 maar 171 en dat startnummer krijg ik dan ook aangereikt. Misschien in de war met mijn geboortejaar... 🤔?

We gaan nog even in de kantine zitten, aan de thee. Ondertussen kom ik ook nog Marion tegen die weet te vertellen dat Harriet er ook is. Nee, toch niet naar Boxtel, naar haar clubje.

Als het zo ver is gaan we ons in de kleedkamer omkleden. Is nog wel even zoeken waar die ook al weer is maar dan ben ik zo omgekleed naar running tenue, inclusief mijn windjack, want ik vind het toch best wel koud...

Weer buiten is Dorie in gesprek met Marion en ook Saskia komt er bij voor de foto, samen met mij.

Als we wachten totdat Harriet er ook is, kunnen we mooi met zijn vieren op de foto. Maar als Harriet er dan is, is Saskia er al weer vandoor. Daarom gaan we maar met zijn drietjes op de foto voor Facebook.

En dan is het zoetjes aan tijd om naar de start te gaan. Er zijn nog wel een minuut of 6 te gaan maar die kou kan ik nog wel even verdragen...

Vlak voor ons staan 3 atleten van Fortuna waarvan de achterste inmiddels al 84jaar is.

En dan gaan we van start. Ik druk mijn horloge pas in, net voor de matten. Harriet en Marion gaan er weer als een speer vandoor. Ik ga meteen in mijn rustige startmodus weg, direct achter de 3 Fortuna-atletes. Maar amper 100m onderweg merk ik dat ik de ritsen van mijn legging niet omlaag heb gedaan. 😖. Dat is op zich niet zo'n ramp maar ik vind het maar niks, zo, die losse halve pijpen die onderaan mijn benen bungelen. Eenmaal buiten het start/finish-gebied, stop ik even aan de kant om dit op te lossen. En dan weer verder.

De 3 Fortunezen lopen inmiddels daardoor al op een fikse afstand voor me. Dat weerhoudt me niet om gewoon mijn eigen tempo maar aan te blijven houden. En kilometer #1 gaat in 6:56 en dat kan er mee door. Op dat punt ga ik Marion al voorbij en dat is vroeg. Maar bij het bruggetje over het Hooghemaal komt ze plots voorbij.

Ik laat het maar gebeuren en hou mijn eigen tempo aan.

Het parkoers gaat helemaal niet zo als ik gedacht had. Ik heb ook niet gekeken hoe het parkoers er voor dit jaar uit zou zien, er vanuit gaande dat dat wel hetzelfde zou zijn als vorig jaar. Niet dus.

We lopen gewoon door een woonwijk. En nagenoeg nergens verkeersregelaars. Heel bijzonder. We hebben geluk dat automobilisten keurig zelf afwachten tot een veilig moment om over te steken. En eigenlijk raar, want wij lopen hier op eigen risico 😮.

Het 2-kilometerpunt is gepasseerd in 6:59, oftewel, ik loop nog steeds op tempo. Marion ben ik intussen al weer gepasseerd en zo ook één van de Fortuna-loopsters. We volgen nu een fietspad door de wijk heen en af en toe komt er opeens een fietser voorbij 😮. Nu loop ik wel langzaam in op het oudste Fortunalid en passeer die dan ook. Kilometer #3 gaat in 6:41en dat is weer lekker op tempo en doorgaans het begin voor de tempoversnelling van de de laatste 2 kilometers.

Maar zo gaat dat vandaag dus niet. De ademhaling begint op te lopen en het hart begint ook weer te bonzen. Op 3,6km zit er niets anders op dan toch eventjes kort te wandelen. Ik merk dat het aanzetten voor die korte bruggetjes omhoog me meteen nekken. Het zal toch stiekem zo'n 50m zijn eer ik weer aan de dribbel ben, in een wat lager tempo, dat dan weer wel.

Het 4-kilometerpunt in 7:03, uiteraard vanwege die wandeling en nu moet ik warempel weer wandelen. Erger nog, ik moet even stoppen om op adem te komen en weer door. Ik zie Harriet wel voor me lopen en niet eens zo ver voor me uit, maar zoals het nu gaat, zal ik daar dus niet meer in de buurt komen.

OP 4,5km even een paar stapjes wandelen maar vlug weer door want het is niet zo ver meer.

Het laatste stuk voordat we weer rechtsaf naar de finish gaan is lang en met de zuidwesten wind op kop.

Mijn tempo ligt nu op nog maar 7:40-7:50min/km en ik begin al ingehaald te worden door lopers uit de achterhoede. En in de bocht rechtsaf, vlak voor de eerste boog, moet ik toch weer even stoppen om toch nog een keer op adem te komen. Dat is overigens net op het 5km-punt. Was dit maar de finish! Helaas ligt die nog dik 150m verderop.

Even maar weer aanzetten. Nu met veel te hoog tempo natuurlijk en als ik Dorie aan de kant zie staan laat ik haar weten dat het dus helemaal niet zo lekker gaat.

Even een stopje nog en dan de laatste 50m naar de finish, die ik bijna wandelend passeer, terwijl ik nog eens door 2 lopers ben ingehaald.

Poehee, ik ben helemaal kapot achter de finish. En dit keer geen medaille, zelfs geen andere herinnering of zo. Ik moet meteen maar op zoek naar een bankje, die er gelukkig in overvloed zijn.

Mijn eigen geklokte eindtijd bedraagt 36:22 over 5,17km. Gemiddeld 8,53km/u of 7:02min/km.

Officieel is die 36:21 netto

Mijn inschatting voor vandaag was 35min over 5km en dat was op mijn klokje op dat punt 35:15.

Ik vind het maar helemaal niks dat het weer, voor de zoveelste keer, niet lekker ging. Ik kan toch niet zeggen dat ik nou te hard ben gegaan, maar het voelt wel alsof ik heel diep ben gegaan.

Ik kleed me om, blijkbaar in een andere kleedkamer dan Johan en na een kort verblijf in de kantine gaan we weer terug naar huis. Onderweg naar de auto zien we wel dat Saskia inmiddels ook is gefinisht in 1:15:01 netto en zij als enige een medaille heeft gekregen. 🤔. Waarschijnlijk omdat ze de allerlaatste was.

Dit was de 2e keer hier voor mij en zal ook meteen wel de laatste keer zijn. Het was vandaag gewoon in alle opzichten anders dan vorig jaar en ook niet echt gezellig en daar kom ik dan ook voor.Volgend jaar misschien wel de Culemborg City Run. op 2e Paasdag. Dat zal dan 21 april zijn, als ik het goed heb, de dag dat we 48 jaar getrouwd zullen zijn. 🤞