Ik reis vandaag af naar Schijndel om daar Harriet op te halen. Samen rijden we
verder naar Den Bosch naar de golfbaan BurgGolf De Haverleij waar vanavond
voor de 3e keer de Engelenrun Lichtjesloop zal worden gehouden.
Nu is het al best een toer om bij Harriet te komen, want ze woon t op een
boederij in the middel of nowhere, en dat betekent, sluip-door kruip-door over
de smalle landweggetjes. En omdat het ook nog stikdonker is dat meteen een
extra uitdaging. Maar ik kom er uiteindelijk wel en ik sta amper
geparkeerd of Harriet komt al naar buiten stormen. Ze was nog niet helemaal
klaar en omdat ik toeterde, is ze maar meteen naar buiten gekomen. Maar ik ben
weliswaar 10 minuten vroeger dan afgesproken, maar, nee, ik heb absoluut niet
getoeterd. En dan gaat ze vlug naar binnen nog wat dingen doen waar mee ze
bezig was. En dan hoor ik dat getoeter ook. Een buurman, na later blijkt, die
wel vaker van dat soort gein uithaalt.
We rijden met mijn auto verder door naar Den Bosch, ook al had ik eigenlijk
liever dat we met haar auto waren gegaan. Zij weet immers blindelings de weg
door dat donkere doolhof. Maar omdat ik toch al een warme auto heb, wordt het
dan toch die van mij. En weer door dat donkere doolhof gaan we op pad maar nu
met het voordeel dat Harriet precies weet te vertellen wanneer ik in het pikkedonker moet uitkijken voor weg versmallingen of bulten of scherpe
bochten.
En zo arriveren we veel te vroeg op de parkeerplaats van de golfbaan.
Aanmelden is op de 1e verdieping maar de inschrijftafels gaan pas om 19:00u
open en we zijn een half uur te vroeg. En daarom gaan we door de andere deur
naar de kantine, wat voor een golfbaan dus een restaurant is. Even een kopje
koffie en thee nuttigen.
Het is 19:00u geweest als we onze startnummers ophalen en met wat zoeken
vinden we de kleedkamers. Niet bepaald wat we gedacht hadden want het zijn wel
heel luxe kleedkamers. Daar kunnen ze bij een sauna nog een puntje aan zuigen.
Om de herenkleedkamer te bereiken moet ik nog wel even door de opslag ruimte
voor golfspullen, maar dan krijg je ook wat. En als Harriet ook is omgekleed,
neem ik ook nog even een kijkje ion de dames kleedkamer. Overigens hebben we
allebei de kleedkamer voor ons helemaal alleen.
Helaas kom ik tot de ontdekking dat ik mijn windjack niet mee genomen. Ik ga
niet in alleen mijn loopshirts lopen en daarom dan maar in het jasje van mijn
trainingspak.
Terug naar de hal voor de aanmelding is het intussen al een stuk drukker
geworden. Maar nog steeds lopen we voor op schema. En het is warm hier binnen.
Intussen laten we alvast een foto van ons maken. Als we om kwart voor 8
toch maar naar buiten gaan laat Harriet ons nog buiten bij de finishboog
vereeuwigen.
En dan is het toch nog wachten en wachten en dat terwijl het best koud is.
Gelukkig is het droog en waait het niet. Intussen scheidt mijn hoofdlampje er
mee uit. En ik had er pas nieuwe batterijen in gedaan. Dus wat friemelen,
batterijen er uit en er weer in en dat nog eens en nog eens en wat gefriemel
met de aan uit-knop en dan eindelijk doet-ie het weer. Nou niet mee aankomen,
dan.
En dan wordt er een oproep gedaan aan een dansgroep. Er komen een stel jonge
dames naar voren die een dansje doen. En wij denken dan natuurlijk dat dat de
warming-up is en sommigen proberen er nog iets van na te doen, maar nee hoor,
dat was niet de warming-up. die volgt dan pas hierna. Waarom die dansact is
mij volledig onduidelijk
De warming-up is niet helemaal mijn ding en eenmaal gedaan verplaatsen we ons
naar de startboog en na aftellen tot NUL gaan we dan eindelijk van start.
Nu had ik al gezien dat het parkoers totaal niet lijkt op het parkoers wat op
de website pronkt. Daar hadden ze wel bij gezet dat het weleens zou kunnen
wijzigen afhankelijk van de omstandigheden. En ja, het heeft weer dagen
geregend en van een golfer die hier vandaag nog speelde, weten we al dat
golfterrein zelf, een sompige bedoening is. Dat was dan ook de reden waarom ik
mijn trailschoenen heb aangedaan...
Maar nu gaan we heel anders. Gewoon over verharde weg. We maken eerst een
kleine lus en daarna een grote, is mij duidelijk geworden op de uitdraai van
het parkoers.
Bij de eerste keer rechtsaf gaan we van de verharde weg af en verder over
zandpaadjes. En zo volgen we eigenlijk alleen maar zandpaadjes afgewisseld met
stukjes verharde weg.
Ik ben vrij vooraan gestart. Niet omdat ik me daar gepositioneerd heb maar dat
kwam toevallig zo uit met het naar de start lopen. Ik wil niet al te hard van
start gaan en daarom komt iedereen mij dan ook meteen voorbij en loop ik
ergens achteraan. Als ik na een kilometer een keer omkijk zie ik neimand meer
achter mij. Ik loop dus echt helemaal achteraan. En de tijd over de 1e
kilometer was 7:50! En dus probeer ik nog wel bij mijn voorgangers aan te
haken.
De kleine lus is gedaan en we beginnen aan de grote lus en gelukkig, de eerste
wandelaars. Ik ga die 2 voorbij en ik ben niet meer de laatste.
Het gaat allemaal moeizaam. Ik kan gewoon niet harder. Benen zijn te moe. Die 5-6 uurtjes slenteren door Valkenburg, gisteren, blijken er toch flink in te hakken. Ik ga nog een dame voorbij die al wat langzamer aan het gaan is. En even later Judith van de Engelenrun die blijkbaar op anderen wacht. En ik dacht dat ik de laatste was 😮.
Ik hoor de muziek van de finish al in de verte maar we hebben volgens mij de 4km nog niet gehad. Maar ik zal het niet erg vinden. Wat ik wel erg vind is, dat ik bij de finish helemaal niet kan finishen. Nee, we moeten die kleine lus nóg een keer doen. En ik had nog wel mijn laatste energie in het stuk naar de "finish" gestopt. En dus neem ik gas terug. Meteen weer voorbij gegaan door de 2 wandelaars.
Als ik in een bocht een keer omkijk zie ik nog één lampje achter me. Dat moet die dame zijn die ik al eens eerder heb gepasseerd. Maar laat ik me maar weer vastbijten op het duo van Running Blind vóór me. Ik heb het zwaar en af en toe zie ik al het licht naast me schijnen van een persoon achter me. Die komt e toch niet voorbij. Net de finish in zicht ga ik nog wel even vlug het duo Running Blind voorbij.
Ik ben echt kapot.
Harriet blijkt toch vlak voor me te zijn gefinisht. Die start altijd heel snel en doorgaans ga ik haar halverwege de 5km weer voorbij maar niet vandaag.
Het is 5,17km in 38:07, gemiddelde snelheid 8,14km/u, dat dan weer wel, of 7:22min/km
We gaan ons vlug weer omkleden in onze luxe kleedkamers. Het is er behoorlijk warm en ik ben nog steeds aan het na hijgen als ik Harriet al hoor roepen. Ze is al klaar en gaat alvast weer naar boven. Ik, daarentegen. ben nog steeds aan het na puffen. Met de wastafels ook binnen handbereik kan ik met ook even lekker opfrissen en uiteindelijk ga ik ook naar boven. Daar zit Harriet al aan de chocomel. Ik pak met mijn consumptiebon wel een fris glaasje cola. Daar heb ik meer zin in.
Het wachten is nu nog op de prijsuitreiking van mooist verlichte dame en heer. Nou, ik val daar zeker niet onder maar we zijn toch wel benieuwd wie het geworden zijn.
Het duurt wel een tijdje en als het dan eindelijk zo ver is, blijkt de dame die eerste was geworden al naar huis te zijn. De volgende dame die dan wordt gekozen was blijkbaar met haar partner, maar alleen zij valt in de prijzen, in haar geval zo'n mini draaimolen met LED verlichting voor in een Kerstdorpje. Wel jammer dat ze haar licht-versieringen niet meer om heeft want daarom hebben we ook geen idee waarom nou juist zij is gekozen. En als dan de beste versierde man gekozen word, blijkt die ook alleen nog maar in zijn trainingspak te zijn. We hebben die prijs niet meer afgewacht en vertrekken, terug naar Harriet.
Die wijst me nu een andere weg dan Google Maps me aangeeft, want zij weet een gerichtere weg.
Op de hoek van de straat waar ze woont zet ik haar weer af. Dat is gemakkelijker dan dat donkere straatje in te rijden en misschien wel tegen iets aan te rijden.
Ik zet de Google Maps weer aan op "naar huis". en ook nu is het echt weer aarde donker, waar ik allemaal door heen rijd. Naast mijn extra groot licht zet ik zelfs mijn mistlampen maar aan en ik ben blij als ik weer op wat "normale" wegen ben beland en al helemaal blij als ik bij Sint Oedenrode de A50 op rij. En dan ben ik om half 11 thuis endat is toch een kwartier eerder dan ik had verwacht.
Het was vandaag voor mij best wel een heel vermoeiende loop. Ik denk vanwege gisteren, maar ook is het hardlopen in het donker toch wat anders dan overdag. Maar het was wel gezellig.
Het weer:
Bewolkt en koud.. T= 2,8ºC, Tgevoel= 2,8ºC. Wind
kracht 1 (O)
Statistieken:
Fitnessleeftijd: 29
VO2max: 43
HRgem: 144 bpm
HRmax: 159 bpm op 3,29km
Geen opmerkingen:
Een reactie posten